Przeczytałem ostatnio wiersz Juliana Tuwima pod tytułem ,,Mieszkańcy''. Moim zadaniem jest porównanie go z wybranym zdjęciem lub obrazem, który by pasował do tego utworu. Wybrałem obraz Georga Grosza ,,Filary społeczeństwa''.Oba dzieła porównam ze sobą, wskażę podobieństwa, symbole i moje domyślenia związane z poszczególnymi elementami.
Wiersz Tuwima opisuje typowy dzień mieszkańców pewnego miasta. Osoba mówiąca w wierszu krytykuje ich zachowanie. Określa ich mianem ,,straszni mieszczanie'' oraz ich miejsca zamieszkania ,, w strasznych mieszkaniach''. Podmiot liryczny w drugiej i szóstej zwrotce utworu uważa, że mieszkańcy tracą czas na bezsensowne rzeczy pisząc np. ,, Bełkocą, bredzą, Że deszcz, że drogo, że to, że tamto. Trochę pochodzą, trochę posiedzą''. W następnej zwrotce ukazuje nam, że mieszczanie codziennie robią te same czynności, które są dla nich rutyną: ,, Sprawdzą godzinę, sprawdzą kieszenie, Krawacik musną, klapy obciągną I godnym krokiem z mieszkań- na zimę...''. Autor w piątej zwrotce napisał ,,Jak ciasto, biorą gazety w palce I żują, żują na papkę pulchną, Aż, papierowym wzdęte zakalce, Wypchane głowy grubo im puchną.''. Pokazuje tu jak mieszkańcy są łatwowierni i wierzą we wszystko co im się powie. Porównując gazetę do ciasta chciał podkreślić, że jest to dla nich coś czego nie potrafią sobie odmówić, a czytanie sprawia im dużą przyjemność. W ostatniej zwrotce opisuje ich jako samolubów modlących się tylko za siebie oraz tylko w potrzebie. Czytając można tez się zorientować, że mieszkańcy mimo,że codziennie widują się z osobami takimi jak sąsiedzi, pracownicy nie potrafią wytworzyć między sobą żadnych więzi.
Obraz Georga Grosza pod tytułem ,,Filary społeczeństwa'' jest odzwierciedleniem ,,strasznych mieszkańców''. Na pierwszym planie widzimy trzech mężczyzn. Pierwszy jest prawdopodobnie nacjonalistą jeśli nie szowinistą. Rozpoznać to można po spince ze swastyką na krawacie. W prawej ręce trzyma szable a w lewej kufel piwa. Z głowy wyskakuje mu Czarny rycerz trzymający kopię co prawdopodobnie symbolizuje wojnę. Obok stoi bodajże dziennikarz, gdyż trzyma gazety, pióro i liść palmy, który zdaje się być we krwi. Na głowie ma założony nocnik. Postać ta zapewne napisze to co mu każą niezależnie czy jest to prawda czy kłamstwo,a ludzie w to uwierzą. Za nimi widzimy najprawdopodobniej polityka trzymającego flagę Drugiej Rzeszy Niemieckiej i książkę zatytułowaną ,,Socjalizm to praca''. Z głowy paruje mu nawóz co można dosłownie zinterpretować, jako że ,,gówno wie''. Na obrazie znajduje się również ksiądz, który wyciąga ręce zapraszając innych do siebie ale ma zamknięte oczy i udaje, że nie widzi palącego się domu. U góry są żołnierze, którzy niby walcząc o ojczyznę tak naprawdę sieją terror.
Oba dzieła są do siebie bardzo podobne, w każdym pojawia się parę takich samych rzeczy jak: gazety, wojna, obojętność wobec innych i dbanie tylko i wyłącznie o swoje potrzeby. Postacie przedstawione na obrazie Georga to tak naprawę te same osoby co w wierszu Tuwima. Każde z dzieł jest wyrazem pogardy dla ludzi na świecie. Autor wymienia ich błędy, do których można zaliczyć rutynę, brak idei i wyższych celów. Oboje chcieli przedstawić ludzi jako nieczułe istoty, interesujący się tylko sobą oraz takie, które łatwo podporządkują się innym, wierząc we wszystko co im się powie, a mówiący to co im ślina na język przyniesie.
Jest to smutne lecz prawdziwe. Niestety ludzie są nieczuli w stosunku do drugiego człowieka, a także zbyt łatwowierni. Gdy usłyszą coś w wiadomościach uznają to za świętą prawdę. Całe szczęście są jeszcze tacy ludzie na świecie którzy dbają nie tylko o siebie i próbują sprawić aby świat stał się lepszy. Do takich osób zaliczają się np. wolontariusze. Mam nadzieję, że takich dobrych ludzi będzie coraz więcej.