Załóżmy więc, że znaleźliśmy zaginione miasto El Dorado, przynajmniej takie, które zostało zaznaczone na mapie stanu Bolivar. Oto kolejna część opowieści o złotym regionie Wenezueli.
Wenezuelska Gran Sabana jest jednym z najstarszych miejsc na Ziemi i jednym z ostatnich dzikich obszarów. Osadzone w świecie bogatym w cuda natury i zasoby, dziedzictwo kulturowe i ekologiczne jest na granicy nieodwracalnego przekształcenia lub zniszczenia.
Jedna z najstarszych formacji geologicznych na kontynencie, na południe od rzeki Orinoko na Wyżynie Gujańskiej na południu Wenezueli, jest strategiczną strefą rozwoju.
Kiedy rząd przejął w posiadanie kopalnie złota i przejęto aktywa dwóch zagranicznych spółek, Crystallex i Gold Reserve, eksploatacja i produkcja drastycznie spadły. W ramach późniejszego rozliczenia, powstało kolejne wspólne przedsięwzięcie w celach wydobycia złota w Brisas i Las Cristinas.
Z biegiem czasu wszyscy zagraniczni inwestorzy utknęli w cyklu politycznych lub prawnych bitew, a każda transakcja mająca na celu uzyskanie dostępu do sąsiednich stanowisk skończyla sie ostatecznie niepowodzeniem.
Wizualizowany przez Hugo Chaveza w 2011 roku ogromny projekt wydobywczy w celu wydobycia i eksploatacji tego bogatego w złoto obszaru został wznowiony przez jego następcę Nicolasa Maduro.
Prezydent zatwierdził plan zagospodarowania złóż, a łuk wydobywczy Orinoko został oddany do eksploatacji w pełni w 2016 roku. Ten ekosystem o globalnym znaczeniu obejmuje 12 procent terytorium kraju i jest częścią dorzecza Amazonki.
Idea tej strategicznej strefy rozwoju polegała na ograniczeniu nielegalnego wydobycia poprzez udzielanie pracy wenezuelskim rzemieślniczym górnikom oraz zawieranie partnerstw z dziesiątkami krajowych i międzynarodowych firm przy jednoczesnym zachowaniu narodowej suwerenności tego obszaru.
Niestety w większości górnictwa brakowało regulacji państwowych.Korupcja i wszechobecne zamieszanie pozostawiły przemysł wydobywczy złota w Wenezueli w kompletnym chaosie. Górnictwo na małą skalę pozostało w rękach zorganizowanych grup przestępczych, zwykle pod nadzorem armii Wenezueli.
W całym stanie, mafie więzienne dowodzone przez "pranes" kontrolują kopalnie, a skorumpowani strażnicy strzegą wejście do złóż, pobierając łapówki.
Szacuje się, że w nielegalnych kopalniach złota pracuje około 100 000 tradycyjnych górników, którzy poszukują swoich fortun przy użyciu dość archaicznych technik, takich jak używanie blaszanych mis do płukania, dynamitu i drewnianych śluz. W miastach na południu stanu Boliwar złoto jest używane jako waluta.
Duże kopalnie są własnością firm wydobywczych, które pozostaną w kopalni aż do momentu nabycia wszystkich złóż mineralnych w tym obszarze. Firmy te mogą zatrudniać tysiące pracowników ze społeczności. Duże maszyny służą do kopania złota z ziemi, a rtęć służy do łączenia złóż złota.
Ekstrakcja na małą skalę składa się z 4 do 5 mężczyzn, którzy podróżują w poszukiwaniu złota. Pogłębianie ziemi i rzeki to dwie najbardziej popularne metody stosowane przez drobnych górników.
Pogłębianie gruntów odbywa się poprzez wykopanie otworu w glebie, a następnie użycie źródła wody pod wysokim ciśnieniem, aby odsłonić złoto. Woda płynie w różne miejsca, zwykle tworząc idealne tereny do hodowli komarów przenoszących malarię.
Pogłębianie rzek polega na zasysaniu ziemi pod rzeką do rur, które następnie odfiltrowują cząsteczki złota. Przeniesiona ziemia jest następnie uwalniana do różnych obszarów rzeki.
Gold Mining And Its Effects On The Amazon And Its Inhabitants
Ogromna strefa górnicza łuku wydobywczego Orinoko pozwala na wydobycie odkrywkowe na terenach znanych ze swoich rdzennych społeczności i promuje formy wydobycia zasobów, które poważnie niszczą środowisko.
Zanieczyszczenie pogarsza się na tym obszarze, ponieważ drobni górnicy rzemieślniczy wykorzystują rtęć - bioakumulatywny metal ciężki do wydobywania złota z osadu. Słabo uregulowane wydobycie złota, erozja hydrauliczna i wycinka lasów spowodowały, że dziesiąta część obszaru została zniszczona, a osady najważniejszych systemów rzecznych skażone.
Bez jasnych reguł dla inwestorów istnieje ogromne ryzyko otwarcia obszaru dla wielonarodowych korporacji wydobywczych, to spowodowałoby dalsze zniszczenia środowiska poprzez zastosowanie wielkoskalowej technologii otkrywkowego ługowania z cyjanku w celu wydobycia głębokich podziemnych rezerw oraz zakładanie dużych zapór z torfowisk zawierających wodę skażoną cyjankiem.
W rozwiniętym świecie rtęć została zastąpiona alternatywnymi metodami lub produktami, tu nadal jest używana do oczyszczania złota z rudy w procesie zwanym amalgamacją.
Amalgamacja złota jest jedną z najstarszych metod ekstrakcji złota. Rtęć dodana do rud złota i srebra, tworzy amalgamat w kontakcie z tymi metalami. Amalgamat to niezwykle plastyczny metaliczny stan, który nie jest stopem, a rozpuszczone metale można oddzielić od rtęci przez odparowanie amalgamatu.
Myths And Realities In Artisanal Gold Mining Mercury Contamination
Wenezuela to kraj w kryzysie, który ma górę zadłużenia bez możliwości spłaty. Wplątany w korupcję i błędne kierownictwo, produkcja z największego złoża złota w kraju maleje, a inicjatywa wydobywcza nadal budzi kontrowersje. Niewykorzystany potencjał jest teraz jedyną rzeczą, która pomaga krajowi opłacać rachunki.
Poprzednia część tutaj: Mit Czy Rzeczywistość? El Dorado I Krwawa Zdobycz Złota W Wenezueli.
Przypisy
Photo: 
Hive account@highonthehog
Obrazy: Źródła podane ponizej fotografii
- Gustavo Angeloci Santos, Myths And Realities In Artisanal Gold Mining Mercury Contamination, The University Of British Columbia (Vancouver), 2013
- Juan Friede, Geographical Ideas And The Conquest Of Venezuela, The Americas, Vol. 16, No. 2 Pp. 145-159, Cambridge University Press, 1959
U.S. Geological Survey And Corporacion Venezolana De Guayana, Tecnica Minera, C.A., Geology And Mineral Resource Assessment Of The Venezuelan Guayana Shield United States Government Printing Office, Washington, 1993
Helmut Waszkis, Mining in the Americas: Stories and History, Woodhead Publishing Limited, 1993
