ခ်စ္သူေရ...ႏွင္းေငြ႕ေတြ ေဝေနတ့ဲ ေဆာင္းနံနက္ခင္းေလးေၾကာင့္ ခ်ိဳျမိန္တ့ဲ ဒီဇင္ဘာေတာင္ ေရာက္ေတာ့မွာပါလားလို႕ ေတြးလိုက္မိတ့ဲခဏ နင့္ကို အရမ္း လြမ္းမိတယ္ဟာ..ေမ့ထားခ့ဲတ့ဲ အတိတ္ကို ျပန္တူးဆြတာဟာ အုတ္ဂူေဟာင္းတစ္ခုကို ျပန္ဖြင့္သလိုဘဲဆိုတာ ငါ နားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမ့ဲ ေမ့ပစ္ဖို႕ၾကိဳးစားတိုင္း ရင္ဘက္တစ္ခုလံုး ေအာင့္တက္လာျခင္းနဲ႕ အမွတ္ရျခင္းေတြသာ ပိုပိုတိုးလာခ့ဲပါတယ္။ ရင္ဘက္ၾကီးနဲ႕ အမွန္အကန္ခ်စ္ခ့ဲေတာ့လည္း ေမ့ပစ္ဖို႕ ခက္တယ္ ခ်စ္သူေရ။ အထူးသျဖင့္ နင္နဲ႕ ငါရဲ႕ အမွတ္တရ ေဆာင္းႏွင္းေတြရယ္ Sweet Decemberရယ္ ဧပရယ္ေႏြရက္ေတြရယ္။ ျပီးေတာ့ နင့္ကို စေတြ႕တ့ဲ မိုးဖြဲဖြဲေလးက်ေနတ့ဲ ဇူလိုင္ နံနက္ခင္းရယ္။
နင္နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး အမွတ္တမ့ဲေတြကေန အမွတ္တရျဖစ္ခ့ဲရတာၾကည့္ပါဘဲေလ။ အ့ဲေန႕က မိုးဖြဲဖြဲေလးက်ေနခ့ဲတယ္ေနာ္။ စာက်က္ရင္းကေန ျပတင္းေပါက္ကေနတဆင့္ လမ္းဘက္ကို ၾကည့္မိတ့ဲ ငါ။ မိုးဖြဲဖြဲေလးေတြေအာက္မွာ မိုးျပာေရာင္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီနဲ႕ ဒစ္စေနးတီရွပ္ေလး ဝတ္ထားတ့ဲ နင့္ကို ငါ ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ ဆံပင္ေပၚတင္လာတ့ဲ မိုးဖြဲေလးေတြကို သပ္ခ်ရင္း ငါ့ဆီ ေရာက္လာတ့ဲ နင့္ မ်က္ဝန္း ညိဳညိဳေတြဟာ ငါ့အတြက္ တစ္သက္စာ ေမ့မရခ့ဲဘူး ခ်စ္သူေရ။ အ့ဲေန႕ကစလို႕ ငါ စာက်က္တိုင္း ျပတင္းေပါက္တံခါးကေန အျပင္ကို လွမ္းေမ်ွာ္ၾကည့္တက္လာခ့ဲတယ္။ နင္ ဘယ္ကလည္း ဘယ္သူလည္းဆိုတာ ငါ အရမ္း သိခ်င္ခ့ဲတာေလ။ ဒါေပမ့ဲ ထပ္ေတြ႕ခြင့္မရခ့ဲပါဘူး။ အ့ဲအခ်ိန္ေတြထဲက ခ်စ္သူ မဟုတ္ေသးတ့ဲ နင့္ကို ငါလြမ္းတက္ေနခ့ဲတာပါဟာ။
ဒုတိယအၾကိမ္ ဆံုျဖစ္တုန္းကလည္း အမွတ္တမ့ဲလို႔ဘဲ နင္ ကေတာ့ ထင္ခ့ဲတာေနာ္။ တကယ္ေတာ့ အမွတ္တရေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ကံၾကမၼာက ဖန္တီးေပးလာခ့ဲတာပါဟာ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ေလယာဥ္ကြင္းလိုက္ပို႔ရင္း ေလယာဥ္ကြင္းမွာ နင္နဲ႕ ျပန္ဆံုခ့ဲတယ္ေလ။ နင့္ အၾကည့္စူးစူးက ဇေဝဇဝါႏိုင္ေပမ့ဲ ငါက နင့္ အရိပ္ေလး ျမင္တာနဲ႕ မွတ္မိေနခ့ဲတယ္။ ငါ့ ေဘးက ျဖတ္သြားေတာ့ နင္တိုးတိုးေလး ေျပာသြားတ့ဲ sweet babyဆိုတ့ဲ စကားေလးကို ငါ အခုထိ ရင္ခုန္တုန္းပါဘဲ။ ေနာက္ေတာ့ ျမိဳ႕ငယ္ေလးရဲ႕ လမ္းမထက္မွာ နင္နဲ႕ငါ ခဏ ခဏဆံုျဖစ္က်တယ္။ ဘယ္သူမွစျပီး မိတ္ဆက္ျခင္းမရွိေပမ့ဲ ငါတို႕ မ်က္ဝန္းျခင္း ရင္းႏွီးေနက်ျပီ။ ေနာက္ေတာ့ ေဆာင္းနံနက္ခင္းေလးတစ္ခုမွာ နင္နဲ႕ငါ စကားေတြ စေျပာျဖစ္က်တယ္။ ငါတို႔ျမိဳ႕ရဲ႕ ကန္ပတ္လမ္းေလးမွာ မနက္အေစာ လမ္းေလ်ွာက္က်ရင္း နင္က ငါ့ကို စ ျပီး မိတ္ဆက္တယ္။
'' က်ေနာ္ ဇာနည္မ်ိဳးဆက္ပါ ခင္ဗ်ာ ခင္မင္ခြင့္ေလးရခ်င္လို႔ပါ''
ငါရဲ႕ ေရွ႕ကေန ပိတ္ရပ္ျပီး ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္အမူအရာေၾကာင့္ ငါ ဟက္ဟက္ပတ္ပတ္ ရီပစ္လိုက္တယ္။ နင္လည္း လိုက္ရီရင္းနဲ႕
'' အရမ္း ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ကြာ''လို႕ ေျပာလိုက္တယ္ေနာ္။
ေဆာင္းနံနက္ခင္းေလးေတြက ငါ့ အတြက္ ပိုျပီး အဓိပၸါယ္ရွိလာတယ္။ နင္နဲ႕ငါ မနက္တိုင္း လမ္းအတူေလ်ွာက္ျဖစ္တယ္။ ေကာ္ဖီဆိုင္အတူူူတူထိုင္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမ့ဲ တျခားအခ်ိန္ေတြမွာေတာ့ မေတြ႕ျဖစ္က်ပါဘူး။ နင္က ေဆာက္လုပ္ေရး အင္ဂ်င္နီယာမွဴ းၾကီးရဲ႕သားဆိုတာရယ္ MIT နဲ႕ ေက်ာင္းျပီးထားတယ္ဆိုတာရယ္ အကိုတစ္ေယာက္နဲ႕ မိသားစု အားလံုး ၄ေယာက္ဆိုတာရယ္ ငါ သိခ့ဲရတယ္။ နင့္ အေဖ တာဝန္က်တ့ဲ ငါတို႕ ျမိဳ႕ေလးကို ေက်ာင္းျပီးလို႔ အလုပ္မဝင္ခင္ လုပ္ငန္းအေတြ႕အၾကံဳလိုခ်င္လို႕ ခဏလိုက္လာတာလို႔ နင့္ အေၾကာင္းေတြ ေျပာျပတက္တယ္။ ဒါေပမ့ဲ ခ်စ္သူရွိလားလို႕ နင္လည္း ငါ့ကို မေမးသလို ငါလည္း နင့္ကို မေမးခ့ဲပါဘူး။
source
ဆက္ရန္...
