"အမုန္းျဖင့္ စတင္ေသာ အခ်စ္"
part-1
" အဲဒီကားေပၚက ဆင္းလာမဲ့ တစ္ေယာက္ဟာ မင္းသိပ္ေတြ႕ခ်င္ေန တဲ့ ျခယ္မုန္းရံဘဲ မင္းလက္ယာ"
မင္းလက္ယာတစ္ေယာက္ ကားေလးဆီ
ကုိသာ စူးစုိက္ၾကည္ေနမိသည္။ မၾကာပါ…ကားေလးက ထုိးရပ္သြားျပီး ကားတံခါးပြင့္လာကာ ကားေပၚမွ ေယာက္က်ာ္းတစ္ေယာက္
ႏွင့္ မိန္းမ တစ္ေယာက္ဆင္းလာသည္။
ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ကုိ သူစိတ္မဝင္စားေခ်။ "ျခယ္မုန္းရံ" ဆုိေသာ မိန္းမကုိသာ စိတ္ဝင္စားသည္။
ယွဥ္တြဲေလ်ွာက္လာသူ ႏွစ္ေယာက္အနက္
"ျခယ္မုန္းရံ" ဆုိေသာ မိန္းမရဲ႕ ပုံရိပ္မ်ား
ကုိသာ သူအျမင္အာရုံေတြ႕ထဲမွာ ေမ့မ
သြားေအာင္ မွတ္ထားမိသည္။
ဘယ္ေတာ့မွေတာ့ ေမ့ႏုိင္မည္မဟုတ္ပါ
ဘူး " ျခယ္မုန္းရံ " ……ဘာလုိလည္းဆုိေတာ့ မင္းကုိမုန္းလြန္းေနလုိ႕………
ျခယ္မုန္းရံ …ကုိ စုိက္ၾကည့္ေနေသာ
"မင္းလက္ယာ " ရဲ႕မ်က္ဝန္းေတြ႕က
စူးရဲျပီး ခက္ထန္ေနသည္။
"သူေဘးကတစ္ေယာက္က "မင္းေခတ္"
တဲ့။ ျခယ္မုန္းရံရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ
သူငယ္ခ်င္း။ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္က သူငယ္ခ်င္းမက် ရီးစား မက်………"
"ေတာ္ေတာ့ …မင္းထက္…ငါဘာမွ မသိခ်င္ဘူး…တစ္ခုဘဲ ငါရဲ႕ အခ်စ္ဆုံး
သူငယ္ခ်င္း အလင္းေရာင္ အတြက္
ျခယ္မုန္းရံ ဆုိတဲ့ မိန္းမကုိ လက္စားေျခ
ရမယ္…"
နာက်ည္းမုန္းတီးမူေတြ႕နဲ႕ ေျပာေနေသာ
" မင္းလက္ယာ" ကုိၾကည့္ကာ မင္းထက္
သက္ျပင္း ခ်မိသည္။
တစ္ကယ္ေတာ့ လက္စားေခ်မည္ကိစၥဟာ
မွားယြင္းေနပါသည္ဆုိရင္ေရာ …ျခယ္မုန္းရံကုိ မုန္းတီးေနသည္ မင္းလက္ယာက လက္ခံမည္မဟုတ္……။
အခုခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ေသြးပူ
ေနေသာ မင္းလက္ယာရဲ႕ စိတ္ကုိ လြတ္
ေပးထားဖုိ႕လုိသည္ဟု မင္းထက္ထင္မိ
သည္။
ျခယ္မုန္းရံ ႏွင့္ မင္းေခတ္ တုိ႕ကေတာ့
သူတုိ႔ကုိ စုိက္ၾကည့္ေနေသာ သူႏွစ္ဦး
ရွိေနတယ္ဆုိတာကုိ မရိပ္မိဘဲ ရီေမာစြာႏွင့္ပင္ "မင္းလက္ယာ" တုိ႕ ကားေဘးမွ ျဖက္ေက်ာ္သြားသည္။
"ေတာက္……သူကေတာ့ တစ္ျခား
ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္နဲ႕ ရီေမာေပ်ာ္ရႊင္ ေနလုိက္တာ ငါသူငယ္ခ်င္း အလင္ေရာင္ကေတာ့ ………"
"မင္းလက္ယာ ……မင္းလက္ယာ…"
မင္းထက္က အေတြးထဲမွာ နစ္ေမ်ာေနေသာ "မင္းလက္ယာ" ပခုံးကုိ
ဖ်က္ခနဲ႕ ပုတ္၍ ………
"မင္းသူကုိ ဘယ္လုိ လက္စားေျခမွာလည္း"
"သူတစ္ဘဝလုံး ေနာင္တရေနမဲ့ အရာ
မ်ဳိးနဲ႕ေပါ့……"
နာက်ည္းစြာ ေျပာေနေသာ မင္းလက္ယာ
ကုိ ၾကည့္ကာ မင္းထက္ သက္ျပင္းခ်ရင္း
"ထားပါေတာ့…ငါ…မနပ္က် အလုပ္ကိစၥနဲ႕ ျပည္ကုိသြားဖုိ႕ရွိတယ္…
အဲဒါ …မင္းစိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ လုိက္
ခဲ့ပါလား ……"
"မလုိက္ေတာ့ပါဘူးကြာ ……ငါမွာ
လုပ္စရာ ကိစၥေတြ့ရွိေသးတယ္"
"မင္း…အေမရိကက ျပန္ေရာက္တာမွ မၾကာေသးတာ အလုပ္ကိစၥေတြ႕ မလုပ္သင့္ေသးဘူး …အနားယူသင့္တယ္……"
"ေအးပါကြာ ……"
မင္းလက္ယာက ေျပာရင္း ကားေမာင္း
ထြက္လာခဲ့သည္။
"တစ္ကယ္ေတာ့ စီစဥ္စရာ ကိစၥဆုိတာ
အလုပ္ကိစၥေတြ႕ မဟုတ္ဘဲ "ျခယ္မုန္းရံ"
ကုိ လက္စားေခ်ဖုိ႕ စီစဥ္ေနတာမွန္း
မင္းထက္ သိခဲ့မည္ဆုိလ်ွင္………။
……………………………………
"အလင္းေရာင္"
အသက္- 22
"မင္းလက္ယာ " တစ္ေယာက္ အုတ္ဂူ
ျဖဴျဖဴေလး ေရွ႕သုိ႕ အနီေရာင္ႏွင္း
ဆီပန္းစည္းကုိ ခ်လုိက္ရင္း …ျပံဳးျပလုိက္
သည္။ သုိ႕ေသာ္ သူအျပံဳးေတြ႕က မလက္ဆက္ …အသက္မဲ့ေနသည္ပမာ။
အုတ္ဂူေလးကုိ ေငးရင္း အတိပ္မွ ပုံရိပ္
တုိ႕က အျမင္အာရုံထဲမွာ ေပၚလာသည္။
မင္းလက္ယာ ႏွင့္ အလင္းေရာင္ ဆုိသည္
သူတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္က ညီအစ္ကုိေတြ႕ပမာ
အလြန္ခင္သည္ သူငယ္ခ်င္းေတြ႕ ျဖစ္
သည္။မိဘမ်ား မရွိေတာ့သည္ကလည္း
အတူတူ တစ္ေကာင္ၾကြက္ ျဖစ္သည္က
လည္း အတူတူမုိ႕ ႏွစ္ေယာက္သား
ေပါင္းျဖစ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ တကၠသုိလ္ တက္ေတာ့လည္း က်န္သူငယ္
ခ်င္းေတြ႕ထက္ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္
ပုိတြဲ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။
မင္းလက္ယာက မိဘေတြ႕မရွိေတာ့ေပမဲ့
မိဘေတြ႕ ထားရစ္ခဲ့သည္ အေမြပစၥည္း
ေတြ႕က သူတစ္သက္စာ အတြက္ ပူပင္စရာ မလုိ။ အလင္းေရာင္ကေတာ့
ရုိးရုိး သာမာန္ ဘဝသာ။
ခ်မ္းသာျခင္း ဆင္းရဲျခင္းက သူတုိ႕ႏွစ္
ေယာက္ၾကား ျပႆနာမဟုတ္ခဲ့။
မင္းလက္ယာက အလင္းေရာင္ အတြက္ဆုိအားလုံး ေထာက္ပံေပးခဲ့တာ ခ်ည္း။
ေက်ာင္းေတြ႕ ျပီးက်သည္အထိ…သူတုိ႕
ႏွစ္ေယာက္ အခင္အမင္ မပ်က္ခဲ့။
ေနာက္ပုိင္းမွာ "မင္းလက္ယာ" တစ္ေယာက္အေမရိကမွာ ရွိသည္ သူမိဘေတြ႕ထားရစ္ခဲ့သည္ စီးပြားေရး
ကိစၥေတြ႕ကုိ ကုိယ္တုိင္ဦးစီးဖုိ႕ ျဖစ္လာ
သည္။
ဒါေၾကာင့္ အေမရိက သြားရန္ ျပင္ဆင္
ျပီးေနာက္ အလင္းေရာင္ကုိ လုိက္ခဲ့ဖုိ႕
ေခၚခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္ကုိ မခြဲႏုိင္ ခ်စ္သည္ဟု ဆုိကာ အလင္းေရာင္က
မလုိက္ …။
ထုိ႕ကဲ့သုိ႕ ေနခဲ့ျခင္းက အလင္းေရာင္
အတြက္ ကံၾကမၼာဆုိး ျဖစ္ခဲ့သည္။
အေမရိကက သူဆီကုိ အလင္းေရာင္း ဖုန္းဆက္တုိင္း ေနေကာင္းလား …အလုပ္အဆင္
ေျပလား ထုိ႕အေၾကာင္းေတြ႕သာ ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကေပမယ္ တစ္ရက္မွာေတာ့
အလင္းေရာင္က ထူးျခားစြာပင္
ျမဴးထူးေပ်ာ္ရႊင္ေနေသာ အသံျဖင့္ ………
"ေဟ်ာင့္…လက္ယာ …ငါ အခ်စ္ကုိ ေတြ႕ေနျပီ ထင္တယ္"
"ဘာ………မင္းေနာက္ေနတာ
လား "
"တစ္ကယ္ကြ…ငါ ေကာင္မေလး တစ္
ေယာက္ကုိ ခ်စ္မိေနျပီ သူနမည္က …
ျခယ္မုန္းရံ…တဲ့…"
"ျခယ္မုန္းရံ ………"
သူထုိ႕နမည္ကုိ ထပ္၍ ေရရြက္မိသည္။
ထုိ႕စဥ္က ျခယ္မႈံရံဟာ သူသူငယ္ခ်င္း
အတြက္ ကံၾကမၼာဆုိးေတြ႕ ယူေဆာင္လာ
သူမွန္း သူလုံးဝ မရိပ္မိခဲ့……။
မုိးစက္ေလးမ်ားက တဖြဲဖြဲၾကလာေသာ
ေၾကာင့္ " မင္းလက္ယာ " ရဲ႕ အေတြးစမ်ား ျပက္ေတာက္သြားသည္။
"ေဟ်ာင့္……အလင္းေရာင္ မုိးေတြ႕
ေတာင္ရြာလာျပီ …မုိးရြာထဲမွာ ငါတုိ႕ လမ္းအတူ ေလ်ွာက္ခဲ့ ဖူးတာ သတိရတရ္…မင္းေရာ…? "
"မင္း ေလာကၾကီးထဲက အေစာၾကီး ထြက္သြားရမယ္လုိ ငါမထင္ခဲ့ဖူး …
ေနာက္ဘဝဆုိတာ ရွိခဲ့ရင္ မင္းနဲ႕ဘဲ
ထပ္ျပီး သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ခ်င္ေသးတရ္"
"မင္း……တမလြန္မွာ ေအးခ်မ္းစြာ အနားယူႏုိင္လုိက္မယ္လုိ႕ ငါထင္တယ္… ဘာလုိ႕လည္းလည္းဆုိ …ငါမင္းအတြက္ ျခယ္မုန္းရံဆုိတဲ့ မိန္းမကုိ လက္စားေျခ
မွာမုိ႕ဘဲ………"
မင္းလက္ယာ ၏ စကားအဆုံးမွာ မုိးစက္မ်ားက တျဖည္းျဖည္း သည္းလာသည္။ ေလျပင္းမ်ားက ေအး
စက္စြာ……။ လက္စားေျခမည္ ကိစၥကုိ
ေထာက္ခံေနတာလား …ျငင္းဆုိေနတာ
လား ဆုိတာေတာ့ ………
"ျခယ္မုန္းရံ……မင္းအတြက္ ကံဆုိးျခင္း
ေန႕ရက္ေတြ႕ ေရာက္လာျပီ…မင္းေစာင့္
ေနလုိက္ဘာ ………"
မင္းလက္ယာရဲ႕ စကားသံအဆုံးမွာ မုိး
ျခိ္မ္းသံက က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္ေပၚ
လာသည္။
…………………………………
"ျခယ္……နင္ရည္စားထားမယ္ စိတ္မ
ကူးဘူးလား ……"
စမ္းေခ်ာင္းရွိ…YKKO ဆုိင္ထဲမွာ …
မင္းေခတ္ ႏွင့္ ျခယ္တုိ႕
ေၾကးအုိး ေသာက္ေနက်ရင္းႏွင့္ မင္းေခတ္က အဆုံးအဆုံးမရွိ ေမးလုိက္
သည္။
"ဘာေတြ႕ဘာေမးေနတာလည္း မင္းေခတ္ရာ ……"
"ငါသိခ်င္လုိေပါ့ဟ …ေနာက္ျပီ နင္ရီးစား ထားမယ္ဆုိ ဘယ္လုိလူမ်ဳိး
ကုိ ထားမွာလည္း ……"
မင္းေခတ္က စလက္စ ေၾကးအုိးကုိပင္
မစားေတာ့ဘဲ ျခယ္မ်က္ႏွာကုိ စုိက္
ၾကည္ရင္း ေျပာသည္။
"က်စ္……ဘယ္လုိ သိမွာလည္းဟ ……
နင္ဒီေန႕ အာရုံလာစားေနတယ္ေနာ္"
"ျခယ္ကလည္းဟာ …လုပ္ပါ… ငါတစ္ကယ္သိခ်င္လုိပါ……"
ျခယ္…က စားလက္စ ေၾကးအုိးကုိ လက္စ
သက္၍ ေရွ႕မွာ ရွိေနသည္ စေတာ္ဘယ္ရီ အေအးခြက္ကုိ ေမႊရင္း…
"ရည္စား မထားခ်င္ပါဘူးဟယ္ …
ငါအခုထိ ရင္ခုန္ရတဲ့ လူလည္း မရွိဘူး
ရွိလည္း ရွိလာႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး …
အပူမရွာခ်င္ပါဘူး မင္းေခတ္မ ရယ္"
မင္းေခတ္က စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ေျပာ
ေနေသာ ျခယ္ကုိ ၾကည့္ကာ အားရပါး
ဟ ေအာ္ရီသည္။
"ဟားးဟားး …ရီးစားလည္း တစ္ေယာက္မွ မထားဘူးဘဲနဲ႕ မသိရင္
သူဘဲ ရီစားထားဖူးတဲ့ အတုိင္း …အပူတဲ့
ဟားးဟားး"
"မင္းေခတ္ေနာ္ …ငါက …ငါၾကားဖူး ျမင္ဖူး တာကုိ ေျပာေနတာ …ပတ္ဝန္း
က်င္မွာဘဲ ၾကည့္ပါလား …အခ်စ္ေၾကာင့္ အသည္းကြဲတဲ့ လူေတြ႕
တစ္ပုံၾကီး……"
"ဒါဆုိနင္က အပ်ဳိၾကီး လုပ္မလုိ႕လား …"
"ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ဒီလုိဘဲ ျဖစ္ရင္
ျဖစ္မွာေပါ့……"
"ကြ်တ္……ကြ်တ္ …သနားစရာပါလား
…ျခယ္ စိတ္ကူးမလြဲနဲ႕ေနာ္ အခ်ိန္မွီ
ေသးတယ္ …ရီးစားလုိခ်င္ရင္ ငါရွိေနတယ္…သိလား ……"
"ဘာ ……မင္ခတ္…အရူးေကာင္…"
"ဟားဟားး "
ျခယ္ တစ္ေယာက္ တစ္ဟားဟား ေအာ္ရီ
ေနေသာ မင္းေခတ္ကုိ ထုရုိက္လုိက္သည္။
"ေတာက္………"
"မင္းလက္ယာ " တစ္ေယာက္ ထုိ႕ျမင္
ကြင္းကုိ ၾကည့္ရင္း ေဒါသထြက္ေနမိသည္။
"ျခယ္မုန္းရံ…မင္းသိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ေပါ…ဒါက မင္းရဲ႕ ေပ်ာ္စရာ ေနာက္ဆုံးရက္ ျဖစ္မွာပါ …"
"မင္းလက္ယာ …" တစ္ေယာက္ ထုိ႕ျမင္
ကြင္းကုိ ဆက္မၾကည့္ေတာ့ဘဲ ဆုိင္ထဲ
မွ ထြက္လာခဲ့သည္။
မနပ္ျဖန္အတြက္ သူအစီအစဥ္ ဆြဲျပီးသား
……။ မနပ္ျဖန္ဟာ "ျခယ္မုန္းရံ" ဆုိတဲ့
မိန္းမ အတြက္ ကံဆုိးမည္ေန႕ ျဖစ္ကုိ ျဖစ္ေစရမည္။
အပုိင္း (2) ေေမ်ာ္
စာေရးသူ Daw Shwe Zin
"အမုန္းျဖင့္ စတင္ေသာ အခ်စ္"
part-1
" အဲဒီကားေပၚက ဆင္းလာမဲ့ တစ္ေယာက္ဟာ မင္းသိပ္ေတြ႕ခ်င္ေန တဲ့ ျခယ္မုန္းရံဘဲ မင္းလက္ယာ"
မင္းလက္ယာတစ္ေယာက္ ကားေလးဆီ
ကုိသာ စူးစုိက္ၾကည္ေနမိသည္။ မၾကာပါ…ကားေလးက ထုိးရပ္သြားျပီး ကားတံခါးပြင့္လာကာ ကားေပၚမွ ေယာက္က်ာ္းတစ္ေယာက္
ႏွင့္ မိန္းမ တစ္ေယာက္ဆင္းလာသည္။
ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ကုိ သူစိတ္မဝင္စားေခ်။ "ျခယ္မုန္းရံ" ဆုိေသာ မိန္းမကုိသာ စိတ္ဝင္စားသည္။
ယွဥ္တြဲေလ်ွာက္လာသူ ႏွစ္ေယာက္အနက္
"ျခယ္မုန္းရံ" ဆုိေသာ မိန္းမရဲ႕ ပုံရိပ္မ်ား
ကုိသာ သူအျမင္အာရုံေတြ႕ထဲမွာ ေမ့မ
သြားေအာင္ မွတ္ထားမိသည္။
ဘယ္ေတာ့မွေတာ့ ေမ့ႏုိင္မည္မဟုတ္ပါ
ဘူး " ျခယ္မုန္းရံ " ……ဘာလုိလည္းဆုိေတာ့ မင္းကုိမုန္းလြန္းေနလုိ႕………
ျခယ္မုန္းရံ …ကုိ စုိက္ၾကည့္ေနေသာ
"မင္းလက္ယာ " ရဲ႕မ်က္ဝန္းေတြ႕က
စူးရဲျပီး ခက္ထန္ေနသည္။
"သူေဘးကတစ္ေယာက္က "မင္းေခတ္"
တဲ့။ ျခယ္မုန္းရံရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ
သူငယ္ခ်င္း။ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္က သူငယ္ခ်င္းမက် ရီးစား မက်………"
"ေတာ္ေတာ့ …မင္းထက္…ငါဘာမွ မသိခ်င္ဘူး…တစ္ခုဘဲ ငါရဲ႕ အခ်စ္ဆုံး
သူငယ္ခ်င္း အလင္းေရာင္ အတြက္
ျခယ္မုန္းရံ ဆုိတဲ့ မိန္းမကုိ လက္စားေျခ
ရမယ္…"
နာက်ည္းမုန္းတီးမူေတြ႕နဲ႕ ေျပာေနေသာ
" မင္းလက္ယာ" ကုိၾကည့္ကာ မင္းထက္
သက္ျပင္း ခ်မိသည္။
တစ္ကယ္ေတာ့ လက္စားေခ်မည္ကိစၥဟာ
မွားယြင္းေနပါသည္ဆုိရင္ေရာ …ျခယ္မုန္းရံကုိ မုန္းတီးေနသည္ မင္းလက္ယာက လက္ခံမည္မဟုတ္……။
အခုခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ေသြးပူ
ေနေသာ မင္းလက္ယာရဲ႕ စိတ္ကုိ လြတ္
ေပးထားဖုိ႕လုိသည္ဟု မင္းထက္ထင္မိ
သည္။
ျခယ္မုန္းရံ ႏွင့္ မင္းေခတ္ တုိ႕ကေတာ့
သူတုိ႔ကုိ စုိက္ၾကည့္ေနေသာ သူႏွစ္ဦး
ရွိေနတယ္ဆုိတာကုိ မရိပ္မိဘဲ ရီေမာစြာႏွင့္ပင္ "မင္းလက္ယာ" တုိ႕ ကားေဘးမွ ျဖက္ေက်ာ္သြားသည္။
"ေတာက္……သူကေတာ့ တစ္ျခား
ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္နဲ႕ ရီေမာေပ်ာ္ရႊင္ ေနလုိက္တာ ငါသူငယ္ခ်င္း အလင္ေရာင္ကေတာ့ ………"
"မင္းလက္ယာ ……မင္းလက္ယာ…"
မင္းထက္က အေတြးထဲမွာ နစ္ေမ်ာေနေသာ "မင္းလက္ယာ" ပခုံးကုိ
ဖ်က္ခနဲ႕ ပုတ္၍ ………
"မင္းသူကုိ ဘယ္လုိ လက္စားေျခမွာလည္း"
"သူတစ္ဘဝလုံး ေနာင္တရေနမဲ့ အရာ
မ်ဳိးနဲ႕ေပါ့……"
နာက်ည္းစြာ ေျပာေနေသာ မင္းလက္ယာ
ကုိ ၾကည့္ကာ မင္းထက္ သက္ျပင္းခ်ရင္း
"ထားပါေတာ့…ငါ…မနပ္က် အလုပ္ကိစၥနဲ႕ ျပည္ကုိသြားဖုိ႕ရွိတယ္…
အဲဒါ …မင္းစိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ လုိက္
ခဲ့ပါလား ……"
"မလုိက္ေတာ့ပါဘူးကြာ ……ငါမွာ
လုပ္စရာ ကိစၥေတြ့ရွိေသးတယ္"
"မင္း…အေမရိကက ျပန္ေရာက္တာမွ မၾကာေသးတာ အလုပ္ကိစၥေတြ႕ မလုပ္သင့္ေသးဘူး …အနားယူသင့္တယ္……"
"ေအးပါကြာ ……"
မင္းလက္ယာက ေျပာရင္း ကားေမာင္း
ထြက္လာခဲ့သည္။
"တစ္ကယ္ေတာ့ စီစဥ္စရာ ကိစၥဆုိတာ
အလုပ္ကိစၥေတြ႕ မဟုတ္ဘဲ "ျခယ္မုန္းရံ"
ကုိ လက္စားေခ်ဖုိ႕ စီစဥ္ေနတာမွန္း
မင္းထက္ သိခဲ့မည္ဆုိလ်ွင္………။
……………………………………
"အလင္းေရာင္"
အသက္- 22
"မင္းလက္ယာ " တစ္ေယာက္ အုတ္ဂူ
ျဖဴျဖဴေလး ေရွ႕သုိ႕ အနီေရာင္ႏွင္း
ဆီပန္းစည္းကုိ ခ်လုိက္ရင္း …ျပံဳးျပလုိက္
သည္။ သုိ႕ေသာ္ သူအျပံဳးေတြ႕က မလက္ဆက္ …အသက္မဲ့ေနသည္ပမာ။
အုတ္ဂူေလးကုိ ေငးရင္း အတိပ္မွ ပုံရိပ္
တုိ႕က အျမင္အာရုံထဲမွာ ေပၚလာသည္။
မင္းလက္ယာ ႏွင့္ အလင္းေရာင္ ဆုိသည္
သူတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္က ညီအစ္ကုိေတြ႕ပမာ
အလြန္ခင္သည္ သူငယ္ခ်င္းေတြ႕ ျဖစ္
သည္။မိဘမ်ား မရွိေတာ့သည္ကလည္း
အတူတူ တစ္ေကာင္ၾကြက္ ျဖစ္သည္က
လည္း အတူတူမုိ႕ ႏွစ္ေယာက္သား
ေပါင္းျဖစ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ တကၠသုိလ္ တက္ေတာ့လည္း က်န္သူငယ္
ခ်င္းေတြ႕ထက္ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္
ပုိတြဲ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။
မင္းလက္ယာက မိဘေတြ႕မရွိေတာ့ေပမဲ့
မိဘေတြ႕ ထားရစ္ခဲ့သည္ အေမြပစၥည္း
ေတြ႕က သူတစ္သက္စာ အတြက္ ပူပင္စရာ မလုိ။ အလင္းေရာင္ကေတာ့
ရုိးရုိး သာမာန္ ဘဝသာ။
ခ်မ္းသာျခင္း ဆင္းရဲျခင္းက သူတုိ႕ႏွစ္
ေယာက္ၾကား ျပႆနာမဟုတ္ခဲ့။
မင္းလက္ယာက အလင္းေရာင္ အတြက္ဆုိအားလုံး ေထာက္ပံေပးခဲ့တာ ခ်ည္း။
ေက်ာင္းေတြ႕ ျပီးက်သည္အထိ…သူတုိ႕
ႏွစ္ေယာက္ အခင္အမင္ မပ်က္ခဲ့။
ေနာက္ပုိင္းမွာ "မင္းလက္ယာ" တစ္ေယာက္အေမရိကမွာ ရွိသည္ သူမိဘေတြ႕ထားရစ္ခဲ့သည္ စီးပြားေရး
ကိစၥေတြ႕ကုိ ကုိယ္တုိင္ဦးစီးဖုိ႕ ျဖစ္လာ
သည္။
ဒါေၾကာင့္ အေမရိက သြားရန္ ျပင္ဆင္
ျပီးေနာက္ အလင္းေရာင္ကုိ လုိက္ခဲ့ဖုိ႕
ေခၚခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္ကုိ မခြဲႏုိင္ ခ်စ္သည္ဟု ဆုိကာ အလင္းေရာင္က
မလုိက္ …။
ထုိ႕ကဲ့သုိ႕ ေနခဲ့ျခင္းက အလင္းေရာင္
အတြက္ ကံၾကမၼာဆုိး ျဖစ္ခဲ့သည္။
အေမရိကက သူဆီကုိ အလင္းေရာင္း ဖုန္းဆက္တုိင္း ေနေကာင္းလား …အလုပ္အဆင္
ေျပလား ထုိ႕အေၾကာင္းေတြ႕သာ ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကေပမယ္ တစ္ရက္မွာေတာ့
အလင္းေရာင္က ထူးျခားစြာပင္
ျမဴးထူးေပ်ာ္ရႊင္ေနေသာ အသံျဖင့္ ………
"ေဟ်ာင့္…လက္ယာ …ငါ အခ်စ္ကုိ ေတြ႕ေနျပီ ထင္တယ္"
"ဘာ………မင္းေနာက္ေနတာ
လား "
"တစ္ကယ္ကြ…ငါ ေကာင္မေလး တစ္
ေယာက္ကုိ ခ်စ္မိေနျပီ သူနမည္က …
ျခယ္မုန္းရံ…တဲ့…"
"ျခယ္မုန္းရံ ………"
သူထုိ႕နမည္ကုိ ထပ္၍ ေရရြက္မိသည္။
ထုိ႕စဥ္က ျခယ္မႈံရံဟာ သူသူငယ္ခ်င္း
အတြက္ ကံၾကမၼာဆုိးေတြ႕ ယူေဆာင္လာ
သူမွန္း သူလုံးဝ မရိပ္မိခဲ့……။
မုိးစက္ေလးမ်ားက တဖြဲဖြဲၾကလာေသာ
ေၾကာင့္ " မင္းလက္ယာ " ရဲ႕ အေတြးစမ်ား ျပက္ေတာက္သြားသည္။
"ေဟ်ာင့္……အလင္းေရာင္ မုိးေတြ႕
ေတာင္ရြာလာျပီ …မုိးရြာထဲမွာ ငါတုိ႕ လမ္းအတူ ေလ်ွာက္ခဲ့ ဖူးတာ သတိရတရ္…မင္းေရာ…? "
"မင္း ေလာကၾကီးထဲက အေစာၾကီး ထြက္သြားရမယ္လုိ ငါမထင္ခဲ့ဖူး …
ေနာက္ဘဝဆုိတာ ရွိခဲ့ရင္ မင္းနဲ႕ဘဲ
ထပ္ျပီး သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ခ်င္ေသးတရ္"
"မင္း……တမလြန္မွာ ေအးခ်မ္းစြာ အနားယူႏုိင္လုိက္မယ္လုိ႕ ငါထင္တယ္… ဘာလုိ႕လည္းလည္းဆုိ …ငါမင္းအတြက္ ျခယ္မုန္းရံဆုိတဲ့ မိန္းမကုိ လက္စားေျခ
မွာမုိ႕ဘဲ………"
မင္းလက္ယာ ၏ စကားအဆုံးမွာ မုိးစက္မ်ားက တျဖည္းျဖည္း သည္းလာသည္။ ေလျပင္းမ်ားက ေအး
စက္စြာ……။ လက္စားေျခမည္ ကိစၥကုိ
ေထာက္ခံေနတာလား …ျငင္းဆုိေနတာ
လား ဆုိတာေတာ့ ………
"ျခယ္မုန္းရံ……မင္းအတြက္ ကံဆုိးျခင္း
ေန႕ရက္ေတြ႕ ေရာက္လာျပီ…မင္းေစာင့္
ေနလုိက္ဘာ ………"
မင္းလက္ယာရဲ႕ စကားသံအဆုံးမွာ မုိး
ျခိ္မ္းသံက က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္ေပၚ
လာသည္။
…………………………………
"ျခယ္……နင္ရည္စားထားမယ္ စိတ္မ
ကူးဘူးလား ……"
စမ္းေခ်ာင္းရွိ…YKKO ဆုိင္ထဲမွာ …
မင္းေခတ္ ႏွင့္ ျခယ္တုိ႕
ေၾကးအုိး ေသာက္ေနက်ရင္းႏွင့္ မင္းေခတ္က အဆုံးအဆုံးမရွိ ေမးလုိက္
သည္။
"ဘာေတြ႕ဘာေမးေနတာလည္း မင္းေခတ္ရာ ……"
"ငါသိခ်င္လုိေပါ့ဟ …ေနာက္ျပီ နင္ရီးစား ထားမယ္ဆုိ ဘယ္လုိလူမ်ဳိး
ကုိ ထားမွာလည္း ……"
မင္းေခတ္က စလက္စ ေၾကးအုိးကုိပင္
မစားေတာ့ဘဲ ျခယ္မ်က္ႏွာကုိ စုိက္
ၾကည္ရင္း ေျပာသည္။
"က်စ္……ဘယ္လုိ သိမွာလည္းဟ ……
နင္ဒီေန႕ အာရုံလာစားေနတယ္ေနာ္"
"ျခယ္ကလည္းဟာ …လုပ္ပါ… ငါတစ္ကယ္သိခ်င္လုိပါ……"
ျခယ္…က စားလက္စ ေၾကးအုိးကုိ လက္စ
သက္၍ ေရွ႕မွာ ရွိေနသည္ စေတာ္ဘယ္ရီ အေအးခြက္ကုိ ေမႊရင္း…
"ရည္စား မထားခ်င္ပါဘူးဟယ္ …
ငါအခုထိ ရင္ခုန္ရတဲ့ လူလည္း မရွိဘူး
ရွိလည္း ရွိလာႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး …
အပူမရွာခ်င္ပါဘူး မင္းေခတ္မ ရယ္"
မင္းေခတ္က စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ေျပာ
ေနေသာ ျခယ္ကုိ ၾကည့္ကာ အားရပါး
ဟ ေအာ္ရီသည္။
"ဟားးဟားး …ရီးစားလည္း တစ္ေယာက္မွ မထားဘူးဘဲနဲ႕ မသိရင္
သူဘဲ ရီစားထားဖူးတဲ့ အတုိင္း …အပူတဲ့
ဟားးဟားး"
"မင္းေခတ္ေနာ္ …ငါက …ငါၾကားဖူး ျမင္ဖူး တာကုိ ေျပာေနတာ …ပတ္ဝန္း
က်င္မွာဘဲ ၾကည့္ပါလား …အခ်စ္ေၾကာင့္ အသည္းကြဲတဲ့ လူေတြ႕
တစ္ပုံၾကီး……"
"ဒါဆုိနင္က အပ်ဳိၾကီး လုပ္မလုိ႕လား …"
"ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ဒီလုိဘဲ ျဖစ္ရင္
ျဖစ္မွာေပါ့……"
"ကြ်တ္……ကြ်တ္ …သနားစရာပါလား
…ျခယ္ စိတ္ကူးမလြဲနဲ႕ေနာ္ အခ်ိန္မွီ
ေသးတယ္ …ရီးစားလုိခ်င္ရင္ ငါရွိေနတယ္…သိလား ……"
"ဘာ ……မင္ခတ္…အရူးေကာင္…"
"ဟားဟားး "
ျခယ္ တစ္ေယာက္ တစ္ဟားဟား ေအာ္ရီ
ေနေသာ မင္းေခတ္ကုိ ထုရုိက္လုိက္သည္။
"ေတာက္………"
"မင္းလက္ယာ " တစ္ေယာက္ ထုိ႕ျမင္
ကြင္းကုိ ၾကည့္ရင္း ေဒါသထြက္ေနမိသည္။
"ျခယ္မုန္းရံ…မင္းသိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ေပါ…ဒါက မင္းရဲ႕ ေပ်ာ္စရာ ေနာက္ဆုံးရက္ ျဖစ္မွာပါ …"
"မင္းလက္ယာ …" တစ္ေယာက္ ထုိ႕ျမင္
ကြင္းကုိ ဆက္မၾကည့္ေတာ့ဘဲ ဆုိင္ထဲ
မွ ထြက္လာခဲ့သည္။
မနပ္ျဖန္အတြက္ သူအစီအစဥ္ ဆြဲျပီးသား
……။ မနပ္ျဖန္ဟာ "ျခယ္မုန္းရံ" ဆုိတဲ့
မိန္းမ အတြက္ ကံဆုိးမည္ေန႕ ျဖစ္ကုိ ျဖစ္ေစရမည္။
အပိုင္း ၂ ေမွ်ာ္
Credit by Daw Shwe Zin