ချစ်မိတ်ဆွေတို့
လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်
၂၀၂၁ ဇန်နဝါရီ ၃၁ရက်နေ့တုန်းက
ကျွန်တော်တို့ ခံစားချက်အချို့ကို
ပြန် မှတ်မိကြလား မေးပါရစေ
ထိုနေ့က ကျွန်တော့အတွက်တော့
သာမန်နေ့တွေလိုပါပဲ
အလုပ်တွေလုပ်တယ်
ညနေဖက်ကို သူငယ်ချင်းနဲ့
ပျော်ပျော်ပါးပါး ကော်ဖီဆိုင်တောင်
ထိုင်လိုက်သေးရဲ့
(မနက်ဖြန်ကို ဘာဖြစ်မယ် မသိခဲ့ပဲပေါ့)
အမှတ်တရအဖြစ်နဲ့တောင်
ဒီပို့စ်ကို ဖေ့ဘွတ်မှာ သူငယ်ချင်းက ရေးတင်ခဲ့သေးတယ်လေ
ကိုဗစ်ကို ကျားကန်ပြီး အသက်ဆက်ခဲ့ရာကနေ
ထိန်းနိုင်လို့ ငါတို့နိုင်ငံ နလန်ထူပြီဟလို့
ဝမ်းသာဆိုရုံလေး ရှိခဲ့တာကို
ဒါနဲ့ ၂၅-၁-၂၀၂၄ မှတ်မှတ်ရရ
ကြာသပတေး (ပြာသိုလပြည့်နေ့)မှာ
ရွှေဘုန်းပွင့် ဘုရား အောင်မြေမှာ
တောင်ကြီးမြို့ကြီး အေးချမ်းဖို့
မေတ္တာပြု ဆုတောင်း သွားလုပ်ခဲ့တယ်
ရွှေဘုန်းပွင့် ဘုရားရဲ့ သိမ်ဘေးက
ချယ်ရီပန်းတွေကလည်း သိပ်ကို လှိုင်ပြီး
လှနေတော့ မိန်းကလေးပီပီ ဓါတ်ပုံရိုက်ခဲ့ကြတာပေါ့
ရွှေဘုန်းပွင့် ဘုရားရဲ့ သိမ်က
အခါတိုင်း မှန်တံခါးဖွင့်ထားပေမယ့်
ထိုနေ့က တံခါးပိတ်ထားတယ်
အတွင်းမှာ ရွှေဖယောင်းတိုင် တစ်ချောင်း ပူဇော်နေတာလည်း
တွေ့ခဲ့ရတယ်
ပြီးနောက် နေ့တဓူဝကိစ္စတွေနဲ့
မေ့မေ့ပျောက်ပျောက် ထိုနေ့ကို ကုန်ဆုံးခဲ့ပါတယ်
ဒါပေမယ့် အိပ်မက်တစ်ခုကတော့
ထူးထူးဆန်းဆန်းပါပဲ မြင်မက်ခဲ့တယ်
ကြာသပတေးသားတစ်ဉီးကို
အိပ်မက်ထဲ ထူးဆန်းစွာ မက်ခဲ့တယ်
ဟိုတယ်အခန်းအမှတ် ၄၀၉ မှာ
သူ့ကိုမြင်တော့
သမီး အဘကို ဘာပြောချင်လဲတဲ့
ကျွန်တော် တစ်ခွန်းပဲ ပြောခဲ့ပါတယ်
မေတ္တာ ထားပေးပါလို့ပဲ ပြောချင်တယ်တဲ့
အိပ်မက်ဟာ အခုထိတိုင်
ပြတ်သားထင်ရှားဆဲ ....
အပြင်မှာများ တွေ့ခဲ့ရရင်လည်း
ဒီအတိုင်းပဲ ကျွန်တော် ပြောမိမယ်ဆိုတာ
31th Jan 2024