ကုမၸဏီမ်ား၊စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ အျခားေသာ လုပ္ငန္းအမ်ိဳးမ်ိဳး၏ ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔အၾကား နားလည္မႈေလးမ်ား လိုအပ္ေနတယ္လို႔ထင္ပါတယ္။စီမံအုပ္ခ်ဳပ္သူတိုင္းႏွင့္ ဝန္ထမ္းတိုင္းကိုမဆိုလိုပါ။ဝန္ထမ္း အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အထက္လူႀကီးရဲ႕ ဂ႐ုစိုက္အေလးေပးမႈကို လိုခ်င္ၾကမွာပါ။႐ိုးသားႀကိဳးစားတဲ့ ဝန္ထမ္းမ်ား႐ွိသလို ေရသာခိုအေခ်ာင္လိုက္တဲ့ ဝန္ထမ္းမ်ားလည္း႐ွိမွာပါပဲ။မ်က္ႏွာအရိပ္အကဲကိုနားလည္ၿပီး ႀကိဳးစားတဲ့ ဝန္ထမ္းမ်ားအတြက္ အထက္လူႀကီးရဲ႕ အျပံဳးတစ္ပြင့္ဟာ တန္ဖိုးျဖတ္မရတဲ့ အရာတစ္ခုပါပဲ။အထက္လူႀကီးေတြအလုပ္မ်ားၾကသလို ဝန္ထမ္းမ်ားလည္း သူ႔ဆိုင္ရာအလုပ္ေတြနဲ႔ မအားလပ္တာမ်ိဳးေတြ႐ွိပါတယ္။အဲ့ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ စိတ္မ႐ွည္တာမ်ိဳး၊စိတ္ဖိစီးတာမ်ိဳးေတြျဖစ္လာပါတယ္။အဲဒါကိုပဲ အျပန္အလွန္နားလည္မႈေတြမ႐ွိတဲ့အခါ မလိုလားအပ္တဲ့ ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္ကုန္ျကပါေတာ့တယ္။
ႏွစ္ဖက္စလံုးတင္းရင္ ျပတ္မွာပါပဲ။ တစ္ဖက္ကအေလ်ာ့ေပးၿပီး ျပႆနာကို ေခါင္းေအးေအးနဲ႔ ေဆြးေႏြးသင့္ပါတယ္။လူသားတိုင္း အမွားနဲ႔ မကင္းၾကပါဘူး။ပညာတတ္လူႀကီးမ်ားလည္း မွားတဲ့အခါ႐ွိမွာပါ။ ဝန္ထမ္းေတြက ေျဖ႐ွင္းခ်က္ေပးတဲ့အခါ ျဖစ္သင့္၊မျဖစ္သင့္ ေဝဖန္သံုးသပ္ၿပီးစစ္ေဆးသင့္ပါတယ္။ ဒီဝန္ထမ္း ဘာေၾကာင့္ဒီလိုလုပ္ရသလဲဆိုတာကို သိၿပီးမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရင္ အလုပ္မွာလည္း အမွားေတြနည္းသထက္နည္းလာမွာပါ။အထက္လူႀကီးပဲဆိုၿပီး လက္ေအာက္ငယ္သားဝန္ထမ္းေတြကို ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုမႈေတြ လုပ္ျခင္းဟာ ပညာအဆင့္အတန္းျမင့္မားတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ မသင့္ေလ်ာ္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုလို႔ထင္ပါတယ္။ဝန္ထမ္းက မွားယြင္းေနရင္လည္း ေျပျပစ္စြာေျပာဆိုသြန္သင္ဆံုးမသင့္ပါတယ္။
ဝန္ထမ္းမ်ားရဲ႕ ႀကိဳးစားမႈကိုၾကည့္ၿပီးလည္း တစ္ဆင့္ျမႇင့္ေပးသင့္ပါတယ္။ဒီဝန္ထမ္းေၾကာင့္ အလုပ္ေတြၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္ေစတယ္ဆိုရင္ သူနဲ႔ထိုက္တန္တဲ့ အက်ိဳးခံစားခြင့္ကေတာ့ ႐ွိရမွာပါပဲ။ အသစ္ဝင္လာတဲ့ ဝန္ထမ္းလည္းဒီေနရာ၊အရည္အခ်င္း႐ွိၿပီး ႀကိဳးစားတဲ့ဝန္ထမ္းေဟာင္းလည္း ဒီေနရာပဲဆိုရင္ေတာ့ သူ႔တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္းကို ႐ွာေတာ့မွာပါပဲ။အဲ့ဒီအခါမွာ လုပ္ငန္း႐ွင္ေတြအေနနဲ႔ ဝန္ထမ္းေကာင္းေတြဆံုး႐ွံဳးရမွာပါ။ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လည္းအက်ိဳးမ႐ွိပါ။လုပ္ငန္းအုပ္ခ်ဳပ္စီမံတဲ့သူေတြဟာ ဝန္ထမ္းေတြကို ေႏြးေထြးတဲ့အျပဳအမူမ်ိဳးနဲ႔ ဆက္ဆံၿပီး ဝန္ထမ္းေတြကလည္း ႐ိုးသားႀကိဳးစား ထက္ျမက္ကာ အရည္ခ်င္းေကာင္းေတြျမင့္သည္ထက္ျမင့္ေအာင္ ျမႇင့္တင္ႏိုင္ရင္ လုပ္ငန္းခြင္ဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာအျပည့္နဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈသရဖူေဆာင္းႏိုင္မွာအမွန္ပါပဲ။
