Kortgeleden mocht ik naar het ziekenhuis voor een behandeling. Dokter gebeld en laten doorverwijzen, scheelde weer wat wachtkamer zitten. Snel geregeld, binnen 10 dagen kon ik er terecht. De aard van de behandeling was mij inmiddels bekend. Net als de arts die het uiteindelijk uitvoerde. Binnen 50 minuten was alles achter de rug en de behandeling geslaagd, geweldig! En hartelijk bedankte ik de arts bij het verlaten van de behandeling-kamer. Oprecht blij en tevreden, de betreffende arts kan ik van harte aanbevelen. Het lijkt het loopjes werk voor hem, maar het is puur vakwerk, met jarenlange ervaring. En dat stelt mij gerust, want iedere behandeling kent altijd wel ergens een risico. Hoe klein ook. Tevreden en dankbaar ging ik uiteindelijk op de fiets weer naar huis. En dat in tijden waar mensen bij bosjes op straat doodziek omvallen.
Goed, dat laatste is natuurlijk ongelooflijk zwaar overdreven. Maar als ik ongevraagd weer eens de laatste standen doorgegeven krijg begin ik dat gevoel wel te krijgen. Probleem daarbij is voor mij evenwel dat ik er in de praktijk niet van kan getuigen. En eerlijk gesteld zag ik er ook als een berg tegen op om naar het ziekenhuis te gaan. Want een 'vrijwillig' verplichte test zou ik hoe dan ook weigeren, maar die blijkt alleen bij opname het geval te zijn. Dat scheelt weer, want ik weiger deelname aan ieder sociaal, psychologisch en / of medisch (wetenschappelijk) experiment. De Nürnberg Code is mij heilig, die is er niet voor niets. En claim ook niets, nee, ik deel mede, verklaar mijn rechten. Want ik moet er niet aan denken dat ik mijn rechten als vrij geboren en levend mens toegewezen moet 'krijgen' van een bepaald orgaan, door ze te claimen.
Immers, zo'n orgaan kan deze dan ook ontnemen, naar believen. Of naar mij laten weten dat die grondrechten wel mooi zijn, maar dat er weer andere wetten zijn die deze buiten werking kunnen zetten. Ja, zo kun je natuurlijk ook weer met geweld mensen uit huis laten halen om ze vervolgens ergens in kampen te concentreren. En hen daar verplicht te laten onderzoeken door een 'arts' en allemaal onder het mom van een of andere vermoedde ziekte. (Die wet is er inmiddels ook in Nederland en hoe bizar gewelddadig een totalitair orgaan daarin kan doorschieten bewijst onder andere de staat Ontario in Canada.) Welke ziekte? Wel diegene waar mensen met bosjes tegelijk op straat dood neer vallen. Kijk, daarom houd ik het voor mijzelf heel simpel, de praktijk bewijst het namelijk. Iedereen kan het zien, zelf waarnemen, zichzelf overtuigen, door de hele dagen TV te kijken bijvoorbeeld. En vooral alleen daar naar te kijken en luisteren.
Heerlijk rustig in het ziekenhuis
Zelf kan ik geen 'kappie' verdragen, ademhaling stoornis, duizelig en op den duur begin ik te flippen. Dus heb ik het wel geprobeerd, voor de doodsbange mensen, om ze in hun angst te bevestigen... Zij die vanaf het begin van dit wereldwijde experiment al met 'kappie' op en rubberen huishoudhandschoenen aan al sidderend en bevend op boodschap gingen. Daarom vond het orgaan bekend als 'de overheid' het een goed idee om het te verplichten, zodat de bange mensen er niet op werden aangekeken. Dat zij die niet zo'n 'kappie' kunnen / willen dragen, eender vanwege welke gegronde reden, door de fundamentalistische 'kappie' dragende fanatiekelingen lastig gevallen zouden worden, werd wat onderschat volgens mij. Tegenwoordig grimas ik vriendelijk en steek ik beide duimen naar hen op. En ik mis de tijden toen mensen die een (symptomatische) besmettelijke infectieziekte hadden er alleen een droegen, net als hen die deze mensen behandelden, bijvoorbeeld in het ziekenhuis.
Voor uitzonderlijke situaties waar ik er niet aan kan ontkomen aan het 'kappie' heb ik een constructie gemaakt. Daarbij heb ik een transparante kunststof frame gemaakt die onder het 'kappie' komt. Aan de zijkant en onderkant lijkt daardoor het ding mooi af te sluiten. Maar aan de bovenkant is er aan de zijkanten enorm veel ruimte vrij om voldoende lucht te laten stromen. En door de grotendeels dichte kunststof frame stroomt de lucht ook ideaal naar neus en mond. Voor kortere tijd kan ik dan, met tussentijds het op de goede plek houden, rustig ademhalende, het zo wel even volhouden. De luchtstromen gaan immers niet door het stof materiaal, maar via de routes die ik met het frame gemaakt heb. En die opzet gebruikte ik ook in het ziekenhuis. Al werd mij al snel duidelijk dat er daar helemaal geen sprake lijkt te zijn van een regelrechte ramp. En geen mensen die met bosjes tegelijk dood neer vallen.
Er was een dame die nogal van stoel tot stoel ging, zeker nadat ik mijn lopende neus even ophaalde. Het was die ochtend nog tegen 0 graden en dan van koude buitenlucht naar warmere binnenlucht, dat doet een neus wat lopen. Eerst zat de chique gekleedde mevrouw in dezelfde rij. Met vele stoelen er tussen, waar niet op gezeten mag worden. Hier is dat 1,5 meter, elders op de wereld 2 meter en in het kantoor van het WHO is het 1 meter afstand. Nadat de dame naar de overkant vertrokken is word ik mij bewust van het licht opsnuivende geluid dat ik maakte. Later heeft ze een aparte stoel weten te fiksen en zit ze ver van de rest. "Ze zal 'het' wel hebben.", denk ik met gevoelens van mededogen. De rest zit met slecht zittende 'kappies' te wachten. Meerdere hebben het alleen voor de mond. De zorgmedewerkers zijn opgewekt en keuvelen onderling gezellig en halen elkaar koffie. Op de afstand en 'kappies' na is er eigenlijk helemaal niks vreemds te merken. Onder mijn luchtstroom constructie heb ik een brede glimlach, hoop doet leven. De meeste mensen doen gelukkig nog semi-normaal en slechts een enkeling zit opgesloten in het abnormale.
Geen basis voor legitimering
Het 'wetenschappelijk' experimenteren met mensen is in 1947 verboden, of aan duidelijke scherpe ondubbelzinnige voorwaarden gesteld. Zo kwam dit toen tot stand in de Nürnberg Code. Later werd daar wat aan gerommeld met behulp van het verdrag van Helsinki in 1964. Om dit vervolgens door de individuele landen met hun eigen wetten nog verder uit te hollen en in wezen de farmaceutische industrie weer wat meer vrij spel te geven. Want een van de grootste bedrijven IG-Farben (met o.a. Bayer) had tijdens de tweede wereldoorlog gruwelijke 'medische' experimenten uitgevoerd op mensen die in concentratiekampen zaten. Een zogenaamde 'arts' met de naam Mengele is daardoor zeer berucht geworden. Zijn bijnaam was 'de engel des doods'. De meeste slachtoffers van de toenmalige misdaden tegen de mensheid konden hier niet meer van getuigen. En je zou toch denken dat de mensheid deze herinnering mee zou doorgeven aan iedere generatie, om herhaling, in eender welke vorm te voorkomen. Maar wee haar of zijn gebeente die anno nu parallellen durft te trekken tussen toen en nu. Ook de Nürnberg Code lijkt er nog weinig toe te doen, want we hebben er nu wetten voor. Wetten die weer allerlei omwegen en ontsnappingsroutes bevatten. En een deel van de farmaceutische industrie die vrijuit gaat, wat men ook aan experimenten met de mensheid uitvoert. Want het orgaan 'de overheid' heeft hen gevrijwaard van iedere verantwoordelijkheid. Tja, ga het vooral niet met 'toen' vergelijken... (Op 4 mei sta ik hoe dan ook weer bij het monument: DAT NOOIT WEER!)
Volgens de diverse richtlijnen in lijn met de Nürnberg Code zijn alle opgelegde maatregelen volstrekt illegaal. En in Nederland heeft iemand als minister De Jonge zelfs gesproken over een zogenaamd sociaal (wetenschappelijk) experiment, in lijn met het dragen van een 'kappie'. Volgens de richtlijnen die te volgen zijn bij een 'wetenschappelijk' experiment kan dit alleen op vrijwillige basis. Het is verboden om een dergelijk 'wetenschappelijk' experiment af te dwingen.
En toch gebeurd het, op straffe van een boete en zelfs gevangenneming. Terwijl er geen eenduidig wetenschappelijk bewijs bestaat dat het dragen van de 'kappies' ook maar enige zin hebben. Dat erkend ook het WHO {World Health Organisation}, dus is het experimenteel! En dus kan er alleen sprake zijn vrijwillige deelname, waarbij de mensen die deelnemen ook duidelijk gemaakt wordt dat het een experiment is. Want voor je het weet duren de 'slechts 14 dagen' langer dan 14 maanden en gaat het in wezen om een groot wereldwijd 'wetenschappelijk' experiment, die stilzwijgend is omgedoopt tot de religie van 'het nieuwe normaal'. Welke inmiddels met het inspuiten van vetbolletjes gevuld met mRNA tot een nieuwe wereldwijde misdaad tegen de mensheid is verworden.
De lapsjwantsen van de kudde
Er wordt enorm gesponnen en gekaderd om vooral de aandacht weg te houden van het besef dat het hier wel degelijk om een wereldwijd ('wetenschappelijk') experiment gaat. Waarbij velen zo bang zijn gemaakt dat zij zich 'vrijwillig' in laten spuiten met een experimenteel middel. En de discussie via de geijkte media kanalen nu gepropagandeerd wordt rondom 'de distributie' van de injecties is een tactiek om de aandacht af te leiden van het feit dat het om een wereldwijd experiment gaat. Immers, de vraag of dit wel toegestaan is doet er dan niet meer toe. Een experimenteel middel in levende subjecten (mensen) inspuiten mag alleen met vrijwillige instemming. En waarbij men ook vooraf duidelijk weet wat voor mogelijke schadelijke gevolgen en bijwerkingen het kan hebben. Bovendien dient ook een vrijwillig experiment onmiddellijk stopgezet te worden als er (vermoedelijk) mensen door komen te overlijden. Of dat er onvoorziene (ernstige) bijwerkingen zijn. Als er dan zogenaamde 'experts' gaan stellen dat deze risico's opwegen tegen de voordelen en dus het experiment door moet gaan dan zijn deze te vergelijken met de 'engel des doods'. En het maakt het des te erger als het dan gaan om een medische ethiek wetenschapper gaat, verbonden aan het Erasmus Medisch Centrum te Rotterdam. Daar waar al die enge zogenaamde 'experts' schijnbaar vandaan komen. Zij steunen dit wereldwijde experiment dat wordt uitgevoerd op de mensheid. En daarmee zijn zij mede schuldig aan deze gruwelijke misdaad tegen de mensheid.
Dit staat voor mij los van de zorg en het ziekenhuis. Ook al gebeuren daar zaken die eigenlijk niet zouden moeten gebeuren, zoals het onthouden van behandelmethodes aan patiënten. Alleen omdat een bepaald orgaan dat aan artsen verbied. Dan is het nodig dat een artsen platform daartegen in het verweer gaat. Maar goed, in de beeldvorming zijn de geijkte media kanalen, herkenbaar aan 'het teken van het virus', ook onderdeel van het kwaad in het kwadraat. De volksmenners in optima forma, die dat mogen doen, want ze staan aan de 'goede zijde'. Dus dat zij voorbij gaan aan het feit dat het hier in alle opzichten om een wereldwijd opgezet en centraal aangestuurd 'wetenschappelijk' experiment gaat zal daar worden stilgezwegen. Die 14 dagen om de curve vlak te krijgen blijven inmiddels voortduren. Het lijkt hoe dan ook dat het experiment gefaald heeft in alle opzichten. Macaber genoeg is het aantal geclaimde slachtoffers dat men zo graag elke dag propagandeert in essentie het onweerlegbare bewijs dat alle zogenaamde 'maatregelen' hopeloos hebben gefaald. Oftewel, het middel blijkt toch vele malen erger dan de kwaal. Het virus kan hier nog een puntje aan zuigen. Maar goed, men kiest die lapsjwantsen uiteindelijk ook massaal weer als zogenaamde 'leiders'. Wat voor aantoonbare puinhoop ze er ook van maken. Een groot deel van de volgzame bange kudde wil schijnbaar ook niet anders dan geofferd worden.
De Nürnberg Code wordt geschoffeerd
Voor de behandeling in het ziekenhuis ben ik dankbaar. Het is gelukt en dat komt omdat het geen experiment is, maar wetenschap, kennis die kan worden toegepast. En ik kan dus ook weinig met de kuddes doodsbange medemensen die kritische waarnemers, die zelfstandig nadenken en zich vrij uitten, de mond willen snoeren. Mededogen, meer kan ik hen niet schenken, want ze zijn immers gemanipuleerd met angst. Ze zijn gehersenspoeld met behulp van voortdurende propaganda. Terwijl de andere kant van diezelfde munt, censuur, er voor zorgt dat hen ook belangrijke kennis wordt onthouden. De waarheid die hen zou kunnen bevrijden blijft buiten hun kunstmatig gecreëerde rampzalige werkelijkheidsbeleving. En ze blijven de leugens slikken van al die zogenaamde 'experts'. Ergens lijkt het ook verslavend te zijn, angst die steeds weer gevoed moet worden om effectief te blijven. Het lijkt of grote groepen mensen er maar geen genoeg van kunnen krijgen. Ze veroordelen 'ramptoerisme' maar kijken met het bord op schoot naar de gruwelen van 'het virus', walgelijk.
Er is voor mij een verschil tussen de massale gekte die wereldwijd is uitgebroken en het dagelijkse leven waarin mensen worden geboren en uiteindelijk dat bestaan ook weer verlaten. De dood, zo gek kan het niet zijn, want er is nog nooit iemand van terug gekomen. En ja, als dan iemand stelt: "Ja, maar ik wil nog leven hoor!", dan vind ik dat een gezonde instelling. Het is een voorwaarde voor het bestaan, denk ik. Als die inspiratie verdwenen is dan houdt het uiteindelijk ergens op.
Evenwel leven wij nu in gevangen in een wereldwijd 'wetenschappelijk' experiment. Een die alle regels van de Nürnberg Code overtreedt. Met absurde zaken als afstand houden van elkaar, waarbij het op de ene plek op aarde schijnbaar 1 meter is, in Nederland 1,5 en elders 2 meter. En als men dan zit op een plek, dan mag het 'kappie' af, behalve als men bijvoorbeeld voor een supermarkt-keten werkt, die dat experiment dan weer opdringt aan de medewerkers. Ook die verstoten dus tegen de Nürnberg Code. Het is voor mij bijna te idioot voor woorden geworden, al zou je dat na het lezen van deze tekst waarschijnlijk niet zeggen. (Dankjewel dat je tot hier hebt gelezen.) Maar dit gaat niet vanzelf stoppen, zeker niet als we de doodsbange medemensen de boel laten bepalen. Daar is nog nooit iets goeds van gekomen, want angst kent de neiging om over te gaan in agressie, haat en geweld. En de tekenen aan de wand daarvoor zijn her en der al duidelijk waarneembaar.
Bevrijdingsdag, 5 mei, 2021
Op 4 mei 2021 zal ik buiten staan, 2 minuten in stilte, bij het herinneringsmonument aan de Sint Vitusholt te Winschoten, gemeente Oldambt. En net zoals andere jaren zal ik daarna nog een stuk gaan lopen, in stilte, genietende van de voortdurende veranderende natuur om mij heen. En wat mij betreft gaat 5 mei 2021, als Bevrijdingsdag, een nieuw leven ingeblazen krijgen. Einde gefaald experiment, terug naar het leven van alledag, zo goed en zo kwaad als het gaat.
Claim vrijheid en rechten evenwel niet. Want dat suggereert dat je afhankelijk bent van een of andere ingebeelde 'macht'. Die kan het dan ook naar believen inperken en zelfs ontnemen. Deze zelf ingebeelde 'macht' kan dan stellen dat deze een speciale wet maakt die alle andere buiten spel zet. Onderbouwd met een eindeloze reeks aan leugens. De clowns in hun werkkostuum in het theater van het debat mogen ook liegen, telkens weer. Zolang mensen hun stem letterlijk weggeven aan hen zal dat zo blijven bestaan, want dan heeft men het mandaat. Ja, zelfs om een wereldwijd 'wetenschappelijk' experiment te laten gebeuren en deze zelfs met geweld af te dwingen. Of er indirecte gevolgen aan te koppelen als mensen weigeren zich er aan te onderwerpen als een stel proefdieren. De mensheid kan dit stoppen, nu direct!
Verklaar jezelf vrij geboren en levend, kondig het aan, getuig er van, of doe het in gedachten. Niet alleen op 5 mei 2021, maar ieder moment dat het nodig is.
Gooi het 'kappie' af, stop met de waanzin in stand te houden. Niet morgen, maar nu!