သားေရ အေဖ စာေရးလိုက္ပါတယ္။ ငါ့သားအလုပ္မ်ားေနမယ္ ထင္တယ္။ က်န္းမာေရးေလး ဂ႐ုစိုက္ပါ။
အေဖ ဒီရက္ပိုင္း ေနမေကာင္းအရမ္းျဖစ္တယ္။ က်န္းမာေရးအေျခေနေတြက သိပ္မေကာင္းခ်င္လွဘူး။ အေဖ့ သက္တမ္းသိပ္မက်န္ေတာ့ဘူးထင္တယ္ သား။ အေဖ့ဆီေရာက္ျဖစ္ေအာင္ တေခါက္လာခဲ့ပါဦး။ အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိနိ။ က်န္ေသာအခ်ိန္ေလးမွာ စိတ္ပႈတာ သားတို႔ကိုပါ။ တသက္လံုးဆံုးမပီးပီဆိုေပမယ့္ အေဖ့စိတ္ထဲေတာ့ ဆံုးမစရာေတြ က်န္ေနသလိုပဲ ခံစားေနရေသးတယ္။ အေျခေနေပးတာနဲ႔အေဖ့ဆီ တေခါက္ လာျဖစ္ေအာင္လားခဲ့ပါဦးကြယ္။
ေနာက္ဆံုးအေဖ မွာခ်င္တာေလးေတြမွာသြားခ်င္ေသးတယ္။
မေန႔က အေဖေဆးရံုတခုမွာ ေဆးသြားစစ္ရတယ္။
ဆရာဝင္ကငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ ပါရဂူ ဘြဲ႔ရထားတယ္ သားနဲ႔မွရြယ္တူေလာက္ပဲထင္တယ္။ သားကို အဲ့လိုပညာတတ္ႀကီးျဖစ္ေအာင္ အေဖ သြန္သင္မႈမေပးႏိုင္ခဲ့တာ ခြင့္လြတ္ပါသား။ ျဖစ္တဲ့ေရာဂါေျပာျပအပီး
ဆရာဝင္ေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြက အေဖ့ကိုေတြးစရာျဖစ္လာတယ္။ အေဖ့ဗိုက္က ခြဲခဲ့အမာရြတ္ ကိုေတြ႔ေတာ့ ဘာေၾကာင့္လဲဆရာဝင္ေလးေမးရင္း တခ်က္
ခြင့္လြတ္ပါဘုရား အ႐ွင္ဘုရား ငယ္ျဖဴလား?၊ ေတာထြက္လား?
ေတာထြက္ဆို ငယ္စဥ္က အရက္ေသာက္ခဲ့သလား?
ေမးလာတယ္သား။
ဆရာဝင္ေလးက လူနာရဲ႕ bio ေတြသိရမွ ဘာေၾကာင့္ဘာျဖစ္ႏိုင္တယ္ ခန့္မွန္းရမွာမဟုတ္လား။
အေဖလည္းေျဖခဲ့တယ္ ေတာထြက္ပါ အဲ့ဒီခြဲဒဏ္ရာကလည္း အရက္ေၾကာင့္ အူသံုးေပထုတ္ခဲ့ရတာပါ။
ရဟန္းဝါ 15 ဝါ႐ွိပီးေက်ာင္းထိုင္ေနပါတယ္ေပါ့။
"ဘယ္ေလာက္ထိေသာက္ခဲ့လဲ?
ေဆးလိပ္ေကာ ေသာက္သလား?
ဘယ္ေလာက္ထိေသာက္ခဲ့သလဲ?"
အေဖေျဖရခက္ပီသား အေဖမမွတ္ႏိုင္ေအာင္ ငယ္စဥ္ကေသာက္ခဲ့တယ္။ ေရခ်ိဳးရင္ေတာင္ ေခါင္းမေလာင္းမခ်င္း ေဆးလိပ္မခ်ခဲ့ဘူး။
"အ႐ွင္ဘုရား ငယ္စဥ္က ေသာက္ဒဏ္ေၾကာင့္ အဆုတ္ေတြ အေတာ္ပ်က္ဆီးေနတာေတြ႔ရတယ္။
အခုျဖစ္ေနေသာ ေရာဂါမ်ားသည္ အ႐ွင္ဘုရားငယ္စဥ္က ဒဏ္ေတြ စုခံေနရပံုပဲဘုရား။ သက္ေတာ္ 72 ဆိုေတာ့ အသက္ႀကီးလာပီး ေဆးကို ေရ႐ွည္စြဲေသာက္ ရမည္ဘုရား။ ခ်က္ျခင္းေအာက္ကင္းဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ပဲ ေျဖးေျဖးခ်င္းစိတ္႐ွည္ စြာကုပါ" ေျပာတယ္သား။
သားအစ္မ ကတဆင့္ သားအခုေသာက္တတ္ေနေၾကာင္း ကိုၾကားေတာ့ အေဖေျပာခ်င္တယ္သား။
သားဆယ္တန္းေအာင္ရင္ အေဖ ေသေပ်ာ္ပီဆိုပီး ေအာင္စာရင္းထြတ္တဲ့ေန႔မွာပဲ အေဖ ရဟန္းေဘာင္တတ္ခဲ့တာ အခုဆို 15ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ပီ။ အဲ့ဒီမတိုင္ခင္မွာ အေဖ ဘယ္ေလာက္ဆိုးခဲ့တာသားမွတ္မိလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ အဲ့လို ဆိုးမိုက္ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ေတြ အသက္ႀကီးလာတဲ့အခါ အေဖ့ လိုျဖစ္မယ္ဆိုတာ သားတခ်က္ေတြးၾကည့္ေပးပါ။ ေယာက်္ားေလးတေယာက္အေနနဲ႔ အေဖ မေသာက္နဲ႔မေျပာခ်င္ေပမယ့္ တခါတရံသာေကာင္းပါတယ္သား။ တေန႔ေန႔တခ်ိန္ခ်ိန္ အေဖ့လို ဒဏ္ေတြ ခံရမွာ သားကိုသိေစခ်င္တယ္။ ငယ္စဥ္က က်န္းမာေရးေကာင္း ေနလို႔ မသိသာေပမယ့္ အေဖ့လို အသက္အရြယ္ေရာက္လာရင္ အေဖနဲ႔ရြယ္တူေတြ သြက္သြက္လက္လက္ သြားလာႏိုင္ခ်ိန္မွာ အေဖ့လိုေနာင္တေတြ သားကိုမေတြ႔ေစခ်င္ဘူးသား။
ဂ႐ုစိုက္ပါသား က်န္းမာေရးကို အဲ့ဒီ မႈးယစ္ရီေဝ အရသာေတြဟာ တေန႔ သားကို ေနာင္တေတြ သယ္ေဆာင္လာလိမ့္မယ္။ တကယ္တန္းေျပာရရင္ ခဏတာ ႐ႈးတာေတြပါသား။ ေနာက္ပိုင္းသားကိုသူတို႔ ထိန္းခ်ဴပ္လာၾကမယ္။ ေနာက္ပိုင္းသားကိုသူတို႔ႏိုင္သြားမယ္သား။ အခုကတည္းကသားသူတို႔ ကိုအႏိုင္တိုက္ပါသား ေစာတုန္းကတည္းက တိုက္ရင္ သားပိုလြယ္မယ္သား။
အေဖအားေပးေနမယ္။
ေနာက္တခု အေဖသားကို သတိေပးခ်င္တာက သားမိသားစုအိမ္ေထာင္ဦးစီးအေနနဲ႔ သား စီးပြားေရး ေတြလုပ္ေနသလို ဘဝမွာအမ်ားႀကီးထပ္လုပ္ေနရဦးမယ္။ စီးပြားေရးတခု ေရြးခ်ယ္တဲ့အခါ သမၼာအာဇီဝ ဆိုေသာ စကားကိုမေမ့ပါနဲ႔။ မိမိေၾကာင့္ သူတပါးဒုကၡေရာက္ေစေသာ ကုန္ပစၥည္းေရာင္းပီး အသက္မေမြးပါနဲ႔သား။ မခ်မ္းသာခ်င္ေနပေစသား စီးပြားေရးကို ေသခ်ာ ေရြးခ်ယ္ပီးလုပ္ပါ။ သားႀကိဳးစားသေလာက္ သမၼာ အာဇီဝလုပ္ငန္းေတြလည္း ခ်မ္းသာႏိုင္တာအမ်ားႀကီးပဲ။ ေရြးခ်ယ္ပီး ေသခ်ာႀကိဳးစား ဇြဲ႐ွိ႐ွိလုပ္ပါ။
အေဖသားတို႔ကိုေမြးတုန္းက စားေသာက္ဆိုင္ တံဆိပ္တတ္ပီး အရက္ဆိုင္တခု သားမွတ္မိေသးလား။ ျဖစ္လိုက္ေသာစီးပြားဆိုတာ ပိုက္ဆံသိမ္းရတာေတာင္ လက္မလည္ခဲ့ဘူးသား။ သို႔ေသာ္ အမ်ားတကာ ေရာဂါရေအာင္လုပ္ခဲ့ေသာ သမၼာအာဇီဝမက်ေသာေၾကာင့္ထင္တယ္သား။ ပါနီထဲကလာပီး ပါနီထဲသြားတယ္ဆိုတဲ့အတိုင္း အရက္ေၾကာင့္ ေသဖို႔ျဖစ္ခဲ့ေသာ
့အေဖ့အသက္ကို ႏွစ္ခ်ီေဆးရံုေပါင္းမ်ားစြာမွာ ကယ္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ သားတို႔ကို အိမ္ႀကီးျခံႀကီးေတြ အေမြမထားခဲ့ႏိုင္ဘူးသား။ အခုသားအစ္မ ကြမ္းေရာင္တာေတာင္ အေဖ့အေနနဲ႔ သမၼာအာဇီဝလို႔မထင္ဘူးသား။ ကင္ဆာေတြေရာင္းေနတာလို႔ထင္တယ္။ သားစီးပြားေရးလုပ္တဲ့အခါ ေငြလည္းရ အမ်ားကိုကူညီႏိုင္ေသာ အလုပ္ျဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာေရြးခ်ယ္ပါသား။
ငါ့သား
အေဖ့ဘဝမွာေသာက္စားမႈးရစ္ခဲ့ေသာ ေနာင္တ႐ွိေပမယ့္ သား အေဖ သူမ်ားပစၥည္းဆို အပ္တိုတေခ်ာင္းေတာင္မခိုးခဲ့ဖူးဘူး ဆိုတာ အေဖ ဂုဏ္ယူဝံ့ႂကြားစြာေျပာရဲတယ္သား။ ဘာေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အေဖ သိပ္ ႏွစ္သက္တဲ့ ဦးႏုရဲ႕ ကာမတဏွာ ဝတၱဳထဲက အေဖတေယာက္ သားကိုဆံုးမတဲ့စကားကို ဖတ္မိပီး တေန႔ အခုလိုသားေ႐ွ႕ ရဲရဲဝင့္ဝင့္ေျပာရဲေအာင္ ေစာင့္ထိန္းခဲ့တယ္ သား။ သားလည္း တခ်ိန္က်ရင္ သားရဲ႕သား အေဖ့ရဲ႕ေျမးကို အဲ့လိုရဲရဲဝံ့ဝံ့ ေျပာႏိုင္ေအာင္ လစာေတာ့သိပ္မရဘူး ၾကားေပါက္ေတာ့မဆိုးဘူးဆိုေသာ အလုပ္ေတြ ေဝးေဝးေ႐ွာင္ပါသား။ ခိုးမွစားရေသာအလုပ္ေဝးေဝးေ႐ွာင္ပါသား။ သားရဲ႕သားသည္ ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔အေဖ ခိုးမစားဘူးဆိုေသာ ေလးစားမႈကို ကိုယ္တိုင္ထိန္းရမယ္သား။
That Ko Zaw
MSC 005