“ရုိးသားမႈ”
ေအာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ မိသားစုစား၀တ္ေနေရးေၾကာင့္ ၈တန္းမွာပင္ ေက်ာင္းထြက္လုိက္ရပါသည္။ေက်ာင္းမွထြက္ျပီး အမ်ိဳးတစ္ေယာက္အိမ္တြင္ လယ္ယာလုပ္ငန္း ၊တစ္ျခားေသာေ၀ယ်ာ၀စၥမ်ားကုိလုပ္ရင္း မိသားစုကုိတစ္ဖက္တစ္လမ္းမွကူညီခဲ့ရပါသည္။ရုိးသားျပီး စိတ္ေစတနာေကာင္းေသာေၾကာင့္ လူခ်စ္လူခင္မ်ားျပီး စိတ္ခ်ရေသာေၾကာင့္ ခုိင္းစရာရွိလွ်င္ ေခၚ၍ခုိင္းၾကပါသည္။ဒါကုိပင္ တစ္ခ်ိဳ႕က ရြာ၏ခုိင္းဖက္ဟုကြယ္ရာတြင္ေျပာၾကပါေသးသည္။ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေအာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ ရြာမွရန္ကုန္တြင္ အလုပ္လုပ္ေနေသာအစ္ကုိတစ္ေယာက္မွ အလုပ္လုပ္ရန္လူလုိ၍လာေခၚျခင္းေၾကာင့္ မိမိဘ၀တြင္မေရာက္ႏုိင္ဟုထင္ထားေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႕ေျခခ်ခြင့္ရခဲ့ပါသည္။
Image Credit
ရန္ကုန္ေရာက္သည့္အခ်ိန္တြင္ အိတ္မ်ားခ်ဳပ္ေသာစက္ရုံျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အစပုိင္းမကၽြမ္းက်င္ေသာအခ်ိန္တြင္ ေအာက္ေျခမွစျပီးလုပ္ကိုင္ခဲ့ပါသည္။ရြာတြင္ေနသည့္ဘ၀ထက္စာလွ်င္ သိပ္ပင္ပန္းသည္မဟုတ္ေပ။ဒါေပမယ့္ ဘ၀ေပးအေျခအေနက သူမ်ားေခၚလုိ႕လုိက္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ ရသည့္လစာကုိ ေခၚလာသည့္အစ္ကုိမွ ေခ်းသုံးသည့္အတြက္ မိဘမ်ားဆီသုိ႕မပုိ႕ႏုိင္ခဲ့ေပ။အလုပ္မွာ စရိတ္ၿငိမ္းအလုပ္ဟုဆုိေသာ္လည္း အလုပ္ရွင္သည္တရုတ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထမင္းဟင္းမွာ ၄င္းတုိ႕စားသည့္ပန္းကန္လုံးတစ္လုံးစာသာ စားရမႈေၾကာင့္ ၾကာေတာ့ ဗုိက္မျပည့္ေပမယ္လည္း စားရတာနွင့္ပင္တင္းတိမ္ခဲ့ရပါသည္။
အခ်ိန္အားျဖင့္ ၅လေလာက္ၾကာသည့္အခ်ိန္တြင္ ေအာင္ေက်ာ္ရုိးသားႀကဳိးစားမႈေၾကာင့္ အလုပ္တြင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ သူေဌးယုံၾကည္ျပီးမ်က္နွာလြဲ၍ရလာသည္ အထိျဖစ္လာရပါသည္။ ဤအေျခအေနမေရာက္မီတြင္ ေအာင္ေက်ာ္မွာ သူေဌး၏ စာရိတၱပုိင္းတြင္အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာစမ္းသပ္ျခင္းကုိ ခံရပါသည္။အလုပ္မကၽြမ္းက်င္မီကာလမ်ားက ေအာင္ေက်ာ္အား ပစၥည္းမ်ားအား၀ယ္ခုိင္းရာတြင္ ပုိသည့္ ၅၀ ၊၁၀၀မွစ၍မယူဘဲ ျပန္ေပးမႈေၾကာင့္ သူေဌးမွ သူ၏ကုိယ္က်င့္တရားကုိ သတိထားမိလာခဲ့ပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံသူေဌးမွ ပစၥည္းမ်ား၀ယ္ခုိင္းရာတြင္ ပုိက္ဆံမ်ားကုိ ၁သိန္းဟုေျပာေပမယ့္လည္း ၁သိန္းထက္ပုိေအာင္ေပးျပီး ျပန္ေပးမေပးစမ္းသပ္သည္မ်ားလည္းရွိတတ္ပါေသးသည္။တရုတ္သူေဌးမ်ားသည္ လူတစ္ေယာက္အား လြယ္လြယ္ႏွင့္မယုံတတ္ေပ။ဒါေပမယ့္ ၄င္းတို႕မွလူတစ္ေယာက္အား စိတ္ခ်ယုံၾကည္မိျပီဆုိလွ်င္ အရာရာအားပုံေအာေပးတတ္ၾကပါသည္။
ေအာင္ေက်ာ္သည္ သူေဌး၏အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိယ္က်င့္တရားစမ္းသပ္မႈမ်ားကုိမသိဘဲ မိမိ၏ပင္ကုိရုိးသားမႈျဖင့္သာလုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါသည္။ေအာင္ေက်ာ္အတြက္ ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္မည့္ စမ္းသပ္မႈကို သူေဌးမွစမ္းသပ္ခဲ့ပါသည္။၄င္းသူေဌးသည္ ယခင္အလုပ္သမားမ်ားကုိလည္း ဤသုိ႕စမ္းသပ္မႈမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ဆုံးတြင္ လူတုိ႕၏ေလာဘအတုိင္း ရလွ်င္ရသလုိရယူၾကသူမ်ားသာေတြ႕ခဲ့ရပါသည္။တစ္ရက္တြင္ သူေဌးမွ ၄င္းမ၀တ္ေတာ့ေသာအ၀တ္အစားမ်ားကုိ ေအာင္ေက်ာ္အားအထုပ္လုိက္ေပးခဲ့ပါသည္။ေအာင္ေက်ာ္လည္း သူေဌးမွေပးသည္ဆုိေတာ့လဲ ဒီအတုိင္းအိတ္ကုိယူလာခဲ့လုိက္ပါသည္။အခန္ထဲေရာက္၍ဖြင့္ၾကည့္ေသာအခါ အ၀တ္အစားမ်ားၾကားတြင္ သိန္း ၃၀ေလာက္ရွိေသာေငြမ်ားအားေတြ႕လုိက္ရပါသည္။ထုိအခ်ိန္တြင္ အျခားေသာသူမ်ားက ၄င္းေငြမ်ားကုိ တိတ္တိတ္ကေလးယူထားရန္ တုိက္တြန္းၾကပါသည္။ဒါေပမယ့္ ေအာင္ေက်ာ္သည္ သူတစ္ပါးပစၥည္းကုိ ပုိင္ရွင္မသိဘဲ မယူခ်င္ေပ။သုိ႕ေပမယ့္ ေငြေၾကးပမာဏမွာ သာမန္အလုပ္သမားတစ္ေယာက္အတြက္ မက္ေမာေလာက္စရာပမာဏပင္ျဖစ္ပါသည္။ေအာင္ေက်ာ္ဘ၀တြင္ ဒီေလာက္ပမာဏမ်ားေသာေငြေၾကးကုိ မိမိလက္ထဲေရာက္ေနသည့္အတြက္ ရန္ကုန္မွ ရြာသုိ႕ျပန္လွ်င္ပင္တစ္ခုခုလုပ္ကုိင္စားလုိ႕ရပါသည္။ေအာင္ေက်ာ္၏စိတ္တြင္လဲ ကိုယ္က်င့္တရားႏွင့္ေလာဘ လြန္ဆြဲေနပါသည္။ဒီလုိႏွင့္ပင္ေအာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ ညအိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္ဘဲ စိတ္ထဲတြင္ေ၀ခြဲမရႏိုင္ျဖစ္ေနပါသည္။
ေနာက္တစ္ေန႕မုိးလင္းသည့္အခ်ိန္တြင္ ေအာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္အိတ္ထုပ္အားဆြဲရင္း သူေဌးရုံးခန္းထဲသုိ႕၀င္ခဲ့လုိက္ပါသည္။သူေဌးအား မေန႕ကအိတ္ထဲတြင္ ေငြသိန္း၃၀ ပါလာသည့္အေၾကာင္း ဒါေၾကာင့္ျပန္လာေပးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပီး သူေဌးအားေျပာျပီးျပန္ေပးလုိက္ပါသည္။သူေဌးမွ ေအာင္ေက်ာ္အား ၄င္းေငြမ်ားကုိတိတ္တိတ္ကေလးယူလုိ႕ရနိုင္ေပမယ့္ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္မယူထားသည္ ကုိေအာင္ေက်ာ္အားျပန္လည္ေမးေသာအခါ ေအာင္ေက်ာ္မွ မိမိသည္ သူတစ္ပါးပစၥည္းကုိ မေပးဘဲ မယူခ်င္ေၾကာင္းရုိးရိုးသားသားပင္ေျပာျပလုိက္ပါသည္။ထုိအခါက်မွသာ သူေဌးမွ ၄င္းေငြမ်ားကို တမင္ထည့္ခဲ့ေၾကာင္း ၊ေအာင္ေက်ာ္၏ကုိယ္က်င့္တရားရုိးသားမႈကုိသိလုိ၍ စမ္းသပ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၊အကယ္၍သာ ၄င္းေငြမ်ားကုိ ယူသြားပါက ေငြ သိန္း၃၀ျဖင့္ပင္လဲ၍ လူတစ္ေယာက္၏ အက်င့္စာရိတၱကုိသိရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယခုလုိစမ္းသပ္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေျပာမွသာ ေအာင္ေက်ာ္မွမိမိ၏ကုိယ္က်င့္တရားစမ္းသပ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းသိလုိက္ရပါသည္။ေအာင္ေက်ာ္၏ရုိးသားမႈေၾကာင့္ ယေန႕အခ်ိန္ထိ ၄င္း၏သူေဌးမွ လူယုံသဖြယ္ထားျပီး အလုပ္တာ၀န္မ်ားကုိပါ တာ၀န္လႊဲခုိင္းသည္ အထိျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။ေအာင္ေက်ာ္သည္ အတန္းပညာအားျဖင့္အားနည္းေသာ္လည္း ၄င္း၏ရုိးသားႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္ ယေန႕အခ်ိန္ထိ ရုိးသားႀကိဳးစားမႈ၏ရလဒ္ကုိ ရရွိေနျခင္းျဖစ္ပါေတာ့သည္။
ယခုေရးသားေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္မွန္ကုိ နာမည္လြဲေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ဖတ္ရႈသူမ်ားအားလုံးကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္………။
