ေႏြရင့္ႏွင္းစက္... ၆
Credit image
" ေဟး..ၾကည့္စမ္း။ႏွပ္ေနတာမ်ား..ကိုယ္ေတြအခု ေန႔တစ္ပိုင္း ခြင့္ယူၿပီး လာခဲ့တာ။ယုယနဲ႔ စကားေျပာခ်င္လို႔ေလ..ယု အေဆာင္ကို မနည္း႐ွာၿပီးလာခဲ့ရတယ္."
ယုယ မမသက္ထားကို မခ်ိသြားခ်ဲ ျပံဳးျပလိုက္ၿပီ..
" အင္း..ယုယလည္း မသက္နဲ႔ ေတြ႔ခ်င္ေနတာ။ အျပင္သြားရေအာင္ေလ "
သူမအဝတ္အစားလဲၿပီိး ဒီအတိုင္းပင္ လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကသည္။ ဒီအနားက ေကာ္ဖီဆိုင္ ေသးေသးထဲ ဝင္ထိုင္မိမွ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္စီမွာလိုက္ကာ ယုယကပဲ စေျပာလိုက္ေလသည္။
" မသက္ ယုယ အခုအလုပ္ကို ထြက္လိုက္ၿပီ။ လက္ထဲလည္း ေငြသိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး။ မသက္ရဲ႕ဝန္းက်င္မွာ အလုပ္တစ္ခုခုကို ကူညီေပးလို႔ ရႏိုင္မလား ဟင္ .."
မသက္ထားက ယုကကို သနားသလို ၾကည့္လိုက္မိၿပီး..
" ဒီအေတာအတြင္း မင္း စြဲသြားၿပီ မဟုတ္လား ယုယ "
သူမ ေခါင္းကို ငံု႔ခ်လိုက္ျခင္းက ဝန္ခံရာေရာက္ေနေလသည္။
မသက္ထားနွင္ဲ႔ေတြ႔ခဲ့သည့္ညက လြတ္ေျမာက္ျခင္းတစ္ခုကို သူမ ဝင္ေရာက္လည္ပတ္ခဲ့မိသည္။ စိတ္၏ထြက္ေပါက္တစ္ခုအျဖစ္ စီးေမွ်ာရာသည္ သူမကမၻာတြင္ စတင္ ႀကီးစိုးလာခဲ့ျခင္းပင္။ သူမ ဒီတစ္ပတ္အတြင္း တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ ၿငိမ္သက္ေနခဲ့သည္မွ လႊဲ၍ မသက္ထားဆီ ေရာက္ေနျဖစ္ေလသည္။
မသက္က တားဆီးသည့္တိုင္ သူမလဲၿပိဳက်တိုင္း ထိုအရာသည္ သူမစိတ္တို႔ ျပန္လည္ ထူမတ္ရာတြင္ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ပါဝင္လာျခင္းျဖင့္ အခုဆို သူမ မူးယစ္ႏြံထဲ ေျခလွမ္းမိလ်က္သား ျဖစ္ေနခဲ့ေလၿပီ။
Credit image
" ငါ စိတ္မေကာင္းဘူး ယုယရယ္။ မင္းလို အၫႊန္႔တလူလူနဲ႔ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကို ငါ ပိုးကိုက္ေစခဲ့သလို ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။ မင္းေျပာခဲ့တာေတြ အတိုင္းဆို မင္း ပတ္ဝန္းက်င္မွာ မေနပါနဲ႔ေတာ့။ ငါ့ဆီ လိုက္ေနမလား....ငါမင္းကို ယံုၾကည္ပါတယ္။ မင္းလည္း ငါ့ကို ယံုၾကည္တယ္ဆိုရင္ေပါ့"
သူမ မသက္မ်က္ဝန္းေတြကို အံ့ျသတႀကီး ၾကည့္ပစ္လိုက္မိသည္။အလိမ္အညာ အမူအယာ မပါေသာ စကားကို ဆိုျခင္းျဖစ္သည္ကို ေဖာ္ျပေနၾကသည့္ မ်က္ဝန္းမ်ား။ မသက္က ဘယ္လိုလူမ်ိဳး ျဖစ္သလဲ တိတိက်က် အေျဖထုတ္ဖို႔ သူမ အသိဉာဏ္တို႔ လံုေလာက္မႈမ႐ွိ။
ေသခ်ာျခင္းတစ္ခုသည္ သူမ မသက္ကို ယံုၾကည္ေနမိျခင္းပင္..
ယတိျပတ္ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ..
" ယုယ လိုက္ခဲ့မယ္ မသက္ "
" ကြၽန္မလည္း သိပ္အံ့ျသေနတာ..သူက လံုးဝ အဆက္အသြယ္ျဖတ္သြားခဲ့တာ ေသခ်ာတယ္ ႐ိႈင္းရဲ႕။ အဲ့ဒီေန႔က မနက္ခင္း တစ္ခ်ိန္လံုး သူ ငိုင္ေနခဲ့ၿပီးမွ ကြၽန္မ ဒီကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ သူ႔ပစၥည္း ပစၥယဆိုတာ ဘာမွမ႐ွိေတာ့ဘူး။ ကြၽန္မအတြက္ ႏႈတ္ဆက္တဲ့စာတစ္ေစာင္က လႊဲရင္ ဘာမွ ခ်န္မထားခဲ့ဘူး..သူသြားမယ့္ေနရာ ဘယ္လိုအလုပ္အကိုင္မ်ိဳးလုပ္မယ္ဆိုတာ ဘာဆိုဘာမွ ေျပာမသြားခဲ့တာ ...."
" ဟား....."
႐ိႈင္း ပင့္သက္ေမာႀကီးကို ခ်ပစ္လိုက္မိသည္။
" ယုယက သိပ္ကုိ ျပတ္သားလြန္းတယ္ဗ်ာ..."
တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေလး မဟုတ္ အခ်ိန္ေတြက တစ္လေက်ာ္ၾကာခဲ့ေလၿပီ။ ယုယအေၾကာင္း ၾကားရဖို႔ မေျပာႏွင့္ အရိပ္အေယာင္သတင္းေလးပင္ မၾကားရ..။
နဒီ့ကိုေပးခဲ့သည့္ စာထဲတြင္ စိတ္မပူဖို႔ ေရးထားခဲ့ေသာ္လည္း သူမ၏ ေျခရာေဖ်ာကျ္ခင္း အတတ္ပညာသည္ က်န္ခဲ့သူတို႔ ရင္တြင္ နက္႐ိႈင္းစြာ ပူေလာင္ေနခဲ့ၾကေလသည္။
" ကြၽန္ေတာ္ ယုယကို အျမဲေလးစားေနခဲ့သူပါ..."
သူ စကားကို ထိုေနရာတြင္သာ ရပ္ထားလိုက္ၿပီး ဆက္၍ ေျပာသင့္မေျပာသင့္ ခ်င့္ခ်ိန္ေနပံုရေလသည္။
ၿပီးမွ ျဖည္းေလးစြာျဖင့္ပင္
Credit image
" ေနာင္တစ္ခ်ိန္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဘာေၾကာင့္ ယုယအေပၚ ဒီေလာက္ ေကာင္းေနသလဲဆိုတာ သိလာရမွာပါဗ်ာ...အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ျပန္လိုက္အံုးမယ္။ မနဒီလည္း ယုယကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ေလး ႐ွာေပးပါအံုးဗ်ာ..."
" စိတ္ခ်ပါ ႐ိႈင္းရယ္..။ ယုယက ကြၽန္မနဲ႔အတူေနတဲ့ဆီကေန ေပ်ာက္သြားခဲ့တာပါ..တကယ္လို႔မ်ား သူ႔ေဆြ သူ႔မ်ိဳးေတြက ေမးလာခဲ့ရင္ေတာင္ ကြၽန္မက ပိုၿပီး ေနစရာမ႐ွိျဖစ္ေနမယ့္သူပါ။ စိတ္ခ်ပါ ကြၽန္မ အျမဲ စံုစမ္းေနမွာပါ.."
သူ ေခါင္းညိတ္ျပကာ နဒီတို႔ အေဆာင္မွ ထြက္လာခဲ့လိုက္ေလသည္။
အေဆာင္ႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းေနရာမွာ ရပ္ထားခဲ့သည့္ ကားေပၚသို႔ ေရာက္သည့္တိုင္ သူ႔စိတ္တို႔ ေႏွာက္က်ိ႐ႈပ္ေထြးေနဆဲ....
ေပါ့ပါးစြာ ရယ္ေမာတတ္ေသာ ထင္း႐ွင္းသည့္ မ်က္ႏွာ ႏုႏုေလးထက္မွ ၿငိဳးေရာ္ရိပ္တို႔ကို ျမင္ေယာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႔ရင္တြင္းမွာ ေနအစင္းတစ္ရာစာ ထြန္းလင္းၾက၏..
ေ႐ွာင္ပုန္းသူက
တစ္သက္လံုးဟု
ရည္ၫႊန္းေသာ္ျငား
လိုက္႐ွာရသူ
ဒီလူ႔ရင္ေမာ ထိုစိတ္ေဇာအား
အမည္နာမ တပ္ဖို႔ကလည္း
ခက္ေနဆဲ....
" သား သား ဘႀကီးတို႔ဆီ သြားလည္လိုက္အံုးေလ.."
႐ႈိင္းေတြေဝေနမိသည္။
ၿပီးေတာ့ သူ တိုးညႇင္းေသာ ေလသံျဖင့္
" မသြားေတာ့ဘူး အေဖရာ။ ဘႀကီးနဲ႔ ႀကီးႀကီးကို သတိရေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ မေတြ႔ခ်င္တဲ့သူေတြကို မေတြ႔ခ်င္ မျမင္ခ်င္ဘူး "
မခ်စ္မႏွစ္ေသာ သူႏွင့္ အတူေပါင္းသင္းေနထိုင္ရျခင္းသည္လည္း ဒုကၡတစ္ခုဟု ေဟာျပခဲ့ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို သူ ဦးခိုက္ခဲ့ဖူးေလသည္။ ထိုဒုကၡမ်ိဳးကို သူ ခံစားဖူးျခင္းေၾကာင့္ပင္။
သူ႔စိတ္ထဲတြင္ မတရားဟုျမင္လွ်င္ တရားျခင္းေတြဖက္ကရပ္တည္ေပးရမွ
လူတစ္ေယာက္ကို ေလွာင္စရာဟု ထင္ေနၾကလွ်င္ ထိုလူသားအား တတ္ႏိုင္သမွ် ကယ္ထုတ္ေပးရမွ...
ေသးသိမ္ေသာ စိတ္ဓာတ္တို႔ကို သူရြံသည္။ မုန္းသည္။
ထိုအမုန္းမ်ိဳးထဲအတြက္ သူ႔အနီးအပါးမွ လူတစ္ေယာက္ ထိုသို႔႐ွိေနခဲ့မွန္ သိလိုက္ရခ်ိန္တြင္........
အပိုင္း ၇ သို႔...
