I got my life from my Mom. I want to thank you so much my parents. Here, We don't need to forget the father role. He can support well and maintain the family role. My life was starting smoothly because of them. One give me life and other one give me completion. I will never forget these two person in my life. But, Life is too short.
One of them who are leave away from us. That is the big lost for me. That can not replace in it. Every Every person were felling when lost the one thing that their favorite in the life. Mostly the favorite things are lost from near of us. Sometime we can lose but that is not the end. We have hope and bright again. Life is too short so we need to never give up concern with small things. Still we lose the big things that can forget at the someday. Remark: some people were keep in their life time.
Sometime, We were forgot to care about the nearest of us. Because of we are thinking about the future and doing step by step. We can't care our families, friends, relative, nature and other things. But, some can complain on this that are they trying for their lovely person. So, they can give their life to their family and other. On that point, I don't want to refuse because of the concern are difference between human begin.
Life is too short . . . . . . . We need to support each other. We need to care of our families. We need to love our nature. We need to kind each other. I think that is the best way of the alive and living.
created by
Myo Zin
ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀တစ္ခုကို ေပးခဲ့တာ အေမေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘေတြကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက အေဖတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခန္းက႑ကိုလည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေမ့ထားလို႔မရပါဘူး။ မိသားစုတစ္စုရဲ႕ တာ၀န္ေတြကို ထိန္းသိမ္းၿပီး ေထာက္ပံမႈ႕ေတြေပးခဲ့တဲ့သူဟာလည္း ဘ၀ရဲ႕အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုပါ။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ဘ၀ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေစဖို႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က အဓိကေက်းဇူးရွင္ေတြေလ။ တစ္ေယာက္က ဘ၀ကို ေပးခဲ့ၿပီး၊ တစ္ေယာက္က လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘ၀မွာ ဤလူႏွစ္ေယာက္ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ဘ၀ကအရမ္း တိုလြန္းပါသည္။
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္က အေစာဆုံးထြက္ခြာသြားခဲ့သည္။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အႀကီးမားဆုံး ဆုံးရႈံးမႈႀကီးတစ္ခုေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့ဒီေနရာမွာ ဘာမွအစားထိုးလို႔လည္း ရႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ လူတိုင္း လူတိုင္း ၎တို႔ အႏွစ္သက္ဆုံးေသာအရာေတြ ဆုံးရႈံးသြားၾကရတဲ့အခါ ခံစားခဲ့ၾကရမွာ မလြဲပါ။ အမ်ားအားျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အျမတ္ႏိုးဆုံးေသာ အရာမ်ားသည္ အနီးနားမွာပင္ ေပ်ာက္ဆုံးေနၾကပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ဆုံးရႈံးႏိုင္တယ္ ဒါဟာတကယ္ေတာ့ အဆုံးသက္မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ကၽြႏု္ပ္တို႔မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႕ တစ္ဖန္ ေတာက္ပႏိုင္ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးသည္။ ဘ၀ကတိုတိုေလးပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ေတြသည္ ကိစၥေသးငယ္ေလးေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ေတာ့ အရႈံးမေပးသင့္ပါဘူး။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အႀကီးမားဆုံးေသာအရာေတြကို ဆုံးရႈံးခဲ့သည့္တိုင္ေအာင္ တစ္ခ်ိန္မွာ ဒါေတြကို ေမ့သြားႏိုင္ပါမည္။ မွတ္ခ်က္အေနနဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္အမွတ္ရစရာေတြ ရွိေနအုံးမွာပါ။
တစ္ခါတစ္ရံ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏အနီးကအရာမ်ားကို ဂရုတစိုက္ရွိရန္ ေမ့ေလ်ာ့ေနတက္ပါသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အနာဂတ္အတြက္ စဥ္းစားရင္း၊ တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ျပင္ဆင္ရင္းနဲ႕ ၎တို႔ကိုေမ့ေလ်ာ့ ေနမိသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ေဆြမ်ဳိးေတြ၊ သဘာ၀တရားေတြကို ဂရုမစိုက္ႏိုင္ ျဖစ္သည္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ခ်စ္တဲ့သူေတြအတြက္ ႀကိဳးစားရင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာပါလို႔ အခ်ိဳ႕လူေတြက တုန္႔ျပန္ ေ၀ဖန္ႏိုင္ပါသည္။ သူတို႔အတြက္ ဘ၀ကိုပါ ေပးႏိုင္တယ္လို႔ေျပာၾကပါသည္။ ဒီအေၾကာင္းအရာေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္အေနျဖင့္ မျငင္းခ်င္ပါဘူး ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လူသားအရင္းျမစ္ေတြၾကားမွာ မတူညီ ကြဲျပားတဲ့ ေတြးေခၚယူဆခ်က္ေတြ ရွိေနလို႔ပါပဲ။
ဘ၀က အရမ္းတိုပါတယ္ . . . . . ကၽြႏု္ပ္တို႔ အခ်င္းခ်င္း ေထာက္ပံ့ေပးဖို႔လိုပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မိသာစုေတြကို ဂရုစိုက္ဖို႔လိုပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ သဘာ၀ႀကီးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုင္းဖို႔ လိုပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ေမတၱာ ထားဖို႔ လိုပါသည္။ ဒါေတြက ကၽြႏု္ပ္တို႔ အသက္ရွင္၊ ေနထိုင္စဥ္ကာလအတြင္း လုပ္ေဆာင္ဖို႔ အေကာင္းဆုံး နည္းလမ္းေတြဟုထင္ပါသည္။
ဖန္တီးတင္ဆက္သူ
မ ်ဳိးဇင္