Met het tropisch weer van de afgelopen dagen wil ik mijn sokken en schoenen wel eens uitlaten. Als ik 's avonds in plaats van het gebruikelijke lopen kies voor fietsen bijvoorbeeld. Gemakkelijk als ik ergens bij een meer, baai, stroompje of watertje aankom. Geen gedoe met voetschoeisel en het droogt vanzelf weer op.
En ook als ik naar de winkel ga laat ik mijn schoenen en sokken thuis. Vandaag zowaar lopende, op blote voeten, richting centrum gegaan. Winschoten is dan net als een uitvergrote kemping van Weddebergen. Bij de kempingsuper aangekomen leek het op een typische eerste zaterdagmorgen bouwvak. Druk, errug druk en daar houd ik toch van, nou nou nou. Ja, beter plannen, nog iets waar ik goed in ben.
Op de een of andere manier is er menig medemens die licht geshockeerd naar mijn naakte voeten kijkt. Alsof ik in mijn blote togus daar vrolijk de winkel binnenstap. Waarbij ook mijn kruising tussen een olifantje en een kalkoentje, met pruik op, vrolijk zichtbaar tussen mijn benen heen en weer bungelt.
Maar dat heb ik sinds het ernstige zonnebrand met blaren incident van 2015 niet weer gedaan. Het is gewoon erg onprettig als ik niet op mijn buik en rug kan slapen. Zo'n natuurristen kemping in de Franse Champagne regio is leuk hoor, maar tijdens de BBQ was ik ook vaak bang dat er iets goed fout ging. Daarom bleef ik ook altijd op veilige afstand van de vleestang handhavers aldaar.
Afijn, blote voeten trekken dus wel wat aandacht, schijnbaar. Zo kijken dames van allerlei pluimage en leeftijden eerst naar mijn schaamteloze naaktheid om mij vervolgens van top tot teen en terug te be(ver?)oordelen. Een beetje met de neus omhoog daarna? Afgekeurd, strafpunten en onmiddelijk terug naar huis om sokken en schoenen aan te doen.
Sinds ik deels Cyborg ben kan ik weer scherp en helder zien. Dat kent ook nadelen, want ik kan nu waarnemen waar andere mensen bij mij naar kijken. Nu kon ik dus vele medewinkelende vakantiemensen zien kijken naar mijn naaktheid. Bijvoorbeeld vrouwen en mannen met flip-flopz aan. Je hoort ze van ver al aankomen en het geluid langzaam afsterven als ze je voorbij zijn. Die dingen zijn vaak van kunststof en gaan een uur in de wind geuren. Ja, inderdaad, ze ademen niet, gelukkig...
Dan heb je de heren met leren sandalen, goede keus, dat ademt van nature, behalve... Precies, sokken er nog bij aan. En nee, mode of niet, boeiu, het gaat om het zomerse aspect, bij sandalen doe je gewoon geen gebreeën sokken aan. Ook geen teenkousjes nee! Daar schrok ik van toen ik die de eerste keer zag. Was het een te heet gewassen soort sok? Een nieuw soort condoom voor vrouwen. En ik ben er eigenlijk nog niet uit waar het nou werkelijk voor dient.
Terwijl ik geniet van de koude tegelvloer in de winkel onder mijn blote voeten en eigenlijk alleen nog een koffiehoek mis, merk ik dat ik wordt bekeken. En eigenlijk heb ik weinig zin om ook zelf weer naar een stel voeten te kijken, dus negeer ik het zo goed als het gaat. Het is erg druk in de 'kemping' winkel en daar heb ik toch al de schurft aan, teveel indrukken, kost me een halve dag om daar van te herstellen.
Inmiddels heb ik wat er nodig was. Oploskoffie, krentebolletjes en kaas, echte zwarte zaterdag kost. Alleen de koerant mist nog. Maar die lees ik toch niet, dus van die besparing kan ik een doos ijsjes kopen. Wachten bij de kassa en ik voel weer de 'van top tot teen scan'. Nou wil ik toch wel eens zien wie dat doet.
Terwijl opzij kijk zie ik hoe zij haar hoofd rap weg draait. Een dame, kort 'pittig' kapsel, omhoog gestoken in een knoedel de soolei, weet ik veel, vrouwen zijn beter in het benoemen van kapsels, staat nu geforceerd de andere kant op te kijken. Strak donkerrood t-shirt met daaronder zo een ultrakort wit "nee hoor het schijnt echt niet door" broekje, donkere string, want dat valt minder op. Ja, bodyscans uitvoeren kunnen heren ook dames!
Dan verder naar beneden met mijn ogen, want staren is immers niet netjes. En het gaat bovendien in deze kijkstrijd om het voetschoeisel. Witte sokjes, hieldingen, weet ik veel, zoiets als kniekousen maar dan het bovenstuk er afgesneden.
Dan zie ik tot mijn grote schrik de meest verschrikkelijke menselijke uitvinding sinds de atoombom. En ik mag de plots opgekomen maagzuur golf noodgedwongen weer terug inslikken. Even houd ik mij vast aan de zijkant van de boodschappen band. Om het snel weer los te laten omdat deze weer schokkend verder rolt richting kassa.
CROX!!!
Okee, op blote voeten lopen in een winkelcentrum, dan ben ik maar een 'Tokkie-laait', maar op CROX buiten de deur gaan, met witte sokjes er in, NOTA BENE...!?
Volgens mij is dat ook de beste manier om te zorgen voor landurige onthouding. Het beste anticonceptiemiddel dat ooit heeft bestaan, nimmer zal er zoiets meer uitgevonden worden dan CROX.
Woensdagavonden zijn nooit meer hetzelfde:
"Lieverd, als jij nou je CROX even aandoet, dan heb ik alvast bij het idee geen zin meer. En ben jij ook meteen weer van je hoofdpijn af. Kunnen we nog lekker ieder op onze eigen mobieltje wat Fliksen voor we naar bed gaan."
Straks nog even naar een winkel, ook gewoon weer op blote voeten en deze keer laat ik mijn korte broek ook maar eens thuis. Geen zorgen, ik houd mijn strakke shorts wel aan. Want als er mensen zijn die met zwaar besokte CROX aan gaan winkelen dan durf ik zelfs nog wel in Adamskostuum zonder mij daarbij ook maar een seconde ongemakkelijk bij te voelen.
Fijne vakantie toegewenst en voorzichtig bij de weg, veilig aan- en weer terug komen. En mij nu even niet meer storen want ik wil onlaain even een paar CROX bestellen. Thuis zijn ze toch wel zo gemakkelijk. Witte deze keer, staan vast goed bij de kleur van mijn benen.
Tjeu!
Ook in Reiderwolde aan het Oldambtmeer, blote voeten.
Foto cc-by-sa 
Mopperman - 201808042243 - jaargang 1, aflevering 2