ေမာင္စိုးသည္ TV/video ႀကည့္ အလြန္ဝါသနာပါသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။TV/video ႀကည့္ရမည္ဆိုပါက ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ထိ ႀကည့္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။
credit image source
ယေန႔ေခတ္လို ဖြင့္ျဖိဳးတိုးတက္မႈမရွိေသးခ်ိန္က ေမာင္းစိုးတို႔ရြာေလးတြင္ TV /Video အဝႀကည့္ႏိုင္ဖို႔ ဆိုသည္မွာ အလႈဳ မဂၤလာေဆာင္တို႔ရွိမွသာ ႀကည့္ခြင့္ရေလသည္။
ထို႔ေႀကာင့္ အလႈဳ မဂၤလာေဆာင္ရွိ၍ video ျပလွ်င္ ညနက္ထိ မႀကည့္ရန္ ေမာင္းစိုးအား ေမာင္စိုးအေဖမွ အျမဲမွာရေလသည္။ယၡဳလည္း ရြာထဲတြင္ ကိုသာလွတို႔ အလႈဳရွိေလသည္။အလႈဳတြင္ video ျပမည္ဆိုေသာေႀကာင့္ ေမာင္းစိုးတစ္ေယာက္ video ျပမည့္ လယ္ကြင္းထဲတြင္ ခံုခ်ကာ ေနရာသြားဦးထားလိုက္ေလသည္။
video ျပေသာကြင္းသည္ လူသြားလူလာမ်ားေသာလမ္းနေဘးတြင္ ရွိေလသည္။ေမာင္စိုးသည္ ေနရာဦးျပီးေနာက္တြင္ ဖခင္ထံသြားကာ video မိုးလင္းႀကည့္ခြင့္ေပးရန္ ပူဆာေလသည္။
ေမာင္စိုးဖခင္လည္း နားပူဒဏ္ ႀကာႀကာ မခံႏိုင္၍ ေမာင္စိုး ဆႏၵအား ခြင့္ျပဳလိုက္ေလသည္။ဤသို႔ျဖင့္ ညေနေစာင္းေသာအခါ ေမာင္စိုးသည္ စားေသာက္ျပီး ေစာင္ႏွင့္ ေခါင္းအံုးယူကာ video ျပသည္႔ကြင္းသို႔ ထြက္လာခဲ႕ေလသည္။
ညေနေစာင္းသည္ႏွင့္ voideo ဆရာသည္ ဇာတ္ကားမ်ားစတင္ျပသေလသည္။အစပိုင္းတြင္ မိန္းကေလးမ်ားရွိေနေသာေႀကာင့္ ျမန္မာဇာတ္ကားမ်ားကိုျပသေလသည္။ေနာက္ပိုင္းညနက္လာ၍ မိန္းကေလးမ်ားျပန္ေသာအခါ videoဆရာသည္ ႏိုင္ငံျခားကားမ်ားကို ျပသေလသည္။
ဤသိုျဖင့္ျပလာရာ ည(၁၂)ခန္႔ေရာက္ေသာအခါ ႀကည့္ရႈ႕သူ ေတာ္ေတာ္နဲပါးသြားသည္။ေမာင္စိုးမွာေတာ့ ည၏အေအးဒဏ္ကို ေစာင္၏ အကာကြယ္ယူကာ ဆက္လက္ႀကည့္ေနေလသည္။ၫ(၂)နာရီခန္႔ရွိေသာအခါ video ႀကည့္ရႈသူမွာ ေမာင္စိုးတစ္ေယာက္သာ က်န္ေတာ့သည္။videoဆရာသည္ ေမာင္စိုးတစ္ေယာက္တည္း က်န္ေသာအခါ ပိတ္ေတာ့ရေတာ့မည္ေလာ ႀကည့္ဦးမည္ေလာဟု ေမးေသာအခါ ေမာင္စိုးက ဆက္လက္ႀကည့္မည့္အေႀကာင္းေျပာသည္။
ဤသို႔ျဖစ္ နံနက္(၄)နာရီခန္႔ေရာက္ေသာအခါ videoဆရာမွ သူအိပ္ခ်င္ျပီျဖစ္ေႀကာင္း ေျပာျပသည္။videoႀကည့္ဝါသနာပါလွေသာ ေမာင္စိုးမွ"ခင္ဗ်ား အိပ္ခ်င္အိပ္ေလ က်ဳပ္ကို ဇာတ္ကားသာ ထည့္ေပးခဲ႕ က်ဳပ္ႀကည့္အံုးမွာ"ဟုေျပာ၍ videoဆရာသည္ ဇာတ္ကား ထိုးျပကာ အိပ္လိုက္ေတာ့သည္။
ေမာင္စိုးသည္ ေအးေအးျဖင့္ေစာင္ျခံဳျပီး videoႀကည္႔ေနရာ တျဖည္းျဖည္း အိပ္ငိုက္လာျပီး ဇာတ္ကားမဆံုးခင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့သည္။ေမာင္စိုး အိပ္မက္ထဲတြင္ ေကာင္မေလးႏွင့္ ေတြ႔ေန၏။ေဆာင္းေလေအး၏ တ္ုက္ခတ္မႈေႀကာင့္ သမီးရည္းစားႏွစ္ေယာက္ ဖက္ထားရသည္မွာေႏြးလွသည္။တေျဖးေျဖး ေႏြးရာမွ ပူလာသည္။ပူတာမွ ေတာ္ေတာ္ပူလာသည္။ထို႔ေႀကာင့္ ေမာင္စိုး တစ္ေယာက္ မ်က္လံုးဖြင့္ႀကည့္လိုက္ရာ ပူျပင္းေသာေနေရာင္မွာ ေမာင္စိုးအား မညွာမတာ က်ေရာက္ေနသည့္အျပင္ ေစာင္ပါျခံဳထား၍ ပို၍ပူေလာင္ေနေတာ့သည္။
ေမာင္စိုးရုတ္တရက္ေႀကာင္သြားသည္။ေသျခာစဥ္းစားႀကည့္မွ ညက video ႀကည့္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ကို အမွတ္ရမိသည္။ေမာင္စိုး ေဘးဘီ ေဝ႔ႀကည့္လိုက္ရာတြင္ ညကျပသထားေသာ video စက္လည္းမရွိေတာ့။ခံုေတြလည္း မရွိေတာ့။သူတစ္ေယာက္တည္းသာ ကြင္ျပင္တြင္ ေစာင္ျခံဳေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ေမာင္စိုး လြန္စြာရွက္သြားသည္။ေစာင္ေလး ေခါင္းမွီးျခံဳကာ အိမ္သို႔ ခပ္ကုတ္ကုတ္ျပန္ခဲ႕ေတာ့သည္။ေမာင္စိုး အိမ္အေရာက္တြင္ ဖခင္ျဖစ္သူအား
"အေဖကလည္း သားကို လာမႏိႈးဘူး…ရွက္လိုက္တာ"
"ဘာလို႔လာႏိႈးရမွာလည္းဟ…ကိုယ့္သားအေႀကာင္း ကိုသိလို႔ ညနက္ထိ မႀကည့္ပါနဲ႕ဆိုတာ မင္းမွနားမေထာင္တာ…"
ေမာင္စိုးသည္ ကိုယ္အျပစ္ႏွင့္ကိုမို႕ ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ပဲ ခပ္ကုတ္ကုတ္ေနလိုက္ေတာ့သည္။
ေမာင္စိုးသည္ ထိုကိစၥျဖစ္ျပီးတည္းက အိမ္ထဲမွ အိမ္ျပင္သို႕ တစ္လေလာက္ မထြက္ပဲ အိမ္တြင္းေအာင္းေနေလေတာ့သည္။
MSC-224