Ana wit gedhe ing alas kanthi stik tebal, akeh cabang gedhe, lan godhong rwaning. Anak sing kesengsem teka ing wit kanggo main.
Bocah lanang mbayangi dheweke krungu swara kasebut matur marang dheweke, "Ayo kula. Mbangun playhouse cilik ing kene. Sampeyan bisa nggunakake cabang-cabang cilikku yen sampeyan pengin, lan godhong saya akeh banget. "Bocah lanang banjur numpaki wit, nyuwek sawetara cabang, mundhut godhong, lan nggawe omah rahasia ing wit. Sanajan wis natoni wit, nanging wit iku seneng ngurbanake sethithik kanggo ndeleng bocah seneng banget. Sajrone suwene dina, bocah mau bakal muter ing jero omah. Wit iki wareg.
Minangka bocah cilik, dheweke mandheg muter ing wit. Wit dadi sedhih, woh rambute ducked lan deadness ilang sawijining luster.
Swara taun, bocah enom bali. Wit iki bungah kanggo ndeleng maneh. Wong enom felt dheweke krungu wit ngomong, "Ayo menek maneh. Omahmu lawas isih ana kene. Aku nyasar kowe. "