ယေန႕ေခတ္တြင္ လူငယ္လူရြယ္အမ်ားစုမွာ ျပင္ပစာ ဖတ္ရႈမႈ႕ နည္းပါးလာသည္ကို ေတြ႕ရွိလာရသည္ ။
ထိုအခါ မိမိ၏ စိတ္တြင္ လူငယ္လူရြယ္မ်ားအား အားမလိုအားရ ျဖစ္ျခင္းမ်ား ကိန္းေအာင္းလာေပသည္ ။
မိမိငယ္စဥ္က စာဖတ္ဝါသနာပါခဲ႔သည္ကိုပင္ ဝမ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူမိသည္ ။ မိမိငယ္စဥ္ ေက်ာင္းသားအရြယ္ ၃တန္း ၄တန္းႏွစ္မ်ားဆီက ယေန႕ေခတ္ ကဲ႔သို႕ စာအုပ္စာေပ မေပါမ်ားခဲ႔ေပ ။ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ေတြ႕ကရာ စာတိုေပစမ်ား ကာတြန္းဂ်ာနယ္မ်ားျဖင့္သာ ႀကီးျပင္းခဲ႔ရသည္ ။ အမ်ားစုမွာ စာအုပ္ဟုေခၚမျဖစ္ေတာ့ေသာ စာရြက္အျပဳတ္ စာတိုေပစမ်ားက အမ်ားစုျဖစ္သည္ ။ ဝတၳဳကို မဖတ္တတ္ေသးေပ ပံုျပင္စာအုပ္မ်ား ကာတြန္းစာအုပ္မ်ားႏွင့္ ေရႊေသြးဂ်ာနယ္မ်ား သည္သာ ကေလးပီပီ မိမိဖတ္ခ်င္ေသာ စာမ်ားျဖစ္ခဲ႔သည္ ။ ေရႊေသြး ဂ်ာနယ္တြင္ စာျဖင့္ေဖာ္ျပေသာ ပံုျပင္ေလးမ်ား တစ္ပုဒ္စ ႏွစ္ပုဒ္စ ပါတတ္သည္ ။ ကာတြန္းတြင္ ဆရာေဆြမင္း (ဓႏုျဖဴ) ၏ ျမိဳင္ရာဇာတြတ္ပီ ႏွင့္ တပည့္ေက်ာ္ ဗိုက္ကေလး လူပ်ိဳႀကီး ေစာတင္ေမာင္ ဇာတ္ေကာင္းမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ ေတာရြာဓေလ့ကို သေဘာက်သည္ ။ ဖတ္စရာစာ မ်ားျခင္းကလည္း သတိထားမိစရာ ျဖစ္ခဲ႔သည္ ။ ဖတ္စရာ စာအုပ္ ဆိုသည္မွာ ရွားပါးပစၥည္းျဖစ္ခဲ႔သည္ ။ မိမိေဘးအိမ္မ်ားမွာ ေနရာစံုလွည့္၍ ပစၥည္းအေဟာင္းဝယ္ယူသူမ်ား ျဖစ္ႀကသည္ ။ညေနဘက္ ၎တို႕ အိမ္ျပန္ေရာက္မွ ေမႊေႏွာက္ရွာေဖြ ဖတ္ရႈ႕ ရသည္ ။ အေမသည္ ေက်ာင္းစာမွလြဲ၍ တျခားစာဖတ္လွ်င္မႀကိဳက္ မိလ်င္ အရိုက္ခံရသည္။ စာအုပ္သိမ္းခံရသည္ ဆူေငါက္ခံရသည္ ။ ထို႕ေႀကာင့္ အေမ မသိေအာင္ ခိုးသိမ္းထားရသည္ ။ ေက်ာင္းကျပန္လာလ်င္ မိမိ သိမ္းထားေသာ ေနရာသို႕ အလ်င္အျမန္ သြား၍ ၂ရြက္ ၃ရြက္ ဖတ္လိုက္ရမွ ေက်နပ္မိသည္ ။ လူငယ္ႀကိဳက္ စာအုပ္ ရွားပါးျခင္းေႀကာင့္ ဖတ္ကုန္သြားမည္ကို စိုးရိမ္ေနရ ေသာေႀကာင့္ မကုန္ေစရန္ နည္းနည္းခ်င္း ဖတ္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ ကာတြန္းစာအုပ္ မ်ားမ်ား ရရွိခ်ိန္သည္ ဝမ္းသာဆံုး အေပ်ာ္ဆံုးေန႕ပင္ ။ ထိုေန႕မ်ားတြင္ ေပ်ာ္လြန္းသျဖင့္ ညအိပ္မေပ်ာ္ေပ ။ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္တြင္ မိမိကဲ႔သို႕ စာဖတ္ဝါသနာႀကီးသူ မရွိ သာမန္ စာဖတ္သူမ်ားေတာ့ ရွွိသည္ ။ မိမိေလာက္ စာဖတ္ေလာဘမႀကီးႀကဟု ထင္ျမင္မိေပသည္ ။ စာခိုးဖတ္သျဖင့္ အရိုက္ခံခဲ႔ရဖူးသည္ကို ယေန႕ထိ မွတ္မိေနေသးသည္ ။ နန္းဦး ကာတြန္း စာအုပ္ျဖစ္သည္ ။ ကာတြန္းထဲတြင္ နန္းဦးဟုေသာ လူငယ္ ကေလး တစ္ေယာက္ မိဘမရွိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ ကပၸိယ အျဖစ္ ေနရေသာ ဇာတ္လမ္းျဖစ္သည္ကို မွတ္မိေနေသးသည္ ။
ေက်ာင္းကအျပန္ လြယ္အိတ္ခ်ိတ္ျပီး ဖြတ္ထားေသာ ေနရာ ေခ်ာင္ေလးထဲသို႕ သြားကာ ခိုးဖတ္ခဲ႔ရသည္ ။
ေက်ာင္းတက္စဥ္ မုန္႕စားဆင္းခ်ိန္မ်ားတြင္ ေဘးအခန္းမွ အတန္းႀကီး မ်ားဆီသြား၍ ျမန္မာစာဖတ္ေနသူ အတန္းႀကီးမ်ားနားကပ္ခါ မေဟာသဓာ ဝတၳဳ ကမ႓ာ့သမိုင္းမ်ား ဖတ္ရသည္ကို အရသာေတြ႕လွသည္ ။ အတန္းႀကီးမ်ားကလည္း ပုဒ္ျဖတ္ ပုဒ္ရပ္ မွန္မွန္ျဖင့္ ဖတ္ျပသည္ကို သေဘာက်က်သည္ ။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားတြင္ မိမိသိမ္းထားေသာ ကာတြန္း စာအုပ္မ်ားႏွင့္ အတန္းႀကီး တို႕၏ သမိုင္စာအုပ္ ျမန္မာစာအုပ္တို႕သာ ဖတ္စရာ ရွိေပသည္ ။
ထို႕မွတဆင့္ ၆တန္း ၇တန္းအရြယ္တြင္ စာအုပ္ အငွားဆိုင္ႏွင့္ ထိေတြ႕ခြင့္ရခဲ႔သည္။ ဟာသစာအုပ္ ပံုျပင္ စာအုပ္ ကေလးကာတြန္း ထို႕မွ တဆင့္ လူငယ္ကာတြြန္း လူငယ္ကာတြန္းမွ တဆင့္ ဝတၳဳတိုေလးမ်ား စဖတ္လာခဲ႔သည္ ။ ထိုအခါ မွစ၍ စာေရးဆရာမ်ားအား မွတ္တတ္ေသာ အက်င့္ျဖစ္လာခဲ႔သည္ ။ မည္သည့္ စာေရးဆရာေရးေသာ ဝတၳဳက ဖတ္လို႕ေကာင္းသည္ကို ခြဲျခားတတ္လာသည္ ။ မိမိႀကိဳက္ေသာ စာေရးဆရာ စာအုပ္မ်ား တစ္အုပ္ျပီး တစ္အုပ္ ေရြးဖတ္တတ္လာသည္ ။
ယေန႕ေခတ္တြင္
လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စာဖတ္အားနည္းသည္ကို အျပဳအမူ အမူအက်င့္တို႕ျဖင့္ သိနိုင္သည္ ။ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ရာတြင္ လည္းေကာင္း ေတြးေခၚရာတြင္ လည္းေကာင္း သိရွိနိုင္သည္ ။ မိမိကိုယ္တိုင္ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ရာတြင္ အသိပညာ ဗဟုသုတ ရွွိသူမွာ တပန္းသာေလ့ရွိသည္။
နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံ၏ တိုးတက္မႈ႕ကို အႀကမ္းအားျဖင့္ ပညာတတ္လူတန္းစားမ်ား ယဥ္ေက်းမႈ႕ အႏုပညာ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈ႕ က်န္းမာေရး အားကစား စသည့္ အမ်ိဳးအစားမ်ားတြင္ ပညာသည္လည္း ပါဝင္ေပသည္ ။ လူတစ္ေယာက္ကို ေနာက္ဆံုး တတ္ေရာက္ခဲ႔ေသာ အတန္းပညာျဖင့္ ဆံုးျဖတ္တတ္ႀကသည္ ။
ငယ္ႏုစဥ္က ထိုကဲ႔သို႕ အတန္းပညာျဖင့္ ဆံုးျဖတ္သည္ကို နားမလည္ခဲ႔ေပ ။ ဘာေႀကာင့္ အတန္းပညာျဖင့္ လူတစ္ဦး၏ အက်င့္ စာရိတၱ ေတြးေခၚမႈ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး စသည္တို႕ကို ဆံုးျဖတ္ႀကေႀကာင္းကို ေနာက္အပိုင္းတြင္ ဆက္ေရးသြားပါဦးမည္ ။ steemitမွ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္း စာဖတ္သူမ်ား ႀကီးပြားတိုးတက္ႀကပါေစ ။
Wring by Myint Aung Naing
photo by google image
