The beloved island of birds

Hello everyone!
In the next post about the beloved island of Runde in Norway, I would like to show you one of my beloved bird species such as ordinary white-tailed eagles. Incorrectly called eagles, although they are not because they belong to the hawk family. I will not describe this species because most people certainly associate it. I usually call him an eagle myself.🙃

Witam wszystkich serdecznie!
W kolejnym poście o ukochanej wyspie Runde w Norwegii chciałbym Wam pokazać jedne z ukochanych moich ptaków jakimi są bieliki zwyczajne. Błędnie często nazywane orłami chociaż nimi nie są ponieważ należą do rodziny jastrzębiowatych. Nie będę opisywał tego akurat gatunku gdyż większość ludzi na pewno go kojarzy. Sam też przeważnie nazywam go orłem.🙃

Every time I am on Runde, I have my ritual subordinated to the birds and their habits. So, from sunrise until noon, I focus on the smaller birds I have already covered in previous posts. In the afternoon, I usually sit on the edge of the mountain and start observing white-tailed eagles, which are usually several dozen meters below me at this time of the day, and wait patiently. As time goes on, these enormous birds begin to circulate higher and higher with the air currents. This was also the case yesterday when I visited Runde once again and sitting on the edge of the cliff, I had nothing else to do but press the shutter button. At times, 8 white-tailed eagles flew around me.

Za każdym razem gdy jestem na Runde mam już swój taki rytuał podporządkowany ptakom i ich zwyczajom. Tak więc od wschodu słońca, aż do południa skupiam się na mniejszych ptakach i wydrzykach wielki, które już opisywałem w poprzednich postach. Popołudniu najczęściej zasiadam na krawędzi góry i zaczynam obserwować bieliki , które zazwyczaj o tej porze są kilkadziesiąt metrów pode mną i cierpliwie czekam. W miarę upływu czasu te ogromne ptaki zaczynają wraz z prądami powietrza krążyć co raz wyżej i wyżej. Tak też było wczoraj gdy po raz kolejny odwiedziłem Runde i siedząc na skraju klifu nie pozostało mi nic innego jak naciskać spust migawki. Chwilami wokół mnie latało , aż 8 bielików.

During the shooting, there were moments when I left the camera aside and admired these majestic birds with an open mouths like a child who was given a beloved toy.
There were also moments when the white-tailed eagle did not fit in the camera frame because it was so close, and I could feel the blast of air behind it on my face. And let me tell you one thing - no photo or video will reflect the emotions that accompany watching these birds live.

Podczas fotografowania bywały momenty, że zostawiałem aparat z boku i podziwiałem te majestatyczne ptaki z rozdziawioną gębą jak dziecko, które dostało ukochaną zabawkę.
Bywały też momenty, że bielik nie mieścił mi się w kadrze aparatu ponieważ był tak blisko, a wir powietrza jaki pozostawiał za sobą czułem na twarzy. I powiem Wam jedno – żadne zdjęcie czy film nie odda emocji jakie towarzyszą oglądaniu tych ptaków na żywo.