Ik heb onlangs de psychologische thriller Wat jij niet ziet van de Engelse schrijfster en scenariste Sarah Pinborough gelezen. Het boek bereikte al snel na het verschijnen een hype status en werd door collega-schrijvers de hemel in geprezen. Of al die loftuitingen naar mijn mening terecht zijn kun je lezen in mijn recensie.
Het is niet eenvoudig over deze psychologische thriller een mening te geven zonder iets van de plot prijs te geven. Ik heb me daarom beperkt tot algemeenheden. Een opmerking vooraf: in mijn beleving gaat het in een thriller om het oplossen van een mysterie. Het is de taak van de schrijver de lezer zo lang mogelijk in spanning te laten en van de uiteindelijke ontknoping een onverwachte en onvoorspelbare gebeurtenis te maken. En dat alles te voorzien van een evenwichtig opgebouwde spanningsboog en verrassende plotwendingen. Een thriller waarbij de plot doorzichtig of voorspelbaar is, is geen goede thriller.
Korte inhoud: Louise is een alleenstaande moeder. Tijdens een zeldzaam avondje uit ontmoet ze een man en valt als een blok voor hem. De maandag erop ontmoet ze haar nieuwe baas, David. De man uit het café, die getrouwd blijkt te zijn, en die zegt een fout te hebben begaan. Dan ontmoet Louise Adele, de vrouw van David. De twee raken bevriend en Louise leert een heel andere kant van David kennen. Er lijkt iets goed mis in hun huwelijk. Louise wil weten wat...
Vooral met de geloofwaardigheid en ook wel met de voorspelbaarheid gaat het met deze thriller mis. Sarah Pinborough laat je met een dubbele gevoel achter. Wat jij niet ziet is een prachtig boek, een hersenkraker die je een prima leeservaring geeft maar als psychologische thriller kan het de toets der kritiek niet doorstaan. Een vreemde gewaarwording.
Je kunt de volledige recensie op mijn boekenblog nalezen.