ဒီေန႔ဟာဆိုရင္ ျမန္မာျပည္သူ႔ကြၽန္ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ၿပီး လြတ္လပ္ေရး ရခ့ဲသည္မွာ ႏွစ္ ၇၀ တိုင္တိုင္ရိွခ့ဲၿပီျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏံွအျပား လြတ္လပ္ေရးေန႔ကိုႀကိဳဆိုဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ အားကစားၿပိဳင္မ်ား ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ေလ့ရိွက်သည္။စာေရးသူတို္ ့ငယ္စဥ္ကဆိုလ်င္ လြတ္လပ္ေရး ေန႔မတိုင္မီကတည္းက အိမ္ကေပးေသာမုန္႔ဖိုးကိုႀကိဳစုထားက်သည္။လြတ္လပ္ေရးေန႔ေရာက္ပီ ဆိုလ်င္စာေရးသူတို႔ ညီအစ္ကိုစုထားေသာပိုက္ဆံမ်ားႏွင့္ သၾကားလံုးထုတ္မ်ား ဝယ္သည္။ ထို႔ေနာက္ လမ္းထဲမွ ကေလးမ်ားအား အာလူးေကာက္ၿပဳိင္ပြဲ၊သံပံုး႐ိုက္၊အေျပးၿပိဳင္ပြဲ အစရိွသည့္တို႔ ျပဳလုပ္ေပးေလ့ရိွသည္။ မုန္႔ဖိုးတစ္ေန႔ ၁၀၀က်ပ္ရသည္ကို စုၿပီး လုပ္ရသျဖင့္ မ်ားမ်ားစားစားေတာ့ဆုမခ်ႏိုင္။သၾကားလံုးသာေဝေပးႏိုင္သည္။မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ကေလးေတြေပ်ာ္ေနက်တာကိုျမင္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာသည္။ကေလးဆိုတာမ်ိဳးက ေဆာ့ေနရရင္ကိုေက်နပ္ေနတ့ဲအမ်ိဳးကိုး။ကေလးေတြဆိုေပမယ့္ အ့ဲခ်ိန္က စာေရးသူတို႔လဲကေလးပဲျဖစ္သည္။စာေရးသူထိုအခ်ိန္ကမွ ၇တန္းေက်ာင္းသားေလာက္ျဖစ္မည္ထင္သည္။စာေရးသူတို႔ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္က အက်င့္တစ္ခုရိွသည္။အ့ဲတာက ငယ္စဥ္ကတည္းကရတ့ဲမုန္႔ဖိုးကိုစု၍ အေဖ့ေမြးေန႔၊အေမ့ေမြးေန႔ျဖစ္ေစ၊ သီတင္းကြၽတ္ လူႀကီးမိဘေတြကိုျဖစ္ေစ မုန္႔ပဲသေရစာလက္ေဆာင္တခုခုနဲ႔ကန္ေတာ့ေလ့ရိွသည္။ငယ္စဥ္က လြတ္လပ္ေရးေန႔ဆိုလ်င္ပင္ စိတ္ထဲမွာ လြတ္လပ္ေနသလိုခံ စားေနရသည္။စာေရးသူတို႔မိဘေတြကလဲ လြတ္လပ္ေရး ေန႔ဆိုလ်င္ ဘယ္ေလာက္ပဲေဆာ့ေဆာ့ မပိတ္ပင္၊ဆူေလ့မရိွ။ "ဒီေန႔လြတ္လပ္ေရးေန႔ပဲ ငါ့သားေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေန"ဟုေျပာေလ့ရိွသည္။
ဒီေန႔လဲ စာေရးသူတို႔ေနထိုင္ရာ အသိုက္အဝန္းေလးထဲ မနက္ပိုင္းလြတ္လပ္ေရးေန႔ အခမ္းအနားျပဳလုပ္ၿပီးေနာက္ အားကစားပြဲမ်ား၊ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ား ျပဳလုပ္က်သည္။ ကေလးေတြကို လြတ္လပ္ေရး ေန႔ရ႕ဲအရသာကိုသိေစခ်င္သည္။လြတ္လပ္ေရးရဖို႔မည္သို႔ႀကိဳးစားခ့ဲရသည္ကို သိေစခ်င္သည္။
လြတ္လပ္ေရးသည္ အမႈမ့ဲအမွတ္မ့ဲေနလ်င္ ဖ်တ္ခနဲဆိုသလို ခဏအတြင္းမွာပင္ တိုင္းတစ္ပါးရ႕ဲ ကြၽန္ျပဳခံရၿပီး ဆံုးရံႈးႏိုင္ေပမယ့္ ျပန္ရဖို႔ႀကိဳးစားယူ မယ္ဆိုလ်င္ေတာ့ အသက္ေသြးေခြၽးေျမာက္မ်ားစြာ စေတးၿပီး၊အခ်ိန္အတန္ၾကာေအာင္ႀကိဳးပမ္းမွ ျပန္ရယူႏိုင္တာမ်ိဳးျဖစ္ေပသည္။
Author-Minhtet Yeyint
MSC-126
