ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ထူးဆန္းေသာလူတေယာက္
တခါေသာအခါ ကြၽန္ပ္သည္ ေဟာခန္းထဲတြင္ ထိုင္ေနသည္။ ေဗဒင္လာေမးမည့္သူကို ေစာင့္ေနျခင္းသာျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္အတြင္း ပုတီးစိပ္ျခင္းတရားထိုင္ျခင္းတို႔ကို ျပဳလုပ္လ်က္႐ွိေပသည္။ ကြၽန္ပ္သည္ ပုတီးစိပ္ရာတြင္ အရဟံႏွင့္ ႐ွင္သီဝလိဂါထာေတာ ္ျမတ္ကို ဘုရားအားအာရံုျပဳကာ ႐ွိခိုးေနသည္။ ထိုသိူ႔႐ွိခိုးေနစဥ္တြင္ ထူးဆန္းေသာ အေငြ႔အသက္ကိုရ႐ွိေလသည္။ ခႏၶာကိုယ္တခုလံုးက်ဥ္ခနဲျဖစ္သြားသလို လန္းဆန္းသြားသလိုလည္းျဖစ္သည္။
ပုတီးစိပ္ၿပီးသည့္ေနာက္ တိုက္တိုင္ဆိုင္ဆိုင္ပင္ လူတေယာက္ေရာက္လာေလသည္။
ထိုသူမွ "ဆရာေစာျမတ္ထြန္း႐ွိပါသလားခင္ဗ်" ဟု ေမးလိုက္ေပသည္။ ထိုသူမွာ အသက္မွာ ၄၀ေက်ာ္ ၅၀ခန္႔သာ႐ွိသည္။ အသားမွာျဖဴသည့္အထဲတြင္ပါကာ ဥပဓိ႐ုပ္သည္တည္ၾကည္ခန္႔ညားေပလွသည္။ မ်က္လံုးမ်ားမွာလည္း အလြန္ၾကည္လင္ေတာက္ပေနသည္။ နဂါးမ်က္လံုးကဲ့သို႔ပင္ျဖစ္ေလသည္။ ကြၽန္ပ္လည္း"ဟုတ္ကဲ့ပါ ကြၽန္ေတာ္ဆရာေစာျမတ္ထြန္းပါ"ဟုဆိုလိုက္ေပသည္။
ထိုသူမွ ကုလားထိုင္ကိုဆြဲယူ၍ထိုင္ရင္း "ကြၽန္ေတာ္က ဦးျမတ္သိန္းပါ၊ ကြၽန္ေတာ့္ကို လကၡာၾကည့္ေပးလို႔ရမလားခင္ဗ်"ဟု ဆိုသည္။ ကြၽန္ေတာ္က "အင္းရပါတယ္ဗ် ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဦးေလးရဲ႕လက္ကို ျဖန္႔ျပပါ"ဟုဆိုလွ်င္ ထိုသူမွ လက္ကိုစာပြဲေပၚတင္လိုက္သည္။
ကြၽန္ေတာ္ အံျသသြားသည္။ သူ႔လက္ကိူၾကည့္လိုက္ေတာ့ လကၡာဘာမွမ႐ွိ ေျဗာင္ႀကီးပင္။ ကြၽန္ေတာ္က နားမလည္စြာျဖင့္ "ဦးေလးလက္မွာ လကၡာလဲမ႐ွိပါလား"ဟုအံျသတႀကီးေျပာလိုက္ရာ ထိုသူမွ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရီေမာရင္း "ေမာင္ရင္ေသခ်ာျပန္ၾကည့္ပါဦးကြဲ႔"ဟု ျပံဳးေရာသ္သန္းေနေသာမ်က္နာျဖင့္ေျပာေလသည္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဒုတိယအႀကိမ္ ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ..အံျသစြာပင္ငါးေထာင့္ၾကယ္နစ္ခုကိုလက္နစ္ဖက္တြင္ေတြ႔ရသည္။ ဒုတိယအႀကိမ္ သူ႔မ်က္နာကိုၾကည့္ျပန္ေတာ့ လက္ကိုျပန္ၾကည့္ပါဟူေသညအမူအရာျဖင့္ ေမးဆတ္ျပလိုက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္လည္းထပ္ၾကည့္ရာ အဓိကလမ္းမႀကီးကလြဲလို႔ဘာမွမေတြ႔ေခ်။ ၿဂိဳလ္ေတြမွာမူ အကုန္လံုးကတျဖည္းညီျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္မွ ထိုသူအား" ဦးေလးဟာက ဘာတုန္းဗ်"ဟုေမးလိုက္သည္။
ထိုသူမွ ကြၽန္ေတာ့္အားကေလးငယ္တစ္ဦးကိုၾကည့္သလိုၾကည့္ကာ"ဒီမွာသား.၊ လကၡာက လူတေယာက္ရဲ႕အနာဂတ္က္ုိေျပာျပႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္လကၡာဏာဟာရာႏုန္းျပည့္မမွန္ဘူး။ လူဆိုတာ ႀကိဳးစားရင္အရာရာေျပာင္းလဲႏိုင္တယ္။ ႀကီးမားတ့ဲအတိတ္အကုသိုလ္ကံကိုေတာ္ေျပာင္းလဲလို႔မရေပမယ့္ ပစၥဳပန္ကံန႔ဲ အနာဂတ္ကံဟာ ကို႔လက္ထဲ႐ွိေသးတယ္။ ယုတိၲျပတ္ေဟာလို႔မရဘူးငါ့သား။ လကၡာဟာ၇နစ္တႀကိမ္ျဖစ္ျဖစ္ တခ်ိဳ႕မွာ ဆံုးျဖတ္ေပၚလိုက္ၿပီးေျပာင္းလဲတတ္တယ္။ သို႔ေသာ္အေျခခံအခ်က္ေတြကေတာ့မေျပာင္းလဲဘူးသား၊ သားဆက္ၿပီးႀကိဳးစားပါ"ဟုဆိုလိုက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္မွ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေသာ ထိုသူသည္မ႐ွိေတာ့ေပ။.
ထိုသူမ႐ွိေသာ္လည္းကြၽန္ေတာ့္မွာမူ ထိုသူေျပာခဲ့ေသာစကားမ်ားမွာ နားဝယ္ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာၾကားေနရေလသတည္း။
Msc 088
Writer Saw Myat Tun
From Myanmar
Follow me
