ရႈပ္ေထြးေပြလီလွတဲ႔ လူ႔ေလာကျကီးကို ျဖတ္သန္းေနျကရတဲ႔ က်မတို႔ေတြဟာ နိစၥဓူဝဆိုသလို ရိုးစင္းလွတဲ႔ သမရိုးက်ျဖစ္ရပ္ေတြကအစ မရိုးစင္းလွတဲ႔ ထူးျခားဆန္းျပားလွတဲ႔ ျဖစ္ရပ္ေတြအလယ္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္,ရင္နင့္ဖြယ္,လြမ္းေမာဖြယ္,ေျကာက္မက္ဖြယ္အျဖစ္အပ်က္ေတြအဆံုး ေတြ႕ျကံဳခံစား ရင္ဆိုင္ရေလ့ ရွိတတ္ျကပါတယ္,
ဒီျဖစ္ရပ္ေတြရဲ႕ ဇါတ္ေဆာင္ေတြေနရာမွာ က်မတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း ပါဝင္တတ္သလို ကိုယ္မဟုတ္တဲ႔ကိုယ့္ပါတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြ,တစ္ခါတစ္ရံ ကိုယ္နဲ႔အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြေတြေတာင္ ထူးျခားတဲ႔ဇာတ္ကြက္ေတြကို သရုပ္ေဆာင္ေနျကရတဲ႔ ဇါတ္ေဆာင္ေတြအျဖစ္ကို ေရာက္ရွိသြားတတ္ျကပါတယ္,
အသက္တစ္ရာေနရဖို႔မေသခ်ာေပမယ့္ အမႈေပါင္းတစ္ရာျကံဳရဖို႔ေတာ့ က်ိန္းေသေနတဲ႔လူ႔ေလာကျကီးထဲမွာ ဒီလိုတစ္ခ်ိဳ ႔ေသာျဖစ္ရပ္ဆိုးေတြ ရွိေနတတ္တာလည္း မဆန္းပါဘူးေလ,
ကိုယ္ျကံဳေတြ႔ရင္ဆိုင္ရတဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြေပၚမွာ သင္ခန္းစာမယူဘဲ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ပါဝင္သရုပ္ေဆာင္မိျပီး မွားမွန္းမသိ မွားယြင္းသြားတဲ႔ လူသားေတြ မျဖစ္ေအာင္သာ ဆင္ျခင္ရမွာပါ,
အထူးသျဖင့္ မဟာပုရိသနဲ႔ မဟာဣတၳိယတို႔ အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ျကရတဲ႔ ေလာကျကီးထဲမွာ အမွားပိုင္ရွင္ေတြဟာ ေယာက္က်ားေတြလည္းမ်ားျပားစြာျဖစ္တတ္ျကသလို မိန္းမေတြလည္းတစ္ခါတစ္ရံ ဆန္းျပားလွတဲ့ သရုပ္ေဆာင္ေတြ ျဖစ္သြားတတ္ျကျပန္ပါတယ္.,
အေကာင္းအဆိုးဆိုတာ ျပဳလုပ္သူနဲ႔သာဆိုင္လို႔ ေယာက္က်ားရယ္ မိန္းမရယ္လို႔ ခြဲျခားမေနျကဘဲ ဆင္ျခင္တံုတရားနဲ႔အသိဥာဏ္ရွိဖို႔သာ ျကိဳးစားရမွာပါ....
တစ္ခုေတာ့ရွိတာေပါ့ေလ,ေယာက္က်ားျဖစ္ေစ မိန္းမျဖစ္ေစ ကိုယ္မွားလိုက္တဲ႔အမွားတစ္ခုဟာ ကိုယ့္ပါတ္ဝန္းက်င္က တစ္စံုတစ္ဦးရဲ႕ပေယာဂေျကာင့္ မွားမိလိုက္တဲ႔အမွားမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ပိုျပီးရင္နာစရာေကာင္းတယ္လို႔ မွတ္ယူရမွာပါ..,
ဒါေျကာင့္မို႔ ဒီတစ္ပါတ္ေဆာင္းပါးမွာ က်မက က်မပါတ္ဝန္းက်င္မွာျမင္ေတြ႕ဖူးတဲ႔ ထူးျခားဆန္းျပားတဲ႔ ဇါတ္ေဆာင္ေတြျဖစ္သြားျကတဲ႔ မဟာဣတၳိယေတြရဲ႕ျဖစ္ရပ္ေတြကို ေရးသားတင္ျပရင္း စာဖတ္သူေတြအားလံုးလည္း သင္ခန္းစာယူႏိုင္ေအာင္ က်မရဲ႕အျမင္နဲ႔သံုးသပ္ခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေျပာျပျခင္ပါတယ္။
ပထမဆံုး ဒီေဆာင္းပါးထဲမွာ ေရးသားတင္ျပျခင္တဲ႔ ဇါတ္ေကာင္ပိုင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦးရွိပါတယ္,သူတို႔ေတြကေတာ့ တစ္စံု္တစ္ေယာက္ရဲ႕ပေယာဂျကာင့္ အမွားပိုင္ရွင္ျဖစ္သြားရွာတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္အမွားသံသရာထဲမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနရွာတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးတို႔ဘဲျဖစ္ပါတယ္.,
ပထမအမ်ိဳးသမီးနာမည္က ေဒၚစိုး(နာမည္လႊဲ)ပါ။က်မရဲ႕ဇာတိျမိဳ႕ကပါဘဲ။ေဒၚစိုးလို႔ေျပာလိုက္ရင္ က်မတို႔တစ္ျမိဳ႕လံုးမွာ သူ႔ကိုမသိတဲ႔လူမရွိပါဘူး။သူ႔ရဲ႕ခင္ပြန္းလုပ္သူက အရင္ေခတ္အခါက နယ္ထိန္းဆိုေတာ့ အေတာ့္ကိုလည္း ျပည့္စံူျကြယ္ဝျကပါတယ္။သူတို႔ေတြ ေခတ္ေကာင္းစဥ္အခ်ိန္အခါက က်မတို႔ဆို သံုး ေလးတန္းအရြယ္ေလာက္ဘဲရွိပါေသးတယ္။သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးမွာ သားသမီးဆိုလို႔ သားေလးတစ္ေယာက္ဘဲရွိပါတယ္။အဲ႔ဒီ႔အထိျပသနာမရွိေသးပါဘူး။ျပသနာက သူ႔တို႔သားအရြယ္ေရာက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ စတာပါ။ေဒၚစိုးရဲ႕ေယာက္က်ားလုပ္သူက ဝင္ေငြေကာင္းတဲ႔ ရဲတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ ေငြမက္တဲ႔မိန္းမတစ္ခ်ိဳ႕က အိမ္ေထာင္ရွိတာေတြဘာေတြ နားမလည္ျကေတာ့ဘဲ ခ်ဥ္းကပ္ျကပါတယ္။တိုတိုေျပာရရင္ ေဒၚစိုးေယာက္က်ားဟာ တစ္ျမိဳ႕တည္းေနအသက္ခပ္ငယ္ငယ္ ရုပ္ရည္အေတာ္အသင့္ ေျပျပစ္လွပတဲ႔ အငယ္အေႏွာင္းလုပ္လိမ့္မယ္လို႔ကို မထင္ရေလာက္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးနဲ႔ ျငိစြန္းသြားခဲ႔ပါတယ္။ေဒၚစိုးဟာ သူသိပ္ခ်စ္လွတဲ႔ ေယာက္က်ားရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြလည္း ဆံုးရံႈးလိုက္ရသလို သူပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ သာယာစိုေျပလွတဲ႔ မိသားစုဘဝေလးလည္း တျဖည္းျဖည္းေျခာက္ကပ္လာရပါတယ္။
အဲ႔ဒီ႔မွာတင္ ေဒၚစိုးက သူ႔ရဲ႕အထီးက်န္မႈေတြကို တစ္ေယာက္တည္း ျကိတ္မွိတ္မခံစားႏိုင္ေတာ့တဲ႔အဆံုးမွာ နည္းလမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေဖာ္ထုတ္ျပလာပါေတာ့တယ္။သူ႔ရဲ႕အသက္အရြယ္နဲ႔မလိုက္စြာ အလွအပေတြကိုလည္း ျပင္ဆင္ျခယ္သလာပါတယ္။ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြျဖစ္တဲ့ ရပ္ကြက္ဘုရားပြဲရဲ႕ သီခ်င္းဆိုျပိဳင္ပြဲေတြမွာ သူ႔ေယာက္က်ားနဲ႔ပါတ္သက္တဲ႔ သူ႔ရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကို သီခ်င္းေတြဝင္ဆိုရင္းနဲ႔လည္း ထုတ္ေဖာ္ခဲ႔ပါတယ္။ဒါဟာ ဆန္းျပားတဲ႔ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္ သူ႔အသက္အရြယ္နဲ႔မလိုက္ဖက္စြာ ေခတ္ေပၚအသဲကြဲသီခ်င္းေတြကို သရုပ္ပ်က္တဲ႔အဝတ္အစား,လႈပ္ရွားကျပမႈပံုစံေတြနဲ႔ ႏွစ္တိုင္းလိုလို ဝင္ဆိုခဲ႔တာျကေတာ့ အမ်ားရဲ႕ေလွာင္ေျပာင္ကဲ႔ရဲ႕မႈေတြျကားမွာ သူ႔အတြက္ စိတ္မသက္မသာျဖစ္မိရပါတယ္။
က်မ ၁၀တန္း ရန္ကုန္မွာေက်ာင္းသြားတက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ေဒၚစိုးေယာက္က်ားဟာ ကြယ္လြန္သြားခဲ႔ပါတယ္။ေယာက္က်ားမဆံုးခင္ကတည္းက ေယာက္က်ားကိုအရြဲ႕တိုက္တဲ႔ ပံုစံေတြနဲ႔ ေနထိုင္လာခဲ႔တဲ႔ ေဒၚစိုးဟာ သူ႔ေယာက္က်ားဆံုးျပီးခ်ိန္မွာလည္း သူ႔ရဲ႕ေနထိုင္မႈပံုစံေတြဟာ အံ႔ျသေလာက္ေအာင္ကို ထပ္ျပီးေျပာင္းလဲသြားခဲ႔ပါတယ္။ေယာက္က်ားဆိုရင္ သူ႔သားအရြယ္ကအစ သူ႔မ်က္စိထဲသေဘာက် ႏွစ္သက္မိတဲ႔သူမွန္သမ်ွကို က်ီစယ္စေနာက္ျပီး ေရာေႏွာေနထိုင္လြန္းလို႔ ေတာ္ရံု သီးသီးသန္႔သန္႔နဲ႔ ေနတတ္တဲ႔ ေယာက္က်ားေတြရဲ႕ပါးစပ္ဖ်ားမွာ သူဟာမိန္းမဆိုးျကီးတစ္ေယာက္လို ရြံေျကာက္ျကီးျဖစ္သြားခဲ႔ရပါတယ္။သူ႕သားကိုယ္တိုင္ေတာင္ သူ႔အေမရဲ႕အရိပ္ေအာက္မွာ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ အေဝးမွာအလုပ္သြားလုပ္ရင္းနဲ႔သာ အေမကိုေထာက္ပံ႔ခဲ႔ပါတယ္။အဲ႔ဒီ႔မွာတင္ ေဒၚစိုးဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ဘဝေနဝင္ခ်ိန္ကို အထီးက်န္မႈေတြနဲ႔သာ ျဖတ္သန္းရင္း ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေလာကီလူ႔ေလာကျကီးကို အျပီးတိုင္ႏႈတ္ဆက္ျပီး သီလရွင္ဝတ္သြားခဲ႔ပါတယ္။
အရင္းႏွီးဆံုးရန္သူရဲ႕ ပေယာဂေတြေျကာင့္ အမွားသံသရာထဲကို ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္သြားရတဲ႔ ေဒၚစိုးရဲ႕အျဖစ္က အရမ္းကို ရင္နာစရာေကာင္းလြန္းပါတယ္။ဒါ့ေျကာင့္ က်မေျပာျခင္တာက အိမ္ေထာင္ရွင္အမ်ိဳးသားဘဲျဖစ္ေစ အမ်ိဳးသမီးဘဲျဖစ္ေစ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္နဲ႔ပါတ္သက္ျပီး ဘယ္ေတာ့မွအရြဲ႕မတိုက္ျကပါနဲ႔။ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္ရဲ႕ဂရုစိုက္မႈေတြ,စိတ္အာရံုေတြျပန္ရဖို႔တစ္ခုတည္းနဲ႔ ကိုယ့္ဘဝျကီးကိုအနစ္နာခံ,roleအက်ခံျပီး ကေလးကလားဆန္ဆန္ေတြလည္း မလုပ္ျကပါနဲ႔။အထူးသျဖင့္ ခုလိုေဖာက္ျပန္မႈခံရတဲ႔ အေျခအေနမွာဆိုရင္ စိတ္ထားတတ္ဖို႔,ေနတတ္ဖို႔ဆိုတာ တကယ္ကို လိုအပ္ပါတယ္။ကိုယ္ျခင္းမစာလို႔ စကားအကုန္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။တကယ္တမ္း ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္ကေဖာက္ျပန္လို႔ ကိုယ္ခံစားရလည္း တစ္လ ႏွစ္လထက္မပိုပါဘူး။အဲ႔ဒီ႔အျပင္ က်မတို႔ဟာ အလံုး အရပ္ ေလ်ာ့သြားမွာမဟုတ္တဲ႔အတြက္ ပိုးဖလံလို မီးထဲတိုးေနျကတဲ႔ ေဖာက္ျပန္သူေတြသာလ်င္ အရွက္သိကၡာေတြ zeroျဖစ္ျပီး သူမ်ားတံေတြးခြက္မွာ ပက္လက္ေျမာျကရမွာပါ။ဆိုေတာ့ကား ဘယ္လိုအေျခအေနမွာျဖစ္ျဖစ္ တစ္ပါးသူရဲ႕အမွားေျကာင့္ ကိုယ္လိုက္မမွားပါနဲ႔။တစ္ပါးသူရဲ႕ပေယာဂေျကာင့္ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္အနစ္နာခံျပီး မဖ်က္ဆီးလိုက္ျကပါနဲ႔။သူကသူ ကို
ုယ္ကကို ကိုယ့္သမိုင္းကိုယ္ေရးရမွာျဖစ္တဲ႔အတြက္ ကိုယ့္သမိုင္းစာမ်က္ႏွာကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ အစြန္းအထင္းမခံျကပါနဲ႔။အဆိုးဆံုးေတြနဲ႔ျကံဳလာရင္လည္း အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ခံစားသင့္ရင္ခံစားျပီး ကိုယ့္ဘဝကို အလွပဆံုး ျပန္တည္ေဆာက္ျကပါလို႔ ေျပာျကားရင္း က်မရဲ႕ေဆာင္းပါးကို နိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ပါတ္ေဆာင္းပါမွာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အမွားသံသရာထဲမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတဲ႔ ေလာင္းကစားမက္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးရဲ႕အေျကာင္းနဲ႔အတူ က်မေတြ႕ျကံဳဖူးတဲ႔ အျခားေသာ ထူးျခားဆန္းျပားတဲ႔ ဣတၳိယေတြရဲ႕အေျကာင္းကိုလည္း ဆက္လက္ေရးသားသြားပါဦးမယ္။
Author:
MSC.035
