စိတ္၏ျခင္းရာမ်ား အပိုင္း(၂)
"အာရံု တစ္ခုခု ရေအာင္ျပု မွတ္ရႈ႕စိတ္သိပံု
အေဝးလည္းသြား တပါးတည္းေန
ကိုထည္မရွိ ဂူေအာာင္းဘိ။
စိတ္၏ျခင္းရာစုံ။"
"ေတာင္ျမိဳ႕ဆရာေတာ္ ဘုရားျကီး ေရးသားေတာ္မူသည့္(ကိုယ္က်င့္ အဘိဓမၼာ) ျဖစ္ေပသည္။"သာသနာေတာ္၌ အထြဋ္ အထိပ္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီးပင္ ျဖစ္ေပသည္ အလြန္ျကည္ညိုရပါသည္။လြန္ခဲ႕တဲ႕ ၆_ နွစ္ ေလာက္ကတည္းက ရေနသည့္ လကၤာျဖစ္ပါသည္။မည္သည့္ဆရာေတာ္ ေရးစပ္ထားသည့္ လကၤာလဲ
မည္သည့္တရား စာအုပ္ထဲကလဲ
အဘိဓမၼာ သင္ယူစဥ္တုန္းက ရေနသည္လား မမွတ္မိေတာ့ေပ။သို့ေပမယ့္ ဦးေနွာက္ထဲမယ္ေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ စြဲေနမိပါသည္။
အရမ္းေလးနက္ ခက္ခဲသည့္ တခိဴ ႕ေျကာင္းရာေတြ ဆိုလ်ွင္ ဥပမာ ဥပေမယ်မ်ားျဖင့္ ေျပာဆို ရွင္းလင္း ေရးသားျကေပသည္။အရက္သမားဆိုလ်ွင္ အရက္သမား၏ သဘာဝတခိဴ ႕ သို့မဟုတ္ နားလည္လြယ္ျပီ ဆက္စပ္သည့္ စကားအေျပာအဆို ဥပမာျဖင့္ ေျပာဆို ရွင္းလင္းလ်ွင္ ပိုမို နားလည္ လြယ္မည္ ျဖစ္ေပသည္။
မူရင္းမပ်က္ အေျကာင္းသာဓက ပံုစံ အမိဴးမိဴးျဖင့္ ေဟာျကားသည့္ ဆရာေတာ္မ်ား ျပန္လည္ေရးသားသည့္ ရဟန္းပညာရွိ လူပညာရွိ ေတြသည္လည္း အေျမာက္ အမ်ား ရွိေနေပသည္။တခိဴ ႕အရာ ေတြသည္ ရွင္းလင္း လြန္းလ်ွင္လည္း မူရင္း အဓိပၸာယ္ ေလးနက္မႈ ေလ်ာ့နည္းသြား ေစတတ္သည့္ သေဘာလည္း ရွိေပသည္။ရွင္းလြန္းရင္ အာေဘာ္ လြန္သြား တတ္သည့္ အတြက္ေျကာင့္ မူရင္းကို ေသခ်ာက်နစြာ သေဘာေပါက္ဖို့ လိုအပ္လွေပသည္။(ထို့ေျကာင့္ သေဘာေပါက္လာခဲ႕ျပီေလ။)
အေသးစိတ္္ ရွင္းလင္း ေရးျပေနရလ်ွင္ လိုရင္းေရာက္မည္ မဟုတ္ေပ။ ေရးသားထားသည္က မလြဲမွားဖို့သည္သာလ်ွင္ လိုရင္းက်မည္ဟု ထင္မိ္ပါသည္။
က်မ္းရင္း ေထာက္ျပနိုင္လ်ွင္ ပိုေကာင္းပါသည္။ပညာရွိ တို့သည္ က်မ္းဂန္ကိုေထာက္၍ ေျပာဆိုတတ္သည္တဲ႕။ဖတ္ဖူး မွတ္ဖူးထားသည့္ တရားစာေပသည္လည္း အမ်ားသား။က်မ္းညႊန္းမပါသည့္ စာအုပ္မ်ားလည္း ရွိေပသည္။သို့ေသာ္ ဘုရားေဟာတရားေတာ္ ျဖစ္သည္ကို ထူးေျuစရာ မလိုေပ။တဆင့္တဆင့္ေပါ့ေလ။ တိက်ေသခ်ာေအာင္ ကိုယ္တိုင္ သေဘာေပါက္ေအာင္ မွီးျငမ္း ေလ့လာရပါသည္။ မည္သူမွ ေမြးလာကတည္းက တတ္လာသည္ မဟုတ္ေပ။တဆင့္ တဆင့္ မွီျငမ္းရျခင္း သာလ်ွင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေမြးလာကတည္း တတ္လာတာ ဆိုလ်ွင္ေတာ့ မေျပာတတ္ေပ။ တရားစာေပ ေရးရသည္က မလြယ္ကူလင့္ကစား အနွစ္သာရ ရွိသည္မို့ ေပ်ာ္ပါသည္။စိတ္၏ အျခင္းရာ ၄-ပါးျဖစ္ပါေပသည္။စိတ္၏ ျခင္းရာေလးပါး ထဲဝယ္ -
တစ္ပါးကို ထုတ္နုတ္ တင္ျပခ်င္ပါသည္။
"မိမိ၏ စိတ္သည္ အေဝးကိုလည္း သြားတတ္ပါသည္တဲ႕"။
ဝိပႆနာတရားစခန္းဝင္ တရားအားထုတ္စဥ္က
နွာသီးဝကို ဝင္ေလ တိုးဝင္လာရင္
ဝင္ေလသိ၊ ရႈထုတ္လိုက္တဲ႕ ေလက နွာသီးဝကို တိုးထြက္သြားရင္ ထြက္ေလသိ စသည္ျဖင့္ နွာသီးဝမွာ စိတ္ကို တည္ေနေအာင္ ထားရမည္ ျဖစ္ပါသည္။သို့ေပမယ့္ စိတ္က ေတာင္ေရာက္ သြားလိုက္ ေျမာက္ေရာက္သြားလိုက္နွင့္ မိမိက်က္စားဖူးသည့္ အာရံု၌ က်ေရာက္ေနတတ္ေပသည္။တရားသာ ထိုင္ေနသည္ စိတ္ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ ေရာက္သြားလိုက္ အိမ္ကိုေရာက္ သြားလိုက္နွင့္ မျငိမ္မသက္ ေျပးလႊားေနေပသည္။ထို့ေျကာင့္ အေဝးက အာရံုကို လွမ္း၍အာရံု ျပုနိုင္ေသာေျကာင့္ အေဝးကို သြားသကဲသို့ ထင္ရေပသည္။ တနည္း-မိမိစိတ္သည္ က်င္လည္က်က္စားဖူးသည့္ အေဝးက အာရံုအား လွမ္း၍ အာရံုျပုနိုင္ေသာေျကာင့္ အေဝးကို သြားသကဲ႕သို့ ထင္ရေပသည္။
မျငိမ္သက္သည့္စိတ္အား ျငိမ္သက္တည္ျငိမ္ေအာင္ ရႈ႕မွတ္အားထုတ္ ရေပသည္။သို့မွသာ တည္ျငိမ္သည့္ သမာဓိကို ရရွိေပမည္။ သမာဓိ တည္မွသာလ်ွင္ "ယထာဘူတံ"ံ ခႏၶာျကီး၏ မျမဲသည့္ သေဘာအား အရွိကို အရွိတိုင္း ၊အမွန္ကို အမွန္တိုင္း သိျမင္ရေပမည္။ထက္ဆင့္ တိုးကာ ေလ့လာ၍ ဝိပႆနာ တရားမ်ားအား ရႈ႕မွတ္ပြားမ်ားနိုင္ေစေသာဝ္။
ဆရာေတာ္ျကီးမ်ားနွင့္ ဆရာမ်ားအား ဦးထိပ္ထားလ်ွက္။
##poto google
writing -
