Ik realiseer dat ik eigenlijk weinig over mezelf vertel. Nou was ik ook niet van plan mijn hele levensverhaal neer te gaan kalken, dat gaat niemand ook maar ene flikker aan, maar eigenlijk weet je zo goed als niks van OPA.
Ik weet niet helemaal precies hoe jullie de dag beginnen, maar voor OPA begint de dag met het ochtend appèl.
Dus, even kwartslag draaien en met volle kracht de stof uit darmstad blazen. Ik doe dat een paar keer extra als ik de trap af loop op weg naar de koffie. Na een paar slokken gaat de boel werken, en dan moet er een storting gemaakt worden bij de ECB. Ik neem dan altijd ff het krantje mee en hoop op de kop van een of andere enge politicus of een links huftertje, dat schijt zo lekker weg.
Nadat ik mijn koffie op heb ga ik altijd even vijf minuutjes op Twitter. Vijf minuutjes is genoeg. In vijf minuten zit je helemaal in de dag. Je ziet gelijk hoe dom de mensen zijn, laat ik het voorzichtig zeggen, mochten ze per ongeluk een hersencel uitschijten, dan voorzie ik een geval van hersendood.
Wat een halve garen mafketels.
Ik noem een voorbeeldje. Mensen die met betrekking tot de verdere islamisering van Indonesië en de daarbij horende homohaat vooral willen benadrukken dat de islam een religie van vrede is. Maar het kan nog mooier, ze houden dat zelfs vol wanneer er een stuk of driehonderd lui in een moskee zijn weggeblazen.
Vreemde manier van je liefde tonen, dat zal wat worden als blijkt dat ze alle niet moslims tot in hun botten zouden haten, daar moet je toch niet aan denken. Sommige mensen worden nooit wakker.
