ယေန႔ေခတ္ ေက်ာင္းသား
သူတို႔ေလးေတြအတြက္ စိတ္ဖိစီးစရာေတြ မ်ားလွပါတယ္။
ျပင္ပအေၾကာင္းအရာေတြ မပါဘဲနဲ႔ကို ေက်ာင္း+က်ဴ႐ွင္+ဂိုက္+စာက်က္ဝိုင္း+ညဂိုက္ စသျဖင့္ အားခ်ိန္၊ နားခ်ိန္ရယ္လို႔ သိပ္မ႐ွိၾကေတာ့ပါ။
ေလ့လာရတဲ့စာေတြကလည္း ဂဃဏန နားလည္ျခင္းမ႐ွိပဲ အလြတ္က်က္မွတ္ျခင္းကို ဦးစားေပးလုပ္ေဆာင္ေနရပါတယ္။
မိဘ သို႔ဟုတ္ ဆရာေတြရဲ႕ ဖိအားေပးမႈေတြလည္း ႐ွိေနျပန္ပါတယ္။
ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးသြားရင္လည္း ဘဝအာမခံခ်က္ဆိုတာလည္း မေရမရာပါပဲ။
အထူးသျဖင့္ တတ္ဖို႔မလိုဘဲ ေအာင္ဖို႔ပဲလိုေနတဲ့ ပညာေရးစနစ္တစ္ခုေၾကာင့္ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာ ထိခိုက္မႈေတြ ႀကီးႀကီးမားမား ႐ွိေနၾကပါတယ္။
ဒီစနစ္ကို ႏွစ္႐ွည္လမ်ား ေတြ႔ၾကံဳျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကရတဲ့ သူတို႔အတြက္ အသက္သာႀကီးလာတယ္၊ အတန္းသာျမင့္လာတယ္၊ လိုက္ေလ်ာညီေထြ႐ွိတဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဖြ႔ံၿဖိဳးမႈေတြျဖစ္မလာခဲ့ၾကတာေတာ့ စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ။
