“Komst mie noit doen in ‘oes! Din kist in ’t schuutje sloapn goan!” Ze woit weal beeter en glimlacht noar hom. Binn ja al heul wat joarn bie mekander, teal al hoast kwiet roakt. Wieder is e ook jaa n goie kirrel. En oin of twei keer in ’t joar doen, hoog oet. In begun ging ze nog weal ais n moal mit. Dou ze veul jonger waarn, dou ging t dr om eer. Non mot zoi dr noit meer aan denkn. “Veur manluu is dat ook aans ducht mie.”, denkt ze veur zog zulf.
Hoi dut heur nog 'n smok op de wange en gait deure oet, loopnd noar centrum. Kroepnd weer omme. Al vaalt dat ook nog wel tou. Wilde hoarn is e al joarn leedn kwiet roakt. Kammeroadn eemn weer zoin en n pomper of wat soamn schier mokkn. Sikke? Ach, echt doen, is ook al weer n tied leedn. Hoi vuilt t ja weal aankommn, veur draaierij aan stoppn. Din huuft e ook ja nait in t schuutje sloapn. Haardop laagt e en lopt richtn maat. Eerst eemn steevege boodem leagn doe. Euliekouke, stoetje mit n hamburger en goud wat siepels. Dr is al goud wat voalk op pad.
Geluud van de kermis gaalmt van maatplaain oaf deur Toornstroate hean en weer. Haarm van Hoppe stait boetn. Hai laacht broid as n tevreedn oetboater. “Van dizze doagn mot ik ’t hebbn.”, zeagt e teegn mie as ik n poar ploatjes schoit. De spoigelrefleks klikt dr vroolek op lueus. “Lopt t al n beetje?”, vroag ik hom. Hoi knikt en tapt mit de boetn tap weer n poar in veur n meeter. “Ze goan bie de meeter vot vedoage!” Speecieoale aktie most mor reekn, meeter bier veur n joed. En ook al zol t aanlenkt weedn mit wotter, din nog zoopn ze dr nait minder om. Dr bin al nuuver wat moole. Groet mien brueur nog eemn en begeef mie weer tussn de luu dei hoast scholder aan scholder wieder bentern.
“En dan denkt u, hij is gek, maaaaaaaarrrrr, ik doe er niet een, niet twee, maar 5 van deze chocolade repen bij. Dames zeg eens eerlijk, wie houdt er nou niet van chocolade?” De venters binn dr ook weer. Dizze is drok mit verkoopn van heul veul slik. Mit twei puutn tegeliek. Voak gijnponums, dei verkoopn ook beste. Maatluu, stendhoalders, dit mokt ’t speecieoal. Haar ik as leutje grom al tovve herinnerns aan. En gegarandeerd da wie ook mit van alles in hoes kwaamn. Van alles snie apperoat, tot n stikje woar mit spoigels in badkoamer noit meer besloagn zolln. Hou voak wie dat broekt hebbn? Doar goit noit om. Geleuf dat spoigel in badkoamer oin moal onbesloagn weast het.
Op maatplaain is t nuuver drok. Optreedns, kermis, veul meziek deur mekander, de oin ropt nog haarder as d aander da je dr bie weedn mottn. Jongeluu, massoal, in middag, schouln vrij, das ook n beetje reegel ier in de reegioo. Jonkse en wichter, zuikn mekoar ier op, sommege dingn bliemn ook veur aaltied. De meziek veranderd mit de tied, mor de daans van de kaalverloifde blift t zulfde. Schoit nog n poar ploatjes. Steevast vroagn jongeluu altied woar ze te zoin binn. En din nog eemn mit dizze en deie op footoo, of ik dr eemn schier ploatje van mokkn wil. Sikskes hebbn maist n vaste menaier van in de leanze kiekn. Koters reern en doun oetbundeg, zoo maal meuglek. “Jeeeeeeeuuuuuuh”, beulkn ze as k mien ploatjes mok, veul blift geliek, wat dr aanders ook veraanderd.
Wot mie aargns te drok. Goi nog n stokje laangs oal 'Hotel Der Nederlanden'. Veul kroamkes om te achieln. Heul wat sjacheroars tussn de sjaucher en ooveraal is t vedoage hoast veur koef. Teegn vief uur strax heulmoal, kommn luu mit aarms vol plantn vot. Kovverbak en achterbaanke vol. Mor din is maat bie leutjen aan al leeg loopn. Noa vaar uur begunt dat moinstied. Din bounder ik zulf nog eemn oover maat zunder ploatjesschoiter. Ier en doar speult bie n kroug nog n jovele artist. En pebaaird n plaaie gast n schiere mokkel te smeigeln. Mor volgns mie is e zoo sikke dat e zien bonkje nait ains meer trogge vindn kinn.
“Veur ik hom noar de kleune deis wil ik nog 'n stoetje boser!”, Deark kin nog nuuver proatn, tonge waarkt nog goud, dat scheelt, goin schuutje veur hom venoamnd. Haarm ropt dat hoi de teante veur vedaoge dicht goeit. Vergunn is tot vief uur, ook mit deure dicht. Rudi Carrel over de luudspreekers, nog n leaste rondje. De moinste stroatn in leutje Mokum, ook weal bekeand as Sodom, of Winschootn, gemointe Oal-Dam, binn verloatn. De luu van de gemointe binn al weer haard beezeg om de stad weer schier te mokkn. Aankomnde weeke is dr nog veul te doun en din nog n moal de leutje oetvoern. Deark goit nog eemn noar de sjwarmaaboer en din noar hoes, mueurn mag e dr weer veur, het loifst zunder roes. Vroug in ’t nust. Dr binn aander dag meer dei wat vloukn en tiern as ’t wekkertje gait ier in noord-oost Grunn.
Aander joar weer? Most weal op reekn! Op noar de volgnde tweihonderd joar Addrillntje.
Oorspronklek oettikt deur 