Metro Exodus to obecnie najbardziej kontrowersyjny tytuł tego roku. Wydawca Deep Silver zastosował niespotykaną dotąd zagrywkę, wycofując grę na 3 tygodnie przed premierą ze Steama i przenosząc ją na Epic Store. Czy takie posunięcie wyjdzie grze na dobre, czas pokaże. Ja osobiście uważam jednak, że to duży błąd i przez pazerność wydawcy możemy kolejnej części Metra już nigdy nie ujrzeć. Chyba lepiej zapłacić więcej haraczu Steamowi, ale mieć grę wydaną na domyślnym i najbardziej znanym launcherze, niż bawić się w jakieś przeprowadzki na raczkujący w kwestii sprzedaży Epic, który może i daje lepsze prowizje, ale nie gwarantuje tak dobrej sprzedaży jak Steam. Czytając komentarze w różnych serwisach trudno nie zauważyć, że przytłaczająca większość graczy najzwyczajniej bojkotuje taki stan rzeczy i zarzeka się, że nie kupią gry na Epic Store. Albo poczekają, aż gra za rok wróci na Steam (o ile w ogóle wróci), albo zasugerowali, że ściągną sobie wersje legalne inaczej. Najgorsze jest to, że twórca gry, ukraińska firma A4 Games jak i sam Dmitrij Gluchowski nie popierają posunięcia Deep Silver. A ponieważ firma ta słynie jedynie z serii Metro, w razie niskiej sprzedaży najzwyczajniej zbankrutują. A wtedy chłopaki nie zarobią dużej kasy za grę, na którą najwyraźniej sobie zasłużyli. Kończmy jednak te wstępne wywody, gdyż nie o tym ma być moja recenzja. Ja zakupiłem grę w przedsprzedaży ponad 3 miesiące temu i nie mam problemów z jej nieobecnością na Steamia. A zatem przejdźmy do właściwej części mojej recenzji.
Jak sama nazwa wskazuje, mamy Exodus. Czyli wynosimy się z moskiewskiego metra i zaczynamy zwiedzać bliższe i dalsze okolice, a raczej dalsze, gdyż już na początku wyjeżdżamy ponad 700 kilometrów od stolicy w głąb Rosji, a później niemal na drugi koniec Rosji. Podróż odbywamy pociągiem i wdzięcznej nazwie "Aurora", która jest naszym domem i bazą wypadową. Wielu fanów zarzuca grze, że traci tym samym klimat metra na rzecz otwartych przestrzeni, i tytuł gry jest już raczej z klimatem gry niewiele ma wspólnego. Ja powitałem jednak taką odmianę z radością, gdyż mimo iż gra rasowym sanboxem może i nie jest, to oferuje graczom większą swobodę. Niestety tylko w dwóch pierwszych krainach. Tajga to już raczej liniowe przechodzenie, a Martwe Miasto tym bardziej. Także zadań pobocznych starczyło tylko na dwie pierwsze lokacje. Szkoda. Nie nastawiajmy się zresztą na rozbudowaną grę RPG z rozwojem postaci. Twórcy ostrożnie wchodzą na nowy grunt i z liniowych pierwszych dwóch części: 2033 i Last Light nie wskakują w zupełnie nowy model rozgrywki. Idą z duchem czasu i próbują produkt poszerzyć, nie chcąc jednak zrazić fanów zbytnimi innowacjami. Jak dla mnie trochę szkoda, liczyłem na większą rozbudowę. Niemniej nie ma co narzekać, gdyż na Metro nigdy nie patrzyłem jak na Fallouta, chociaż gra nieco się do niego zaczyna upodabniać, przynajmniej klimatycznie, bo graficznie pozostawia produkt Bethesdy daleko w tyle.
No własnie, graficznie. Co tu dużo pisać, ale gra jest piękna i szczegółowa. Lokacje są ciekawe i urozmaicone. Postapokaliptyczny świat przypomina nieco Fallouta 4, jednak przewyższa go swoim pięknem i rozbudowaniem detali, a także urozmaiceniem terenu. Metro Exodus kładzie nowe podwaliny pod tematykę postapokaliptyczną. Wcześniej próbował zrobić to nieco bezskutecznie Elex, ale tam twórcom taki miszmasz rozsypał się na kawałki, przez co wychodziły takie kwiatki, gdzie na mecha szliśmy z łukiem i rozwalaliśmy go kilkoma drewnianymi strzałami. Przyznam, że nieco obawiałem się, czy moja maszynka udźwignie Exodus. Ileż się bowiem naczytałem o niesamowitych wymaganiach sprzętowych, że na moim Windows 7 gra może w ogóle nie odpalić. A tymczasem gram całkiem z rozsądnymi parametrami w FHD na moim i7-4790, 16 GB RAM i GTX 1070, osiągając minimum 60 klatek na ustawieniach ultra, a często przekraczając nawet 120. Niestety nie posiadam najnowszej karty RTX, zatem nie dane mi było poznać nowych technologii oświetlenia i cieniowania. Zresztą i tak widzę jedynie tyle, na co mi pozwala DirectX 11. Niemniej gra jest naprawdę bardzo wydajna, gdyż jak wspomniałem jest wykonana z wielką dbałością o szczegóły, a lokacje są tak zaplanowanie, że całkiem z rozkoszą się po nich łazi.
Tak właśnie, łazi. Gra wymaga od nas nieustannej eksploracji, chociaż jak wspomniałem, nie jest RPG-iem. Nie prowadzimy dialogów z postaciami, wybierając odpowiednie formy wypowiedzi. Zasobów nie mamy zbyt wiele rodzajów, nasza postać nie jest ulepszana. Te elementy istnieją jedynie w formie szczątkowej i jak pamiętamy, zostały zapoczątkowane już w pierwszych dwóch częściach. Tam także zbieraliśmy jakieś zasoby, a dokładniej amunicję czy filtry do maski, oraz coraz lepsze bronie. No cóż, tutaj mamy to samo, ale nieco bardziej rozbudowane. Ale jak wspomniałem, nie za mocno, aby fanów nie przytłoczyć nadmiarem opcji, co by nie narzekali, że z Metra zrobili kolejnego Fallouta, Skyrima, czy nawet Wiedźmina. Co jak co, nie chodzimy jednak po sznureczku jak dotychczas, mamy większą swobodę, a zadania poboczne jakie dostajemy występują jedynie w formie szczątkowej. Wszystko jednak stoi na wysokim poziomie i widać, że nie jest generowane losowo jak choćby w Assasin's Creed Odyssey. Poza tym ciągle posuwamy do przodu fabułę. Metro to naprawdę ciekawa i wciągająca historia. Niestety mimo iż akcja jest wciągająca, to sytuacje niestety są nieco zbyt przewidywalne. Książki z tego dobrej raczej by nie było. Reasumując, jest lepiej i ładniej, ale przysłowiowej dupy jakoś nie urywa. Dla mnie, fana rozbudowanych gier RPG gra jest niestety nieco zbyt płaska. Szkoda też, że potencjału rozbudowanego świata i zadań pobocznych starczył ledwo na pierwszą połowę gry. Szczególnie poziom Tajga zmarnował potencjał.
Czy gra jest warta zakupu? Jak najbardziej tak. Jest to obowiązkowy tytuł dla miłośników serii i nie tylko. Od Was jednak zależy, czy kupicie ją teraz na Epic Store, czy poczekacie rok aż wróci na Steam. Ja się dalej nie będę tutaj wypowiadał, powiem tyle tylko, że cieszę się z zakupu na Steamie, kiedy jeszcze tu można było kupić. Nie zamierzam bowiem instalować dwadzieścia różnych launcherów, szczególnie że na Steamie gry kupuję za sprzedane skrzynki czy inne pierdoły z ekwipunku, zaś gdzie indziej musiałbym bulić realną kasę. Gdybym nie miał gry z preordera... W sumie nie wiem, co bym zrobił. Jak jednak wspomniałem, decyzja co zrobicie, zależy wyłącznie od Was. Warto jednak dać chłopakom z A4 Games zarobić niezależnie od chamskiej nieco zagrywki Deep Silver, bo zasłużyli sobie jak mało kto. Metro Exodus to kawał solidnej gry, doskonale wykonanej i wyważonej mimo że osobiście czuję niedosyt. Twórcy ewoluowali tytuł, rozwijając go pod dzisiejsze standardy, zachowując jednocześnie klimat części poprzednich. A jeśli chcemy aby powstała czwarta część, to dobrze grę kupić, choćby u konkurencji. Epikosceptykom zaś proponuję poczekać ten rok, w końcu rok 2019 to rok w którym tyle gier wychodzi, że jakoś odczekacie ten roczek. Trzymajcie się cieplutko.