မိုးရာသီေရာက္တိုင္း ေတြးမိေသာအျဖစ္ပ်က္တစ္ခုကိုဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။အဲ့လိုနဲ႔ ေရေဘးကယ္ဆယ္ေရးအတြက္
အလႉခံမယ့္ေန႔ေလးကိုေရာက္လာခဲ့သည္။
မနက္ေစာေစာထဲက အိမ္က ေစာေစာထြက္ကာ
က်ြန္မတို့ သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္နဲ႔ မသိေသာ
မျမင္ဖူးေသာ လူခုႏွစ္ေယာက္တို႔ စၿပီးဆံုၾကပါၿပီ။
ေစာ္ဘြားႀကီးကုန္းပန္းျခံတြင္ဆံုရင္း အလႉခံျခင္းအတြက္ စတင္ေဆြးေႏြးၾကပါေတာ့သည္။
ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာ အလႉခံသူေတြမ်ားျပားလြန္းတာေၾကာင့္
ေစာ္ဘြားႀကီးကုန္းလမ္းဆံုမွာဘဲ အလႉခံရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကပါတယ္ ။ အဲ့တုန္းက YBS မေပၚေသးဘူး ။
လိုင္းကားဆိုတာ ဒီဇိုင္းေပါင္းစံု ထြက္တယ္ေလ။ စပါယ္ယာ ပါတဲ့ေခတ္ဆိုေတာ့ စပါယ္ယာပါးစပ္ ပရမ္းပတာ ေလ ။ ေျပာခ်င္ရာေျပာတာေပါ့။ အဲ့တာေတာ့သည္းခံၿပီး
အလႉခံရတာေပါ့။ ###ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအတြက္ အလႉခံပါတယ္႐ွင့္ သဒါၵတရားနည္းမ်ားမဆို ပါဝင္လႉဒါန္းျကပါ###လို့ ေအာ္ေတာ့ အသံကမထြက္။ အသံေတြက တုန္ေနလိုက္တာ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္သား တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ
တစ္ခါမွမလုပ္ဖူးေသာအလုပ္ ႐ွက္ကလဲ ႐ွက္
မသံကလဲ မထြက္နဲ႔ အလႉကလဲ ခံခ်င္တယ္။
စပါယ္ယာေတြက ေအာ္ဟစ္ စေနာက္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေရေဘးျပည္သူေတြ အေၾကာင္းေတြးမိကာ အသံကိုျမင့္တင္လိုက္ပါေတာ့သည္။ 
မိုးကလဲ ေနပူလိုက္ မိုးရြာလိုက္ျဖစ္ေပမဲ့ ေနရာကမေရြ႔ဘဲ ေနျမဲအတိုင္းဆက္လက္ ေကာက္ခံခဲ့တယ္ ။တစ္ခ်ိဳ႕ကားေတြက ကားသမားေတြက သေဘာေကာင္းေတာ့
ကားေပၚတက္ေကာက္ခိုင္းတယ္။ ကြၽန္မတို႔က
လဲ အဲ့မ်ိဳးဆို သေဘာက်တာေပါ့ ။ကားက ရပ္ထားတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ။ မိီးပိြဳင့္ နဲ႔နီးေနေတာ့ ကားကအ႐ွိန္ျမင့္မသြားဘဲ ပိြဳင့္မိစဥ္ တစ္ေရြ႔ေရြ႔နဲ႔ မီးပိြဳင့္ ပြင့္သြားေတာ့ ကားက ထြက္ၿပီေလ ။ အဲ့တာနဲ႔ခုန္ဆင္း ရတာေပါ့။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အလႉခံလို႔ရေတာ့ေက်နပ္တယ္ေလ ။
လက္တစ္ဖက္မွာ သၾကားလံုးထုတ္ကတစ္ဖက္ အလႉခံ ထုတ္ကတစ္ဖက္နဲ႔ ပစ္ခ်သမွ် ပိုက္ဆံေတြကို အလုအယွက္ လိုက္ေကာက္ေနမိတယ္။ ကားၾကားထဲလဲတိုးဝင္ အဲ့ခ်ိန္တုန္းက ကားႀကိတ္မွာလဲ မေၾကာက္ ၊ ခုခ်ိန္ေတြးၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္တယ္။
ေမတၱာလက္ေဆာင္သၾကားလံုးေတြ ျပန္ေဝေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ကားေပၚက ကေလးေတြဆိုသၾကားလံုးလိုခ်င္ေတာ့ လႉၾကတယ္။
သၾကားလံုးေတြက ခ်စ္စရာေလးေတြ
စားလို႔ေကာင္းတယ္ဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသေဘာက်ၾကတယ္။
ကိုယ္လဲ ေက်နပ္မိတယ္ ။ မနက္ ခုႏွစ္နာရီကတည္းက စၿပီးအလႉခံလိုက္တာ ညေနေလးနာရီေလာက္ျဖစ္လာၿပီ။ အဲ့တာနဲ႔
႐ွစ္မိုင္ဘက္သို႔ေျပာင္းခဲ့သည္။
႐ွစ္မိုင္ဘက္မီးပိြဳင့္နားေရာက္ေတာ့ Taxi
ကားတစ္စီးမွ လမ္းေခၚသံၾကားေတာ့ အေျပးေလးသြားခဲ့တယ္။ တစ္ျခားလူမဟုတ္ဘဲ
အေတာ္ၾကာ မေတြ႔ျဖစ္သည့္ သူငယ္ခ်င္း ေလးျ ဖစ္ေနသည္။ သူနဲ႔စကားေျပာရင္း အလႉခံ ေပါ့ ။
႐ွစ္မိုင္ကေန တစ္လမ္းလံုး အလႉခံရင္း
တံတားျဖဴ အထိေရာက္သြားခဲ့တယ္။ အဲ့ခ်ိန္မွာ အလႉခံလို႔လဲမရေတာ့ဘူး ေနကလဲ ဝင္လို႔ အေမွာင္ခ်ိန္ဝင္လာၿပီ။
အဲ့တာနဲ႔ အလႉခံပိုက္ဆံေတြကို စီကာ ေရတြက္ၾကသည္။ မထင္ထားေလာက္ေအာင္မ်ားေနေတာ့ေပ်ာ္တာေပါ့။ ဆက္ရန္...............
က်န္တဲ့အခန္းေလးဆက္လက္အားေပးပါအံုးလို႔ ေတာင္းဆိုပါရေစ ။
I created writing
Thanks for steemit member all my fri
MSC-233
