ခ်င္းျပည္နယ္ ဟားခါးၿမိဳ႕သို႔ (၃)

1 - https://steemit.com/myanmar/@mgmgaung/undefinedngyapnyny-hakha-mi-tho-4f4a4fa5f9b

2 -
https://steemit.com/myanmar/@mgmgaung/undefinedngyapnyny-hakha-mi-tho-2-9428828b36376

က်ြန္ေတာ္ရဲ႔အေတြးထဲမွာေတာ့ မုန္႔ဟင္းခါးရတယ္ဆိုေတာ့ ေျမျပန္႔အတိုင္းပါပဲဟုေတြးမိလိုက္သည္။အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္မလာခင္က ေမးျမန္းစံုစမ္းခဲ႔သည္မွာ အေန အထိုင္ အစားအေသာက္ ရာသီဥတုက သြား ေရာက္ေနထိူင္နိုင္မည့္ အေျခေနမဟုတ္ေပ။ ဝန္ထမ္းဘဝ ဆံုးရႈံးရမွာေၾကာက္သည့္ အတြက္ေၾကာင့္ သြားခဲ႔ရျခင္းပင္ျဖစ္သည္။မေနနိုင္ထြင္ယံုသာ အေျခေနေတာ့သိရ
ေအာင္သြားလိုက္မယ္ဟု ဆိုကာ ေျပာင္းေရႊ႕လာခဲ႔ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ခုေတာ့ သိပ္မဆိုးပါဘူးေလ။မွာထားတဲ႔မုန္႔ဟင္းခါး ေရာက္ လာေတာ့ ေမာ၍ဗိုက္ကဆာေနျဖင့္ ငရုပ္သီးမႈန္႔ နံနံပင္ေလး ထည့္ကာ စားလိုက္ သည္။ စားလိုက္ေတာ႔မွ အရသာက တျခား စီျဖစ္ေနသည္။ပဲစိမ္းျပဳတ္ကိုေျခကာ ငါးျမစ္ ခ်င္း ၾကက္ဥတို႔ ထည့္ကာထားေသာေၾကာင့္
အေရေလးမွာ အဝါေရာင္သန္းကာ မျပတ္မက်ဲေလးပါ။သို႔ေပမဲ႔ အရ သာက ဘာလိုေနသည္ကိုမသိေတာ့။အနဲအပါးစားၿပီးေတာ့ထား လိုက္ေတာ့သည္။super တခြက္မွာကာအီၾကာေကြးနဲ႔ပင္ ထပ္စားလိုက္သည္။ဗိုက္ဆာေန၍ မရွက္နိုင္ေတာ့ေပ။ဒါကိုဆရာကသိသည္။

"စားမရဘူးလား "
"ရပါတယိဆရာ"
" ေနာက္ေတာ့လဲအက်င့္ရသြားမွာပါ"
"ဟုတ္ကဲ႔ပါဆရာ"
"ကဲျပန္ၾကရေအာင္"
"က်ြန္ေတာ္တို႔ေစ်းဝယ္လိုက္ဦးဆရာ"
"ဒီမွာ ဒီေန႔ဆို တျမိဳ႔လံုး ဆိုင္ေတြပိတ္တယိ"
"မနက္မွာရံုးေရာက္ရင္သြားေပါ့"
"ဟုတ္ကဲ႔ပါဆရာ"
"တနဂၤေႏြဆို ခ်င္းေတြအကုန္လံုးက ဘုရားေက်ာင္းတက္တယ္ေလ"
" ေအာ္ ဟုတ္ကဲ႔ ဟုတ္ကဲ႔"
အျပန္တြင္ေတာ့ ဆရာကားျဖင့္ လိုက္ပို႔ေသာေၾကာင့္ မပင္မပန္းပဲ
မိမိေနထိုင္ရာ ဝနိထမ္းအိမ္ သို႔ျပန္ေရာက္ေလသည္။
" ဆရာဒီမွာေရရွားမဲ႔ပံုပဲေနာ္"
"ဟုတ္တယ္ သြားသြားသယ္ရတာ"
" ေအာ္ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ"
"ၿပီးရင္ ရံုးကားနဲ႔ေရသြားသယ္လိုက္ေလ"
"ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ"
အိမ္ရာသို႔ေရာက္ေသာအခါ ကားဆရာေကာင္ေလးကို ေရသြြားသယ္
ေပးရန္ ဆရာက မွာၾကားၿပီးေနာက္ျပန္ထြက္သြားပါေတာ့သည္။အိမ္မွာပစၥည္းေတြေနရာ ခ်ေနတုန္း ကားဆရာေလး ေရာက္လာသည္။
ေရသြားသယ္ရန္လာေရာက္ေျပာျခင္းပင္။
အကို ေရသြားသယ္ရေအာင္ေလ
" ေအး ေအး ငါလိုက္ရမလား "
" လိုက္ခ်င္လိုက္ခဲ႔ေလ"
" ေအးေအးခဏေနာ္"
က်ြန္ေတာ္လဲ အဝတ္အစားလဲ ပိုက္ဆံ ေလးငါးေထာင္အိပ္ထဲ ထည့္
ၿပီး
"ရၿပီသြားရေအာင္ေလ"
က်ြန္ေတာ္လဲ ကားဆရာနွင့္တကြ ေရခပ္ရန္ထြက္လာခဲ႔ေတာ့သည္။
လမ္းတြင္လဲ ေဒသအေၾကာင္း ဟားခါးၿမိဳ႔အေၾကာင္း နဲ႔ သိခ်က္တာမ်ားကိုေမးျမန္ရင္း လိုက္လာခဲ႔သည္။စကားကေတာ့ အေတာ္ဝဲသည္။
ေရဝယ္သံုးမယ္ဆို ကားတစီးကိုသံုးေသာင္းခြဲ႔တဲ႔ေလ။

သေျပာေသာ စကားအား ေသခ်ာအာရံုစိုက္ နားေထာင္ရသည္။စကားတေျပာေျပာနွင့္ေရသယ္ရန္ေနရာသို႔ ေရာက္ရွိလာေလသည္။ကားဆရာကေတာ့ ကားေပၚတြင္ပါလာေသာ ပံုးအဝါအဖုံးေတြဖြင့္ကာေရထည့္ေနသည္။က်ြန္ေတာ္လိုက္ၾကည့္ေသာအခါ ေတာင္ေပၚမွက်လာေသာ ေရအား ပိုက္လံုးႀကီးမ်ားနွင့္ခံကာ ေတာင္ေျခတြင္အထိုင္ကန္ၿပဳလုပ္ထားသည္။အနယ္ေထာင္ေသာေရကိုမွ ျပန္လည္မ်ွေဝေပးျခင္းျဖစ္သည္။ထိုေနရာတြင္ေတာင္မွက်လာေသာ ေရကိုခံထားကာ ကားေရေဆး ေသာေနရာလဲျဖစ္သည္။
" အကိုၿကီးၿပီးၿပီ "
" ေအးေအး"
"တေထာင္ေလာက္ ပါလားအကိုႀကီး"
" ေအးပါတယ္ ယူေလ"
" အလွဴေငြ ထည့္မလို႔"
'' ေအာ္ေအ ေအး "
ေရရၿပီႏွင့္ က်ြန္ေတာ္တို႔လဲအိမ္မ္သို႔ ျပန္လာခဲ႔သည္။ေရဖိုးဆိုတာက
ဒီကန္ကို ဘုရားေက်ာင္းကတည္ေဆာက္ေပးထားေသာေၾကာင့္ အသင္းေတာ္အတြက္ အလွဴေငြထည့္ဝင္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ကားဆရာ ေျပာ၍သိခဲ႔ရါသည္။
"အိမ္နဲ႔နီးနီးနားနား မရွိဘူးလားကြ
" ဒီနားမွာပဲရွိတယ္ကိုႀကီး"
" ဒါဆိုအေပၚ တိို႔နားကလူေတြ ဘယ္လိုသံုးလဲ"
" စိမ့္ေရတြင္းေလးေတြရွိတယ္ေလ"
" အမ္ ဘယ္လိုလဲ"
" ဒီလိုေရ ေရစိမ့္ထြက္တဲ႔ေနရာမွာ တြင္းလုပ္ထားတာေလ"
"အဲ႔ဒိကေန ဝိုင္းခပ္သံုးတာေပါ့"
" ဟုတ္ကဲ႔"
ေအာ္ေအာ္ ဒါလဲသဘာဝတရား ေပလားေပါ့။ေတြးရင္းေမာမိတယ္။
ဒီလိုသာဆို ခပ္ထားတဲ႔ေရက ဘယ္ေလာက္ခံမွာလဲ။ေနတိုင္းသြားခပ္ရမလိုပင္ျဖစ္ေနသည္။အိမ္ေရာက္ေတာ့ပံုးအျပာထဲ ဆြဲထည့္လိုက္ၾကသည္။ေမာကာခဏထိုင္ေနစဥ္ ေအးလာသည္နွင့္ဝတ္အစားလဲလိုက္သည္။ ေန႔လည္စာကိုေတာ့ ေဘးအိမ္မ်ားက တခြက္ဆီ လာေပးထား
ေသာေၾကာင့္ေတာ္ေသးသည္။ ဝန္ထမ္းအိမ္ယာဆိုေတာ့ ေျမျပန္႔လူေတြမ်ားသည္။ကိုယ့္လို တာဝန္အရ လာေနၾကရေသာ သူမ်ားပင္မဟုတ္ပါလား။ စားေသာက္ၿပီးဟိုလုပ္ဒီလုပ္နွင့္ ညေနေစာင္းလာေသာအခါ အေအးဓာတ္ကသိသာလာသည္။စိမ့္၍ေအးလာ သျဖင့္ေရခ်ိဳးရန္စဥ္းစားရသည္။ဒါေပမဲ႔လဲ အက်င့္ကရွိေနေတာ့ မေနနိုင္သျဖင့္ ေရခ်ိဳးရန္ျပင္လိုက္သည္။ ေရေႏြးအိုးတယ္ကာ ေရေအးျဖင့္စပ္ကာ ခ်ိဳးခ်လိုက္သည္။ေရေလာင္းေနစဥ္သာ ေႏြး၍အဆင္ေျပေနသည္။ဆပ္ျပာေတာင္ ၾကာၾကာမတိုက္နိုင္ေအးလာ၍ အဝတ္ပင္မေလ်ွာ္နိုင္ေတာ့
တန္ကာေျပးရေလေတာ့သည္။

" ေအာင္မေလး ေအးခ်က္"
" မိန္မေရ မခ်ိဳးရင္မခ်ိဳးနဲ႔ေတာ့"
" အေတာ္ေအးလို႔လား"
" စမ္းၾကည့္ေတာ့ေဟ့"
က်ြန္ေတာ္လဲ သူမ်ားေတြေျပာေသာစကားသံကိုျပန္သတိရမိေတာ့သည္။ အျခားမဟုတ္ပါ ခ်င္းေတြက ညစ္ပတ္တယ္ ေရသိပ္မခ်ိဳၾကဘူတဲ႔။အမွန္က ေရရွားတာထက္ ရာသီဥတု ဒီေလာက္ေအးတာ ဘယ္ခ်ိဳးနိုင္ပါမည္နည္း။ခုေတာ့ မွန္ေနေလသည္ေပါ့။ဒီေနရာေရာက္မွ လင္မယားနွစ္ေယာက္သိပ္ခ်စ္ၾကသည္။ မခြဲနိုင္ ေအးလြန္းေသာၾကာင့္ နွစ္ေယာက္သားပူးပူးကပ္ကပ္ေနေနရသည္ေပါ့။