တစ္ခါက တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ မုဆိုးတစ္ေယာက္သည္ သိန္းငွက္တစ္ေကာင္ကို တိုက္ခိုက္နည္းမ်ိဳးစံုတို႔သင္ၾကားေပးၿပီး လိမၼာေအာင္လည္း သင္ၾကားေမြးျမဴထားေလသည္။ထို႔ေနာက္ မုဆိုးႀကီးသည္ေတာသို႔သြားေသာအခါ မိမိသိမ္းငွက္ႏွင့္အတူ သားငွက္မ်ိဳးစံုတို႔ကို တိုက္ခိုက္ဖမ္းစီးေလသည္။ ရ႐ွိသည့္သားရဲမ်ားကိုလည္း မိမိတိုင္းျပည္သို႔ ျပန္လည္ေရာင္းခ်ၿပီး အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳေလသည္။
ပူလွေသာေႏြရာသီတစ္ေန႔တြင္ မုဆိုးႀကီးသည္ သိန္းငွက္ကိုပုခံုးေပၚတင္ၿပီးေတာနက္ထဲသို႔ အမဲလိုက္ရန္ခရီးထြက္ခဲ့ေလသည္။ မြန္းတတ္ခ်ိန္သို႔ေရာက္႐ွိလာေသာ္လည္း သားရဲတစ္ေကာင္မွ မရ႐ွိသည့္အျပင္ ခရီးလည္းအလြန္ပင္ပန္းေလသည္။ထို႔အခါ သူသည္အကိုင္းမ်ား မ်ားျပားေနေသာ သစ္ပင္ႀကီးတစ္ပင္ကိုေတြ႔ေသာအခါ ပက္လက္လွန္ကာနားေနရင္းနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္။ 
သစ္ပင္ႀကီးေပၚတြင္ ငန္းေႁမြတစ္ေကာင္ ႐ွိသည္ကိုေတာ့သူမသိလိုက္ေခ်။ထို႔အတူ ငန္းေႁမြႀကီးသည္လည္း ပူအိုက္လွသျဖင့္ သစ္ပင္ေပၚတြင္လွၽာထုတ္၍ အိပ္ေမာက်ေလသည္။ငန္းေႁမြျကီး၏ လွၽာမွလည္း အဆိပ္ရည္မ်ား တစ္စက္စက္ ယိုစီးက်လ်က္႐ွိေလသည္။ထိုသို႔ စီးက်လာေသာ အဆိပ္ရည္မ်ားသည္ မုဆိုး၏ကိုယ္ေပၚသို႔ က်ေရာက္လာေလသည္။မုဆိုးသည္လည္း အိပ္ေနရင္းမွ ႏိုးလာျပီး ထကာေရကအလြန္ဆာေသာေၾကာင့္ အေပၚကက်လာေသာ အရည္ကိုမစူးစန္းေတာ့ပဲေသာက္ဖို႔ရန္ လက္ကိုအေပၚသို႔ခုပ္၍ ခံလိုက္ေလသည္။ 
သို႔ေပမဲ႔ အရည္မ်ားသည္ မုဆိုး၏ လက္ထဲသို႔မေရာက္႐ွိပဲ သိန္းငွက္၏ျဖန္႔ ထားေသာအေတာင္ပံ၌သာ ရွိေနေလသည္။ ထိုအခါ မုဆိုးသည္လည္းေရအလြန္ငတ္တာေၾကာင့္ အလြန္ေဒါသထြက္ၿပီး ထိုသို႔လုပ္ရေကာင္းလား ဆိုၿပီး မိမိရဲ႔သိန္းငွက္ကိုေျခႏွစ္ေခ်ာင္းမွ ဆြဲယူၿပီးသစ္ပင္ျဖင့္ တစ္ခ်က္တည္း႐ိုက္သတ္လိုက္ေလသည္။ ထိုသို႔ သိန္းငွက္ေသသြားေသာအခါ မွသစ္ပင္ေပၚကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ အေပၚမွက်ေသာအရည္မ်ားသည္ အဆိပ္ရည္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္းသိ႐ွိလိုက္ေလသည္။ မုဆိုးသည္လည္း သိန္းငွက္ဟာ မိမိအသက္ဆံုး႐ႈံးမည္ကို စိုးရိမ္း၍ကာကြယ္ေပးခဲ့မွန္းသိေသာအခါေနာင္တျကီးစြာရ႐ွိသြားေလသည္။သိုေပမဲ႔ ထိုေနာင္တ တရားဟာေက်းဇူးသိတတ္ေသာ သိန္းငွက္ကိုေတာ့ အသက္ျပန္ရွင္ႏိုင္မည္မဟုတ္ေတာ့ေခ်။
ထို႔အတူ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေနထိုင္တဲ႔ေလာကႀကီးကလည္း အျမင္မတူမႈ႔ေတြေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္းစကားမ်ားရန္ျဖစ္ေနၾကတဲ႔ လူေတြလည္း႐ွိပါသည္။တစ္ခ်ိဳ႔ေသာ လူေတြဆို မိဘတို႔၏တြန္သင္ ဆံုးမစကားကိုနားမေထာင္ပဲ အေပါင္းအသင္းပ်က္မ်ားႏွင့္သာေပ်ာ္ပါးေလသည္။ မိဘေတြက လမ္းမွားမေရာက္ေအာင္၊ လမ္းမွန္ျမင္ႏိုင္ေအာင္၊ မူးယစ္ေဆးဝါေတြကိုေရာင္ရန္ တြန္သင္ေပမဲ႔ မိဘစကားနားမေထာင္၊ မိဘကနည္းနည္းလည္းဆံုးမလိုက္တာနဲ႔"အေမတို႔၊အေဖတို႔ေတြဟာ အရမ္းဆံုးမႏိုင္လြန္းတယ္၊ နားကိုၿငီးေနတာပဲ၊ " စသည္ျဖစ္ေပါ့။ ထိုလို သားသမီးေတြဟာ မိဘေတြက အေပၚကအဆိပ္ရည္ ကိုယ့္သားသမီးေပၚမက်ေအာင္၊ မခပ္ေသာက္မိေအာင္ ကာကြယ္ေပးေသာ္လည္း လိုက္နာျခင္းမ႐ွိေသာေၾကာင့္ မိမိဒုကၡက်ေရာက္လာေသာအခါမွပင္ မိဘစကားမ်ားကို နားမေထာင္မိျခင္းေၾကာင့္ေနာင္တ ႀကီးစြာရပါေသာ္လည္း မိဘကေတာ့ သင့္ကိုကယ္ႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္ပါ။
ထို႔ေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ့္ရဲ႔ေက်းဇူး႐ွင္စကား၊မိဘစကား၊ကိုယ္အ့ေပၚအဆိပ္ရည္မက်ေအာင္၊ က်ရင္လည္း မခပ္ေသာက္မိေအာင္ ကာကြယ္ေပးတဲ႔သူေတြရဲ႔စကားေတြကို အျမဲနာေထာင္ၿပီး လူေတာ္လူေကာင္ေတြျဖစ္ေအာင္အျမဲႀကိဳးစားဖို႔ တိုက္တြန္းႏိုးေဆာ္လိုက္ရပါသည္။