က်န္ေတာ္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၄ ရက္က စတီးမစ္သင္တန္းအေၾကာင္းေလးကို ဘာသာျပန္ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအထဲမွာ သူတို႕ သင္ၾကားမဲ့ စာအေရးအသားပိုင္းနဲ႕ ဓါတ္ပုံပညာေတြအေၾကာင္းကိုလည္း က်န္ေတာ္ ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဘာေတြေရးသားရမယ္ဆိုတာကိုအေသးစိတ္ မသိေပမဲ့ အခုေတာ့ က်န္ေတာ္နဲ႕ ကိုေစာ သင္တန္းထဲကုိစပါ ပါျပီ။ သင္တန္းအတြက္ပထမဆုံးပိုစ့္ကိုလည္း စတင္ေရးသားရေတာ့မွာပါ။ ပထမဆုံးပိုစ့္မွာ ေရးသားခိုင္းတာက အနဲဆုံးစာလုံးေရ ၅၀၀ ေရးရမွာပါ။ ဒါ့အျပင္ ပုံသုံးပုံလည္းအနဲဆုံးထည့္သြင္းေဖာ္ျပေပးရျပီး ေခါင္းစဥ္ခြဲေလးေတြနဲ႕ ကိုယ့္ပိုစ့္ကို လွပျပီး ဆြဲေဆာင္မႈ႕ရွိေအာင္ တန္ဆာဆင္ေရးသားရမွာပါ။ ေနာက္ဆုံးတစ္ခုက က်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာျပည္ ဓေလ့ထုံးစံေတြ အေငြ႕အသက္ေတြပါဖို႕ကို တိုက္တြန္းထားတာပါ။
က်န္ေတာ္တို႕ေရးရမယ့္ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ “စတီးမစ္ကိုအသုံးျပဳျပီး မိမိပတ္၀န္းက်င္ကို ဘယ္လိုအက်ဳိးျပဳမလည္း’’ ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ပါ။ ဓါတ္ပုံရိုက္ရတာကိုလည္း၀ါသနာပါေပမဲ့ အျပင္မထြက္ႏိုင္တာ တစ္ေၾကာင္းရယ္၊ ရိုက္ဖို႕ ကင္မရာ အေကာင္းကလည္း မရွိတာနဲ႕ စာအေရးအသားသင္တန္းကိုပဲက်န္ေတာ္ေရြးတက္လိုက္တာပါ။ အေရးအသားပိုင္းျပီးမွ ဓါတ္ပုံကိုထပ္တက္ပါဦးမယ္။ ဓါတ္ပုံသင္တန္းပါျပီးသြားရင္ က်န္ေတာ္တို႕ပိုစ့္ေတြ အတိုင္းထက္ အလြန္ အေရးအေတြးေတြတက္လာမယ္လို က်န္ေတာ္ရင္ထဲမွာသိေနပါတယ္။
အခုက်န္ေတာ္တို႕တက္ရမယ့္ သင္တန္းေလးက ပို႕ခ်ျခင္းနဲ႕ ေလ့လာရမွာမဟုတ္ပဲ လက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္ရင္းနဲ႕ ေလ့လာရင္း ျဖည့္ရင္း ၾကိဳးစားရင္း သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်န္ေတာ္တို႕ကိုသင္ေပးထားတဲ့ ဆရာတင္လိူင္ရဲ႕ သင္တန္းအေတြ႕အၾကဳံေတြ ဆရာေျပာျပသင္ၾကားေပးတဲ့ သတိထားစရာေတြနဲ႕ အေရးအသားေလ့လာနည္းေတြက အမ်ားၾကီးအသုံး၀င္လာေတာ့မွာပါ။
က်န္ေတာ္အရင္က စာေရးရတာကို အရမ္းပ်င္းတာပါ။ တကယ္ကိုပ်င္းတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ငယ္ငယ္က အေမက စာဖတ္ဖို႕ ပ်ဳိးေထာင္ေပးခဲ့ေတာ့ စာဖတ္ရတဲ့အရသာကိုေတာ့ က်န္ေတာ္သေဘာေတြ႕ပါတယ္။ စတီးမစ္ကိုေတာ့ လိူင္းေပၚမွာသိတဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္ေၾကာင့္သိခဲ့ရတာပါ။ ပိုစ့္ေရးရင္ ေငြရတယ္ဆိုေတာ့ စိတ္၀င္စားလို႕ ၀င္ခဲ့တာပါ။ အဓိက ကေတာ့ ေငြထက္ စာေရးသူေတြရဲ႕ အေတြ႕အၾကဳံေတြက တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ရတနာေတြေလ။ ရတနာအိုးျမင္လို႕လာျပီးတူးတာပါဟီး။ ရတနာအိုးကလည္း ခုခ်ိန္ထိကို တစ္အိုးျပီး တစ္အိုးဆိုေတာ့ က်န္ေတာ့္မွာ အရင္က လုပ္တဲ့ဂိမ္းေဆာ့တာေလးေတြနဲနဲ နဲနဲဆီေလ်ာ့ျပီး တေျဖးေျဖးနဲ႕ စတီးမစ္အတြက္ပိုျပီး အခ်ိန္ေပးလာပါတယ္။ မသိသာပါဖူး။ ေျဖးေျဖးခ်င္းနဲ႕ စတီးမစ္မွာေပ်ာ္လာျပီ။ ရတဲ့ရတနာအိုးေတြကလည္း အခုခ်ိန္မွာ သုံးရတာေတြရွိသလို ေနာင္က်ရင္ သုံးလာႏိုင္မယ့္ အိုးေတြေကာအမ်ားၾကီးဆိုေတာ့ က်န္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ စတီးမစ္မပ်က္ပါေစနဲ႕ ညတိုင္းဆုေတာင္းေနရတယ္ :D က်န္ေတာ့္အတြက္ ရတနာအိုးေတြ ျပီးေတာ့ social လည္းက်ေတာ့ စာဖတ္ရတာေရးရတာက တစ္ေယာက္တည္းမျဖစ္ပဲ အဖြဲ႕နဲ႕ ကုိယ္သိတာေတြ ကိုယ္မသိတာေတြကူညီက်ရင္း သြားရတာဆိုေတာ့ တကယ္ကိုေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္း တစ္ခုပါပဲ။ က်န္ေတာ္ေနခ်င္တဲ့ အျပင္ေလာက အသုိင္းအ၀ိုင္းကလည္းဒီလိုဆိုေပမဲ့ တကယ္ေလာကၾကီးက အဲ့လိုအျမဲတမ္းျဖစ္မေနဖူးေလ။ အတိုက္အခိုက္ေတြ ဖိအားေတြ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အားလုံးကိုတြန္းလန္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာက အျပင္ေလာကမွာ ေငြကလည္း မရွိမျဖစ္အရာဆိုေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ ေငြမရွိရင္ မ်က္နာငယ္ရတဲ့ဘ၀ၾကီးကလည္း ခံႏိုင္ရည္ေတြ ရွိလာေအာင္ပိုျပီး ထုနွက္ေပးေနသေယာင္။ ဘယ္ေလာက္ပဲခက္ခဲ ခက္ခဲပါ ပညာရွင္တစ္ေယာက္ေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ က်န္ေတာ္ပိုျပီးေတာ့ က်န္ေတာ့္ကိုယ္ကို ဘာလုိအပ္လဲ ဘာေတြျဖစ္ေနလည္းဆိုတာပိုသိလာရတယ္။ အဲ့ဒါကဘာလည္းဆိုတာကေတာ့ “အမ်ားၾကီးတတ္ဖို႕မလိုပါဖူးတဲ့ တတ္တဲ့တစ္ခုကိုပဲ ဘယ္လိုအသုံးခ်ရမယ္ဆိုတာသိဖို႕လိုပါတယ္” တဲ့။ အဲ့စကားေလးက ဘာမွေတာ့မဟုတ္ေပမဲ့ က်န္ေတာ့္လို အကုန္တတ္ခ်င္ေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ အမွားေတြကို ေထာက္ျပလိုက္သလိုပါပဲ။ အဲ့ဒီစကားၾကားရျပီးေနာက္ပိုင္း က်န္ေတာ္တစ္ခုကိုပဲေရြးခ်ယ္လိုက္တယ္။ က်န္ေတာ့္ဆီမွာလည္းရွိျပီးသားျဖစ္သလို က်န္ေတာ္ ကိုအဆင္သင့္အလုပ္ေကာ အေတြ႕အၾကဳံေကာေပးတဲ့ အဂၤလိပ္စာ စာသင္ဖို႕ကို အာရုံစိုက္ဖို႕ကိုပဲ က်န္ေတာ္ ေရြးခ်ယ္လိုက္တယ္။ က်န္ေတာ္ရန္ကုန္မွာ TOEFL အတြက္ တစ္ႏွစ္အခ်ိန္ေပးေျဖခဲ့တာေတြ က်န္ေတာ့္ေလ့လာခဲ့တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာပညာေတြက က်န္ေတာ္အခုအခ်ိန္မွာ apply ျပန္လုပ္ျပီး $$ အတြက္ ျပန္အသုံးခ်လို႕ရျပီဆိုေတာ့ က်န္ေတာ္စိတ္၀င္စားတာလုပ္ရတဲ့ဖီးက အတိုင္းထက္အလြန္ေပါ့။ အဲ့လိုအတိုင္းထက္အလြန္ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ သင္တန္းေတြ ကိုယ္ skill တက္ေစမယ့္သင္တန္းေတြကလည္း တစ္ခုျပီးတစ္ခုဆိုေတာ့ ေမာေပမဲ့ ရတဲ့ပညာေတြက က်န္ေတာ္ခုနကေျပာသလို ရတနာအိုးေတြဆိုေတာ့ ေမာလည္း ေမာတာေလးေမ့ျပီး ရတနာအိုးေလးၾကည့္ျပီး အေမာေတြေျပသြားပါေရာ။
သင္တန္းကိစၥကေန က်န္ေတာ့္အေၾကာင္းေတြေရာက္ကုန္ျပီ။ က်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက သင္တန္းေတြေၾကာင့္ က်န္ေတာ္တို႕ skill ေတြ အသိပညာေတြ တတ္ျပီး က်န္ေတာ္တို႕ ပတ္၀န္းက်င္ကို တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္းနဲ႕ သြယ္၀ိုက္ျပီး အက်ဳိးျပဳလာႏိုင္လာမယ္ဆိုတာေလးကိုေျပာရင္း က်န္ေတာ့္စာေလးကို နိဂုံးခ်ဳပ္ပါရေစ။
