crd-org-source
ကြ်န္ေတာ္အပိုင္း(၃)မွာ ကိုေအာင္ခန့္ကလည္ေခ်ာင္းကင္စာျဖင့္ေဝ
ဒနာျပင္းစြာခံစားေနရတဲ႕ကိုသက္ဦးညီမေလးအား တရားျပပံုအား
ဆက္လက္ေဖၚျပသြားပါ့မယ္။ကိုေအာင္ခန့္ကကိုသက္ဦးအိမ္ေရာက္တဲ႕အခါမွာ လူနာေစာင့္နပ္စ္မေလးအား "ဆရာမ လူနာအရမ္းနာလာရင္ဘာလုပ္ေပးပါသလဲ" ေမးတဲ႕အခါ ဆရာမက" အနာသက္သာေအာင္ ေဆးထိုးေပးပါတယ္။ ညဘက္ေရာက္ရင္ေတာ့အိပ္ေဆးထိုးေပးပါတယ္"လို့ျပန္ေျပာပါတယ္။ကိုေအာင္ခန့္က လူနာအမ်ိဳးသမီးဆီသို့သြားျပီး ညီမေဝဒနာခံစားရတာေတာ္ေတာ္ျပင္းလားေမးရာ လူနာက မခံမရပ္နိင္္ေလာက္ေအာင္ ျပင္းထန္ပါတယ္လို့ျပန္ေျပာပါတယ္။ ကိုေအာင္ခန့္ကဟုတ္ျပီညီမ ညီမခံစားေနရတဲ႕ေဝဒနာေတြ ေရာ့နည္းသက္သာသြားေအာင္ အစ္ကိုကူညီေပးပါ့မယ္လို့ေျပာရာ လူနာအေနနဲ႕ အားကိုးရွာေနတဲ႕အခ်ိန္ျဖစ္၍ လက္ခံပါတယ္လို့ျပန္ေျပာပါတယ္။ကိုေအာင္ခန့္မွ"ဒါဆို အစ္ကိုေျပာတာကို ၁၅မိနစ္ေလာက္ စိတ္ဝင္စားစြာနဲ႕ သီးခံနားေထာင္ေပးပါလို့ ေျပာရာလူနာမွ ေခါင္းညိတ္ျပပါတယ္။
crd-org-source
ညီမအရမ္းနာလာလို့ ဆရာမကအိပ္ေဆးထိုးေပးျပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ႕အခ်ိန္ညီမနာေသးလား။ လူနာက အိပ္ေပ်ာ္ေနေတာ့နာတာ ဘယ္သိမွာလည္းလို့ျပန္ေျဖပါတယ္။ ထိုအခါ ကိုေအာင္ခန့္က ဟုတ္ျပီညီမရယ္ ေနာက္တစ္ခုထပ္ေမးမယ္ေနာ္ လူတစ္ေယာက္ကိုထံုေဆး
(သို့) ေမ့ေဆးေပးျပီး အဲဒီလူရဲ႕အသားကို ဓားနဲ႕ခြဲမယ္ဆိုရင္ ဒီလူနာတယ္လို့ေျပာမလား။ လူနာက ဘယ္ေျပာမလဲ ေမ့ေနတာကိုးလို့ျပန္ေျဖပါတယ္။ ကိုေအာင္ခန့္က အဲဒါပါပဲညီမရယ္ ရုပ္တရားမွာ နာတာ က်င္တာ ကိုက္တာ ခဲတာ မရွိပါဘူး။ ေဖါက္ျပန္တဲ႕သေဘာေလးပဲရွိပါတယ္။ အဲဒီ နာတာ က်င္တာကိုက္တာ ခဲတာ ေတြဟာ စိတ္ဆိုတဲ႕နာမ္တရားမွာျဖစ္ေနတာပါ။ စိတ္ကခံစားေနတာပါ။ ညီမခံစားေနရတဲ႕ေဝဒနာေတြဟာ တကယ္ျဖစ္ေနတာကရုပ္တရားမွာပါ။ ခံားေနတာက နာမ္တရား(စိတ္)မွာပါ။ လံုးဝကိုလြဲေနတယ္ဆိုတာကို ညီမခံစားမိရဲ႕လားလို့ေမးတဲ႕အခါ လူနာက ေရးေရးေလးျမင္လာသလိုပဲလို့ျပန္ေျဖပါတယ္။ ကိုေအာင္ခန့္စိတ္ထဲမွာလည္း ဒီအမ်ိဳးသမီး ပါရမီဓာတ္အခံပါတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ပါတယ္။ ဆက္၍ကိုေအာင္ခန့္က အိပ္ေဆးထိုးတာ ထံုးေဆးထိုးတာ ေမ့ေဆးေပးတာတို့ဟာ ရုပ္နဲ႕နာမ္(စိတ္)ကို ခဏတာခြဲလိုက္တဲ႕သေဘာပါ။ အႀကာႀကီးခြဲလိုေတာ့
မရဘူးညီမရဲ႕ အႀကာႀကီးခြဲရင္လူ့အသက္ပါေသဆံုးသြားလိမ့္မယ္လို့ေျပာတဲ႕အခါလူနာအမ်ိဳးသမီး ျငိမ္၍နားေထာင္ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ကိုေအာင္ခန့္ကဆက္၍ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ထူးျခားတာတစ္ခု ျဖစ္ေနတယ္ညီမသိလားလို့ေမးရာလူနာမွေခါင္းခါျပပါတယ္။ ညီမ အစ္ကိုေျပာတဲ႕အေႀကာင္းအရာေတြကိုနားေထာင္ေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာနာေသးလား။ အဲဒီလိုေမးလိုက္မွပဲ နာတာကိုသတိရသြားျပီ တကြ်တ္ကြ်တ္နဲ႕ျငီးေနျပန္ပါတယ္။ ကိုေအာင္ခန့္ကညီမေရ အဲဒါရုပ္နာမ္တရားတို့ရဲ႕အစပါပဲ။ ရုပ္နဲ႕နာမ္ သီးသန့္ဆိုတာကိုေဖၚျပေနတာပါ။ ရုပ္မွာျဖစ္တဲ႕ေဝဒနာကို စိတ္ကညႊတ္မိလို့ဒီလိုခံစားရတာပါ။ ဒီစိတ္ကိုေဝဒနာမွာမထားပဲ ကမၼဌာမ္းအာရုံမွာထားနိုင္မယ္ဆိုရင္ ဒီေဝဒနာကိုဘယ္သိေတာ့မလဲလို့ရွင္းျပရာလူနာအမ်ိဳသမီးက အေသးစိတ္ေျပာျပဖို့ေတာင္းဆိုပါတယ္။ ကိုေအာင္ခန့္ဆက္၍ မိမိရဲ႕စိတ္ေလးအား နွာသီးဖ်ားမွာထားျပီး ဝင္ေလေလးဝင္လာရင္ ဝင္္တယ္လို့သိေနျပီး ထြက္ေလေလးထြက္သြားရင္ ထြက္တယ္လို့သိေပးေနရပါမယ္။ မထမပိုင္းမွာေတာ့သမာဓိအားကနည္းေသးတဲ႕အတြက္ စိတ္ကေဝဒနာေပၚေရာက္လိုက္ နွာသီးဖ်ားေရာက္လိုက္နဲ႕ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ စိတ္ျပန္လြင့္တာနဲ႕ စိတ္ကိုျပန္စုစည္း နွာသီးဖ်ားမွာျပန္ထား ဒီလိုလုပ္ေနရင္းနဲ႕ စိတ္ေလးတည္ျငိမ္မွုရလာပါလိမ့္မယ္လို့ သင္ေပးတဲ႕အခါ လူနာကေခါင္းညိတ္ျပီး မ်က္လံုးမွိတ္ကာ အာရုံျပုေနပါေတာ့တယ္။ကိုေအာင္ခန့္လည္း သူငယ္ခ်င္းကိုသက္ဦးကို နုတ္ဆက္ျပီးျပန္ခဲ႕ပါတယ္။
crd-org-source
ဒုတိယရက္ေန့မွာ ကိုေအာင္ခန့္လူနာအိမ္ကို ျပန္လာခဲ႕ပါတယ္။ အိမ္လည္းေရာက္ေရာ သူနာျပဳ ဆရာမက အ့ံႀသေသာေလသံျဖင့္ လူနာကအရင္လိုဆိုးဆိုးရြားရြားမေအာ္ေတာ့ပဲ တခါတရံညီးတာေလာက္ပဲရွိေတာ့တယ္လို့ ကိုေအာင္ခန့္ကိုေျပာပါတယ္။ ဆရာမကဆက္၍ ကြ်န္မသူ့ကို စမ္းသပ္ႀကည့္ေတာ့ ေရာဂါအေျခေနကပိုဆိုးလာတယ္။ နလံုးခံုနွုံး နဲ႕ ေသြးေပါင္အေျခေနကလည္းေတာ္ေတာ္ဆိုးလာတာေတြ႕
ရေပမဲ႕ လူနာကတျဖည္းျဖည္းျငိမ္လာတာကို ေတြ႕ရတယ္လို့ေျပာျပပါတယ္။ ကိုေအာင္ခန့္က ေခါင္းညိတ္ျပျပီး လူနာဆီသို့သြားကာ ညီမဘာေတြထူးျခားလဲလို့ေမးရာ လူနာက စိတ္က နွာသီးဖ်ားမွာ ေရာက္ေနတဲ႕အခ်ိန္မွာ ေဝဒနာကို မသိသလိုခံစားရပါတယ္လို့ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဟုတ္ျပီညီမ သမာဓိအားေကာင္းလာျပီဆိုေတာ့ ေနာက္တဆင့္တက္ႀကတာေပါ့။ ေနာက္တဆင့္အားဆက္လက္ေဖၚျပပါဦးမည္။
steemit မိသားစုမ်ား က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစဗ်ာ။
MSC-251
writer
