လြန္ကဲျခင္းမ်ား
ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း ျမင္ရ၊ေတြ႔ရ သဘာဝမက်တာ မ်ားလာပါတယ္။ ႏွစ္တိုင္းၾကံဳေနက်ဆိုေပမယ့္ စိတ္ခံစားမႈကေတာ့ အတူတူပဲ ျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ။
စာေမးပြဲေျဖဖို႔ နီးကပ္လာတာနဲ႔အမ်ွ ကေလးေတြရဲ႕ မိဘေတြက သည္းသည္းလႈပ္ျဖစ္လာပါတယ္။ နဂိုယ္တုန္းက ကေလးကို သိပ္ဂ႐ုစိုက္ေလ့ မ႐ွိတဲ့ မိဘေတြေတာင္ ဒီလိုအခ်ိန္ေတြမွာ ပ်ာယာခတ္လာၾကပါတယ္။ နဂိုကတည္းက သည္းသည္းလႈပ္မိဘေတြဆိုရင္ေတာ့ ေျပာစရာလိုမယ္မထင္ေတာ့ပါ။
မိဘေမတၱာကို နားလည္ပါတယ္၊ ကိုယ္ခ်င္းလည္းစာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕မိဘေတြရဲ႕ အလြန္အကြၽံျပဳမူေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြဟာ တစ္ေလာကလံုးမွာ သူတို႔ကေလးတစ္ေယာက္ပဲ အေရးႀကီးတဲ့ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
Credit to google image
ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဆရာ၊ဆရာမေတြက ကေလးေတြေဘးမွာ အျမဲ႐ွိေနပါတယ္။ ကေလးေတြ ထူးျခားမႈတစ္ခုခုျဖစ္လာၿပီဆို ေျဖ႐ွင္းေပးဖို႔ အဆင္သင့္ပါ။ စာကိုပဲ ရာႏႈန္းျပည့္ အာရံုစိုက္ထားသင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ခ်ိဳ႕မိဘေတြရဲ႕ အတၱလြန္ကဲမႈေတြဟာ သူတို႔ကေလးကိုသာမက ပတ္ဝန္းက်င္ကိုပါ ႐ိုက္ခတ္မႈေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။
ဆရာဆိုတာ ဒုတိယမိဘဆိုတာ သူတို႔အသိထဲမွာ ေမွးမွိန္ေနေလ့႐ွိၾကပါတယ္။ စာသင္ခန္းထဲေတာင္ ဝင္ထိုင္ၿပီး ကေလးကို ေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးခ်င္ၾကပါတယ္။ ေဘးကေန ယပ္ခတ္ေပးခ်င္ၾကပါတယ္။ မုန္႔ထုတ္ေလးေတြေဖာက္ၿပီး ခြံ႔ေကြၽးခ်င္ၾကပါတယ္။ ဆရာေတြက ခြင့္မျပဳလို႔သာပါပဲ။
မိဘေတြ ေရာက္လာတတ္တဲ့ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးေရာက္ရင္ ဆရာ၊ဆရာမေတြအတြက္ကေတာ့ ကေလးကိုထိန္းရသလို လူႀကီးေတြကိုပါ ထိန္းရေလ့႐ွိပါတယ္။
