Podczas dwumiesięcznej podróży do różnych części Wenezueli dotarliśmy w końcu do regionu Gran Sabana. Zachwycona pięknem krajobrazu, bogactwem mineralnym, różnorodnością biologiczną i geologiczną, wydało mi się oczywiste, że to miejsce zasługuje na specjalną wzmiankę ...
Odniesienia do "El Dorado" lub złotego miasta sięgają do czasów, gdy pierwsi Europejczycy, zafascynowani odkryciem Nowego Świata, przeszukiwali dżungle, góry, równiny i rzeki w przekonaniu i znajda ukryte miasto o ogromnym bogactwie. W XVI i XVII wieku legenda rozrastała się, gdy niepiśmienny odkrywcy przekazywali ją z ust do ust i pobudzali wyobraźnię. Tysiące ludzi odbyło liczne wyprawy w niezbadane wnętrze Ameryki Południowej. Wszystko to zakończyło się niepowodzeniem.
Hiszpańscy konkwistadorzy i ich sprzymierzeńcy Tlaxcalan wkraczają do Tenochtitlan, Użytkownik: Romance of History, Mexico Licence: Public Domain
Ogromne fortuny zdobyte w Meksyku i Peru przez Hernána Cortesa i Francisco Pizarro podbijając i grabiąc potężne Imperia Azteków i Inków w 1519 i 1533 roku, dodawały do plotek o mitycznym mieście, El Dorado.
Wielkie ambicje konkwistadorów z całej Europy spowodowały, że wyruszali w długie wyprawy, przedzierając sie przez zainfekowane komarami bagna, zalane rzeki, palący żar, hordy gniewnych tubylców i oszałamiające górske przełęcze. Wielu zginęło w poszukiwaniu miasta złota.
Dzięki tym licznym eksploracjom zmapowano znaczące obszary Ameryki Południowej, w tym rzeki Amazonki. W tym czasie Wenezuela była rządzona przez Niemców. Rodzina bankowców Welser otrzymała koncesję od Karola I z Hiszpanii na założenie bazy w małym kolonialnym miasteczku o nazwie Coro.
Francisco de Orellana i jego ludzie jako pierwsi przepłyneli całą długość Amazonki w latach 1541-1542, User: en:User:DO'Neil Licence: Public Domain
Od 1529 r. i ponownie w 1531 r. Gubernator Ambrosius Ehinger przeprowadził dwie niezwykle okrutne ekspedycje, podczas których wielu tubylców było torturowanych i zabitych. Tubylcy szybko przekonali się, że najlepszym sposobem na pozbycie się tych grubiańskich, furiatów było powiedzenie im, co chcieli usłyszeć, i wysłanie ich w dalszą drogę.
Konkwistadorzy tacy jak Francisco de Orellana, Gonzalo Pizarro, Gonzalo Jiménez de Quesada, Lope de Aguirre, Sir Walter Raleigh śledzili opowieści o El Dorado.
Inspekcja armii Welserow przez Georga von Speyera (po prawej) i Philippa von Hutten (w środku) w Sanlúcar de Barrameda, User: Hieronymus Köler Licence: Public Domain
Ich siły pędziły naprzód w poszukiwaniu utraconego złotego miasta, ale w rzeczywistości El Dorado było czymś innym w rozumieniu rdzennej ludności. W rzeczywistości termin ten odnosi się do osoby.
Gonzalo Jiménez de Quesada podczas swojej ekspedycji dotarł do cywilizacji odpowiedzialnej za stworzenie mitu o złotym człowieku, niezależnie od tego, słysząc wiecej opowieści o mieście zrobionym ze złota, wyruszył w dalszą podróż.
Ludzie Muisca we współczesnej Bogocie mieli w zwyczaju praktykować ceremonię religijną i polityczną.
Dmuchali złotym pyłem na naoliwione ciało nowo wybranego wodza, na oczach tysięcy poddanych, holowano go na środek jeziora Guatavita, do którego następnie miał wskoczyć, zmywając całe złoto, wynurzał sie czysty. To dało początek "pozłacanemu - El Dorado".
Owa praktyka została zaniechana na długo przed przybyciem Hiszpanów.
Ta figurka tratwy Muisca znajduje się w Muzeum Złota, Bogotá, Colombia, User: World66 Licence: CC BY-SA 1.0
W ciągu XIX wieku większość ludzi odrzuciła istnienie miasta jako mit, chociaż kilku odkrywców i pisarzy zaproponowało, że teren, na którym znajdują się kopalnie w El Callao i inne kopalnie wokół mogą faktycznie nim być.
Wyżyna Gujańska w Wenezueli składa się z pięciu litotektonicznych prowincji: (1) amfibolit Archean - do granulitu - terytoria facji gnejsowych (Imataca Complex); (2) Wczesne proterozoiczne terytoria zieleńcowo-granitowe; (3) Wczesny proterozoiczny, niezmetamowany kompleks wulkanowo-plutonowy; (4) Wczesny do środkowego Proterozoiczne kontynentalne skały osadowe; i (5) Środkowo proterozoiczny, anorogenny granit typu rapakiwi. Wyżyna Gujańska jest najbardziej wysuniętą na północ archaiczą - środkowo proterozoiczną formacją w Ameryce Południowej. Ponad 450 kopalń, prospektów i zjawisk mineralnych zostało udokumentowanych w Wenezuelskiej Wyżynie Gujańskiej, z czego ponad 200 zawiera złoto.https://pubs.usgs.gov/bul/2062/report.pdf
Górnictwo w El Callao rozpoczęła rdzenna ludność na tym terenie już w 1824 r.
El Callao stało się ośrodkiem wydobycia złota w 1853 roku, głównie zdominowanym przez imigrantów pochodzenia angielskiego.
W latach 1860-1883, produkując 8.193,510 kg złota, stał się jednym z najbogatszych obszarów wydobywczych i wiodącym na świecie producentem złota w 1885 roku.
Jest to najbardziej produktywna złota strefa Wenezueli, a na Wyżynie Gujańskiej jest to najdłużej działająca strefa górnictwa skalnego.
Według badań, region ma wielkie znaczenie gospodarcze dla Wenezueli, z szacowaną ilością 20 milionów uncji w podpowierzchni, o wartości ponad 4 miliardy USD, złożem złota w Las Cristinas i Kilometrze 88, być może jest najwyższym depozytem w Ameryce Łacińskiej.
Obecnie w stanie Bolivar funkcjonuje ponad 50 działających kopalni złota.
Jego olbrzymie złóża złota urzekają poszukiwaczy i górników, mimo że w ciągu dwóch dziesięcioleci nie została tam legalnie wykopana ruda.
Uważane za wyczerpane w 1899 r., współczesne miejsce El Dorado w Las Cristinas, przez pewien czas pozostawało poza światowym centrum uwagi mediów.
Pozycje złóż aluwialnych i paleoplacerowych, Source: Descriptive model of placer Au-PGE" in Mineral Deposit Models, USGS Bulletin Licence: Public Domain
W 1964 roku pierwsze koncesje wydobywcze w Las Cristinas i nieuzytki kopalni zostały rozdzielone. W latach 70. XX w. wysokie ceny złota i nowe technologie doprowadziły do przebudowy kopalni i ożywienia gospodarki kraju. Od kooperatywnego i indywidualnego wydobycia złota po górnictwo przemysłowe gdy narodowa korporacja wydobywcza w Wenezueli, CVG Minerven wkroczyła do gry i w 1996 r. zawarła pierwsze wspólne przedsiębiorstwo z kanadyjską Placer Dome i Minerią Las Cristinas.
Miejsce jednego z największych niezagospodarowanych zasobów złota na świecie jest od tego czasu wciągnięte w niekończące się bitwy własnościowe.
Spadające ceny złota w 1999 roku wpłynęły na decyzję o sprzedaży koncesji mniejszemu kanadyjskimu przedsięwzięciu za jedyne 50 USD. Rząd wenezuelski złożył pozew przeciwko poprzednim interesariuszom, własność została wywłaszczona i skutecznie upaństwowiona w 2002 r. Rząd Hugo Chaveza przyznał prawa do wydobycia złota korporacji Crystallex (KRY), ale na początku 2011 r. rzekomo w oparciu o uzasadnienie środowiskowe pozwolenie zostało odwołane. Crystallex do dziś nie otrzymał 1,2 miliarda dolarów plus prawie 200 milionów dolarów w odsetkach, które zostały przyznane przez Bank Światowy na ich korzyść.
Kilku inwestorów zagranicznych aktywnie przeprowadzało procedury ekstrakcji złota, jednakże ostatecznie i oni zostali wyparci.
Ponieważ poziom produkcji od 2009 roku nadal spada, przemysł wydobywczy złota w Wenezueli stale się pogarsza.
CIĄG DALSZY NASTĄPI...
Przypisy
Obrazy: Źródła podane ponizej fotografii
- Juan Friede, Geographical Ideas And The Conquest Of Venezuela, The Americas, Vol. 16, No. 2 Pp. 145-159, Cambridge University Press, 1959
Marc Herman, Searching For El Dorado: A Journey Into The South American Rainforest On The Tail Of The World's Largest Gold Rush, Nan A. Talese, 2003
Charles Nicholl, The Creature In The Map, A Journey To El Dorado University Of Chicago Press, 1997
U.S. Geological Survey And Corporacion Venezolana De Guayana, Tecnica Minera, C.A., Geology And Mineral Resource Assessment Of The Venezuelan Guayana Shield, United States Government Printing Office, Washington, 1993
Helmut Waszkis, Mining in the Americas: Stories and History, Woodhead Publishing Limited, 1993
Chapman, Walker, The Golden Dream: Seekers of El Dorado. Bobbs-Merrill, 1967