ဒီေန႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္တိုးတက္ ဘဝ(Life)ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခု (သို႔မဟုတ္) ေန႔တစ္ေန႔ လို႔လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္။ဟုတ္တယ္ေလ။ ငါးႏွစ္သား ႃမွီးေကာင္းေပါက္ ဘဝကတည္းက မူႀကိဳ၊ တစ္ခါ မူႀကိဳကေန အေျခခံပညာ မူလတန္း၊ တစ္ခါ မူလတန္းကေန အလယ္တန္း၊အလယ္တန္းက ေန အထက္တန္း အဲ့ကမွ တကၠသိုလ္ဝင္တန္းေအာင္လို႔ ေဟာ တကၠသိုလ္မွာ ဘြဲ႕ႀကိဳတန္းအျဖစ္ ေလးႏွစ္တက္ရခဲ့ရ။
ခုေတာ့ ဆယ့္ငါးႏွစ္နီးပါး ပညာေရးခရီးၾကမ္းကို ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ေမာင္တိုးတက္တစ္ေယာက္အတြက္ ဘြဲ႕(graduation)ရတဲ့ေန႔။ အဲ ေျပာရမယ္ဆို ဘြဲ႕ေတာ့အျပည့္ႀကီး မရေသးဘူး။ ရီဟာဆယ္ (rehersal) ဆိုေတာ့ တဝက္ရၿပီေတာ့ ထားလိုက္ပါေတာ့ဗ်ာ။မိဘေတြ အေနနဲ႔ကလည္း ဒီ ေမာင္တိုးတက္ တစ္ေယာက္တြက္ ဂုဏ္ယူေနၾကမွာပါ။ ဟုတ္တယ္ေလ ၿမီးေကာင္ေပါက္ဘဝကတည္းက မိုးထဲ၊ေလထဲ ကေန၊အမ်ိဳးစုံ ႀကိဳးခံုနဲ႔ ပညာတတတ္ေအာင္ သင္ေပးခဲ့ၾကတာကလား။
ေမာင္တိုးတက္ရတာ မဟာ Master ဘြဲ႕လည္းမဟုတ္၊ ေဒါက္တာဘြဲ႕လည္း မဟုတ္ (phd) လည္း မဟုတ္ေပမယ့္ ေက်ာင္းကို ဘယ္လို တက္ခဲ့၊စာေမးပြဲေတြကို ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရလည္း ဆိုတာ 
ဒီေန႔ ရီဟာဆယ္ (rehersal) ၿပီးလို႔ ေနာက္ သုံးရက္ေလာက္ၾကရင္ ဘြဲ႕ေပးတဲ့ေန႔ဗ်။
ဘြဲ႕ယူမယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေခၚ ငရဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလးစားရတဲ့ ပါေမာကၡဆရာတစ္ဦးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဒီလိုဆံုးမဖူးတယ္ဗ်ာ။ bachelor ဘြဲ႕ရတာဟာ ဘာသာပ္ကို အကုန္သင္ယူတတ္ေျမာက္သြား္ဟု မဆိုလိုေၾကာင္း ထိုဘာသာရပ္ကို အေတာ္အတန္တီးမိေခါက္မိၿပီဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ေပါ့။ Master ဘြဲ႕ရတာက ထိုဘာသာရပ္မွာ အလြန္ထူးခၽြန္သြားတာကို ေျပာဆိုျခင္း မဟုတ္ဘဲ ထိုဘာသာရပ္မွာ မင္း သင္ရမယ့္ သင္႐ိုးကုန္သြားၿပီလို႔ ဆိုလိုေၾကာင္း၊ Phd ဘြဲ႕ကေတာ့ မင္းအေနနဲ႔ သင္႐ိုးသစ္ေတြ ရွာေဖြ/ျပဳစုသင့္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ေတြရတယ္ လို႔ ဆံုးမခံခဲ့ရဘူးပါတယ္။ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္တိုးတက္အေနနဲ႔လည္း တက္မေထာင္ဘဲ လိုအပ္ေနေသးတဲ့ ပညာဗဟုသုတေတြကို ဆက္လက္ဆည္းပူးေနဦးမွာပါဗ်ာ။
