Nee het gaat niet letterlijk over het laatste gevecht, dat zou pas mooi zijn...de laatste oorlog…
Het gaat over het laatste gevecht van sommige planten tegen de herfst.
Rondvliegende en dwarrelende bladeren afficheren het al enkele weken; de herfst is nu HET seizoen. De voorbereiding op de winter.
Frisse wind dwingt ons om onze lang geleden opgeborgen sjaal, muts en handschoenen terug boven te halen. Voor sommige mensen is dit het mooiste seizoen van het jaar. Voor mij is elk deel van het jaar de moeite.
Gisteren tijdens mijn dagelijkse wandeling viel het me op dat er links en rechts nog bloemetjes hun pracht laten zien, en dat het lijkt alsof ze niet willen toegeven aan de verandering van seizoen.
Er hangt nog een laatste braambes aan z’n struik. Een paardebloem doet nog een laatste poging om z’n zaadjes te verspreiden. De wilde margrietjes hebben de strijd tegen de wind al verloren en liggen plat tegen de grond, maar weigeren alsnog toe te geven...
De man in de tuin kortwiekt nog een laatste maal zijn grasperk.
De steeds kleiner wordende groene plekken in de zee van verdorende kleurenpracht, gaan binnen een paar dagen ook de strijd verliezen. Ze zullen verwelken en opgeslokt worden door de natuurlijk gevormde composthoop, die een bedje klaarmaken voor hun nakomelingen van volgend jaar.
De veranderende geuren kan ik spijtig genoeg niet tonen.
