အပိုင္း (၄)
အပ်ိဳႀကီး မလွသန္းႏွင့္ကိစၥၿပီးကတည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာ မိန္းမဆိုသည့္အသံၾကားလွ်င္ပင္ စိတ္ထဲမွေၾကာက္ လာမိသည္။ အပ်ိဳႀကီးရန္မွ လြတ္ကင္းခဲ့ၿပီးေနာက္ ဘုရား၊တရားလည္း ပိုလုပ္ျဖစ္လာသည္။ လူပ်ိဳႀကီးျဖစ္ရ သည့္ ဘဝကိုလည္း ခံုခံုမင္မင္ရွိလာသည္။ ယခင္က သာေရး၊ နာေရး ကိစၥမွန္သမွ် တက္ၾကြစြာ ပါဝင္ခဲ့ေပမယ့္ ယခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ နာေရးကိစၥရွိမွသာလွ်င္ ကူညီလုပ္ကိုင္ ေပးျဖစ္ေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာတြင္ လူဆိုး၊သူခိုးမရွိသျဖင့္ အိမ္တြင္လူရွိပါက အိမ္မ်ားၿခံမ်ားကို ေသာ့ခတ္ ေလ့မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္မွာ အပ်ိဳႀကီးကိစၥၿပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕၊အိမ္ေနာက္ေဖး အကုန္ေသာ့ခတ္ထားပါသည္။ ညအိပ္လွ်င္လည္း ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္မေပ်ာ္ေပ။ တစ္ေရးႏုိးခ်ိန္မ်ား အပ်ိဳႀကီး ကၽြန္ေတာ့္ျခင္ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနမလားဆိုၿပီး ထစမ္းမိတာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ပါပဲ။ အပ်ိဳႀကီးႏွင့္ မဂၤလာေဆာင္ရသည့္ အိပ္မက္ ေတြမက္ၿပီး လန္႔ႏိုးရတာလည္း အခါခါပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတာ္ေတာ္စိတ္ ဒုကၡေပးႏိုင္တဲ့ အပ်ိဳႀကီးပါပဲ။
Photo credit - google
လူပ်ိဳႀကီးပဲ လုပ္ေတာ့မည္ဟု စိတ္ဒံုးဒံုးခ်ၿပီး ရြာထဲတြင္လည္း တစ္သက္လံုးလူပ်ိဳႀကီးဘဝႏွင့္ အရိုးထုတ္ေတာ့ မည္ဟု သတင္းလႊင့္ၿပီးခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္တိတ္တခိုးခ်စ္ျမတ္္ႏုိးခဲ့ရေသာ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္တစ္ေယာက္ ကေလး ၃ ေယာက္ လက္ဆြဲၿပီး ရြာကိုျပန္ေရာက္လာခဲ့သည္။ ရြာသို႔ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ျပန္ေရာက္လာၿပီဆိုေသာ သတင္းၾကားရ ခ်ိန္တြင္ ၿငိမ္သက္ေနခဲ့ေသာ ဘယ္ဖက္ရင္အံုက ခပ္ေႏြးေႏြးျပန္လည္ခုန္လႈပ္လာသည္။ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ မေတြ႔ရေသးေပမယ့္ ခ်ိဳခ်ိဳလြင့္သတင္းကေတာ့ တစ္ရြာလံုးအႏွံ႔ ပ်ံ႕လြင့္ေနသည္။ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္တစ္ေယာက္ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူႏွင့္ ကြဲလာသည္ဟု ၾကားရသလို၊ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ဆံုးသြားသည္ ဟုလည္းၾကား ရသည္။ မည္သည့္သတင္းက အမွန္ျဖစ္သလဲမသိေပမယ့္ ၾကားရတဲ့သတင္းတိုင္းကေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ မေကာင္းေပ။ သူ႔မ်က္ႏွာမျမင္ရခင္ သူ႔သတင္းၾကားရရံုႏွင့္ပင္ သူ႔ကို သနား ကရုဏာစိတ္ ဝင္မိသည္။ ယခင္ကဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲ ခ်ိဳခ်ိဳလြင့္အေၾကာင္းေတြးမိတိုင္း သူေပ်ာ္ေနသည့္ ပံုရိပ္မ်ားကိုပဲ ပံုေဖာ္ၾကည့္ ေနက်ျဖစ္သည္။ ယခုေတာ့ သူနာက်င္ဝမ္းနည္းေနမည့္ ပံုရိပ္ကို ရင္နာနာႏွင့္ပင္ အစားထိုး ပံုေဖာ္ၾကည့္ရေတာ့မည္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုသာ သူေရြးခ်ယ္ခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ အခုလို စိတ္ဆင္းရဲရ မည္မဟုတ္ေပ။
ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ႏွင့္ ေတြ႔လည္းေတြ႔ခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ေတြ႔ျပန္လွ်င္လည္း သူ႔ကၽြန္ေတာ့္ကို အရင္လို စကားမေျပာပဲ ေနမွာလည္းစိုးရိမ္သည္။ အခုေတာ့ အသက္ေတြလည္းရလာၿပီဆိုေတာ့ အရင္က အၿငိဳးအေတးေတြလည္း ေမ့ပစ္ႏုိင္ ေလာက္ၿပီဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။ သူ႔အိမ္ကို သြားေတြ႔လွ်င္လည္း မသင့္ေတာ္ေပ။ သူကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္ကို လာေတြ႔မည့္သူမဟုတ္ေပ။ သူ႔နဲ႔ေတြ႔ရဖို႔ ေစာင့္စားခ်ိန္ဆရင္း တစ္ရက္ေတာ့ လမ္းမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ဆံုမိပါေတာ့သည္။ အရင္ကဆိုလွ်င္ မိန္းကေလးျမင္တာႏွင့္ မ်က္လံုးလႊဲမိေပမယ့္ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ ရြာျပန္ ေရာက္ၿပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ မိန္းကေလးျမင္လွ်င္ မသိမသာအကဲခတ္ ၾကည့္မိေပသည္။ ထိုေန႔က ညေနပိုင္းေက်ာင္းမွ အျပန္ေခ်ာင္းနံေဘးတြင္ ဆံုရျခင္းျဖစ္သည္။
Photo credit - google
ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ေခၚသံၾကားလိုက္သျဖင့္ ေျခလွမ္းလြန္သြားၿပီးမွ ေနာက္သို႔ျပန္ လွည့္ၾကည့္ျဖစ္သည္။ ရုတ္တရက္ေတာ့ မမွတ္မိေပမယ့္ ေသေသ ခ်ာခ်ာၾကည့္ပါမွ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ျဖစ္ေနမွန္း သိရသည္။ သူနဲ႔ကြဲကြာခ့ဲရတဲ့ အႏွစ္ ၂၀ အတြင္း ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွ မေျပာင္းလဲေပမယ့္၊ သူကေတာ့ အေျပာင္းလဲႀကီး ေျပာင္းလဲသြားသည္။ ရြာမွထြက္သြားစဥ္က ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ႏွင့္ ရြာသို႔ျပန္ေရာက္လာေသာ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ အကြာႀကီးကြာသြားသည္။ ယခင္က ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ႏွင့္ လူၾကားထဲမွာ ထင္းကနဲေနေအာင္ လွပေသာ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္တစ္ေယာက္ ယခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ ႏွစ္ကိုယ္စာေလာက္မက ဝဖီးေနေသာ မိန္းမႀကီးတစ္ဦး အသြင္ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။
ျဖဴႏုေသာ အသားက အနည္းငယ္ညိဳသြားသည္။ မ်က္လံုးေတာက္ေတာက္မ်ားေနရာတြင္ မိႈင္းေဝေသာ မ်က္လံုးမ်ား အစားထိုး ေနရာယူသြားသည္။ ယခင္က အၿမဲၿမဲလိုလို ျဖန္႔ခ်ထားတတ္ေသာ ဆံႏြယ္ရွည္ေတြက အခုေတာ့ ဆံထံုးအသြင္သို႔ ကူေျပာင္းသြားသည္။ နီေထြးေသာ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုကေတာ့ ျဖဴေဖ်ာ့ေသာ ႏႈတ္ခမ္း တစ္စံုအျဖစ္သုိ႔။ ပ်ိဳရြယ္ငယ္ႏုစဥ္က အလွအပမ်ားအားလံုး ေပ်ာက္ကြယ္ၿပီး တည္ၿငိမ္ေသာ သားသည္အေမ တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားသည္။ သူ႔ကိုယ္သူ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ဟုေျပာ၍သာ ယံုလိုက္ရသည္။ ထိုသို႔ မေျပာပါက ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ အစစ္ဟု ယံုၾကည္ရန္ပင္ ခက္ခဲလွသည္။ အႏွစ္ ၂၀ ဆိုေသာ အခ်ိန္ကာလက လူတစ္ေယာက္၏ လွပပ်ိဳျမစ္မႈေတြအကုန္လံုးကို ဝါးမ်ိဳႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အစြမ္းထက္လွေပသည္။
Photo credit - google
ခ်ိဳခ်ိဳလြင္၏ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားစြာထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္လည္ ရင္းႏွီးစြာဆက္ဆံေသာ ေျပာင္းလဲမႈလည္း တစ္ခုအပါအဝင္ျဖစ္သည္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာမွမေျပာင္းလဲေသးဘူး ဟုေျပာသည္။ သူ႔ကိုေစာင့္ ေနတာလားဟု စသလိို ၊ ေနာက္သလိုႏွင့္ ေျပာသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘာေျဖရမွန္းပင္မသိေပ။ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ခဲ့ေသာ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္က ေက်ာင္းတုန္းက အလွဘုရင္မ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ကိုပါ။ အခုလို ဖက္တီးပုတ္ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ကိုေတာ့ အမွန္အတိုင္း ဝန္ခံရလ်င္ မခ်စ္ႏုိင္ေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္က အလွအပေပၚမူတည္ၿပီး ခ်စ္ခဲ့တဲ့ အေပၚယံ အခ်စ္တစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း အခ်ိန္လြန္မွ ရွက္ရြံစြာ သိနားလည္လိုက္သည္။ အခုေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျငင္းလိုက္တာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရမလိုျဖစ္ေနၿပီ။ သူသာ မျငင္းခဲ့ပဲ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ယူျဖစ္ခဲ့လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ယခုလို ေအးေအးေနႏုိင္မည္မဟုတ္ပဲ သားအေၾကြး၊ မယားအေၾကြးကို တစ္ဘဝလံုးႏွင့္ရင္းၿပီး ဆပ္ရ ေတာ့မည္။ အေဖ့ေျပာစကား မွန္မွန္းအခုမွသိသည္။ တစ္သက္လံုး လူပ်ိဳႀကီး ျဖစ္ရတာကို မေက်နပ္ခဲ့ ေသာ္လည္း အခုေတာ့ လူပ်ိဳႀကီးျဖစ္ရတာကိုပဲ ေက်နပ္သလိုရွိမိသည္။ အခ်စ္၊အခ်စ္ဟု ရဲရဲေတာက္ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ေသာ ေၾကြးေၾကာ္သံလည္း အခုေတာ့ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္ဆံုး သြားေတာ့သည္။
ခ်ိဳခ်ိဳလြင္၏ ကေလးမ်ားအနက္ သမီးအငယ္ဆံုးေလးမွာ ကၽြန္ေတာ့္၏ တပည့္ ျဖစ္လာသည္။ ေမလြင္ ဟုအမည္ရေသာ သမီးအငယ္ဆံုးေလးက အသက္ ၇ ႏွစ္သာရွိေသးေသာ္လည္း သြက္သြက္လက္လက္ႏွင့္ ခ်စ္စဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ အငယ္စားေလးဟု ေျပာရေလာက္ေအာင္ပင္ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ႏွင့္ တူလွသည္။ ထိုသမီးေလး အရြယ္ေရာက္လာလွ်င္လည္း ခ်ိဳခ်ိဳလြင္ကဲ့သို႔ အလွဘုရင္မတစ္ဦး ျဖစ္လာဦးမွာ ျမင္ေယာင္ မိ သည္။ သုိ႔ေသာ္ ထိုအလွကိုယစ္မူးေသာ ခပ္ေပါ့ေပါ့သူေဌးသားမ်ိဳးႏွင့္ ခိုးရာလိုက္ မေျပးပါေစႏွင့္ဟု ဆုေတာင္း မိသည္။
ကၽြန္ေတာ့္တစ္ဘဝလံုး တႏံုႏံုႏွင့္ လူပ်ိဳႀကီးျဖစ္ရသည့္ဘဝကို မေက်မနပ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း အခုေတာ့ လူပ်ိဳႀကီး ျဖစ္ေနတာကိုုပဲ တန္ဖိုးထားဂုဏ္ယူမိျပန္သည္။ အသက္ ၄၀ မျပည့္ခင္က ထားရွိခဲ့ေသာ ထင္ျမင္ခ်က္ႏွင့္ ယခု ၄၀ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သိရွိလာေသာ ထင္ျမင္ခ်က္တို႔လည္း အကြာႀကီးကြာခဲ့ၿပီ။ ၁၅၀၀ ကိေလသာအခ်စ္ဟာ ပူေလာင္ၿပီး အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ သေဘာရွိေၾကာင္းကို နားလည္တတ္ခဲ့ၿပီ။ လူသားတိုင္းရဲ႕ ပထမ ဆံုးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးအခ်စ္ဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာလွ်င္ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိုလည္း သေဘာေပါက္ခဲ့ၿပီ။ ၄၀ ေက်ာ္မွ ဘဝစတယ္လို႔ ေျပာတတ္ၾကေပမယ့္ တကယ္တမ္းအသက္ ၄၀ ေက်ာ္လာေတာ့ အရင္လို က်န္းမာ တဲ့ခႏၶာကိုယ္ မရွိခ်င္ေတာ့ေပ။ မ်က္စိကမႈန္၊ ဒူးကနာ၊ ခါးကကိုက္တဲ့အျပင္ ေသြးကပါ တိုးခ်င္လာသည္။ ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ ဇရာရဲ႕သေဘာကေတာ့ ျပခ်င္လာၿပီ။
Photo credit - google
ဘဝသက္တမ္း ၃ ပံုပံုလွ်င္ ၂ ပံုနီးပါး ကုန္လြန္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝျဖတ္သန္းမႈမွာ ႀကီးႀကီးမားမား ေနာင္တရစရာဟူ၍ မရွိခဲ့သလို၊ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ရစ္ပတ္ေႏွာင္ဖြဲ႔ထားတဲ့ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးဟူ၍လည္း မရွိသျဖင့္ အခုေနေသရမည္ဆိုလွ်င္ေတာင္ စိတ္ေအး လက္ေအး ေသႏုိင္ပါၿပီ။ အကယ္၍သာ မ်က္စိလယ္ လမ္းမွား၍ မိန္းမရခဲ့ပါက ယခုအခ်ိန္တြင္ သားအတြက္၊ မယားအတြက္ မနားမေနရွာေဖြ ရုန္းကန္ေနရၿပီး ရုတ္တရက္ ေသရမည္ဆိုလွ်င္ေတာင္ အေသေျဖာင့္မည္မဟုတ္ေပ။ အခုေတာ့ တစ္ကိုိယ္တည္း လူပ်ိဳႀကီး လုပ္ခဲ့သည့္ အက်ိဳးေၾကာင့္ အပူအပင္ကင္းကင္းနဲ႔ အနိစၥသေဘာကို ႏွလံုးသြင္းရင္း ဘဝရဲ႕ လက္က်န္ အခ်ိန္မ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္းမႈမ်ားျဖင့္သာ ထုဆစ္ပံုေဖာ္သြားပါေတာ့မည္။
ၿပီးပါၿပီ။ ဖတ္ရႈ႕အားေပးမႈအတြက္ အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေဝဖန္အႀကံျပဳေပးၾကပါ ဦးရွင္။