အျမင့္မွာ ပြင့္ေသားပန္း
ခူး၍နမ္းမည္ လက္လွမ္းမိေသာ္
ေျခေခ်ာ္ေခြက် ရင္ဘတ္မွာ
ဒဏ္ရာရတဲ့ အခိုက္မွာ
႐ိႈက္႐ိႈက္ငင္ငင္ ငိုမိတယ္.....။
အဆိပ္သင့္ပန္း
အတိတ္ရင္နင့္ဖြယ္အလြမ္းနဲ႔
ဇာတ္လမ္းပံုဆင္
တသက္လြမ္းရမယ့္ပံုျပင္တပုဒ္
ပန္းပြင့္ဒိုင္ယာရယ္လို႔
ထုပ္ႏႈတ္တင္ျပ လိုက္ပါသည္။ ။
မင္းသိုက္ထြန္း
"ဦးေလး ေနာက္တျမဴနဲ႔ ပဲးျခမ္းသုတ္တပြဲ "
"ရမယ္ငါ့တူ ခဏေလးေဆာင့္ ပဲသုပ္ဖို႔ မင္းတို႔အေဒၚ
လက္မအားေသးလို႔ကြာ"
ကြၽန္ေတာ့္ စကားအဆံုးမွာပင္ ထန္းတဲးက
ထန္းရည္ေရာင္းတဲ့ ဦးေလးႀကီး မဆိုင္းမတြျပန္ေျပာလိုက္သည္။
"ဟုတ္ကဲ့" လို႔
ကြၽန္ေတာ္လဲလွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္အၿပီး
လက္က်န္ ထန္းရည္ခြက္ကို ေကာက္ေမာ့လိုက္၏။
ၿပီးမွ အတူထိုင္ေသာက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေအာင္ေက်ာ္သူကို
မသိမသာေလး ေဝ့ၾကည့္မိ၏။
ေအာင္ေက်ာ္သူမွာမူ ဆက္ေသာက္ခ်င္ဟန္ပင္မတူေတာ့
လက္ထဲမွ ထန္းရည္ခြက္ကို ကိုင္ရင္း မအီမသာျဖစ္ေန၏။
အေတာ္ေလးလဲမူးေနဟန္တူသည္။
သူဆိုမေျပာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္က သူအရင္ ေသာက္ေနသူျဖစ္ၿပီး
မည္မွ်ေလာက္ေသာက္ၿပီး သည္ပင္ မမွတ္မိေတာ့။
"သိုက္ႀကီး မင္းေသာက္တာမ်ားေနၿပီကြာ သိပ္လဲမလုပ္နဲ႔
ေတာ္ၾကာ သက္ဆိုးမ႐ွည္ပဲေနးဦးမယ္ဟ.....
မိန္းကေလးတေယာက္အတြက္နဲ႔"
ေအာင္ေက်ာ္သူစကားအဆံုးမွာ ကြၽန္ေတာ့္မွာပင္ ခ်က္ခ်င္း
စကားမတုန္႔ျပန္ႏိုင္ေသးေပ ဗိုက္တင္းေနသည္ကတေၾကာင္း
မူးေဝေနသည့္ကတေၾကာင္း။
"ေအ့....."
အတန္ၾကာမွပင္ ေလတခ်က္တတ္လိုက္မွာ
ေနသာသေလာက္႐ွိသြားၿပီး စကားဆက္ႏိုင္ေတာ့သည္။
"သူငယ္ခ်င္းရာ ငါ ပန္းေဝကိုကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ
ငါ့ေနရာမွာ မင္း ခဏဝင္ၾကည့္ေစ့ခ်င္တယ္"
ကြၽန္ေတာ္လဲ စကားဆံုးတာနဲ႔ ထန္းရည္ခြက္ကို ေမာ့ေသာက္လိုက္ျပန္၏။
ၿပီးမွဆက္ၿပီး။
"ေတာက္.... ဟိုေကာင္ သာခ်ိဳ ဒီေကာင့္ကို ဘယ္ေတာ့မွမေက်နပ္ဘူးကြာ."
ေအာက္ေက်ာ္သူက ကြၽန္ေတာ့္စကားအဆံုးမွာပင္ ခ်က္ခ်င္းစကားဝင္ ေထာက္လိုက္၏။
"ေအးပါ သူငယ္ခ်င္ရာ သူ႔အေမ့ မနက္က ငါ့ေ႐ွ႕မွာပဲေျပာတာ
ေရႊ ေရႊခ်င္းထပ္မွ ျမတ္တယ္ဆိုပဲကြ"
"ေအးကြာ မိန္းမဆိုတာ ေငြနဲ႔ ဝယ္ရတဲ့ေခတ္ႀကီးကိုျဖစ္ေနေရာ
သၼီးကိုလဲ ေဈးျဖတ္ေရာင္းတဲ့အေမေတြ ခုမွေတြ႔ဖူးေတာ့တယ္ကြာ"
" ေရာ့ဗ်ာ ငါ့တူအသဲကြဲးသမားႀကီး ေနာက္တျမဴနဲ႔ ပဲးျခမ္းသုပ္ရၿပီကြ ဟဲ...ဟဲ"
လက္က်န္ကုန္သြားသည္ႏွင့္ ေတာက္ထပ္ ထန္းထည္တျမဴထပ္ေရာက္လာ၏
သည္မွာ ကြတ္တိျဖစ္ပင္ျဖစ္သြားသည္။
အညာေဒသ၏ ေႏြဦးအပူခ်ိန္သည္ က်စ္က်စ္ေတာက္ပူျပင္းသည္
ေဘးပတ္ဝန္က်က္တခုလံုးသည္က ေျမနီမ်ားေၾကာင့္ အုတ္နီခဲးပံုႀကီးသဖြယ္
အရြက္မ်ားပင္မ႐ွိေတာ့ေသာ သစ္ပင္မ်ားက
ဟိုတပင္ဒီတပင္ႏွင့္ လြမ္းေမာဖြယ္ပင္ အလြန္ေကာင္းလွ၏။
ရီေဝေနေသား ကြၽန္ေတာ့္အျမင္မ်ားကပင္ အရာအားလံုးကို
ပကတိမျမင္ရပဲ ေရးေရးရိပ္ရိပ္ႏွင့္ပင္ ႐ွိေျခ၏။
( ငိငိ......မူးသြားၿပီ ဆက္မေရးႏိုင္ေတာ့ဘူး ေရာက္ေန႔မွဆက္မယ္ဗ်ာ.....😂😂😂😂)
မင္းသိုက္ထြန္း
14, 01, 2018
RSM-5
Photos credit: Google Image