စိတ္ကစတဲ႔ အက်င့္ေကာင္း အက်င့္ဆိုး

စိတ္ကစတဲ႔ အက်င့္ေကာင္း အက်င့္ဆိုး
* အက်င့္ေကာင္း ႀကံစည္ရင္
အက်င့္ေကာင္းလုပ္ရင္
အက်င့္ေကာင္း ေျပာရင္ ေကာင္းတဲ႔အက်ိဳးရမယ္ ။
* အက်င့္ဆိုး ႀကံစည္ရင္
အက်င့္ဆိုးလုပ္ရင္
အက်င့္ဆိုးေျပာရင္ မေကာင္းတဲ႔အက်ိဳးပဲရမယ္ ။
ေလာကမွာ အက်င့္ေကာင္းေရာ ၊ အက်င့္ဆိုးေရာ စိတ္ကပဲေပၚတယ္ ။ ပတ္ဝန္းက်င္ေၾကာင့္ ျဖစ္ရတယ္ ၊ ဘဝအေနအထားေၾကာင့္ ျဖစ္ရတယ္ဆိုတာမဟုတ္ပါဘူး ။ (ဘယ္သူမျပဳ မိမိအမႈပါ ) ။ ကိုယ္စိတ္ကပါမွ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ကိုယ္စိတ္ကမပါရင္ မျဖစ္ေျမာက္ပါဘူး ။ ဆင္းရဲလို႔ အက်င့္မေကာင္းဘူးဆိုတာဟာလည္း မမွန္ႏိုင္ပါ ။ ေလာကမွာ ဆင္းရဲတဲ႔လူတိုင္းသာ အက်င့္မေကာင္းၾကဘူးဆိုရင္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အက်င့္မေကာင္းတဲ႔ဘဝကို ေရာက္ေနပါလိမ့္မယ္ ။ ဆင္းရဲတာနဲ႔ အက်င့္မေကာင္းတာဟာ မဆိုင္ပါဘူး ။ ဆင္းရဲေပမဲ႔လည္း အက်င့္ျမတ္သူဟာ ျမတ္တာပါပဲ ။ ခ်မ္းသာၿပီး အက်င့္ဆိုးသူ ၊ ယုတ္သူက ဆိုးတာယုတ္တာပါပဲ ။
ပတ္ဝန္းက်င္ေၾကာင့္ ၊ ဘဝအေနအထားေၾကာင့္ အက်င့္ဆိုးေနရင္လည္း စိတ္ရင္းကသာ ေကာင္းရင္ခဏပါ ။ အက်င့္ဆိုး ေလာကမွာ မေပ်ာ္ရႊင္ပါဘူး ။ စိတ္ရင္းေၾကာင့္ အက်င့္ေကာင္းထဲ ျပန္ေရာက္လာတာပါပဲ ။ စိတ္က အက်င့္ဆိုးမွာ လက္ခံေပ်ာ္ပိုက္ေနရင္ေတာ့ ျပင္ရခက္တယ္ ။ မလြယ္ဘူး ။
အက်င့္ေကာင္းနဲ႔ အက်င့္ဆိုးဟာ ႀကံစည္ ႀကံစည္ စိတ္ကူးတဲ႔အေျခကစတာ မ်ားတယ္ ။
ေကာင္းတဲ႔အေလ့ကိုရဖို႔ မေကာင္းတဲ႔အေလ့ကို ေရွာင္ဖို႔ဆိုတာက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အၿမဲ သတိေပးေနရတယ္ ။
ဘယ္ဟာ ေကာင္းတဲ႔အေလ့မွန္း ၊ ဘယ္ဟာ ဆိုးတဲ႔အေလ့မွန္း မသိေသးရင္ေတာ့ သတိမေပးႏိုင္ေသးဘူးေပါ့ ။
ပ်င္းတာဟာ မေကာင္းတဲ႔အက်င့္ဆိုးမွန္း သိေပမဲ႔ ပ်င္းခ်င္တဲ႔စိတ္က ဆြဲေနရင္ ျပင္မရဘူး ။ ပ်င္းၿမဲပ်င္းေနမွာပါ ။
ေပါ့ေလ်ာ့တာဟာ မေကာင္းတဲ႔ အက်င့္ဆိုးမွန္းသိတယ္ ။ ဒါေပမဲ႔ တစ္ႀကိမ္ေပါ့ေလ်ာ့လို႔ ဆံုးရံႈးၿပီးလည္း ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေပါ့ေလ်ာ့ေနလည္း အက်င့္ဆိုးက မေပ်ာက္တာပဲ ။
ျပင္လို႔ရေပမဲ႔လို႔ အက်င့္ပါေနတာေတြ အမ်ားအျပား ရွိတတ္ပါတယ္ ။ ပ်င္းတာေတြ ၊ ေပါ့တာေတြ စိတ္သႏၲာန္မွာ အျမစ္တြယ္ေနရင္ အဲ႔လူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မထြန္းကားေတာ့ဘူး ။
အေလ့အက်င့္ဆိုတာ က်င့္ယူမွရတာ ၊ အက်င့္ေကာင္းဆိုတာလည္း ႀကိဳးစားေစာင့္ထိန္းမွရတာ ။
အိပ္ယာထတာ ေစာတာ ၊ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းေနတာကအစ အက်င့္ဓေလ့နဲ႔ ဆိုင္ေနတယ္ ။
အက်င့္ေကာင္း ၊ အက်င့္ဆိုးဆိုတာ မ်ိဳးရိုးနဲ႔ လိုက္တယ္ဆိုတာမ်ိဳး ရွိေပမဲ႔ အခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ မ်ိဳးရိုးထဲက ခြဲၿပီး အက်င့္ေကာင္းေနတာ ရွိတတ္ပါတယ္ ။
ယဥ္ေက်းေအာင္ က်င့္ႀကံေနရင္ ယဥ္ေက်းၿပီး ယုတ္မာဆိုးသြမ္းေနေအာင္ေနရင္ ဆိုးသြမ္းတာပါပဲ ။
ခက္ခဲတဲ႔အလုပ္တစ္ခုကို ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ငါႀကိဳးစားမယ္ ၊ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔လုပ္မယ္ဆိုတာ ရွာမယ္ေပါ့ ။ လုပ္ၾကည့္ရင္ ေအာင္ျမင္မႈ တစ္ႀကိမ္ေလာက္ေတြ႕လာမွာပါ ။ တစ္ဆင့္ေအာင္ျမင္ရင္ ေနာက္တစ္ဆင့္ ေအာင္ျမင္ဖို႔မွာ ခက္ခံတာမွ မဟုတ္တာပဲ ။ လြယ္လာမွာပါ ။ အက်င့္ရလာၿပီဆိုရင္ ေလာကမွာ ဘာမွ ခက္ခဲတာမရွိေတာ့ပါဘူး ။ ကိုယ့္စိတ္မွာလည္း ယံုၾကည္တဲ႔စိတ္ ျဖစ္လာမွာပါ ။ အဲ႔သည့္စိတ္ကေန အက်င့္ေကာင္းေတြ စြဲလာမွာပါ ။
ေကာင္းျမတ္မွန္ကန္တဲ႔ အေလ့အက်င့္ေတြကို အထံုျဖစ္လာေအာင္ စိတ္က ေလ့က်င့္ၿပီး လက္ေတြ႕ကို ကူးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ မေကာင္းတာ ၊ မသင့္ေလ်ွာ္တာကို က်င့္မိရင္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေပးရပါတယ္ ။ ေရွာင္ႏိုင္ဖို႔ရာ အၿမဲ စိတ္ထဲမွာ သတိထားေနရပါတယ္ ။ စိတ္နဲ႔ျပဳၿပီးလ်ွင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆံုးမရပါတယ္ ။
ေကာင္းျမတ္ေသာအက်င့္ကို ဆင္းရဲဒုကၡခံ က်င့္သင့္လ်ွင္လည္း က်င့္ရမွာပါ ။ ဆင္းရဲေပမဲ႔ ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်င့္မ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္ ။
အလုပ္ကို အက်င့္လို႔ဆိုတာ
ေကာင္းေသာအလုပ္သည္ ေကာင္းတဲ႔အက်င့္ ဖစ္ပါသည္ ။
သည္ေကာင္းေသာအလုပ္ကို ခ်စ္ျခင္းသည္ ဘေကာင္းတဲ႔သေဘာကို ခ်စ္တဲ႔သေဘာပါ ။
ေကာင္းတဲ႔အက်င့္နဲ႔ ေကာင္းျမတ္တဲ႔အလုပ္မွန္း သိလာခဲ႔လ်ွင္ အဲ႔သည္အလုပ္မွာ စိတ္အားအစြမ္းရွိသမ်ွကို ထည့္႔သြင္းရပါတယ္ ။
ဥာဏ္စြမ္းထက္ စိတ္အားသတၲိက ပို၍ႀကီးပါတယ္ ။ စိတ္မပါဘဲ စိတ္မထက္သန္ဘဲလုပ္လ်ွင္ ဘယ္ကိစၥမွ ေကာင္းစြာ ၿပီးေျမာက္မည္ မဟုတ္ပါ ။
အက်င့္ေကာင္းမွာ '' သတၲိ '' ရွိျခင္းဟာလည္း အလြန္အေရးပါ အရာေရာက္လွသည့္ အက်င့္ေကာင္းတစ္ခု ပင္ျဖစ္ေနပါသည္ ။သတိသည္ စိတ္မွာစြဲေနမွသာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္ ။ အသိတရားႏွင့္ သတိိတရားသည္ အက်င့္ေကာင္း အက်င့္ျမတ္ ရွိသူေတြမွာသာလ်ွင္ ေတြ႕ရတတ္ပါသည္ ။
ကိုယ္ႏွင့္စပ္ဆိုင္ေသာ ဆင္းရဲျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ၊ စိတ္ႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ ဆင္းရဲျခင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔က လြတ္ေျမာက္ေအးၿငိမ္းလိုသူေတြသည္ ဇြဲရွိရွိႏွင့္ ျမင္ ၊ ၾကား ၊ နံ ၊ စား တဲ႔အခါတိုင္းမွာသတိထားပါ ။ သိတဲ႔အခါတိုင္းမွာ သတိထားပါဟု ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား ညႊန္ၾကားေတာ္မူခဲ႔ပါသည္ ။
လူေတြရဲ႕စိတ္သည္ ေပါင္းကူးဆက္ႏြယ္ေနၾကပါတယ္ ။ တစ္ဦးရဲ႕စိတ္နဲ႔ တစ္ဦးရဲ႕စိတ္သည္ ဆက္ႏြယ္ေနေသာ သေဘာတရား ရွိေနၾကပါတယ္ ။ စိတ္ျခင္းဆက္ႏြယ္သလို အက်င့္ခ်င္းသည္လည္း ဆက္ႏြယ္မႈရွိတတ္ၾကပါတယ္ ။
အမ်ားအားျဖင့္ နီးစပ္သူေတြထံ စိတ္က ပိုၿပီး ကူးစက္လြယ္သလို အက်င့္ေကာင္းျခင္း ၊ ဆိုးျခင္း ျဖစ္လြယ္ပါတယ္ ။
အက်င့္ေကာင္းကူးဖို႔ထက္ ဘအက်င့္ဆိုးကူးဖို႔က ပိုလြယ္ပါတယ္ ။ လင္မယားစိတ္က ပိုၿပီးကူးစက္လြယ္ပါတယ္ ။ မွားယြင္းၿပီး တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ ျပဳမိ ေျပာမိျခင္းက လအက်င့္ဆိုးဟုမယူဆအပ္ေပ ။ လူမွန္လ်ွင္ အမွာအယြင္းေတာ့ ရွိတတ္ၾကပါတယ္ ။ တမင္ အႀကိမ္ႀကိမ္မွားျခင္းက အက်င့္ဆိုးပင္ျဖစ္ပါတယ္ ။
အခ်ိဳ႕က အက်င့္ဆိုးမ်ားနဲ႔ ဘဝတံုးၿပီး တစ္သက္လံုး အမိုက္ေမွာင္ဖံုးေနၾကပါတယ္ ။ အက်င့္ဆိုးဟာ အဲ႔သည့္လူရဲ႕စိတ္မွာ စြဲေနပါေတာ့တယ္ ။
အက်င့္ဆိုးနဲ႔သူယုတ္ေတြသည္ သူတစ္ပါးကို ကဲ႔ရဲ႕ျခင္း ၊ ေစာ္ကားျခင္းနဲ႔ကင္းၿပီး မေပ်ာ္ေမြ႔ႏိုင္ပါဘူး ။ ေခြးဟာ ေကာင္းျမတ္တဲ႔ အစားအစာစားရေပမဲ႔လည္း မစင္နဲ႔ကင္းၿပီးမေပ်ာ္ေမႊ႕ႏိုင္သည့္သေဘာပါ ။
အက်င့္ဆိုးရွိတဲ႔လူကို ေရွာင္ႏိုင္မွ လအက်င့္ဆိုးဒါဏ္က လြတ္ကင္းႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္ ။ အက်င့္ဆိုးရွိမွန္းသိလ်ွက္နဲ႔ ေပါင္းသင္းေနရင္ေတာ့ တစ္ေန႔မဟုတစ္ေန႔ ဒုကၡေရာက္ႏိုင္မည္မွာ အေသခ်ာပင္ျဖစ္သည္ ။
ေလသည္ ေတာမီးကို ကူးလို႔ ေတာမီးရဲ႕ အေဆြခင္ပြန္းျဖစ္သလို အဲ႔သည့္ေလကပဲ ဆီမီးကို ဖ်က္ဆီးတတ္ပါတယ္ ၊ ၿငိမ္းေစတတ္ပါတယ္ ။ တစ္ေနရာမွာ အေဆြခင္ပြန္း ၊ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာမိတ္ေဆြျဖစ္သလို တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ၾကေတာ့ ရန္သူျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္ ။ အက်င့္ဆိုးသူေတြသည္ အေဆြခင္ပြန္းအျဖစ္ အၿမဲမရပ္တည္ႏိုင္ပါဘူး ။
အက်င့္ဆိုးသူမ်ားမွာ မနာလိုစိတ္ရွိတတ္ၾကပါတယ္ ။ မနာလိုစိတ္သည္ အက်င့္ေကာင္းသူမ်ားထံတြင္ မရွိပါ ။ အေၾကာင္းကား သူတစ္ပါးကို မနာလိုသည့္အတြက္ မိမိသာလွ်င္ စိတ္ဆင္းရဲ ၊ အက်ိဳးမျဖစ္ႏိုင္ေပ ။ ဆင္ျခင္ စဥ္းစားႏိုင္သူမ်ားႏွင့္ သေဘာထားႀကီးသူမ်ားသည္ မနာလိုစိတ္ကို ပယ္ရွားပစ္ႏိုင္သည္ ။
အက်င့္ဆိုးရွိသူမ်ားတြင္ မနာလိုစိတ္မ်ားပါသည္ ။ အလုပ္တူ ၊ အႀကံတူသူအခ်င္းခ်င္းမွာ အက်င့္ဆိုးရွိလ်ွင္ မနာလိုစိတ္ပို၍ မ်ားလာပါေတာ့သည္ ။
စိတ္ကစေသာအက်င့္ဆိုး ရွိသူမ်ားသည္ ၊ အက်င့္ေကာင္းကို စိတ္ျဖင့္ပင္လ်ွင္ ျပင္ဆင္ႏိုင္မွ ရႏိုင္ေပသည္ ။
ထို႔ေၾကာင့္ အက်င့္ဆိုးေသာသူမ်ားႏွင့္ မတိုးမိေလေအာင္ ဘဝတစ္ေလ်ာက္လံုး ႀကိဳးစားေရွာင္ရွားသင့္ေပသည္ ။
Steemit Myanmar မွအားလံုးကိုယ္စိတ္ႏွစ္ဖ်ာ က်န္းမာခ်မ္းေသာၾကပါေစရွင္. . .
Author by Hive account@rattioo
Photo credit by google
MSC-206