က်ေနာ္စီးခဲဖူးေသာဖိနပ္မ်ားႏွင့္ သူတို႔၏အေၾကာင္း 1
က်ေနာ္စီးခဲ့ဖူးေသာ ဖိနပ္မ်ားတဲ့ ခပ္တည္တည္ပဲ ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ နည္းနည္းေပါမိတာပ။
ဟုတ္ကဲ့ က်ေနာ္ဖိနပ္ေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ခင္ခဲ့ဖူးတယ္။
က်ေနာ့ဖိနပ္ေတြအေၾကာင္း ေသာင္းေျပာင္းေထြလာေျပာရရင္ေတာ့ျဖင့္ သိတတ္စအရြယ္ ဖိနပ္ေရြးတတ္တဲ့အခ်ိန္ကစရမယ္ထင္တယ္။ ငါးႏွစ္သားေလာက္ကေပါ့။
အခုေခတ္ က်ေနာ့သားလို စပိုက္တာမန္း ဘက္မန္းပံု ဒိုင္ႏိုေစာ ေကာ ဆရာသမားေတြမဖန္တီးရေသးခင္ေပါ့။ ပံုမုန္ေလးပဲၾကက္ေပါင္ဖိနပ္ေလးပဲလိုခ်င္တာပါ။ ေမ်ာ္လင့္မိတာက ကေလးပီပီ ႐ွိတာမ႐ွိတာ ေဖတို႔ေမတို႔အလုပ္ ကိုယ္လိုခ်င္တာက ဟိုေခတ္က "ဆင္ၾကယ္" "လိပ္ၾကယ္"ဖိနပ္ေလးေပါ့။ ၾကက္ေပါင္သားဖိနပ္ေလးပါပဲ။
စဥ္းစားမိတုန္းက ကဗ်ာလိုလိုေလးေရးမိေသး။
"ခ်စ္ရပါေသာ ျမသဲညႇာ
ငါ့နင့္ကို လြမ္းတဲ့အေၾကာင္းေတြနဲ႔
ေမ်ွာ္လင့္ရင္း ေဝးခဲ့ရတာေတြ
စာရင္းခ်ေရးရင္
ကမ႓ာေပၚက စာရြက္ေတြေတာင္ေလာက္မယ္မထင္။"
No ပါကသက္ရယ္တဲ့ေလ။
ကသက္အတြက္က ေအာက္ကပံုပဲျကည့္ေတာ့။
အေမက သိပ္ေကာင္းတဲ့ ယင္းမာဖိနပ္တဲ့။ ေယာက္်ားဝတ္မထြက္လည္းဘာျဖစ္လဲ ကေလးပဲ ဒါစပဲစီးဆိုပီး ဒါပဲစီးရတယ္ဗ်ာ။ ဒါေတာင္ အျပင္အလည္အပတ္သြားတရံ အိမ္ေနရင္းစီးဖို႔တရံတဲ့ေလ။
တကယ္တကယ္ ငယ္ကတည္းကေျခာက္သြားရမွာဟုတယ္။ မေျခာက္ေတာ့ မိန္းမ ဖိနပ္ႀကီးနဲ႔အဆင္မေျပ။ သိပ္ခိုင္တာ ဆိုေတာ့ ျပန္လည္းမေျပာရဲ။
ကသက္ငယ္ငယ္က သိပ္ခ်ဴခ်ာတာ။ တီဗီကို လည္ပင္းမွာ အက်ိတ္ ဆယ္ႏွစ္လံုး႐ွိတယ္။ သံုးလတခါ မိုးကုတ္ကေနမန္းေလးတတ္လာပီး ေဆးရံုျပရတယ္။ အဲ့ေခတ္က ငါးႏွစ္ကုရတယ္။
မန္းေလးသြားမယ္ဆို အေမက ဝယ္လာျပန္ပီ ယင္းမာ ဖိနပ္။ မိန္းမစီးႀကီး။ ဒါႀကီးနဲ႔ ဘယ္လို႐ိုးထုတ္မလဲဗ်ာ။ မတတ္ႏိုင္ဘူး စီးရတာပဲ။
မိန္းမ ဖိနပ္ေလးဖိနပ္ေလးနဲ႔ ကားကားနဲ႔ မန္းေလးတက္ကဲရတာပ။ အေဖက ေျပာေပးပါတယ္ ဒါေတြစီးပီး ကသက္ အေျခာက္စိတ္ေပါက္ေနမွျဖင့္ဆိုေတာ့
အမေလးဗ်ာ ေျခာက္သြားေတာ့ အေမ့နားပိုေနတာေပါ့တဲ့ေလ။ ပိုအေဖာ္ရတာပတဲ့ေလ။
ကသက္ငယ္ငယ္ကတည္းက ဖိနပ္ကံမေကာင္းတာမ်ားအဲ့လို။
အဲ့ ယင္းမာ မိန္းမစီးဖိနပ္ႀကီးဘယ္ေတာ့မွဝယ္ပီးမစီးခိုင္းလဲဆိုေတာ့ ေအာက္ကပံုေရာက္မွမစီးခိုင္းေတာ့တာ။
ဒါေတာင္အေမက ဒါေလးလည္းရပါတယ္လုပ္ေသး အေဖေဟာက္လို႔သာလြတ္တာ။ စိတ္ခ်မ္းသာစရာႀကီး လူထြက္မွျပန္စီးေပးတဲ့။
မထြက္ဘူးေျပာလို႔ မနည္းျပန္ခြၽတ္ရတယ္ကသက္ကို။ ေၾကာက္တယ္ေလ။ အခုထိ ယင္းမာ ဆိုတဲ့နာမည္မုန္းတုန္းပဲ။
That Ko Zaw
MSC 005
