Vrijheid van meningsuiting. Mooi woord. Veel gebruikt ook. Dat woord dan.
De vrijheid van meningsuiting is zeker de laatste tijd verworden tot een speelbal van mensen met voornamelijk dezelfde ideeën. Zodra iemand een mening geeft, die niet strookt met wat door ook weer een bepaald deel van het volk wordt geaccepteerd, wordt er geëist dat deze mening wordt verwijderd. Goedschiks of kwaadschiks.
Om maar eens een voorbeeld te noemen. De Volkskrant plaatst vandaag een interview met Géza Hegedüs. Je kunt van die man vinden wat je wilt, mijn mening verkondigd hij zeer zeker niet, maar hij krijgt in een krant een kans zijn visie op zijn ideale wereld te geven. Je kunt het lezen met afgrijzen, je kunt het op waarde schatten, of je kunt het negeren. Wat gebeurt er echter? Een bepaald deel van het volk roept op om de krant maar op te zeggen. Van mij mag het, maar het zou voor mij een gemiste kans zijn om de zienswijzen van mensen te lezen waar ik het totaal niet mee eens ben, wie weet kan ik er iets mee, je weet maar nooit.
Ook op twitter is er een ware hetze tegen de mensen die als niet politiek correct worden gezien, met ander woorden, extreem rechts. Ik vraag me eigenlijk af of de ombudsman van Amsterdam al voor fascist is uitgemaakt, maar dat terzijde.
Vandaag zag ik, dat Edwin Wagensveld, wie, Edwin Wagensveld, je weet wel, de frontman van Pegida Nederland, door twitter is geblokkeerd. Nou ben ik het niet altijd met zijn acties eens, maar hij staat wel op tegen de islamisering van Nederland, waar ik heel blij mee ben. Edwin en ik volgen elkaar, en ik lees zijn tweets, en soms zijn ze scherp, maar dat zijn veel tweets aan de andere kant ook. Ik bedoel, een oproep om Trump af te maken blijft gewoon staan, en ik weet niet waarom Edwin precies geblokt is, maar het zal wel een anti islam tweet zijn.
Natuurlijk zijn er leden van een bepaald deel van het volk ineens enorm op de teentjes getrapt, en hebben huilend twitter benaderd over de misdaden van Edwin, de islamofoob, en twitter boog. Zoals altijd wanneer een bepaald deel van het volk klaagt. Dan wordt er gebogen.
Wanneer Wilders verwensingen en doodsbedreigingen krijgt, kijkt men weg, maar als Edwin, de levensgevaarlijke nare tweets verspreidende Edwin, iets naars en misschien wel waars over de islam tweet, dan moet er een slotje op zijn account.
De vrijheid van meningsuiting is mooi, maar blijkbaar alleen als hij door een bepaald deel van het volk is goedgekeurd.
Proost.
