ေလာကမွာ ဘယ္အရာမွ မၿမဲ။ မၿမဲျခင္းတရားသည္သာ ၿမဲ၏တဲ့။ ေၾသာ္ အရာရာဟာ အနိစၥသေဘာ သခၤါရသေဘာခ်ည့္ပဲ။
ဟာ ဦးအင္း တရားေပါက္သြားတာလားလို႔ မထင္လင့္ ! မထင္သင့္ေပ! အမွားႀကီး မွားေပလိမ့္မည္။
မၿမဲျခင္းတရားေတြ ေျပာမိ ဆင္ျခင္မိေနတာက ဒီလို. . . .
ယေန႔ညေန ေတာင္ထိပ္ထက္ကေန ရႈ႕ခင္းေတြၾကည့္ေနရင္း သဘာဝတရားႀကီးက လွလိုက္တာ ခမ္းနားလိုက္တာနဲ႔ ခံစားေနရင္း ေနဝင္ခ်ိန္ဆည္းဆာအလွ ဓါတ္ပုံရိုက္မယ္ေပါ႔ ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္တာ။
အခ်ိန္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာေပါ႔။ ထိုစဥ္အခါမွာပဲ တဖ်စ္ဖ်စ္ တေဖါက္ေဖါက္အသံေတြ ၾကားရလို႔ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ မီးခိုးေတြအူထြက္လာေနတဲ့ ေတာင္ေၾကာကို ျမင္လိုက္ေတာ့ အ့ံၾသသြားမိတယ္။
ဒါ . . ဒါ. . ေတာမီးေလာင္ေနတာပဲ။ဟာ ခုဏကပဲ ရႈခင္းေတြ စိမ္းလန္းၿပီး သဘာဝတရားႀကီးက လွလိုက္တာလို႔ ေတြးရင္းစိတ္မွာ သာယာေနမိေသးတာ။ အခုက်ေတာ့ မီးခိုးတအူအူ မီးေတာက္ေတြ အလွ်ံညီးညီးပါ႔လားေနာ္ဆိုၿပီး ေတြးမိၿပီး ခုလို မၿမဲျခင္းတရားကို ဆင္ျခင္ေနမိတာရယ္ပါ။
ေၾသာ္ မတည္ၿမဲေသာအရာေတြခ်ည့္ပါပဲလား ေလာကရယ္။ မတည္ၿမဲေသာ သဘာဝ။ မတည္ၿမဲေသာ အလွ အရာရာ အနိစၥ သခၤါရ မၿမဲေသာတရားေတြပါ႔လား။
