Steemit Social Media Platform ေပၚမွာ႐ွိက်တဲ့ Steemit User ညီကိုေမာင္ႏွမအားလံုးမဂၤလာပါခင္ဗ်ာ။ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ေရာက္တက္ရာရာေပါက္ကရအေတြးေတြနဲ႔ေရးဖြဲ႔ထားတဲ့"တုႏိႈင္းမဲ့တဲ့ေမာင္စံေပါင္း"ဆိုတဲ့ပံုျပင္ဒုတိယအပိုင္း(၂)ေလးဆက္ပါရေစ။ပထမအပိုင္း(၁)ကိုမဖတ္ရေသးဘူး၊စိတ္ဝင္စားလို႔ဖတ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုရင္ေတာ့ေအာက္ကlinkကေနသြားေရာက္ဖတ္႐ႈေဝဖန္ေပးႏိုင္ပါတယ္ဗ်။
"တုႏိႈင္းမဲ့တဲ့ေမာင္စံေပါင္း(၁)"
https://steemit.com/myanmar/@thantzinwin/tu-ing-mete-emang-san-epang-1
ကံေကာင္းဘုရင္ႀကီးသူ၏သားဦးေလးကို"စံေပါင္း"လို႔အမည္ေပးၿပီးေနာက္သားေတာ္ေလးကိုေပြ႔ခ်ီကာ-
"ငါကိုယ္ေတာ္၏သားဦး ေမာင္စံေပါင္းတဲ့ကြ"
ဟူ၍ဂုဏ္ယူဝမ္းေျမႇာက္ကမ်က္ႏွာေတာ္ကျပံဳးရႊင္လ်က္သူ၏သားေတာ္အေပၚခ်စ္ခ်င္းေမတၱာဘယ္ေလာက္ႀကီးမားလည္းဆိုတာေပၚလြင္ေနပါသည္။အနီးအနား႐ွိေဗဒင္နကၡဆရာႀကီးႏွင့္ကိုယ္ရံေတာ္မ်ား၊ကုန္းကုန္းႏွင့္မိဖုရားမယ္မဒိီတို႔ကလည္းကံေကာင္းဘုရင္ႀကီးဤသို႔ေပ်ာ္ရႊင္ေနသည္ကိုၾကည့္ၿပီးအတူေပ်ာ္ရႊင္ပီတီျဖစ္ခဲ့က်ပါသည္။ကံေကာင္းဘုရင္ႀကီးသည္ညလည္းအေတာ္အတန္မိုးခ်ဳပ္ေနၿပီမို႔သူ၏သားဦးေလးနဲ႔မယ္မဒီမိဖုရားတို႔ကိုၾကည့္႐ႈၿပီးေနာက္အိပ္ေဆာင္သုိ႔ျပန္၍ႂကြခ်ီေလသည္။အိပ္ေဆာင္ထဲသို႔ေရာက္ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္းကံေကာင္းဘုရင္ႀကီးေတာ္ေတာ္နဲ႔အိပ္မေပ်ာ္ေသးပဲသူ၏သားဦးေလး၏အနာဂတ္ကိုႀကိဳ၍ေတြးေတာေနေလေသးသည္။
"ေဩာ္....အလြန္ရွုပ္ေထြးခက္ခဲနက္နဲတဲ့လူ႔ေလာကလူ့ဘဝထဲသားေတာ္ေလးေမာင္စံေပါင္းေရာက္႐ွိလာခဲ့ၿပီပဲ။သူေရာက္႐ွိလာခဲ့တဲ့မိသားစုကလည္းသာမန္မိသားစုလည္းမဟုတ္။ေတာ္ဝင္မိသားစုထဲကိုေရာက္႐ွိလာခဲ့တာျဖစ္သည္ဆိုေတာ့နန္းတြင္းေရးရာ၊တိုင္းျပည္ေရးရာ၊မိသားစုေရးရာနဲ႔အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာစိတ္႐ႈပ္စရာအရာေတြနဲ႔သားေတာ္ေလးတစ္ေန႔ရင္ဆိုင္ရအုန္းမွာပါလား။သူရင္ဆိုင္လာရတဲ့တစ္ေန႔က်ဒီအရာေတြကိုၾကံၾကံခံ ခံႏိုင္ရည္႐ွိေနေအာင္သူသိသင့္သိထိုက္၊တတ္သင့္တတ္ထိုက္တဲ့အရာေတြကိုႀကိဳတင္သင္ၾကားေပးထားမွေတာ္ကာက်လိမ့္မယ္။သူ႔အသက္၈ႏွစ္ျပည့္ၿပီးရင္ငါ့ကိုသင္ေပးခဲ့တဲ့ဆရာဆရာစကၠစီကိုပို႔ၿပီးပညာသင္ၾကားေပးမွျဖစ္မယ္။ဆရာစကၠကဥာဏ္ပညာမွာဆိုလဲမည္သူကမွမယွဥ္သာ၊စစ္ဘက္ေရးရာမွာဆိုလဲသူ႔ရဲ႕သိုင္းပညာကတစ္ဘက္ကမ္းခက္တတ္ကြၽမ္းတဲ့သူတစ္ဦးျဖစ္ေပသည္။ထို႔ေၾကာင့္ဆရာစကၠထံဤသာငာဤသားေတာ္ကိုပညာသင္ၾကားရန္သင့္ေပလိမ့္မည္။"
ကံေကာင္းဘုရင္ႀကီးသူ၏သားေမာင္စံေပါင္းရဲ႕ေ႐ွ႕ေရးအတြက္ႀကိဳတင္စဥ္းစားရင္းညလည္းအေတာ္နက္လွျပီမို႔အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔သူ၏သားေတာ္ကိုအေျပးအလႊားသြားေတြ႔ေလသည္။ႏွစ္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာဤသည္ကားကံေကာင္းဘုရင္ႀကီးအဖို႔အက်င့္တစ္ခုလိုျဖစ္ေနခဲ့ေလသည္။ရက္ေတြတစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ကံ့ေကာင္းဘုရင္ႀကီးသူ၏သားေတာ္ရဲ႕အနားမွာကုန္ဆံုးရင္းသားေတာ္ေလးရဲ႕ေမြးေန႔၈ႏွစ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္အခါကိုေရာက္႐ွိလာေတာ့သည္။သူ႔သား၏ေ႐ွ႕ေရးကိုႀကိဳေတြးထားတဲ့အတိုင္းသူ၏ဆရာ၊ဆရာစကၠနားကို၇ႏွစ္ၾကာပညာသင္ယူရန္သူ၏ဆရာ႐ွိတဲ့ေနရာေဒသကိုေစလႊတ္လိုက္ေလသည္။
"ဆရာ႐ွိတဲ့အရပ္ကိုေတာ့ငါ၏သားေတာ္ေလးကိုေစလႊတ္လိုက္ၿပီ။သားေတာ္ဟိုမွာေနရထိုင္ရတာအဆင္ေကာေျပပ့မလား။အစားအေသာက္ေတြအေနအထိုင္ေတြကနန္းတြင္းကလိုျပည့္ျပည့္စံုစံုုမဟုတ္ေတာ့ငါ့သားေလးအဆင္ေျပပါ့မလား။သူ႔ေနာင္ေရးေကာင္းစားဖို႔အတြက္ေၾကာင့္သာေစလႊတ္လိုက္ရတာငါ့သားေတာ္ေလးနဲ႔ငါတစ္စကၠန္႔ေလးေတာင္ခဲြ၍ေနႏိုင္တာမဟုတ္ဘူး။အို....ငါ့သားေလးေကာင္းစားေရးအတြက္ပဲငါဘာလို႔မေနႏိုင္ရမွာလည္း။ငါဟာတိုင္းသူျပည္သားေတြကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ဘုရင္တစ္ပါးျဖစ္သည့္အျပင္ေယာက်ာ္သားတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ေပတယ္။ငါဘာလို႔မေနႏိုင္ရမွာလည္းငါေနႏိုင္ေအာင္ေနမယ္။ငါ့သားေတာ္ေလးပညာေတြစံုလို႔ျပန္လာမွအလြမ္းတည္မယ္ခုေတာ့ျပည္သူေတြေအးခ်မ္းဖို႔အေရးအတြက္ငါႀကိဳးစားရအုန္းမယ္!"
ဆိုၿပီးသားေတာ္ကိုခ်စ္တဲ့စိတ္၊လြမ္းတဲ့စိတ္ေတြကိုမ်ိဳသိပ္ရင္းတိုင္းျပည္ေရးရာအတြက္ကိုႀကိဳးစား၍ေတြးေတာႀကိဳးစားေနထိုင္ေလေတာ့သည္။တစ္ေန႔မွာေတာ့အ႐ွင္မင္းႀကီးစီကိုသူ၏ခ်စ္လွစြာေတာသားေတာ္ေမာင္ရဲ႕ပထမဆံုးေသာစာလႊာကိုဘုရင္ႀကီးလက္ခံရ႐ွိခဲ့သည္။
["သို႔
ေဖႀကီးသားေတာ္ေလးဆရာ့စီကပညာေတြကိုေဖႀကီးျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတိုင္းႀကိဳးစားသင္ယူေနပါတယ္။အကုန္လံုးမတတ္ကြၽမ္းေသးေပမဲ့စာေပေရးရာဘက္မွာေတာ့အေတာ္အတင့္ကြၽမ္းက်င္ေနပါၿပီ။သိုင္းပညာမွာလည္းေလးအတတ္၊ဓားအတတ္တို႔ကိုလည္းအေတာ္အသင့္တတ္ကြၽမ္းေနပါၿပီေဖႀကီး။ဆရာကေနာက္က်ရင္ေျမလ်ိဳး၊မိုးပ်ံႏိုင္ေအာင္သင္ၾကားျပသေပးအုန္းမွာတဲ့။ေဖႀကီးသားေတာ္ကိုစိတ္မပူပါနဲ႔။သားေတာ္ဒီမွာအရာရာအဆင္ေျပပါတယ္။ေဖႀကီးကိုလြမ္းလို႔စာလႊာေလးပို႔လိုက္တာပါ။ေဖႀကီးေကာေနေကာင္းရဲ႕လား၊က်န္းမာေရးဂ႐ုစိုက္ေတာ္မႈပါအုန္းေနာ္။အလုပ္ေတြၾကည့္ဖိမလုပ္နဲ႔အုန္း။နားနားေနေနေနၿပီးမွလုပ္ေနာ္။ဆရာကေျပာတယ္(တန္ေဆးလြန္ေဘး)တဲ့ဘယ္အရာမွာမဆိုအေတာ္အတင့္ပဲေကာင္းတယ္တဲ့အလြန္အကြၽံျပဳလုပ္ရင္ဆိုးက်ိဳးေတြရ႐ွိႏိုင္တယ္တဲ့။ထို႔ေၾကာင္ေဖႀကီးနားနားေနေနအလုပ္လုပ္ပါေနာ္။သားေတာ္ဒီေလာက္ပဲေရးေတာ့မယ္။သားေတာ္မွာတာေတြကိုမေမ့ပါနဲ႔။
ေဖႀကီးကိုခ်စ္တဲ့သားေတာ္"]
ဆက္ရန္.....
ေနာက္အပိုင္းေတြမွာေမာင္စံေပါင္နန္းေဆာင္ကိုျပန္ေရာက္ၿပီးဘယ္လိုအခက္အခဲေတြကိုဘယ္လိုရင္ဆိုင္မလည္းေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကည့္႐ႈ့ေပးၾကပါအုန္းခင္ဗ်။ခုေတာ့ဒီေလာက္ပါပဲ😁။
Photo Credit;Google Image
