" ဘိုးတူးေရ ... ဘိုးတူး "
မနက္ေစာေစာစီးစီး အိမ္ေရွ႕ကေန လာေခၚသံၾကားလို႔ ဘိုးတူးႏိုးသြားပါတယ္။ ညက အိပ္ရာထ ေနာက္က်တာေၾကာင့္ မနက္ေနျမင့္သြားတယ္။ ဖုန္းထဲမွာ ဂိမ္းတစ္ခုကို ေဆာ့ေနၾကည့္တာ။ ဦးကုလားေျပာေတာ့ အဲဒီဂိမ္းကို ေဆာ့ရင္ ပိုက္ဆံရမယ္တဲ့။ ဘာလို႔ ေပးမွန္းလည္း မသိပါဘူး။ ဂိမ္းလည္း အရင္က မကစားဘူးတာနဲ႔ ပိုက္ဆံရမယ္ဆိုတာေရာ ကစားၾကည့္ခ်င္တာပါ ေပါင္းျပီး ႏွိပ္ေနၾကည့္တာ။
" လာျပီဗ်ိဳ႕ "
" ေသနာေကာင္ေရ ... နင္ ငါ့ကို ဆိုက္ကားလာၾကိဳမယ္လို႔ ေျပာထားတယ္ေလ ... ဘာလို႔ မလာတာလဲ ... ငါ့မွာေတာ့ ေစာင့္လိုက္ရတာ ...အဲဒီမွာ ဘယ္ေလာက္အသြားအလာျပတ္လဲ နင္ အသိပဲ ... ေတာ္ေသးတာေပါ့ ... ဖိုးခ်စ္ထြန္းဆိုက္ကားၾကံဳ ရလုိက္လို႔ ... မဟုတ္ရင္ ငါလည္း နင့္ကို ေစာင့္ေနရင္း လူအဆြဲခံရျပီ "
" ဒုေကၡာ ... အခုမွ တကယ္ကို ပ်ားတုပ္တာ " လို႔ ဘိုးတူးစိတ္ထဲကေန ေရရြတ္မိတယ္။
အပ်ိဳၾကီး ေဒၚဘုမကို ဆိုက္ကားၾကိဳဖို႔ ေျပာထားတာ ေမ့ေနတယ္ ... သူက တကယ့္မလြယ္ေၾကာပဲ ... စိတ္လည္း အေတာ္တိုေနပံုရတယ္ ... ညက ကိုခ်စ္ထြန္းေျပာသလို လိုက္လုပ္ၾကည့္တာ ေဒၚလာဆိုတာ ဘာဆိုလား 0.01 တက္လာေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေလာဘတက္ျပီး ေလွ်ာက္ႏွိပ္ေနမိတာ ... သူေတာင္ တစ္ေနကုန္လုပ္တာ 0.22 $ ပဲ ရတယ္တဲ့ ... ဘိုးတူးက ညတစ္ပိုင္းလုပ္တာ 0.15 $ တက္တယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သေဘာက်ျပီး ေဇာကပ္မိတာ ... ဟုတ္တယ္ေလ ... ဘိုးတူးက ဒါေတြ သိပ္နားမလည္ဘူး ... သူမ်ား လုပ္လို႔ ရတယ္ဆိုလို႔သာ လုပ္ၾကည့္တာ ... ဘာမွန္းသိတာ မဟုတ္ဘူး ... ဟိုႏွိပ္ ဒီႏွိပ္နဲ႔ ဒီေလာက္ ရတာပဲ မဆိုးဘူးလို႔ ဆိုရမယ္ ....
" အပ်ိဳၾကီးရယ္ ... ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ ညက အိပ္တာ ညဥ္႔နက္သြားလို႔ပါ ... ေနာက္တစ္ခါ မျဖစ္ေစရပါဘူး ... ဒီတစ္ခါေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေပးပါေနာ္ "
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ပါေစ ... ကိုယ့္ဘက္ကေန မွားတာဆိုေတာ့လည္း ေတာင္းပန္ရတာေပါ့ဗ်ာ .. အပ်ိဳၾကီးေဒၚဘုမက ဒါေၾကာင့္ပဲ လင္ မရတာ ျဖစ္မယ္ ... ရစ္ေနတာ မျပီးေတာ့ဘူး ... သူ ရစ္သမွ် သည္းညဥ္းခံျပီး နားေထာင္ ... လိုက္ေတာင္းပန္ေနေတာ့မွ ေက်နပ္ျပီး ထြက္သြားတယ္ ... မနက္ေစာေစာစီးစီး အိပ္ေရးမ၀တဲ့ၾကားထဲ နားလည္း အေတာ္ပူသြားတယ္ ... နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရွစ္နာရီခြဲေနျပီ ... ေတာ္ေတာ္ေျပာႏိုင္တဲ့ သူပဲ ... တစ္နာရီနီးပါးၾကာေအာင္ မေက်နပ္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းတည္းကို ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းျပီး ေျပာသြားလိုက္တာ ... ၾသခ်ရတယ္ ...
ကမန္းကတန္းပဲ ရွိတဲ့ မနက္စာ ထမင္းၾကမ္းကို ညက က်န္တဲ ့ ဟင္းနဲ႔ နယ္ဖတ္စားျပီး ဆိုက္ကားဂိတ္ထိုးဖို႔ ထြက္လာခဲ့တယ္။ ေနျမင့္ေနျပီျဖစ္လို႔ ေစ်းကလည္း ကြဲေနျပီ ... ပါဆင္ဂ်ာက သိပ္မရွိေတာ့ဘူး တစ္ေန႔လံုးလိုလိုမွ သံုးဦးေလာက္ပဲ ခရီးတို ရလိုက္တယ္။ ညက အိပ္ေရးမ၀တာေၾကာင့္ လူကလည္း သိပ္ေနလို႔ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ ေနအပူရွိန္ကလည္း ျပင္းတယ္ေလ။ ေခါင္းမူးသလို ေခၽြးေစျပန္သလိုလုိ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ အေသးေလးေရာင္းတဲ့ သံပုရာရည္ကို မွာေသာက္ရေသးတယ္။
ညေနေစာင္းေတာ့ ဆိုက္ကားဂိတ္မွာ က်ားထိုးဖို႔ ကိုခ်စ္ထြန္းေရာက္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ လက္လွမ္းဆြဲျပီး သူ ညက ရထားတာေလး ျပၾကည့္တယ္။ ျမန္မာေငြ ဘယ္ေလာက္ရျပီလဲလို႔လည္း ေမးၾကည့္တယ္။ သူ႔စိတ္ထဲမွာက ပိုက္ဆံေတြ အထပ္လုိက္ပဲ ျမင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဟိုက ျပန္ေျပာတဲ့စကားေၾကာင့္ သူလက္လန္သြားတယ္။
" ကိုဘိုးတူးေရ ... တစ္ေဒၚလာမွ ျမန္မာေငြ ၁၃၀၀ ၀န္းက်င္ရွိတာ အခုက 0.15 ဆိုေတာ့ ၂၀၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ေတာ့ ရျပီ "
" ဒါဆို ဘယ္ေလာက္ရမွ ထုတ္လို႔ ရလဲ "
" တစ္ဆယ့္တစ္ေဒၚလာေလာက္ေတာ့ အနည္းဆံုးရရမယ္ "
" ေအာင္မယ္ေလး ... ကိုခ်စ္ထြန္းရယ္ ... ဒီေလာက္ရဖို႔ေတာင္ က်ဳပ္မွာ ဖုန္းေဘလ္ ဘယ္ေလာက္ကုန္သြားတယ္ ထင္သလဲ ... တစ္ေထာင္ေက်ာ္ဗ် ... တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ... ဒါကို လုပ္ေနလို႔ ေဖာက္သည္လည္း ပ်က္တဲ့အျပင္ လူကလည္း အိပ္ေရး မ၀တာနဲ႔ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္ေနတယ္ ... ေတာ္ျပီဗ်ာ ... အခုရတာလည္း မမက္ေတာ့ဘူး ... application ကိုလည္း ဖ်က္လုိက္ေတာ့မယ္ ... ေနာက္တစ္ခါလည္း အဲဒီအြန္လိုင္းလား ... ဖြန္လုိင္းလား ... ေငြရွာတာကို ထပ္မေျပာနဲ႔ေတာ့ ... က်ဳပ္ဘာသာက်ဳပ္ပဲ ဆုိက္ကားနင္းျပီး ေငြရွာေတာ့မယ္ "
ဟုတ္တယ္ဗ်ာ ... ရတာကို ျမင္ျပီး ေလာဘတက္မိတာ ... အခုေတာ့ ကိုယ့္အိတ္ထဲက စိုက္ရတဲ့အျပင္ ... အျခားဆံုးရႈံးမႈေတြကလည္း ပါလာေသးတယ္ ... ေနာက္ဆိုရင္ ဘိုးတူးလည္း အြန္လိုင္းေငြရွာတာလို႔ ဘယ္သူပဲ စကားစစ .. အစမခံေတာ့ပါဘူး ... တစ္ခါတည္းနဲ႔ သင္ခန္းစာယူလိုက္ပါျပီ ...
ဟုတ္ကဲ့ ... ဘုိးတူး စမ္းၾကည့္တဲ့ apk က ဘာလဲေရာ သိခ်င္ၾကလားဗ် ... google playstore မွာ Whaff လို႔သာ ရိုက္ျပီး ရွာၾကည့္လုိက္ပါ ... wifi free ရတဲ့သူကေတာ့ အသံုး၀င္မွာပါ ... ကိုယ့္ေဘလ္ ကိုယ္သံုးရရင္ေတာ့ မကိုက္ဘူးေပါ့ဗ်ာ ...
MSC - 176