အပိုင္း ( ၃ )
ကၽြန္ေတာ္ အသက္ ၃၀ ျပည့္ေသာႏွစ္တြင္ ဖခင္ျဖစ္သူက ရြာဦးေက်ာင္းမွာ ဘုန္းႀကီး ဝတ္သြားသည္။ အစက ေတာ့ ၃ လေလာက္ပဲ ဝတ္မည္ဟုဆိုကာ သာသနာေဘာင္သို႔ ဝင္ ေရာက္သြားခဲ့ေပမယ့္ ၃ လကေန ၆ လ၊ ၆ လကေန အၿပီးတိုင္ သကၤန္းဝတ္ေတာ့မည္ဟု ဆိုလာသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ မိခင္ကလည္း ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ သေဘာတူလက္ခံ ပါသည္။ အေမကိုယ္တုိင္ကလည္း သာသနာ့ေဘာင္သို႔ ဝင္ေရာက္ခ်င္ေနပံုရေသာ္လည္း တစ္ ဦးတည္းေသာ သားေလး အစားအေသာက္ဆင္းရဲမည္စိုးေသာေၾကာင့္သာ အိမ္တြင္ ခ်က္ျပဳတ္
ေကၽြး ေမြးေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဥပုသ္ေန႔တုိင္းေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း သြားၿပီး ဥပုသ္ေစာင့္၊ တရားထိုင္သည္။
ကၽြန္ေတာ္ အသက္ ၄၀ ျပည့္ေသာ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔တြင္ ကၽြန္ေတာ့္ဖခင္ ပ်ံ လြန္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ အေမကေတာ့ တရားသေဘာကိုႏွလံုးသြင္းႏုိင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေယာက်ာ္းႀကီးတန္မဲ့ ခ်ံဳးပြဲခ် ငိုမိပါသည္။ အေဖ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအမွာစကားက ငါ့သား အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး သားေၾကြး၊မယားေၾကြး ဆပ္ဖို႔စိတ္မကူးေလနဲ႔၊ သာသနာ့ေဘာင္ကိုဝင္ေရာက္ၿပီး သံသရာေၾကြးဆပ္ဖို႔ပဲ စိတ္ကူးပါတဲ့။ ဖခင္ျဖစ္သူရဲ႕ အမွာ စကားကို ေခါင္းညိတ္နားေထာင္ခဲ့ရေပမယ့္ ကိုယ့္ဝမ္းနာကိုယ္သာသိမို႔ သာသနာ့ေဘာင္သို႔ တစ္ထစ္ခ် ဝင္
ေရာက္မည္ဟု ကတိမေပးလိုက္ႏုိင္ခဲ့ပါ။ မိခင္ႀကီးႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းအဝိုင္းကလည္း တစ္ေယာက္ တည္း အပူအပင္ကင္းကင္းနဲ႔ေနခ်င္သျဖင့္ အိမ္ေထာင္မျပဳဟုသာ ယူဆေနၾကသည္။ တကယ္ေတာ့ တစ္ကိုယ္တည္း အပူအပင္မရွာခ်င္၍မဟုတ္ အမူလြန္ၿပီး လူပ်ိဳႀကီးမျဖစ္ခ်င္ပဲ ျဖစ္ခဲ့ရျခင္းပါ။ ဖခင္ႀကီး မရွိေတာ့သည့္ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ မိခင္ျဖစ္သူက ဘုရား၊တရားပို၍ အားထုတ္လာတာ သတိထားမိပါသည္။
photo credit- google
ဒီလိုႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္အသက္ ၄၁ ႏွစ္ ျပည့္ခါနီး သီတင္းကၽြတ္လတြင္ ျပႆနာတစ္ရပ္ အစျပဳလာသည္။ထိုျပႆနာကို မေျဖရွင္းပါက ကၽြန္ေတာ္တစ္သက္လံုး ထိန္းသိမ္းလာခဲ့ ေသာ ဂုဏ္သိကၡာအားလံုး ေရစုန္ေမ်ာ ေတာ့မည္။ ထိုျပႆနာ မည္သို႔မည္ပံု အစျပဳလာသည္ကို ေသခ်ာမသိေပမယ့္ ထိုျပႆနာရွိေနမွန္း သိလုိက္ရ သည့္အခ်ိန္မွာ အေတာ္ ေနာက္က်ေနၿပီ။ တစ္ေန႔ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းကအျပန္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က လွမ္းႏႈတ္ဆက္သည္။ သူႏႈတ္ဆက္သည္က ရိုးရိုးတန္းတန္းမဟုတ္ေပ။ ဒီႏွစ္သီတင္းကၽြတ္ရင္ေတာ့ ငါ့သူငယ္ ခ်င္းႀကီး ေသခ်ာေပါက္စြံၿပီေပါ့တဲ့။ သူ႔စကားၾကားေတာ့ အရင္အတိုင္းစေနာက္ေနသည္ဟုသာထင္လိုက္မိသျဖင့္ ရယ္ျပၿပီး ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ေခ်ာင္းကမ္းနားကိုျဖတ္ေလွ်ာက္ခ်ိန္မွာ ေရခပ္ဆင္းေနေသာ ေက်ာင္းသား မိဘတစ္ဦးႏွင့္ေတြ႔ၿပီး ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာခ်ိန္မွ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းနားပန္းႀကီး သြားသည္။ဆရာ့မဂၤလာေဆာင္မွာ လိုအပ္တာခိုင္းပါတဲ့။ ထို ေက်ာင္းသားမိဘ ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လို ဆရာတစ္ေယာက္ကို စေနာက္စရာ အေၾကာင္းမရွိေပ။
ကၽြန္ေတာ္က သီတင္းကၽြတ္လွ်င္မဂၤလာေဆာင္မည္တဲ့။ ေတာ္ေတာ္ေလး ရယ္စရာ ေကာင္းတဲ့သတင္းတစ္ပုဒ္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ကာယကံရွင္ေတာင္မသိတဲ့သတင္းကို တစ္ရြာလံုးက လူေတြသိေနတာ ထူးဆန္းလွသည္။ ကၽြန္ေတာ္မဂၤလာေဆာင္မည္ဆိုေတာ့ သတို႔သမီးက ဘယ္သူပါလဲဟုေမးေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ေခါင္းရင္း အိမ္က အပ်ိဳႀကီး မလွသန္းပါတဲ့။ သူက မလွသန္း နာမည္ေျပာမွ မလွသန္းဆိုတာ ဘယ္လိုပံုပါလိမ့္လို႔ ကမန္း ကတန္း စဥ္းစားယူရသည္။ မလွသန္း ဆိုတာ ပုပုဝဝ၊ အသားမည္းမည္း၊ အေပါက္ဆိုးဆိုး မိန္းမႀကီးတစ္ေယာက္။ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္ ၈ ႏွစ္ခန္႔ႀကီးသည္။ ႏႈတ္ၾကမ္းအာၾကမ္း ရွိလြန္းလွသျဖင့္ သူ႔ကိုရြာထဲမွာႀကိဳက္မယ့္သူမရွိ၊ ယူမည့္သူမရွိသျဖင့္ အပ်ိဳ ႀကီး ျဖစ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသတင္းကို ဘယ္ကေနၾကားပါ သလဲဟု ေမးေတာ့မွ ပိုဆိုးေတာ့သည္။ တစ္ရြာလံုး ဒီသတင္းကို ပါးစပ္ဖ်ားကမခ် ေျပာေနၾကသည္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္အခုမွ ေခါင္းပူ၊ ရင္ပူၿပီး ေဒါသေတြပါ အလိပ္လိုက္တက္လာ သည္။ ဒီသတင္းကို လိုက္ဖြတဲ့တရားခံေတြ႔လွ်င္ေတာ့လား အသက္ခ်င္းပါလဲပစ္လုိက္မည္ဟု ေတးထားလိုက္သည္။
ေက်ာင္းသားမိဘကိုလည္း ထိုသတင္းက သတင္းအမွားသာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္ေတာင္ အခုမွ ဒီသတင္းကို သိသည့္အေၾကာင္းမ်ားရွင္းျပၿပီး အိမ္သို႔ခပ္သြက္ သြက္ျပန္မိေတာ့သည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ အေမက မ်က္စိပ်က္၊ မ်က္ႏွာပ်က္ျဖင့္ ထုိသတင္းဟုတ္မဟုတ္ ဆီးေမးေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အခုမွ ထိုသတင္းကိုၾကားလာၿပီး အံ့ၾသေဒါသထြက္ေနသည့္အေၾကာင္းမ်ား အေမ့ကိုရွင္းျပရသည္။ အေမက ထိုသတင္းကို ရြာဦးေက်ာင္းသို႔ဆြမ္းခ်ိဳင့္သြားပို႔ရင္း ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ကေမးသျဖင့္ သိလာရျခင္းျဖစ္ သည္။ ဘုရား၊ ဘုရား….ဆရာေတာ္အထိေတာင္ ထိုသတင္းကပ်ံ႕ႏွ႔ံေနပါလား။ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝေတာ့ ေရတိမ္နစ္ ၿပီ ထင္ပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သားအမိ ထိုကိစၥကိုမည္သို႔ေျဖရွင္းရမလဲ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ေနစဥ္ ရြာသူႀကီးကပါ အိမ္သို႔ ေရာက္ခ်လာသည္။ ရြာသူႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္အေဖရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္ျဖစ္သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္က ရပ္တည္ေပးလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။
ဒီေလာကႀကီးမွာ ကိုယ္မဟုတ္ပါပဲ စြပ္စြဲခံရျခင္းေလာက္ ဆိုးရြားတဲ့ကိစၥမရွိဟုထင္သည္။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တစ္သက္လံုးထိန္းလာခဲ့သမွ် ဂုဏ္သိကၡာေတြ ေရစုန္ေမ်ာၿပီ။ ရြာသူႀကီးကလည္း ထိုသတင္းကို မယံုသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ထံသို႔ အတည္ျပဳခ်က္လာယူျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထိုသတင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္ ေတာင္ အခုမွသိလာ ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုသတင္း ဘယ္ကဘယ္လို ထြက္သလဲကို မသိပါေၾကာင္းမ်ားကို ရွင္းျပရသည္။ ထိုသတင္းထြက္ေပၚလာရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းကို ဘယ္လိုမွစပ္ဆက္ ၾကည့္၍မရ။ လွ်ိဳ႕ဝွက္ ခ်က္ တစ္ခုခုရွိေနပံုရသည္။ ထိုလွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္အေၾကာင္းကိုေတာ့ အပ်ိဳ ႀကီးမလွသန္းသာ သိလိမ့္မည္ဟု ထင္သည္။ သူႀကီးက အပ်ိဳႀကီးမလွသန္းကို ခ်က္ခ်င္းေခၚေမးမယ္လုပ္ေနသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ တား ထားရသည္။ အပ်ိဳႀကီး ကၽြန္ေတာ့္အိမ္သုိ႔ အ ဝင္အထြက္လုပ္ပါမွ ထိုသတင္းကို အတည္ျပဳလိုက္သလို ျဖစ္သြားမည္စိုးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူႀကီးအိမ္တြင္ ရြာထဲမွလူႀကီးမ်ားပါေခၚၿပီး မ်က္ႏွာစံုညီရွင္းေပးရန္ ေတာင္း ဆိုရသည္။ သို႔မွသာ ကၽြန္ေတာ္တစ္သက္လံုး ထိန္းသိမ္းလာခဲ့ေသာ ဂုဏ္သိကၡာကို ျပန္အဖတ္ဆယ္ႏုိင္မည္။ ဒီသတင္းကို မရွင္းပဲထားလိုက္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္မွာဘဝမွာ အမဲစက္ ထင္က်န္ခဲ့လိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ဘက္က အမွားအယြင္း တစ္စံုတစ္ရာမရွိသည့္အတြက္ မည္သူႏွင့္မဆို ထိပ္တိုက္ရွင္းရဲပါသည္။
photo credit- google
ဒီလိုႏွင့္ သူႀကီးအိမ္သို႔ေရာက္ခဲ့ေတာ့သည္။ သူႀကီးအိမ္ေအာက္မွာေတာ့ စပ္စပ္စုစုႏုိင္လွေသာ အမ်ိဳးသမီး တစ္စုက ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္လုပ္ေနသည္ကို ေတြ႔ခဲ့ရသည္။ အပ်ိဳႀကီးမလွသန္းကေတာ့ သူ႔ကိုပဲကၽြန္ေတာ္က လူႀကီးစံုရာေရွ႕မွာ လက္ထပ္ခြင့္ ေတာင္းမည္ ဟု ထင္ေနသလားမသိ လွလွပပဝတ္စားဆင္ယင္ၿပီး ေရာက္လာေတာ့သည္။ လူစံုသည္ႏွင့္ သူႀကီးက ထိုသတင္းဟုတ္မဟုတ္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို အရင္ေမးေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ထိုသတင္းက မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ၊ အပ်ိဳႀကီးမလွသန္းႏွင့္လည္း မည္သုိ႔မွပတ္သက္ ဆက္ဆံမႈမရွိခဲ့ဖူး ေၾကာင္းရွင္းျပလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အေျဖကိုၾကားသည္ႏွင့္ အပ်ိဳႀကီးက မ်က္ႏွာပ်က္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဒါသတႀကီး စိုက္ၾကည့္ေတာ့ သည္။ ဒီရြာမွာ အပ်ိဳႀကီးေၾကာက္တာဆို၍ သူႀကီး ႏွင့္ ရြာဦးေက်ာင္းမွ ဘုန္းႀကီးသာရွိသည္။ ထိုေနရာတြင္ သူႀကီးသာရွိမေနပါက အပ်ိဳႀကီးထံမွ နားမခ်မ္းသာ ဖြယ္ အဆဲေပါင္းမ်ိဳးစံုကို ၾကားရလိမ့္မည္ ဟုထင္သည္။ သူႀကီးက အပ်ိဳႀကီးကို တစ္လွည့္ေမးေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ မေမွ်ာ္လင့္ထားမိေသာ အေျဖကို ၾကားရေတာ့သည္။
ကၽြန္မ ညေနခင္းေရခ်ိဳးတိုင္း ေက်ာင္းဆရာက အေပၚထပ္ျပတင္းေပါက္က ေခ်ာင္းၾကည့္ပါသည္တဲ့။ တစ္ရက္ လည္းမဟုတ္၊ ႏွစ္ရက္လည္းမဟုတ္ ေန႔တုိင္းနီးပါး ေခ်ာင္းၾကည့္ ေနသျဖင့္ ေက်ာင္းဆရာက သူ႔ကိုု ႀကိဳက္ေန သည္ဟုထင္ၿပီး ရြာထဲေလွ်ာက္ေျပာမိရာမွ အခုလို မဂၤလာေဆာင္ေတာ့မည္ဆိုသည့္ သတင္းအထိ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြား ေၾကာင္း ေျပာပါေတာ့သည္။ သူေျပာကာမွ ကၽြန္ေတာ္က ႏွာဘူးလံုးလံုးျဖစ္ၿပီ။ ဘုရားေပးေပး၊ က်မ္းေပးေပးပါ အပ်ိဳႀကီးေရခ်ိဳးတာ ေခ်ာင္းၾကည့္ဖို႔မေျပာနဲ႔ အပ်ိဳႀကီးဘယ္ေနရာမွာ ေရခ်ိဳးမွန္းေတာင္ မသိပါဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က မၾကည့္သည့္အေၾကာင္းမ်ား ျပန္ေျဖရွင္းပါမွ အပ်ိဳႀကီးက ကက္ ကက္လန္ေအာင္ ရန္ေတြ႔ပါ ေတာ့သည္။ ရွင္မဟုတ္တာမေျပာနဲ႔ က်ဳပ္ညေနခင္းေရခ်ိဳးတိုင္း အေပၚထပ္ျပတင္းေပါက္ကေန ၾကည့္ၾကည့္ေနတာ က်ဳပ္တစ္ေယာက္တည္း ျမင္တာမဟုတ္ဘူး။ က်ဳပ္ အေမလည္းျမင္တယ္တဲ့။ အပ်ိဳႀကီးရဲ႕ အေမကလည္း ျမင္ပါေၾကာင္း ေထာက္ခံေျပာဆိုေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္မွာေတာ့ မ်က္ႏွာလည္းပူ၊ ရွက္လည္းရွက္၊ ေဒါသလည္းထြက္ၿပီး အသားေတြပါ တစ္ဆတ္ဆတ္တုန္လာသည္။ အခုမွ အေၾကာင္းအရင္းကို ေသခ်ာသေဘာေပါက္ေတာ့သည္။
photo credit- google
ညေနတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ျပတင္းေပါက္မွာ မတ္တပ္ရပ္မိတာမွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အပ်ိဳ ႀကီးကိုၾကည့္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အပ်ိဳႀကီးကို ၾကည့္ရေလာက္ေအာင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးက အေဝးမႈန္ပါ။ အေဝးကိုၾကည့္လွ်င္ ဘာမွသဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရပါဘူး။ ညေနခင္းဆိုလွ်င္ ျပတင္းေပါက္မွာရပ္ၿပီး ရြာေတာင္ပိုင္းက တစ္သြင္သြင္စီး ေနတဲ့ ေခ်ာင္းကို ေမွ်ာ္ၾကည့္မိတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္တဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ အပ်ိဳႀကီး ေရခ်ိဳးတဲ့အခ်ိန္ တုိက္ဆိုင္သြားတာတစ္ခုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တာမျမင္တာ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ပဲ သိေပမယ့္ တစ္ဖက္လူအျမင္မွာ အျမင္ရိုင္း သလိုျဖစ္သြားရင္လည္း ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အပ်ိဳႀကီးမလွသန္းအေပၚလည္း စိတ္နဲ႔ေတာင္ မျပစ္မွားခဲ့ဖူးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔လည္း တစ္သက္လံုး လူပ်ိဳႀကီးဘဝနဲ႔ေနသြားဖို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားၿပီးပါၿပီ။ အခုသီတင္းကၽြတ္ရင္ မဂၤလာ ေဆာင္မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကမမွန္တဲ့အေၾကာင္းကို တစ္ရြာလံုးသိေအာင္ လူႀကီးစံုရာေရွ႕မွာ ျပန္ေျဖရွင္းရတာပါဟု မ်က္ႏွာပူပူႏွင့္ပင္ ေျပာလိုက္ရသည္။ အပ်ိဳႀကီးကေတာ့ ေျပာစကားကိုပင္ ဆံုးေအာင္ နားမေထာင္ပဲ ပါးစပ္မွ အယုတၱအနတၱေတြေျပာဆိုၿပီး သူႀကီး အိမ္ေပၚမွ ေဆာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီး ဆင္းသြားေတာ့သည္။
ေနာက္တစ္ေန႔မိုးလင္သည္ႏွင့္ ၿမိဳ႕တက္ကာ မ်က္မွန္တစ္လက္ လုပ္လိုက္ေတာ့သည္။ ညအိပ္ခ်ိန္ႏွင့္ စာသင္၊ စာဖတ္ခ်ိန္မွလြဲ၍ ထိုမ်က္မွန္ကို မခၽြတ္တန္း တပ္ထားမိပါသည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ အပ်ိဳႀကီးတို႔ အိမ္ဘက္အျခမ္းရွိ ျပတင္းေပါက္မွန္သမွ်ကို သံျဖင့္အေသပိတ္ ရိုက္လိုက္ေတာ့သည္ ။ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ အပ်ိဳႀကီး အိမ္ႏွင့္ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ၾကားတြင္ ထန္းတစ္ပင္ခန္႔ျမင့္ေသာ ၿခံစည္းရိုးပင္ ကာလိုက္ခ်င္ပါသည္။ ထုိေန႔မွစ၍ အပ်ိဳႀကီးထံမွ ဆဲဆိုေစာင္းေျမာင္းသံမ်ား ၾကားရေသာ္လည္း အပ်ိဳႀကီးႏွင့္ယူၿပီး လူညြန္႔တံုးရသည့္ ဘဝႏွင့္ စာ လွ်င္ေတာ့ ယခုကဲ့သုိ႔ နားမခ်မ္းသာ ျဖစ္ေနရသည့္ဘဝကပဲ ေတာ္ပါေသးသည္ဟု မွတ္ယူမိပါေတာ့သည္။
photo credit- google
ကၽြန္ေတာ့္ဘဝတြင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ပတ္သက္ခဲ့ဖူးေသာ မိန္းကေလးႏွစ္ဦးသာရွိသည္ဟု အစပိုင္းတြင္ ေရးသား ခဲ့ပါသည္။ ယခုအပ်ိဳႀကီးမလွသန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကစ၍ ပတ္သက္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္ပဲ သူကတစ္ဖက္သတ္ လာေရာက္ ပတ္သက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္မွကံေပၚသည္ဟုေျပာရလွ်င္လည္း ေပၚသည့္ကံက ေကာင္းသည့္ ကံမဟုတ္ပဲ၊ ဆိုးသည့္ကံ ျဖစ္ေနျခင္းအတြက္ေတာ့ ရင္နာရပါသည္။လူပ်ိဳႀကီးျဖစ္ရသည့္ဘဝမ်ား မလံုၿခံဳလိုက္ပါဘိ။ ထိုေန႔မွစ၍ အပ်ိဳႀကီးမ်ားႏွင့္သာမက အပ်ိဳေလးမ်ားႏွင့္ပါ ေဝးေဝးက ေရွာင္ၿပီး ရြာထဲမွာလည္း တစ္သက္လံုး လူပ်ိဳႀကီးပဲ လုပ္ေတာ့မည္ဟု ေၾကညာလိုက္ပါသည္။
ထိုကဲ့သုိ႔ လူပ်ိဳႀကီးပဲ လုပ္ေတာ့မည္ဟု ေၾကညာၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ငယ္စဥ္ကတည္းက တစ္ဖက္သတ္ ခ်စ္ခဲ့ရေသာ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ တစ္ေယာက္ ကေလးသံုးေယာက္လက္ဆြဲၿပီး ရြာသို႔ျပန္ေရာက္လာခဲ့ပါေတာ့သည္။
ဇာတ္သိမ္းပိုင္းကို ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။ တိုက္ဆိုင္မႈရွိလွ်င္ ခြင့္လႊတ္ပါရန္
ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ ဖတ္ရႈ႕အားေပးမႈအတြက္ အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။
လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေဝဖန္အႀကံျပဳေပးၾကပါဦးရွင္။