ေႏြရင့္ႏွင္းစက္.... ၃
Crd org source
ထင္မင္းက ထင္တာထက္ ပိုယုတ္မာလြန္းတယ္။ ထင္မင္းရဲ႕ facebook account မွာတင္ထားတဲ့ status ေတြက သူမနဲ႔ သူကပဲ လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး ျဖစ္ထားေလသေယာင္..သူမကပဲ အေနအထိုင္မတတ္စြာ ေက်ာင္းစရိတ္ကို ညစ္ညမ္းတဲ့ေလာကထဲ ဝင္ၿပီး ႐ွာေဖြေနခဲ့သေယာင္..သူမဟာ အက်င့္သိကၡာမဲ့လြန္းသူတစ္ေယာက္ပံုစံကို နာမည္မေဖာ္ေပမယ့္ ရင့္ေရာ္ၾကမ္းတမ္းစြာေရးထားခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလသည္...။
ေလာကႀကီးထဲမွာ အထူးသျဖင့္ သူမရဲ႕ဘဝအတြက္ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြဟာ အဲ့ဒီေလာက္ ေအာက္တန္းက်လိမ့္မယ္လို႔ သူမ တစ္ခါမွ မေတြးခဲ့မိဖူးပါ။သူမရဲ႕ဘဝဟာလည္း လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပေယာဂသက္သက္နဲ႔ ပ်က္စီးျခင္းေတြထဲ ထည့္သိုခံရလိမ့္မယ္လို႔ တစ္ခါမွ မေတြးခဲ့မိဖူးပါ။
အခုေတာ့ သူမထိန္းသိမ္းခဲ့တဲ့ သိကၡာက ဘာလဲ။အဲ့ဒီသိကၡာေတြဆိုတာ ဘယ္မွာမ်ားလဲ...
.............................
Crd org source
" လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ...ငါ့လို မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာဆိုတာ ဘာလဲ နဒီ..ေျပာစမ္းပါ..ငါ့ကို ေျပာစမ္းပါ....ငါ ဘယ္မွာ ႐ွာရမလဲဟာ...."
" ယုယရယ္...ထင္မင္းရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြကိကု ယုတ္ညံ့လြန္းတာပါဟာ..နင္မငိုပါနဲ႔ "
နဒီက မငိုပါနဲ႔တဲ့။
သူ႔အလိုလို က်လာေနတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကိုေတာ့ သူမ မတားဆီးခ်င္ေတာ့ပါ။ရံုးထဲဝင္လိုက္ခ်ိန္ လူတခ်ိဳ႕ရဲ႕မ်က္ဝန္းေတြဟာ သူမကို ဘယ္လို ၾကည့္ေနၾကသလဲဆိုတဲ့ သံသယက သူမကို ေၾကာက္လွန္႔ေနေစခဲ့ၿပီ...
ဟိုတစ္ခါ သူမအေပၚညံ့သက္ရီေဝတဲ့ အၾကည့္ေတြနဲ႔ၾကည့္တတ္တဲ့ ဒါ႐ိုက္တာရဲ႕ အၾကည့္ေတြမွာလည္း ေလွာင္ရိပ္စြန္းစြန္းေတြနဲ႔ ရိသဲ့သဲ့ေတြလို ျဖစ္လာခဲ့ၿပီ...
ကြၽန္မ..ဘာလုပ္ရမလဲ....
ကြၽန္မ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ....
သူမရဲ႕ေမးခြန္းေတြက သူမကို ႏွိပ္စက္လြန္းလွၾကၿပီ။အာရံုဝင္စားရခက္လာတဲ့အလုပ္ေတြမွာ စိတ္နဲ႔လူနဲ႔မကပ္လို႔ အမွားအယြင္းမ်ားစြာ...
" မင္း ဘယ္လုိ ျဖစ္ေနတာလဲ ယုယ..အလုပ္ကို ဂ႐ုစိုက္မလုပ္တာေလာက္ စိတ္ပ်က္ဖို႔ ေကာင္းတာမ႐ွိဘူး ..ဟိုတစ္ခါလည္း မွားၿပီး အခုလည္း မွားျပန္ၿပီ မင္းကို ဘယ္ႏွခါေျပာေနရမွာလဲကြ.."
" ဟုတ္...ဟုတ္...ဂ်ာႀကီး ေနာက္တစ္ခါ မမွားဖို႔ ႀကိဳးစားပါ့မယ္။ အခြင့္အေရးေပးေပးပါေနာ္ ..ေတာင္းပန္ပါတယ္..."
မန္ေနဂ်ာကိုပဲ ေတာင္းပန္ေနရတာလည္း ၾကာရင္ အက်င့္ပါမွာေတာင္ေၾကာက္ေနရေလၿပီ။
" ယုယရယ္...နင္ အဆင္ေျပရဲ႕လားဟာ "
နဒီကို အျပံဳးယဲ့ယဲ့ပဲ သူမ ျပံဳးျပႏိုင္ေတာ့တယ္။သူမဒီခြန္အားေတြကိုေတာင္ မနည္းးဖ်စ္ညစ္ထားခဲ့ရတာေလ..။
" နဒီ..."
သူမ ညရဲ႕ လေရာက္ကို ေငးရီရင္း နဒီ့ကိုေခၚလိုက္မိတယ္။အေဆာင္ ဝရန္တာမွာ အတူတူ ထိုင္ၾကရင္းမွ တိမ္ေတြၾကားထဲ ငုတ္ခ်ည္ေပၚခ်ည္နဲ႔ လမင္ႀကီးကို ေငးၾကည့္ရင္း သူမမပြင့္တပြင့္ ေခၚလိုက္မိျခင္းပါ။နဒီက သူမေခၚကို မတုန္႔ျပန္ေပမယ့္ သူမကိုသာ ေငးစိုက္ၾကည့္ေနျဖစ္တယ္။
" ငါ့ဘဝမွာ အစကတည္းက ႐ုန္းကန္ျခင္းေတြနဲ႔ပဲ စခဲ့ရတယ္ဆိုေပမယ့္ ငါ့ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ အထိခိုက္မခံခဲ့ရဖူးဘူး။ငါက ဆင္းရဲပါတယ္ဟာ..ငါ့အိမ္မက္က ပညာတတ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္တာ..ငါ့ဘဝကို ပညာနဲ႔ထိန္းေက်ာင္းၿပီး ပညာနဲ႔ပဲ လုပ္စားခ်င္တာ ပညာနဲ႔ပဲ အေျခခ်ခ်င္ခဲ့တာပါ။ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝ ျဖတ္သန္းမႈမွာ စိတ္ကစားခဲ့တဲ့ လႈပ္ခတ္မႈက အခုအခ်ိန္အထိ ငါ့ကို အရိ္ပ္လိုေျခာက္လွန္႔ေနခဲ့မယ္လို႔ ငါမထင္ခဲ့မိဘူး..။ထင္မင္းလတ္ဟာ ဘယ္ိုလလူစားလဲဆိုတာ ငါအခုထိ နားမလည္ႏိုင္ေသးဘူး..။သူက ကစားပြဲကို ဖန္တီးတာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ငါကေတာ့ ငါ့စိတ္ဓာတ္ေတြ ေသဆံုးေနကုန္ၿပီဟ..."
သူမ စကားသံခဏရပ္တန္႔လိုက္မိတယ္။ လေရာင္ရဲ႕ထိေတြ႔မႈနဲ႔ သူမရဲ႕ပါးျပင္ထက္မွာ မ်က္ေရာက္ေတြ လက္ေနတာ နဒီျမင္ေနပါလိမ့္မယ္။သူမ မ်က္ရည္ေတြကို လက္ဖဝါးနဲ႔ ဖိသုတ္လိုက္ၿပီးမွ ဆက္ေျပာလိုက္တယ္။ၿပီိးေတာ့ ဝရန္တာကိုေနာက္ျပန္ထိုင္ခ်လို႔ မွီရင္း
Crd org source
" နင္သိလား နဒီ..မေန႔က ငါရံုးကအျပန္ ထင္မင္းက လိုက္လာခဲ့တယ္။ငါ့ေဘးကေန စကားေတြ လိုက္ေျပာေနခဲ့တာ ..ငါ့ကို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တစ္ခုထဲကို အတင္းေခၚေနခဲ့တာ..။ လူေတြအမ်ားႀကီးၾကားမွာ ငါ ႐ွက္လြန္းလိုက္တာဟာ.."
"ဘာ...နင္က လိုက္သြားတာလား ယုယ"
သူမမခ်ိျပံဳးျပံဳးလိုက္ၿပီး
" လမ္းမလယ္မွာ ဣေျႏၵစုတ္ပဲ့ေနရတာရယ္ ၿခိမ္းေျခာက္ခံရတဲ့ အခိုက္အတန္႔ရယ္ဆိုရင္ မိန္းကေလးတိုင္း ဆံုးျဖတ္မိမယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုပါပဲ နဒီ.."
" သူဘာေတြ ေျပာလိုက္လဲ.."
" ထံုးစံအတိုင္း ငါ့ကိုေႏွာင့္ယွက္ဖို႔ပဲဟာ အေရမရ မဖတ္မရေပါ့.."
သူမ ေငးရင္း ေျပာေနခဲ့ေပမယ့္ ထိုပံုရိပ္ေတြက ေမ့မရခဲ့ပါ။ထင္မင္းရဲ႕ ျပံဳးခ်ိဳေနတဲ့ မ်က္ႏွာက သူမနဲ႔ ဘာမွ မျဖစ္ၾကတဲ့အတိုင္းထင္မင္းက မ်က္ႏွာေျပာင္တတ္လြန္းခဲ့သူေလ....
သူမ မေန႔က က်ခဲ့တဲ့မ်က္ရည္ေတြက သူမရဲ႕ သိကၡာေတြအတြက္သက္သက္ပဲ ႐ွိေတာ့တယ္ဆိုတာ သူမကိုယ္ သူမေသခ်ာ သိေနခဲ့ပါတယ္..။
လမင္းကေတာ့ ပုန္းလွ်ိဳး ကြယ္လိွ်ဳး ႐ွိေနဆဲ...
ပတ္ဝန္းက်င္ကလည္း သူမတို႔နဲ႔အၿပိဳင္ တိတ္ဆိတ္ေနဆဲပင္....
"ယုယ...."
"ဟင္ "
အပိုင္း..၄ သို႔
