ဟုတ္။လူျဖစ္တာ ဒုကၡပဲ။ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ခႏၶာရလာလို႕။ခႏၶာဆိုတာက ရုပ္ရယ္နာမ္ရယ္ေပါငး္ထားတာေပါ့ေလ။နာမ္ဆိုတာက ကိုင္တြယ္လို႕မရတဲ့အရာ။ရုပ္ကေတာ့ျမင္လို႕ရ ၊ ကိုင္တြယ္လို႕လည္းရတယ္ေပါ့။
ရုပ္...
မိုးလင္းျပီဆိုတာနဲ႔ဒီရုပ္ၾကီးအတြက္ စလုပ္ရတယ္။ သြားတိုက္ မ်က္ႏွာသစ္ အာလုတ္က်င္း။သန္႔ရွင္းေရး ဘာညာ စံုလို႕ပဲ။ေန႔တိုင္းလုပ္ရတာ မိုးလင္းရင္။မလုပ္တဲ့ေန႔မရွိသေလာက္ပဲ။ဘာလို႕လည္းဆို ရုပ္ကမလုပ္ေပးရင္ စုတ္ျပတ္ေနမွာ။ၾကာေလအရူးနဲ႔တူေလ။ ေန႔တိုင္းလုပ္ေနရလို႕ ရိုးအီေနလည္း လုပ္ရမွာပါပဲ။စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ဒါလည္း ဒုကၡတစ္မ်ိဳးဘဲ။တစ္ပါတ္ေလာက္ မ်က္ႏွာမသစ္ပဲေနၾကည့္ပါလား။ဘယ္လိုမ်ားျဖစ္သြားမလည္း။ေနာက္တစ္ခါမ်က္ႏွာေလးပဲ ကြက္လုပ္ေနလို႕မျပီးျပန္ဘူး။ေရကခ်ိဳးေပးရေသးတယ္။တစ္ကိုယ္လံုးကို ေရခ်ိဳးမွ အေၾကာေျပ ၊ လူလည္းသန္႔မယ္ေပါ့။ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မ်က္ႏွာသစ္လာတာ အသက္သံုးဆယ္နဲ႔ ပ်ဥ္းမွ်တြက္မယ္ဆိုရင္ အၾကိမ္ေပါင္း (21900) ရွိျပီ။မနက္တစ္ၾကိမ္၊ ညတစ္ၾကိမ္။ေရခ်ိဳးတာလည္းပဲ တစ္ေန႔ႏွစ္ခါပ်ဥ္းမွ် ႏွစ္သံုးဆယ္မွာ (21900) ၾကိမ္ရွိျပီ။ေနာက္ျပီးရုပ္အတြက္က အစာေကၽြးရေသးတယ္။သူလည္းပဲတစ္ေန႔ႏွစ္ၾကိမ္ႏႈန္းနဲ႔တြက္လွ်င္ ႏွစ္သံုးဆယ္မွာ (21900)။
ဒီေလာက္အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာလုပ္ေပးေသာ္ျငားလည္း သူကတစ္ခါတစ္ရံစိတ္ကေကာက္ခ်င္ေသးတာ ဖ်ားေသးတယ္ေနာ္။ဂရုစိုက္ေနတာေတာင္ဖ်ားခ်င္နာခ်င္ေနတာ။ဂရုမစိုက္တဲ့သူဆိုဘယ္ေလာက္မ်ားဖ်ားမလည္း။ဒါေတြက ရုပ္အတြက္ မျဖစ္မေနလုပ္ေပးေနရတဲ့ မျငီးေငြ႔ႏိုင္စရာေန႔ေတြကို အႏွစ္သံုးဆယ္နဲ႔ျဖတ္သန္းလာတာေပါ့။အႏွစ္ 60 ဆိုရင္ေတာ့ သင္ဟာ သင့္ ရုပ္အတြက္ လုပ္ေပးရတာ 45000 နီးပါးရွိျပီ။ပ်ဥ္းမွ် ဒီသံုးခုကိုပဲတြက္ထားတာ မုန္႔စားတာ၊ ေနာက္ေဖးသြားရတာ ဒါေတြကိုထည့္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ခ်ဳပ္လိုက္လွ်င္ မ်က္ႏွာသစ္ ၊ အစာစား ၊ ေရခ်ိဳး တင္ကို သင္ အသက္သံုးဆယ္ထိမွာ အၾကိမ္ေပါင္း (65700) ရွိျပီဗ်။ ဒါေတြကရုပ္အတြက္ ျဖစ္လာရတဲ့ဒုကၡေတြဆိုတာ သင္စဥ္းစားဖူးပါသလား။ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ သုခမရွိဘူးေနာ္။မစားလို႕မရဘူး ပ်င္းတယ္ဆိုျပီးေတာ့။ပိန္လွီျပီး ေသသြားမယ္။မ်က္ႏွာမသစ္လို႕မရျပန္ဘူး လူေတာ့ထဲေနေတာ့လူရုပ္နဲ႔တူေအာင္ သစ္ေနရမယ္။ေရကလည္းမခ်ိဳးလို႕မရျပန္ဘူး လူၾကားထဲေနေတာ့ နံေနမွာ။ဒီေတာ့ ဒီဒုကၡေတြနဲ႔အတူ သင္ၾကီးျပင္းလာရတာေပါ့။
နာမ္...
နာမ္ဆိုတာကေတာ့ ကိုင္တြယ္လို႕မရတာ။တနည္းအားျဖင့္ သင္တို႕ေတြရဲ့ စိတ္ေပါ့။သူကေတာ့ဆရာၾကီးေလ...။ရုပ္ကိုျပန္ခိုင္းတာ။ဒီေန႔ ၾကက္သားမစားခ်င္ဘူး။ခ်ဥ္စပ္ဘာညာသာရကာ အဲ့လိုစားမယ္။အင္း နာမ္ၾကီးက စဥ္းစားစမ္း။ေစ်း၀ယ္ဖုိ႕ စီမံခန္႔ခြဲဖို႕က နာမ္တာ၀န္။သူစဥ္းစာျပီးရင္ ရုပ္ကိုခိုင္းတယ္။ဘယ္ကိုသြား၊ ဘယ္မွာသြား၀ယ္ ၊ ဘယ္ဆိုင္ကသက္သာတာ ၊ ဘယ္ဆိုင္ကမွ အေလးျပည့္တာ၊ ဘယ္ဆုိင္က သေဘာေကာင္းတာ ၊ ဘယ္ေနရာကသြားရင္နီးတယ္ ၊ ဒီဆိုင္က၀ယ္မွ အရသာရွိတာ။အဲဒီလိုမ်ိဳးေတြ နာမ္ေခၚေဆာင္ရာေနာက္ကို ရုပ္ကေလွ်ာက္လုပ္ရတာ။ဆရာနဲ႔တပည့္ေပါ့။နာမ္ကဆရာ ၊ ရုပ္ကတပည့္။ စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္ပါ ဆိုတာၾကားဖူးတယ္မွတ္လားဗ်ာ။အဲ့တာ နာမ္ကအသလြတ္ခိုင္းေနတာေလ။ရုပ္ကအဟုတ္မွတ္ျပီးေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးေလွ်ာက္သြားေနတာ။
မလုပ္လို႕ကလည္းမရဘူး။ဘာလို႕ဆို သူကအေပၚဆံုးမွာေနျပီးေလွ်ာက္ခိုင္းေနတာေလ။စိတ္ဆိုတာ ဦးေဏွာက္ထဲမွာေနတာကိုး။စိတ္မေကာင္းျဖစ္တယ္ဆိုျပန္ေတာ့ ရုပ္ကေမွးမွိန္ျပီးေတာ့ ညိႈးငယ္စြာနဲ႔ အမ်ားေတြေရွ႔မွာေနေပးရျပန္ေရာ။90% ဟာရုပ္ကစိတ္ရဲ့အလိုက်ကိုလုပ္ခဲ့ရတယ္။10% ကဘာေတြလည္း သူမလုပ္တာ။ အငိုမ်က္လံုးအျပံဳးမ်က္ႏွာဆိုတာၾကားဖူးမွာေပါ့။ကိုယ္ခံစားေနရေပမယ့္ အားတင္းျပီးေတာ့ အျပင္ကရုပ္ကရယ္ေနတာ။စိတ္ကေတာ့မရယ္ဘူးေနာ္ ရုပ္ကိုလုပ္ခိုင္းတာ။ရုပ္ကလညး္သူ႕ခၽြင္းခ်က္ရွိတယ္ စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္မပါေပါ့ တစ္ခါတေလက်ရင္ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္အတူတူေနေပမယ့္ မတည့္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္မပါေတြျဖစ္တတ္ေလ့ရွိတယ္။
အခိုင္းခံရတဲ့သူနဲ႔ ခိုင္းတဲ့သူ ၾကာလာေတာ့ ခိုင္းခံရတဲ့သူက လံုးပါးပါးလာတယ္။လံုးပါးပါးတယ္ဆိုတာ လံုးရာကေန ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပြတ္တိုက္လာေတာ့ ပါးပါးေလးပဲက်န္တာ။ ေက်ာက္ခဲကိုတင္စားျပီးေတာ့ ဥပမာေပးထားတဲ့ စကားပံုေပါ့။ရာသီဥတုဒါဏ္ေတြေၾကာင့္ ေက်ာက္ခဲလံုးေလးက တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပြတ္တိုက္မႈမ်ားလာတဲ့အခါ ပါးျပီးေတာ့ အျပားေလးျဖစ္သြားတာ။လံုးရာကေန ျပားသြားတာေပါ့။အခ်ိန္ၾကာလာတဲ့အခါ အလံုးေလးက အလံုးပံုကို ဘယ္လိုမွ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ပဲနဲ႔ ျပားသြားတာ။အဲ့တာလံုးပါးပါးတာ။ရုပ္လဲထိုနည္း၎ပဲ။နာမ္ခိုင္းတာမ်ားလာေတာ့ အသက္ၾကီးလာေလ လံုးပါးပါးျပီးလိုက္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ေလ။ဟိုေကာင္ကေတာ့ အလိုက္မသိဘူး တသက္လံုးခိုင္းေနတာ။ ေလျဖတ္တဲ့သူေတြမိမိအိမ္မွာရွိရင္ၾကည့္လိုက္ပါ။ စိတ္ကခိုင္းေတာ့ ထထလုပ္တာ ရုပ္ကဟန္ခ်က္ပ်က္ေတာ့ ဘုန္းဆိုလဲက်။ဒီနာမ္ၾကီးက ဘာလို႕အလိုက္မသိတာလဲစဥ္းစားၾကည့္ဖူးလားဗ်။
ဟုတ္ကဲ့ဘာလို႕လည္းဆုိရွင္းပါတယ္အေျဖက။ သူက မွမလုပ္ရတာ။ရုပ္လုပေ္နရတာကို သူက ကိုယ္ခ်င္းမဆာတတ္ဘူးေလ။ဒီလိုနဲ႔ ၾကာလာေတာ့ နာမ္လည္းစိတ္ပ်က္လာတယ္။သူခိုင္းတိုင္းရုပ္ကမလုပ္ေတာ့ဘူးကိုးဗ်ာ။နာမ္စဥ္းစားရျပီ။နည္းနည္းေလွ်ာ့ခိုင္းမွဆိုျပီးေတာ့ေပါ့။ ဒါနဲ႔နာမ္ကေအးခ်မ္းခ်င္လာတယ္ဗ်။ သိပ္မခိုင္းေတာ့ဘူး။ခိုင္းလည္းမလုပ္ေတာ့ဘူးကိုဗ်ာ။ဘယ္တတ္ႏိုင္မလည္း။ဒါနဲ႔ရုပ္ေရာနာမ္ေရာေအးခ်မ္းေအာင္ နာမ္က တစ္ခုစီစဥ္လိုက္တယ္။ တရားဘာ၀နာအားထုတ္မယ္ ၊ သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႔ စာေတြဘာေတြဖတ္မယ္ေပါ့။သူစဥ္းစားတဲ့အခ်ိန္မွာ ရုပ္ကနည္းနည္းေနာက္က်ေနျပီ လုပ္ေနရတာ။ျဖည္းျဖည္းေလးနဲ႔သြားေနရတဲ့ခ်ိန္ေပါ့။နာမ္က100 ဖိုးလုပ္ခ်င္။ရုပ္က 50ဖိုးေလာက္ပဲလုပ္ေပးတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ သင္ဟာကုသိုလ္ေလးနည္းနည္းသာရျပီး ေသမယ့္ေန႔ကို ေစာင့္ေနရပါျပီ။ဒါေၾကာင့္ မိမိရဲ့စိတ္ကိုအလိုမလိုက္ပါနဲ႔ ။စိတ္ကိုအခုထဲကျပင္ထားပါ။
လူ႕သက္တမ္းသံုးပံုပံုႏွစ္ပံုကို တရားပါညွပ္ျပီးလုပ္ထားပါ။ဒါမွသံသရာအတြက္ေကာင္းမွာပါ။75 ႏွစ္သက္တမ္းရွိတယ္ဆိုလွ်င္ 25 ေက်ာ္ထဲက သန္တုန္းျမန္တုန္းလုပ္ထားပါ။ေနာက္မွေနာင္တမရပါနဲ႔ 100 ဖိုး ရမွာ သင္50 ဖိုးပဲရသြားလိမ့္မယ္။လူျဖစ္ရတဲ့ဒုကၡ ကို လူတိုင္းဆင္ျခင္ႏိုင္ၾကျပီးေတာ့ တရားဘာ၀နာမ်ားမ်ား အားထုတ္ႏိုင္ၾကပါ။ဒီေန႔ပရိုကို ဒီေလာက္နဲ႔နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။အားလံုးကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ၊ ခ်မ္းသာ ၊ လန္းျဖာ ၾကပါေစဗ်ာ။
ခ်စ္လွစြာျဖင့္
MSC 210
NAYPYITAW.
MYANMAR.
7/1/2018.
12:02Pm.
