Wars of the Three World
Season(1)
အပိုင္း(၄)
အရိဒမၼာလွံ
"ငါတို႔အတိတ္ကိုျပန္သြားမွျဖစ္မယ္ က္ုိေဇာ္""ဟု ကိုလင္းထက္ကတည္ၾကည္ေသာမ်က္နာထားျဖစ္ေျပာသည္။ ကိုေဇာ္က ကိုလင္းထက္ကုိ ၾကည့္ၿပီးရီရင္း..."ကိုလင္းထက္ကေတာ့ေနာက္ၿပီဗ်ာ.. ဘယ္လိုလုပ္အတိတ္ကိုျပန္သြားလို႔ရမွာလဲ..ရခဲ့ရင္ ေမွာ္ဆရာတံခါးပိတ္တ့ဲအခ်ိန္ကိုသြားၿပီးသြားယူမွာေပါ့"ဟု ေျပာလိုက္သည္။ ကိုလင္းထက္က"ဟုတ္ပါတယ္..ဒါေပမယ့္ ေမ့ေနပီလား၊အာ့မႏၲန္ေတြပစၥည္းေတြက အတိတ္ အနာဂတ္ လက္႐ွိ..ကာလသံူးမ်ိဳးစလံူးမွာတည္႐ွိႏိုင္တယ္ဆိုတာေလ..."ဟုမ်က္ေမွာင္ၾကံဳ႕ၿပီးေမးလိုက္လွ်င္. ကိုေဇာ္က "ကြၽန္ေတာ္တို႔သြားႏိုင္ခ့ဲရင္ အာ့ေမွာ္ဆရာပစၥည္းေတြမကြဲခင္ကတည္းကဘစုထားမွာေပါ့"ဟု ေပါ့ပ်က္ပ်က္ေျပာလိုက္သည္။ ကိုလင္းထက္က "အဲလိုလုပ္လို႔ရရင္စကတည္းကလုပ္ထားမွာေပါ့ကြာ. ဒါေပမယ့္ time wasteေတြအမ်ားႀကီးျဖစ္ကုန္ၿပီးမူလအေျခအေနထက္ပိုဆိုးသြားလိမ့္မယ္."ဟု ေျပာလွ်င္ ကိုေဇာ္က ႏႈတ္ခမ္းတြန္႔ရံုေလးျပံဳးရင္း "ဒါဆို ကြၽန္ေတာ္တို႔အခုသြားမွာကလည္း time wasteျဖစ္မွာေပါ့"ဟုဆိုလိုက္သည္။ ကိုေဇာ္က "အင္း..သမိုင္းမွာအရိဒမၼာလွံဘယ္ေရာက္သြားလဲပါခဲ့လား..နာမည္ႀကီးေက်ာ္ၾကားခဲ့တ့ဲ လွံက ့ေတာ္ရထာမင္းႀကီးေသၿပီးေနာက္ ဘယ္ေရာက္သြားလဲဘယ္သူမွမသိဘူး၊ ဒါဟာ တေယာက္ေယာက္က အဲဒီလွံတံကို ယူသြားတာဘဲ့ျဖစ္ဖို႔မ်ားတယ္။ ေနာက္ခ်က္က time wasteတခုျဖစ္ခဲ့တာလည္းေတြ႔ၿပီးၿပီ၊ ဒီtime wasteကေတ့ာ အနာဂတ္ကလူေတြ အတိတ္က္ုျပန္သြားႏိုင္တ့ဲလမ္းေၾကာင္းဘဲ့။ ဒါက ငါတို႔အဖြဲ႔ထဲက ေမွာ္စြမ္းအင္အသံူးျပဳသူ မျဖဴ ရဲ႕ စြမ္းအင္ဘ့ဲ သူအတိတ္ထဲမွာပိတ္မိေနတာ... ဒါေၾကာင့္သူ(မ)ေပ်ာက္ေနခ့ဲတာဘ့ဲ ငါတိူ႔ မင္းဆီကိုလာတုန္းက timeline ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈျဖစ္ၿပီး တေယာက္တေနရာစီျဖစ္သြားတာ.."ဟု ႐ွည္လ်ားစြာ႐ွင္းျပလွ်င္. . .ကိုေဇာ္က "ဒါဆို အရိးမၼာလွံကိုယူရမာလား၊ သူမ(ျဖဴ)ကိုကယ္ရမာလား"ဟု စဥ္းစားရင္းေမးလိုက္သည္။ ကိုလင္းထက္က နစ္ခုစလံုးဘဲ့ဟုေျဖလ္ုိက္ၿပီးေနာက္ God of eyeကိုထုတ္ၿပီး "မင္းမ႐ွင္းတာေတြ ေမးလိုက္ပါ."ဟုဆိုၿပီး ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ေနလိုက္သည္။
God of eyeက "time wasteဆိုတာ အခ်ိန္ခရီးေတြျဖတ္သန္းသြားလာရင္းျဖစ္ေပၚလာတ့ဲ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြဘဲ့။ ဒါေတြက အမ်ားအားျဖင့္ တမင္သက္သက္ဒါမွမဟုတ္ မသိလိုက္ဘဲ့ အခ်ိန္ခရီးသြားသူေတြဖန္တီးလိုက္တာေတြျဖစ္တယ္။ အခ်ိန္ခရီးသြားသူေတြဟာ ကြမ္တမ္သီအိုရီကိုအဓိကသေဘာေပါက္ဖို႔လိုတယ္။ တကယ္လို႔ သင္က အတိတ္ကိုခရီးသြားတူန္း လူသတ္မိတယ္ဆိုပါေတာ့ အာ့လူရဲ႕သားသမီးေျမးျမစ္ပတ္သက္ရာပတ္သက္ေၾကဳင္းေတြ အာ့လူရဲ႕လုပ္ေဆာင္မႈေတြေပ်ာက္ပ်က္သြားတာန႔ဲ..ကေမာက္ကမေတြျဖစ္ၿပီး.. လိပ္ျပာတေကာင္ရ႕ဲေတာင္ပံခတ္သံဟာ မိုးႀကိဳးမုန္တိုင္းတခ်ိန္မွာျဖစ္သြားႏိုင္သလိုပါဘ့ဲ။.ဒါေၾကာင့္အတိတ္ကိုခရီးသြားသူတိုင္း တျခားလူေတြကိုသတ္လို႔မရဘူး။ ေနာက္တခ်က္က တကမ႓ာန႔ဲတကမ႓ာ ေမွာ္ျဖင့္ျဖင့္ ေပၚတယ္ျဖစ္ျဖစ္ ဖန္တီးၿပီးသြားလာရင္ ဥပမာကမ႓ာနစ္ခုက သက္တမ္းတူတယ္ထားပါေတာ့ ကိုက ကမ႓ာသက္၃၀၀၀မွာ ဟိုဘက္ကမ႓ာကိုခုန္ကူးမယ္၊.ဒါဆိုဟိုဘက္ကမ႓ာမွာ ကမ႓ာသက္၃၀၀၀ျဖစ္ႏိုင္သလို ၁၀၀ဒါမွမဟုတ္ ၆၀၀၀ထိလည္းျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ဒီကမ႓ာမွာဘ့ဲေပၚတယ္သံုးရင္ distance အကြာအေဝးကအျမဲတမ္း၀န့ဲညီတယ္။ ဒါေၾကာင့္ျပသာနာမ႐ွိဘူး။ တကမ႓ာန႔ဲတကမ႓ာက်ေတာ့ distance က ၀ျဖစ္ေပမယ့္ time က အမ်ိဴးမ်္ူးကြဲထြက္သြားတယ္..။ဘယ္ဟာကိုလက္႐ွ္ဘယ္ဟာကိုအတိတ္ ဘယ္ဟာကိုအနာဂတ္လို႔ေျပာႏိုငိစြမ္းမ႐ွိဘူး။ ေရာက္တ့ဲေနရာဟာ လက္႐ွိဘဲ့..ဒါေပမယ့္ကိုရည္ရြယ္တ့ဲေနရာအခ်ိန္န႔ဲကြာဟေနရင္ဘအတိတ္ အနာဂတ္တို႔ဘာညာေျပာႏိုင္တယ္ေပါ့"ဟု ႐ွင္းျပေလသည္။ ကိုေဇာ္ကေတာ့ "ခ်ာလပတ္ကိုရမ္းသြားေတာ့တာဘဲ့ဗ်ာ...ဆ္ုလိုတာက လူမသတ္ဖို႔ကအဓိကလား"ဟုေမးလွ်င္..god of eyeက "လူမသတ္တာစာရင္ ကို႔ရဲ႕လုပ္ရပ္က အတိတ္အေပၚမွာ ဘာအက်ိဳးသက္ေရာက္မႈမွမ႐ွိဖို႔လိုတယ္"ဟု ႐ွင္းျပေလသတည္း။
မျဖဴတေယာက္ ဘုရင္ႀကီးေစာျမတ္ထြန္းရဲ႕ ေပၚတယ္ကေန သြားၿပီးေနာက္. ေ႐ွးက်သည့္ေနရာဟုထင္ရေသာ ေနရာေဒသသို႔ေရာက္သြားသည္။ မျဖဴက ေမွာ္တန္ခိုးစြမ္းအားသံုးၾကည့္လွ်င္ စြမ္းအားမျပည့္ဝေသးတာက္ုိ သတိျပဳမိသည္။ "ငါေတာ္ေတာ္အားကုန္သြားတာဘဲ့"ဟု စဥ္းစားရင္း မျဖဴတေယာက္ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ေနမိသည္။ ထိုစဥ္.တတ္ခေလာက္ တတ္ခေလာက္....ျမင္းခြာသံမ်ားၾကားရၿပီး စစ္သည္ေတာ္အခ်ိဳ႕ေပၚလာသည္။
(အေနာ္ရထာေခတ္ကသံုးတ့ဲေ႐ွးေဟာင္းဗမာစကားကိုလြယ္လြယ္န႔ဲနားလည္ဖို႔ခက္တယ္..ဒါေၾကာင့္စာေရးသူကဘဲ့ဘာသာျပန္ေပးပါရေစ.မျဖဴနားလည္သည္မွာေမွာ္ဂါထာေၾကာင့္ပါ ကိုလင္းထက္န႔ဲကိုေဇာ္သံူးဖူးသည့္ေမွာ္အမ်ိဳးအစားျဖစ္သည္)
"သင္ဘယ္သူလဲ ဘယ္ကလဲ.ဘာလူမ်ိဴးလဲ"ဟု စစ္ဗိုလ္ဟူထင္ရေသာ သူကေမးသည္။ မျဖဴက "ကြၽန္မက မ်က္စိလည္လမ္းမွားေရာက္လာတာပါ..သြားခြင့္ျပဳပါ႐ွင္"ဟုဆိုလိုက္လွ်င္ စစ္ဗိုလ္က "မရဘူး.. မိန္းကေလး..ဒီမွာနန္းတြင္းစစ္ပြဲေတြျဖစ္ေနတယ္.အႏၲရာယ္ႀကီးတယ္.လိုက္ခဲ့ပါ"ဟု တည္ၾကည္ေသာမ်က္နာထားျဖင့္ေျပာသည္။ သို႔ႏွင့္မျဖဴလည္းလိုက္ပါရင္း.ေမွာ္စြမ္းအင္းျပည့္ဝလွ်င္ ႐ွာရန္စဥ္းစားေနမိသည္။
"ခြၽင္..ခ်န္" ဓားခ်င္းခုတ္သံမ်ား..၊ ႀကိမ္းဝါးသံမ်ားျဖင့္ ကြင္းျပင္တြင္ေသြးခ်င္းရဲပေတာက္ျဖစိေနသည္။ တဖက္ကေခါင္းေဆာင္မွ ေနာက္ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဟန္တူေသာလူတဦးအား.."ငါတို႔ဒီလိုသာတိုက္ေနရင္ လူကုန္ပင္ပန္းမယ္..ေယာက္်ားခ်င္းသတၱိ႐ွိ႐ွိ စီးခ်င္းထိုးရဲလားကြ"ဟု ဆိူလွ်င္ "မင္းလိုညီသားငယ္ကမ်ားငါ့လိုမင္းႀကီးကိုရာရာစစ...မင္းကိုသတ္မွနားေအးမယ္"ဟုဆိုၿပီး စီးခ်င္းတ္ိုက္ပြဲဖစ္ၾကေလသည္။ ခဏအၾကာ..လူတေယာက္ ေသြးရဲရဲထဲမွာ လူးလိမ့္ထလာသည္။ မၾကာခင္...."အေနာ္ရထာမင္းႀကီး..ေအာင္ပါေစ...အေနာ္ရထာမင္းႀကီး ေအာင္ပါေစ..."ဟု ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲမွ်အသံႀကီးၾကားရေလသည္။.ထိုအခ်င္းအရာက္ုၾကည့္႐ွဴေနသူမွာ.တျခားသူမဟုတ္..မျဖဴပင္။.
မျဖဴသည္. .ထိုရဲမက္န႔င့္ေတြ႔အၿပီးေနာက္မထင္မ႐ွား အရပ္သ၊းအသြင္ျဖင့္ေတာတြင္းတေနရာတြင္ပုန္းခိုေနသည္။ အနာဂတ္ကိုသြားရန္ ေမွာ္တန္ခိူးအလံုအေလာက္မ႐ွိေပမယ့္ အနာဂတ္ကလူေတြက္ုျပန္ေခၚရန္ေတာ့အလံူအေလာကိ႐ွိသည္။ မျဖဴသည္ သူမဘယ္ေနရာေရာက္ေနမွန္းသိေသာအခါ. .ခန္႔မွန္းေခ်ျဖင့္အနာဂတ္ရာစူႏွစ္တေနရာၿပီးတစ္ေနရာသို႔. သတင္းစကားေပးပို႔သည္။ ဘယ္မွာ႐ွိမွန္း
သိေအာင္ သကၤေတမ်ားေပးပို႔သည္။ God of Eyeဆီမွ အသံၾကားရလွ်င္.."ကြ်န္မအခုပုဂံေခတ္အေနာ္ရထာမင္းလက္္ထက္မွာ႐ွိေနတယ္ ေက်းဇူးျပဳၿပီးျမန္ျမန္လာပါ"ဟုသတင္းစကားေပးပို႔လိုက္သည္။ "God of Eyeမွ အေနာ္ရထာမင္းႀကီးနတ္ရြာမစံခင္အခ်ိန္အထိေစာင့္ပါ ရာဇဝင္အရ ဘီလူးမကြၽဲခတ္ၿပီးေသမည္.က်န္စစ္သားမင္းထံပါသြားတ့ဲ အရိဒမၼာလွံကအတုျဖစ္သည္..ထိုတိုက္ပြဲတြင္အရိဒမၼာလွံကိုအသံူးျပဳလိမ့္မည္..ကို္ယ္ေပ်ာက္ေမွာ္ဂါထာသံုးၿပီး.ယူပါ။တကယ္လို႔ေရာကိလာရင္ေစာင့္ေနပါဟု အမိန္႔မွာၾကားလိုက္သည္။
ကိုလင္းထက္၊ကိုေဇာ္၊ God of eyeတို႔ေရာက္လာသည္။ ကိုေဇာ္ကေ႐ွ႕ကိုၾကည့္ေသာအခါ ေခ်ာေမာလွပေသာမိန္းကေလးတေယာက္ အရိဒမၼာဟုထင္ရေသာလွံကိုကိုင္ရင္းရပ္ေနသည္။ ကိုေဇာ္ကစိုက္ၾကည့္ေနမိေသာအခါ ကိုလင္းထက္က"သူကမျဖဴဘဲ့..သူ႔အသက္က အနည္းဆံုးနစ္တရာေက်ာ္သြားၿပီ"ဟုအျမင္ကပ္သည့္မ်က္ႏွာျဖင့္ေျပာပစ္လိုက္သည္။ကိုေဇာ္က "ဒါေၾကာင့္မမႀကီးေတြကိုဘဲ့ႀကိတ္ေႂကြတာ"ဟု မ်က္ခြက္ေျပာင္စပ္စပ္ျဖငိ့ေျပာလိုက္သည္။ မျဖဴကို ကိုလင္းထက္က."ဘယ္လိုျဖစ္သြားလဲကိစၥေတြက"ဟုေမးလိုက္ေသာအခါ "ကိစၥကေတာ့ျမင္တ့ဲအတိုင္းဘဲ့ နင္တိူ႔အတြက္လက္႐ွိ၊ငါ့အတြက္အနာဂတ္၊႐ွိတ့ဲေနရာမွာျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ျပန္ေျပာမယ္"ဟုဆိုရင္း.ေပၚတယ္အတြင္းသို႔ဝင္ကာေပ်ာက္သြားသည္။ ကိုေဇာ္န႔ဲကိုလင္းထက္ကတေယာက္ကိုတေယာကိုတေယာက္ၾကည့္ၿပီးလိုက္ဝင္သြားေလသတည္း..။
