က်မရဲ႕အျမင္ေလးတစ္ခု
ဒီပို႔စ္ေလးတစ္ခုနဲ႔ပတ္သက္လို႔..အျငင္းပြားဖြယ္ျပသနာေလးေတြ..ျမင္ေနေတြ႔ေနရလို႔ပါ။
က်မဖတ္ၾကည့္ေတာ့..မွားသလားဆိုေတာ့..မမွားဘူး..။ဒီလိုဆိုေတာ့..မွန္သလားလို႔ေမးရင္..မမွန္ဘူးလို႔ဘဲေျဖရပါမယ္။ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့...
စာေပဆိုတာနဲ႔ပတ္သက္ပီး...စကားလုံးေလးေတြဆိုတဲ့အမွတ္အသားေတြကို..ေ႐ွးေခတ္ကစပီး..ေပရြက္ေပၚ..ေက်ာက္သားေပၚ..စသျဖင့္မွတ္သားခဲ့ၾကတယ္..ဒါဟာ..ဘာလဲဆိုေတာ့..ေလာကႀကီးနဲ႔ပတ္သက္လို႔..လူသားေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔..ကိုယ္သိသမ်ွ..ေလ့လာရသမ်ွကို..ေနာင္လာေနာင္သားမ်ား၊သိ႐ွိေစရန္ဆိုတဲ့
ရည္ရြယ္ခ်က္ေစတနာေကာင္းျဖင့္ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကတာပါ။
စာေပဆိုတာကလည္း..အမ်ိဴးမ်ိဴး႐ွိပါတယ္။သုတ..ရသ..ဗဟုသုတ..နည္းပညာနဲ႔ပတ္သက္တာေတြ..အဲဒီအေပၚမွာသုံးသပ္ခ်က္ေတြ..စသျဖင့္..။ဘာဘဲေျပာေျပာ..သူ႔ေနရာနဲ႔သူေတာ့..အသုံးခ်တတ္ရင္၊အသုံးက်တာပါဘဲ။
အေရးႀကီးဆုံးက..ဘယ္ေနရာမွာ၊ဘယ္လိုအသုံးခ်ရမယ္ဆိုတာသိဖို႔အေရးႀကီးပါတယ္။
ဒီေတာ့..ဒီစာစုဟာ..အသုံးခ်မွားတယ္လို႔ဘဲေဝဖန္ျခင္ပါတယ္။စာေရးသူရဲ႕အသုံးခ်မူ႔မကြၽမ္းက်င္တာလည္း..ျဖစ္ႏိူင္ပါတယ္။ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့...ေရးသားခ်က္ေတြဟာ..ၾကမ္းတမ္းလြန္းတယ္..ေနာက္တစ္ခုက..ကိုယ့္ရဲ႕ရည္ရြယ္တဲ့ဆီကိုမေရာက္ဘဲ..လမ္းလြဲသြားတယ္။
ဒီSexကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ပီးေရးလို႔ရပါတယ္..လူေတြ
ႏွစ္သက္တဲ့အာ႐ုံခံစားမူ႔ေတြဘဲ။ဒီအာ႐ုံနဲ႔ပတ္သက္လို႔ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္ေဟာၾကားခ်က္ေတြ၊အမ်ားႀကီး႐ွိပါတယ္။အေသးစိတ္ကိုေဟာျပထားတာပါ။လိင္တူျခင္းအတူေနျခင္ေသာစိတ္ရဲ႕ျဖစ္အင္ေတြ..ဘာေၾကာင့္ဆိုေသာ..႐ွင္းျပခ်က္ေတြ..ေနာက္ဆက္တြဲဆိုးက်ိဴးေတြ..႐ွင္းျပေဟာျပထားပါတယ္။သိျခင္ရင္ေတာ့..ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ဦးေကာသလႅရဲ႕တရားေတာ္ေတြနာၾကည့္ပါ။
ဆိုလိုတာက..လုပ္သင့္..မလုပ္သင့္ဆိုတာ၊ဟီရိျသတၱပဆိုတဲ့၊ေလာကကိုေစာင့္ေ႐ွာက္တဲ့တရားႏွစ္ပါးနဲ႔"စံ"ထိုးပီး..သုံးသပ္၊ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်တာကေတာ့..ကိုယ့္အပိုင္းပါ။
ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္ေဟာၾကားခ်က္မွာ..ဒီအာ႐ုံဆိုတာ..အေမွာင္မိုက္ဆုံး..အစြဲမက္ဆုံး..ျဖတ္ရခက္ဆုံးလို႔ေဟာထားပါတယ္။ေတာ္႐ုံစိတ္..ေတာ္႐ုံအသိဥာဏ္နဲ႔ျဖတ္လို႔မရပါဘူး။ေခတၱငုတ္လ်ိဴး ေနမယ္..ဖႆ ဆိုေသာအထိ.အတိုက္နဲ႔
ၾကဳံဆုံရရင္..ျပန္ေပၚတာပါဘဲ။ဒီအာ႐ုံကို..အနာဂါဏ္ဆိုေသာအဆင့္ေရာက္မွ..လုံးဝပယ္သတ္ႏိူင္တာပါ။
ဒီေတာ့..ဒီအာ႐ုံကိုခံစားၾကတာျခင္းအတူတူ...
ဘယ္လိုခံစားမွာလဲ..ရယူမွာလဲ...။
လူဆိုတာ..အမ်ိဴးမ်ိဴး႐ွိပါတယ္။အသိဥာဏ္႐ွိေသာသူ..မ႐ွိေသာသူ။အသိဥာဏ္႐ွိေသာသူက
ဟီရိျသတၱပကိုအေလးထားပါတယ္။ဒါ.ကြာသြားတာပါဘဲ။
ဆိုေတာ့..ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ပီးေရးၾကတာေတြ႐ွိပါတယ္။ဘယ္လိုေရးၾကတာလဲ..ေဆးပညာရႉ႕ေထာင့္ကလား...ဒီကိစၥႀကီးကိုအားေပးတဲ့လႉ႔ံေဆာ္မူ႔အေရးအသားလား..
ဥပမာ..ဟုိးအရင္ကေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ညိဳရဲ႕စာအုပ္ေတြ၊ဖို.မဆက္ဆံေရး၊ေဒါက္တာလွေရႊရဲ႕သိပၸံနည္းက်အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ..ဒါမ်ိဴးေတြဆိုရင္..ပညာတစ္ခုကိုေဆြးေႏြးတဲ့ပုံစံနဲ႔ေရးထားပီး..လက္ေတြ႔အသုံးက်မဲ့ပုံစံေတြေရးထားပါတယ္။.ေနာက္ပိုင္းအျပာစာအုပ္ေတြထြက္လာေတာ့..က်မေတာ့..အကုန္မဖတ္မိဘူး။
တစ္ပုိဒ္ေလာက္ဖတ္လိုက္တာနဲ႔..ဘာကိုအသားေပးပီးေရးထားတယ္ဆိုတာသိပီး..ဆက္ပီးမဖတ္ျခင္ေတာ့ဘူး။႐ွင္း႐ွင္းေျပာရရင္..ရြံတဲ့စိတ္ကမ်ားေနတယ္။အၾကံျပဳျခင္တာက..စာအားလုံးကိုဖတ္ပါ..ပီးရင္..သုံးသပ္ပါ။အေရးႀကီးဆုံးက..မိမိကိုယ္တိုင္ကေရးေတာ့မယ္ဆိုရင္..
အဲဒီစာတပုဒ္လုံးမွာ႐ွိတဲ့စကားလုံးတိုင္းဟာ..ကိုယ့္တာဝန္ျဖစ္သြားပီဆိုတာ..သိကိုသိရပါမယ္။
စကားလုံးတိုင္းကိုတာဝန္ယူရပါမယ္။
စာေပဆိုတာ..အက်ိဴးျဖစ္ထြန္းမူ႔ကိုရည္ရြယ္တာဆိုေတာ့..အက်ိဴးမျပဳေသာစာေပဆိုရင္..ဘာျဖစ္သြားမွာလဲ...။ဒါကိုေတာ့..စာေရးသူကသိကိုသိရမွာပါ။
စံလြဲေနေသာဆိုတဲ့စာစုဟာ..ျဖစ္တတ္ေသာသဘာဝကိုလြန္ပီး..ျဖစ္ေစတတ္ေအာင္ၫႊန္းထားသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ဒီေနရာက..ခနၱာေဗဒကိုသင္ၾကား.သင္ယူေနေသာဌာနမဟုတ္ပါ။
ေနာက္တစ္ခုက..ယဥ္ေက်းမူ႔ဆိုတာကိုအေလးထားရပါမယ္။ယဥ္ေက်းမူ႔ရဲ႕ေနာက္မွာ..တာဝန္ယူမူ႔..တာဝန္ခံမူ႔ဆိုတာေတြ႐ွိပါတယ္။
တိရိဆၱန္ဆိုတာ..တိရိ..ဆနၵ..။ျဖစ္ျခင္ေသာလိုအင္သုံးခုဘဲ႐ွိတယ္တဲ့...စားတာရယ္..အိပ္တာရယ္..ေမထုန္မွီဝဲတာရယ္..။ယဥ္ေက်းမူ႔ရဲ႕ေနာက္ဆက္တြဲတာဝန္ယူမူ႔..တာဝန္ခံမူ႔ဆိုတာ..မသိဘူး..မ႐ွိဘူး။ဒါက.ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့...ဟီရိနဲ႔ျသတၱပဆိုေသာ..မေကာင္းမူ႔နဲ႔ေကာင္းမူ႔ကို..ေဆာင္ရန္ေ႐ွာင္ရန္ဆိုေသာတရားကိုသိႏိူင္ေသာ..အသိဥာဏ္မ႐ွိတဲ့အတြက္ျဖစ္ပါတယ္။
ဖႆ ျဖစ္စရာအေၾကာင္းေတြ..မ်က္ေစ့၊နား၊ႏွာေခါင္း၊လ်ွာ၊ကိုယ္၊စိတ္..။
ဖႆ ပစၥယာေဝဒနာ..
ေဝဒနာဟူသည္..ခံစားျခင္း။
ေဝဒနာပစၥယာတဏွာ..
တဏွာပစၥယာဥပၸါဒါန္နာ
ဥပၸါဒၵါန္နာပစၥယာကမၼ
ကမၼပစၥယာဘေဝါ..
ဆိုတာနားလည္ၾကမွာပါ။
ဆိုလိုတာက..အူဝဲဆိုပီးေမြးလာသည္မွဝင္သက္ထြက္သက္ခ်ဴပ္ၿငိမ္းသည္အထိ.ဘဝတခုလို႔သိ႐ုံႏွင့္မပီးဘဲ..မေကာင္းမူ႔ျဖစ္ေစေသာအရာျဖစ္ေစျခင္း..ေကာင္းမူ႔ကိုျဖစ္ေစေသာအရာကိုျဖစ္ေစျခင္းဆိုတာေတြလည္း..ဘဝေတြဆိုတာကို.သိဖို႔ျမင္ဖို႔..ပိုပီးျဖန္႔ေတြးၾကပါ။အဲဒီေကာင္းမူ႔..မေကာင္းမူ႔ေတြဆိုတာ..နိဗၺာန္မေရာက္မခ်င္းခံစား..စံစားၾကရမွာမို႔..ေတြးႏိူင္သိႏိူင္ဖို႔..အေရးႀကီးပါတယ္။
က်မက..မိတ္ေဆြေတြကိုတရားထိုင္ခိုင္းေနတာ
မဟုတ္ဖူးေနာ္
တရားထိုင္တိုင္းလည္းတရားမေတြ႔ပါဘူး။တရားမထိုင္ခင္..ျပင္ဆင္သင့္တာေတြ..ျပင္ဆင္စရာေတြ..ျပင္ဖို႔ဆင္ဖို႔ေျပာတာပါ။ေသနတ္ပစ္မတတ္ဘဲ..ေခြၽးထြက္နည္းတဲ့trainingမလုပ္ဘဲ..ေ႐ွ႕တန္းမထြက္သင့္ဖူးေလ။
အခုစာစုကိုေဝဖန္တာကလည္း..ေစတနာနဲ႔ပါ။
ေလာကႀကီးမွာ..သူ႔ေနရာနဲ႔သူ..ထားတတ္၊သိုတတ္၊ေနတတ္ထိုင္တတ္၊အသုံးခ်တတ္မယ္ဆိုရင္..ကိုယ္ဟာ..ေလာကႀကီးကိုအက်ိဴးျပဳရာလည္းေရာက္မယ္..ပ့ံပိုးရာလည္းေရာက္မယ္..
ကိုယ္လည္း..ေအးခ်မ္းမယ္။
ေနာက္တစ္ခုက.."စံ".ဆိုေသာစကားလုံးဟာ
ေကာင္းေသာအရာမ်ားရဲ႕အရည္အခ်င္းကိုျပသေသာ..အဆင့္တစ္ခု(သို႔)သတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္ေလေတာ့...လိင္စိတ္ဆိုတာ.ေကာင္းေသာအရာလား..သိဖို႔လိုပါတယ္။သူ႔ရဲ႕ေရးသားမူ႔အရဆိုရင္..ေခါင္းစဥ္တပ္မူ႔လည္းလြဲေနပါတယ္။ပစ္မွတ္လြဲေနေသာလိင္စိတ္မ်ား..ဆိုရင္..
ေခါင္းစဥ္နဲ႔စာကိုယ္ကလိုက္ဖက္ပါတယ္။ဒါကေတာ့..က်မရဲ႕ေဝဖန္ခ်က္အက်ဥ္းမ်ွသာျဖစ္ပါတယ္။
ေရးျခင္တာေတြေတာ့..အမ်ားႀကီးပါ။
ဒီေတာ့..ေလာကပါလတရားႏွစ္ပါးကိုလက္ကိုင္ထားပီး..က်င့္ေဆာင္ျပဳမူေနထိုင္ႏိူင္ၾကပါေစလို႔..ဆနၵျပဳလိုက္ပါတယ္။
ရီရီေဆြ
အလုံ.မုံရြာ
MSC No 256