အပိုင္း(1)
https://steemit.com/myanmar/@mgmgaung/eyatyngkunyayak-sunm-1-dbff02b045af
အပိုင္း (2) ယခင္အပတ္မွ အဆက္
google photo
ထိုပုဂၢိဳမ်ားသည္ အလြန္ၾကမ္းတမ္းေသာ အထက္ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္သည့္အတြက္ ေၾကာင့္ျပင္ပ လူဝတ္ေရႊရင္ေက်ာ္ ဆရာမ်ားကုသလ်ွင္ ၾကမ္း ၾကသည္။ ထိုသို႔မွလဲ ကုသနိုင္သည္။စုန္း ကေဝ ေအာက္လမ္း တို႔ သည္ ရုပ္ညံ႔ကာ အလြန္ေခါင္းမာ တတ္ၾကေလသည္။ခုလဲၾကည့္ပါ မိမိျပဳလုပ္ထား သည္ကို ျငင္းဆန္ေနေလသည္။ဒါသည္ သူတို႔ရဲ႔ အမူအက်င့္ပင္ ျဖစ္ေနသည္။
"ဒကာမႀကီး ဒါမလုပ္သင့္ဘူး"
"တဖက္လူမွာ မေပါ့မပါးနဲ႔"
ေခါင္းေမႊးဖရိုဖရဲနွင့္ ေရာဂါခံစားေနေသာ အမ်ိဳးသမီးဘက္ကို လွည့္ ၾကည့္လ်ွက္
"ငါ မေျပာနိင္ဘူး"
ထိုသိုေျပာလိုက္ေသာအခါတြင္
google photo
"အင္း-----အင္း-------အမေလး----"
ေခါင္းႀကီးေမာ့ကာ အံကိုႀကိတ္လ်ွက္ ျငီးေနေလသည္။ထိုသို႔ ျဖစ္ေန
စဥ္ ဆရာေတာ္မွ
ေလ်ွာ့ေပးလိုက္ပါ အဲ႔ေလာက္မလုပ္ပါနဲ႔"
"ကဲ ေက်ာင္းေရာက္ေနမွေတာ့ စိတ္ေလ်ွာ့လိုက္ပါ"
"နင္ ထပ္ခံေနရမွာေနာ္"
သာမန္မ်က္စိျဖင့္ မျမင္နိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို စုန္း ကေဝတို႔ မခံနိုင္ၾကပါ။တခ်ိဳ႕ ေအာက္လမ္းပညာ ျမင့္မားေနသူတို ႔႔သည္ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ျပန္လည္ ပညာစမ္းကာ တိုက္ခိုက္သည္မ်ားလဲ ရွိၾကသည္။အျပင္ သာမန္လူတေက္အေနျဖင့္ေတာ့ မျမင္နိုင္ပါ။
ဒါကိုေတာင္သူက ခါးကိုင္းကိုင္းနဲ႔ ေခါင္းေအာက္ငံု့က အတန္ၾကာ ျငိမ္ ေနေလသည္။
"နင့္နဲ႔ ရန္ျငိဳးရွိလို႔လား"
"ဘာလို႔ ဒီလိုလုပ္ရတာလဲ"
"မေျပာဘူး"
ေအး ေအး မေျပာလဲေန"
"ကိုယ္လုပ္တာ ကိုယ္ျပန္ယူသြား"
ထိုအခါ ေက်ာင္းသို႔ လာၾကေသာ သူေတြထဲက တဦးက သူပံုစံက ရြာေနာက္ပိုင္းက အမိုးႀကီးပံုစံနဲ႔ တူေနတယ္လို႔ အခ်င္းခ်င္း တီးတိုး
ေျပာေနၾကသည္။ထိုထဲက တဦးကလဲ ဟုတ္တယ္ ဆံပင္ဘိုသည္ဘတ္သည္နဲ႔ ခါးကိုင္းတာ ကြမ္းစားတာ အမိုးႀကီး ပံုအတိုင္းပဲ ဟု
ေျပာေနေလသည္။ထိုသို႔ေျပာဆို ေနေသာ သူေတြဘက္ကို ဝင္ေရာက္ပူးကပ္ေနေသာ သူမွလွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။မ်က္လံုးႀကီးပူးကာ အံႀကိတ္ရင္း ၾကည္ေနပံုမွာ အလြန္ ေဒါသ ထြက္ေနေသာပံုစံပင္ ျဖစ္သည္။
"ကဲ ကဲ ျပန္ယူသြားေတာ့ ဒကာမႀကီး"
ထိုအခါမွ ေခါင္းေလးတရမ္းရမ္းျဖင့္ တဖက္ကိုလွဲ႔ကာ စိတ္ဆိုးေန
ေသာ ေလသံျဖင့္ လူနာအမ်ိဳးအား
"ဟဲ့ နင္ေျခေထာက္ ဆင္းထား"
google photo
လူနာအမ်ိဳးသမီးမွာ ေၾကာက္ေၾကာက္လန့္လန့္ႏွင့္ေျခဆင္းေပးေလသည္။ထိုအခါ ဝင္ေရာက္ပူးကပ္ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးက လူနာအမ်ိဳး သမီးအား ေပါင္းရင္းမွေန ေျခဖ်ားထိလက္ဝါးျဖင့္ ပြတ္သပ္ကာ
ေအာက္သို ဆြဲခ်ေပးေနေလသည္။ ေလးငါဆယ္ႀကိမ္ျပဳလုပ္ၿပီး
ေနာက္ ဘုန္းႀကီးဘက္သို႔ ျပန္လွည့္ေလသည္။
"ကုန္ၿပီလား အကုန္ျပန္ယူေနာ္"
"ကုန္ၿပီ က်န္တာေတာ့ငါမသိဘူး"
ေသခ်ာလား"
ဘာမွျပန္မေျပာျငိမ္ေနသည္။
"ငါျပန္စစ္လို႔ က်န္ေနရင္ နင္မလြယ္ဘူး"
ထိုသို့ေလသံမာမာျဖင့္ ဘုန္းဘုန္းက ေျပာလိုက္ေသာ အခါမွ တဖက္သို႔ ျပန္လွည့္ကာ
"ဟိုဘက္လွည့္"
လူနာအမ်ိဳးသမီး၏ ေခါင္းပိုင္းမွ ခါးနားထိ
ထပ္မံ ပြတ္ဆြဲခ်ေလသည္။ဆရာေတာ္မွ ေနာက္မွေနသတိေပးေလသည္။
"အကုန္ယူေနာ္ မက်န္ေစနဲ႔"
အရင္ကဲ႔သို႔ ေလးငါး ဆယ္ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ၿပီးေနာက္
"ကုန္ၿပီ ငါျပန္မယ္"
ေနာက္ ဒါမ်ိဳးမလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့လား ဒကာမႀကီး"
ဘုန္းႀကီးေျပာတာျပန္မေျဖပဲ
"ငါျပန္ေတာ့မယ္"
ေအး ေကာင္းၿပီ ေနာက္တခါ ေက်ာင္းကိုငါမေခၚခ်င္ဘူး"
"လွဴခ်င္တဲ႔ခ်ိန္ ေက်ာင္းကိုလာခဲ႔"
ထိုအခ်ိန္တြင္ လူနာအမ်ိဳးသမီး၏ ခင္ပြန္းမွရုတ္တရက္ထကာ အေတာ္မိုက္ရိုင္းတဲ႔ဟာဆိုၿပီး ထိုးမယ္ ႀကိတ္မယ္ထလုပ္ေလသည္။
အားလံုးက ဝိုင္းဝန္းဆြဲထားသည္။
"ခဗ်ာကို သိတယ္ေနာ္"
"ရြာေရာက္မွ ေတြ႔မယ္"
"ဟဲ ငါလုပ္တာ မဟုတ္ဘူး"
"နင့္ အကိုမယား လုပ္ခိုင္းတာဟဲ႔"
"ဟမ္-----ဘာေျပာတယ္"
ေအး ဟုတ္တယ္ ၿမိဳ႔သူကို နင္တို႔က အကဲပိုေနလို႔ေဟ့
"ဟာ ငါကြာ ေတာက္"
ထိုအခိ်န္တြင္ ေဘးမွာါလာေသာသူမွ
"ခဗ်ာေျပာတာ ေသခ်ာတယ္ေနာ္
"ဟုတ္တယ္ နင့္မယားျပန္ေမး"
"ဟာကြာ ဒီမိန္းမ"
"ကဲ ကဲ ေတာ္ၾကေတာ့"
"ဒါကာမႀကီးလဲ ျပန္နိုင္ၿပီ"
ေနာက္ေနာင္ ဒီလိုအလုပ္မလုပ္ရန္ မွာၾကားၿပီး ေနာက္တခါဆိုရင္ပညာလွဴခဲ႔ရမယ္ဟု ဆိုကာ ျပန္ခြင့္ျပဳလိုက္သည္။ရြာသူရြာသားမ်ားကိုလဲ ျပႆနာ ထပ္မျဖစ္ၾကရန္မိန္ၾကားေလသည္။ကာယကံ ရွင္တို႔သည္ စိတ္မေျပၾကေပ။ထို႕ေၾကာင့္ဆရာေတာ္မွ အားလံုးအား ကတိစကား ေတာင္းခံေလသည္။ေနာင္အခါတြင္ ယခုကိစၥနွင့္ ပတ္သက္၍ျပႆနာ တစံုတခု မလုပ္ၾကရန္ႏွင့္ က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ကာ အေၾကာင္းတစံုတရာ ရွိလာပါက ဘုန္းႀကီးထံ လာၾကရန္ မွာၾကားေလသည္။
ေဒါသ ေရွ့ထား မွားဖို႔ၾကည့္ပါ ဒကာတို႔"
"မွန္လွပါဘုရား လြန္လြန္းလိုပါ"
"လူစိတ္မရွိတဲ႔ဟာေေတြ"
"ကဲ ေတာ္ၾကေတာ့"
"ဒကာမေလး ဘယ္လိုလဲ ေပါ့ပါးရဲ႔လား"
"မွန္ပ ေကာင္းသြားပါပီဘုရား"
ေအး ေအး က်န္းမာေရးဂရုစိုက္"
"တင္ပ ဘုရား"
"ကဲ အားလံုးလဲ ဘုန္းႀကီးမွာတာ မေမ့နဲ႔ေနာ္"
"တင္ပ ဘုရား"
ေအး ေအး ဒါဆိုလဲ ေအးေအးေဆးေဆးမွျပန္ၾကဟုဆိုကာ
ဘုရားခန္းထဲ ျပန္ဝင္သြားေလသည္။ကိုရင္တို႔အားလဲ ေနာက္ရက္
ေတြ ဆြမ္းခံၾကြရင္ အိမ္မွာထိုင္ဆြမ္းၾကြပါ ဟုပင့္ကာ ျပန္သြားၾကေလသည္။အင္း အေတာ္ေတာ့စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ပညာရပ္ေတြပါလားေနာ္။
