فقر چیزی است که همه ما کم و بیش آن را در جامعه می بینیم. سطح بندی افراد به عنوان ثروتمند،متوسط و فقیر در جامعه وجود دارد.
کار ما به جایی رسیده که برای فقر خط نیز تعیین کرده ایم. خط فقر که هر از گاهی توسط دولتمردان تغییر می کند و بالا و پایین می شود. دولت ها حتی فقر را هم دستکاری میکنند و به آن رحم نمی کنند.
دنیای ما اینگونه شده است.
به جای کمک برای رفع احتیاج افراد گام ها را بسیار فراتر نهاده به دنبال توجیه اعالو سیاست ها غلط خود هستیم. زوال سیاسی و فرهنگی چنان شده که چشم های همه را کور کرده است. جوامعی سیاست زده که نه به دنبال حل مسائل بلکه به دنبال منافع حرکت می کنند.
چپاول به قدری رسیده که گوی سبقت را از هم می رباییم.
فقیرها را فقیرتر می کنیم و در این راه از هیچ کوششی فروگذار نیستیم. اگر آنقدر که افکار خود را حول چپاول و شیوه ای زیرکانه آن برای گیر نیفتادم می گذاریم بر کمک به جامعه گذاشته بودیم الان هیچ فقری وجود نداشت.
این ضعف دولت ها نیست ما خودمان هم به خودمان رحم نمی کنیم!
متاسفانه همه ظالم شده ایم!