Dawne wiejskie ogródki pełne były kolorowych kwiatów, kwietnych zapachów i brzęczenia owadów. Każda zagroda przed chatą, od strony ulicy miała kwiatowy ogród. Był on wizytówką gospodarzy. Za domem, w głębi był ogród warzywny i sad. W ogrodzie kwiatowym sadzono między innymi onętki, rubekie nagie, maki, nasturcje, ostróżki, piwonie, malwy i słoneczniki.
Roślinność swobodnie wiła się po drewnianych płotach lub wiklinowych faszynach.
Kompozycje roślinne miały proste formy. Kwiaty sadzono głównie w rzędach i kępach. Wiele z nich samo się rozsiewało tworząc naturalne nasadzenia. Zwraca uwagę swoboda i naturalność jakże odmienne od obecnie aranżowanych nowoczesnych ogrodów gdzie wszystko jest uporządkowane, gdzie nie ma już miejsca na przypadkowość.
Wszystkie zdjęcia zostały zrobione w Parku Etnograficznym w Sanoku.